Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα 4GAP. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα 4GAP. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

22 Μαρ 2012

Επιμύθιο ενός ιστολογίου - Μέρος 3ο: η αρχή και το τέλος του Καθε Μέρα Πολίτης

Μάλλον έχω επηρεαστεί λίγο από τον Πόλεμο των Άστρων, γιαυτό και παραθέτω γεγονότα και ντοκουμέντα, όχι με χρονολογική σειρά, αλλά μάλλον με σειρά σπουδαιότητας κατά κάποιον τρόπο. Ετσι και τα σημερινά ντοκουμέντα είναι κάπου στην αρχή μάλλον αυτής της οκταετίας (2004-2012) αλλά για μένα είναι ένα ΤΕΛΟΣ μιας προσπάθειας που αν είχε συνεχιστεί μέχρι σήμερα, στη λογική που σχεδιάστηκε, ίσως το πολιτικό και κοινωνικό σκηνικό της Ελλάδας να ήταν αρκετά διαφορετικό.

Το "λάθος" λοιπόν που έκανα την άνοιξη του 2004 να απευθυνθώ στον Γιώργο Παπανδρέου, με έφερε σε μια κοινωνικοπολιτική διαδικασία, πρωτόγνωρη για τα ελληνικά δεδομένα. Μια διαδικασία που λίγοι πληροφορήθηκαν και πολύ λιγότεροι συμμετείχαν. Μια διαδικασία ανάπτυξης της συμμετοχικής δημοκρατίας στην πράξη, αλλά ταυτόχρονα και μια ανατροπή των όσων ξέραμε μέχρι τότε για την παραγωγή πολιτικής με την συμμετοχή των πολιτών.στο πολιτικό γιγνεσθαι. Εμπνευστής της ιδέας ήταν ο ίδιος ο ΓΑΠ και όσοι κληθήκαμε να την υλοποιήσουμε βρισκόμασταν με τον έναν  τον άλλο τρόπο εκτός του οργανωμένου πολιτικού φορέα (στην πορεία βέβαια αποδείχτηκε ότι δεν ήταν ακριβώς έτσι). Στόχος ήταν η παραγωγή νέου πολιτικού προσωπικού και ιδεών, μέ κέντρο τον πολίτη και την συμμετοχή του. Σε αυτό το ιστολόγιο, αν ανατρέξετε στην περίοδο 2004-2005 θα βρείτε πολλά κείμενα για το θέμα. 

Τα δύο ντοκουμέντα που ακολουθούν είναι κατ' αρχήν το πλαίσιο αρχών και λειτουργίας της οργάνωσης, την τελική επιμέλεια το οποίου είχα προσωπικά. Αξίζει τον κόπο να διαβαστεί, γιατί θεωρώ πως και σήμερα (ίσως περισσότερο και από τότε) παραμένει μια ενδιαφέρουσα προσέγγιση παραγωγής πολιτικής σε επίπεδο τοπικής κοινωνιας και πολιτών. 



Το δεύτερο ντοκουμέντο είναι ίσως το πιο ενδιαφέρον. Είναι η επιστολή του ΓΑΠ με την οποία καθαιρεί όλη την μέχρι τότε οργανωτική επιτροπή, και διορίζει νέα (τα ονόματα έχουν σημασία). Ακριβως έναμιση χρόνο μετά την πρώτη επαφή μου με το εγχείρημα, δύο μόλις μέρες μετά την συνυπογραφή με 60 άλλους συμπολίτες του καταστατικού και του μανιφέστου ίδρυσης της οργάνωσης, έρχεται αυτή η επιστολή και στην ουσία  - όπως αποδείχτηκε εκ των υστέρων - βάζει ταφόπλακα στο εγχείρημα. Προσωπικά δεν πίστεψα ποτέ πως αυτή η επιστολή έχει γραφτεί και υπογραφεί απο τον ίδιο τον ΓΑΠ. Θεωρώ μέχρι και σήμερα ότι υπήρξε προϊόν πίεσης των κομματικών μηχανισμών και συμφερόντων. Ήταν η πρώτη φορά που αντιλήφθηκα ότι ο Παπανδρέου είναι επιρρεπής σε πιέσεις των "κοματόσκυλων". Δυστυχώς δεν ήταν και η τελευταία. 

20 Μαρ 2012

Το επιμύθιο ενός ιστολογίου.Μερος 2ο: η τελευταία συνομιλία.

Στις 9 Νοεμβρίου του 2011 το βράδυ έγραψα το τελευταίο μου μέηλ προς τον ΓΑΠ. Λίγες ώρες πριν ανακοινωθεί η κυβέρνηση συνεργασίας υπο τον Παπαδήμο. Από εκεί και πέρα ξέρουμε όλοι τι συνέβη. Αυτό που θα προσπαθήσω να κάνω τις επόμενες μέρες θα είναι να περιγράψω, μέσα απο την δική μου οπτική τα γεγονότα που μεσολάβησαν αυτά τα οκτώ χρόνια. Υπάρχουν πράγματα που λίγοι τα ξέρουν, η τα ξέρουν και δεν θέλουν να τα πουν. Η παράδοση των "ιστορικών" λέει πως πρέπει να αφήνεις λίγο χρόνο να περάσει, ώστε να μπορούν να κριθούν με νηφαλιότητα και αντικειμενικότητα.
Προσωπικά δεν προσδοκώ την κρίση κανενός, αντίθετα πιστεύω πως πρέπει να λεχθούν τώρα, γιατί στους καιρούς κρίσης της δημοκρατίας πρωτα από όλα και μετά της οικονομίας, θα πρέπει οι πολίτες που καλούνται να ψηφίσουν, να έχουν γνώση ώστε να μπορούν να πάρουν την ευθύνη που τους αναλογεί.

"Δεν ξέρω αν αυτά που ακουω και διαβάζω, περί Πετσάλνικου και Κακλαμάνη ισχύουν, αλλά και μόνο που τα ακουω, βγαίνω απο τα ρούχα μου! Αν ισχύουν, έχω την αίσθηση πως για μια ακόμη φορά το καρκίνωμα που λεγεται ΠΑΣΟΚ, δεν νοιάζεται για την πατρίδα αλλά για την πάρτη του! 
Δεν φτάνει που με την λαμπρά ξεκάθαρη στάση σου τους έσωσες απο τον αφανισμό (που τελικά θα τον προτιμούσα, αλλά χωρίς να πάρει και εσενα μαζι, γιατι δεν το αξιζεις), δεν φτάνει που τους εξασφάλισες μια ακόμη ευκαιρία να επιβιώσουν πολιτικά και να παραμείνουν στην εξουσία, τώρα σου ζητάνε και τα ρέστα?

Ξέρουμε όλοι πολύ καλά ότι ένα σχήμα υπο τον Παπαδήμο, με τις όποιες αδυναμίες και συμβιβασμούς, το οποίο θα αφεθεί να κυβερνησει πολιτικά για τουλάχιστον 6 μήνες είναι η μονη σωστή λύση για την Ελλάδα αυτήν την ώρα. Και η μόνη αποδεκτή από την Ευρώπη και κυρίως τη Γερμανία, γιατί εδω που φτάσαμε ο μόνος αξιόπιστος στρατηγικός σύμμαχος για τον μέλλον μας είναι η Γερμανία. Ας γίνει λοιπόν επιτέλους για να προχωρήσουμε. Κι ας μην κάνουμε τα χατηρια του κάθε Τυχοδιώκτη Πασόκου! 

Και μετά εσύ, αν θες να παραμείνεις στο πολιτικό προσκήνιο (κατά τη γνώμη μου είναι εκ των ουκ ανευ, αλλά με διαφορετικό τρόπο και από διαφορετικό σχήμα) έχεις τον ικανό πολιτικό χρόνο (ο οποίος σε συνθηκες κρίσης είναι εξαιρετικά συμπυκνωμένος) να κάνεις αυτά που δεν έκανες 7 χρόνια τώρα: να παιξεις το χαρτί της συμμετοχικής δημοκρατίας σε όλο της το μεγαλείο με τους πολίτες και να ανατρέψεις το ίδιο βιαια και συθεμελα το κομματικό status quo. Όχι για να κερδηθούν οι επόμενες εκλογές, αυτό λίγη σημασία έχει πια. Αλλά για να έχουν μέλλον τα παιδιά μας. 

Ο Σαρλ Ντε Γκωλ είχε πει : "Στην πολιτική είσαι αναγκασμένος να προδώσεις ή τη χώρα σου ή τους ψηφοφόρους σου. Εγώ προτιμώ το δεύτερο". Κάντο πράξη χωρίς καμιά έκπτωση και η πατρίδα και οι πολιτες θα σε ευγνομωνουν!"

19 Μαρ 2012

... το επιμύθιο ενός ιστολογίου...Μερος 1ο

Δεκαεννέα Μαρτίου 2012.
Πριν 8 ακριβώς χρόνια έστειλα ένα μεηλ στον Γιώργο Παπανδρέου. Ήταν ο πρώτος και μόνος πολιτικός τότε που είχε δημόσιο προσωπικό μεηλ στο ελληνικό διαδίκτυο. Θεωρώ πως σήμερα είναι η κατάλληλη ημέρα να το δώσω στη δημοσιότητα... και πάνω σε αυτό να προσπαθήσω μετά να αναλύσω, γιατί πήγαν όλα στραβά σε αυτήν την οκταετία του ΓΑΠ και ποια είναι η ευθύνη του, αλλά και η ευθύνη του καθενός μας. Διαβάστε λοιπόν αυτό το κείμενο, που παραμένει αξιοπερίεργα επίκαιρο, και δώστε μου λίγο χρόνο για να κλείσω με τον ενδεικνυόμενο τρόπο αυτό το ιστολόγιο!

Φίλε και συναγωνιστή Γιώργο, 

ονομάζομαι Στέφανος Παλλαντζάς, είμαι 42 ετών , Πολιτικός Μηχανικός και μένω μόνιμα εδώ και 14 χρόνια στο Ναύπλιο. Σε αποκαλώ φίλο και συναγωνιστή έχοντας πλήρη επίγνωση του τι λέω, γιατί πρωτη φορά στη ζωή μου νοιώθω έναν πολιτκό άνδρα τόσο κοντά μου. 
Και δεν είναι μόνο βέβαια αυτά που σε καποιους αλλους φαίνονται σαν επικοινωνιακά τρικ ή μόδα, όπως π.χ. η μεγάλη σημασία που δίνεις στην ηλεκρονική επικοινωνία, αλλά κυρίως είναι ο καθαρός, σύγχρονος και απλός πολιτικός σου λόγος και η αμεσότητα και το όραμα στις πολιτικές σου επιλογές στο σύντομο χρονικό διάστημα που βρίσκεσαι στην ηγεσία του ΠΑΣΟΚ. Επιλογές και όραμα που σε καποιους που μούχλιασαν στις καρέκλες της εξουσίας για πολλά χρόνια αλλα και σε καποιους άλλους που η μόνη τους συμβολή υπήρξε να φωναζουν το όνομα του πατέρα σου απο τις εξέδρες των συγκεντρώσεων πριν την εμφάνιση του, ξενίζουν. Και έχουν σήμερα το απύθμενο θράσσος να θέλουν δυο βουλευτικές ιδιότητες (βλέπε Τσοχατζόπουλος) ή να βγαίνουν και να σε κατηγορούν οτι διαλύεις τη συνείδηση του κινήματος (βλεπε Κουλούρη). Αυτός ο τελευταίος με εβγαλε απο τα ρούχα μου και μου έδωσε την αφορμή να σου γραψω σήμερα, πραγμα που κάνω για πρωτη φορά. 
Τοποθετώ τον εαυτό μου πάντα στο χώρο της αριστεράς, αν και αυτός ο χαρακτηρισμός τείνει να παρεξηγηθεί στην Ελλάδα του σήμερα.Για μένα αριστερός είναι όποιος με αδιαπραγματευτο μπούσουλα την δημοκρατία, την ειρήνη, την κοινωνική δικαιοσύνη και την αλληλεγύη των ανθρώπων, διευρύνει και ανανεώνει τις ιδέες του αλλα και την προσωπική του συμμετοχή μέσα στην καθημερινότητα της κοινωνίας , είτε της τοπικής που ζει και εργάζεται, είτε της ευρύτερης , ελληνικής και ευρωπαικής. Θέσεις και συμμετοχή σε δράσεις όπως η απασχόληση, η προστασία του περιβάλλοντος, η ειρήνη, τα ναρκωτικά, ο πολιτισμός και πολλα άλλα , ειναι αυτά που πρέπει σήμερα να χαρακτηρίζουν εναν αριστερό πολίτη. 
Δεν υπήρξα ποτέ μέλος του ΠΑΣΟΚ, ούτε το ψήφισα ποτέ μέχρι τις τελευταίες βουλευτικές εκλογές. Πολλές φορές μεχρι τώρα προσπάθησα να συμμετέχω μέσα απο τις υπαρχουσες μορφές οργάνωσης των κινημάτων στην τοπική μου κοινωνία σε δράσεις για το καλό του τόπου, αλλα πάντοτε βρήκα μπροστά μου τα κομματικά και τοπικά κατεστημένα από όλους ανεξαιρέτως τους πολιτικούς χώρους , συμπεριλαμβάνομενου και του ΠΑΣΟΚ στην Αργολίδα, που για να το περιγράψω όσο πιο παραστατικά γίνεται , το μόνο που κάνει τόσα χρόνια είναι να καταστρέφει και να ποδοπατά καθε προοδευτική ιδέα, κάθε προσπάθεια ανανέωσης και συμμετοχικής δημοκρατίας. Όλα θα τα λυσει ο βουλευτής, όλους θα τους διορίσει ο βουλευτής, όλα θα τα εγκαινιάσει ο βουλευτής. Κι αν ρωτήσεις τον βουλευτή "που πετάγονται τα σκουπίδια του Ναυπλίου και του Αργους το τελευταίο εξάμηνο και ποιος έδωσε την άδεια γιαυτό? Και γιατί έρχονται σκουπίδια απο τη Λακωνία και ρίχνονται λίγο έξω από το Ναύπλιο?" , πολυ φοβάμαι οτι δεν έχει απάντηση να σου δώσει. Το πολύ πολύ να σου πεί οτι σήμερα ασχολείται με τις αποζημειώσεις των αγροτών απο τις τελευταίες θεομηνίες. Που δεν λέω , να τις παρουν και τις δικαιούνται, αλλα να βγεί και κάποιος να πεί, ότι τις μέρες του πάγου είχαν κλειστούς στους ανεμομίκτες, γιατι καποιοι τους είχαν ταξει αποζημειώσεις για τα πορτοκάλια καλύτερες απο αυτές που παίρνουν απο τη χυμοποιηση. Κι έτσι τα παιδια μας αντί να πίνουν φυσικό χυμό πορτοκάλι, πίνουν Lucozade και Coca Cola. Και βέβαια και εμφιαλωμένο νερό, γιατί οι χωματερές είναι εντελώς ανεξέλεγκτες και δίπλα στην πόλη μας. 
Συμμετείχα στη διαδικασία εκλογής σου στην προεδρία του κινήματος. Για πρώτη φορά στη ζωή μου πίστεψα ότι πραγματικά συμμετείχα στο πολιτικό γίγνεσθαι, έτσι όπως εγώ το οραματιζόμουνα. Ένοιωσα εναν απερίγραπο ενθουσιασμό ότι πραγματικά κατι καινούργιο γεννιέται. Κάποιος πάει να ταραξει τα νερά. Καποιος βάζει επιτέλους τον πολίτη στο κέντρο της πολιτικής. Δεν τον θέλει απλό ψηφοφόρο καθε τέσσερα χρόνια να του δίνει λευκή επιταγή και μετα να αράζει στον καναπέ του και να παρακολουθεί απλά ένα στημενο πολιτικό ποδοσφαιρικό ματσ. 
Για να είμαι ειλικρινής και είμαι σίγουρος πως δεν είμαι ο μόνος, πιστεύω πως η απώλεια της εξουσίας απο το ΠΑΣΟΚ θα κάνει καλό. Αν και απόλυτα πεισμένος για τις ειλικρινείς σου προθέσεις, πιστεύω δύσκολα θα τα έβγαζες πέρα με τους μηχανισμούς της εξουσίας και τα μεγάλα συμφέροντα. Δεν έχω αυταπάτες και είμαι ρεαλιστής. Μεγάλα συμφέροντα και αλλαζονία θα υπάρχουν παντα. Αλλά η γνήσια λαϊκή συμμετοχή βαζει παντα τροχοπέδη στη συντηρηση, δίνει ασφαλείς διεξόδους στα σύγχρονα προβλήματα της κοινωνίας και σήμερα στον 21ο αιώνα αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία, μια και οι παλιές δομές της πολιτικής εξουσίας έχασαν και τα τελευταία ερίσματά τους και όλα είναι πιά υποχείρια του κεφαλαίου και των μεγάλων συμφερόντων και των πολιτικών πια δορυφόρων τους. 
Χρειαζόμαστε πλήρη ανανέωση σε όλα τα επίπεδα χωρίς συμβιβασμούς, χωρίς δεσμεύσεις , χωρίς αγκυλώσεις, ανανέωση και σε πρόσωπα και σε θέσεις. Σύγχρονη πορεία μέσα απο το σύγχρονο λαϊκό κίνημα. Είμαι σίγουρος πως και σ αυτές τις εκλογές θα αναδειχτούν τα πραγματικά προβλήματα της πορείας της Ελλάδας μέσα στην Ευρώπη, της Ευρώπης και του κόσμου γενικότερα και θα αναδειχτούν μέσα απο την καθημερινή τριβή με τους πολίτες οι λύσεις, όσο κι αν η συντήρηση, από όπου κι αν προέρχεται, προσπαθήσει να τις υποβαθμίσει. Είμαι βεβαιος πως καθε ψήφος στο ΠΑΣΟΚ θα σημαίνει ενας ακόμη ενεργός πολίτης στο νεο κινημα. Ας είμαστε και λιγότεροι απο τις βουλευτικές, θάμαστε όλοι πολίτες που θέλουμε το καινούργιο, που θέλουμε το καλυτερο, το προοδευτικότερο. Θάμαστε σίγουρα η καινούργια μαγιά γιαυτό που οραματίζεσαι, ένας ένας χωριστά θα βάζουμε επώνυμα την υπογραφή στη νέα μορφή του κινήματος.
Και μετά πρέπει να προχωρήσουμε χωρίς χρονοτριβή στη νέα πορεία που έχεις χαράξει, και που σε καμια περίπτωση δεν πρέπει να έχει πισογυρίσματα. Με πρώτο στόχο για μενα τις τοπικές κοινωνίες, με ορίζοντα τις τοπικές δημοτικές και νομαρχιακές εκλογές σε δυο χρόνια. 
Πρέπει η δράση να ξεκινήσει απο τώρα. Υπάρχουν πολλά που πρέπει να ανατραπούν εκ βάθρων. Ξέρεις πολύ καλά ότι σε τοπικό επίπεδο τα κατεστημένα δεν έχουν χρώμα. Και δεν αλλάζουν όπως οι κυβερνήσεις. Εδώ υπάρχουν νοοτροπίες πολυ πιο συντηρητικές και αλλαζονίες πολύ πιο ισχυρές απο ότι στη κεντρική εξουσία. Εδώ τα "τζάκια" βασιλεύουν ακόμη, εδώ οι "κολητοι" κομματικοί του βουλευτή δρουν πάντα ανεξέλεγκτα, εδώ καθε προοδευτική ιδέα , καθε νεο πρόσωπο που ταράζει τα νερά πνίγεται εν τη γεννεση του. 
Η Αργολίδα είναι ένα τρανό παράδειγμα. Ακρως συντηρητικός νομός εδώ και χρόνια, τουλαχιστον με βαση τα εκλογικά αποτελέσματα. Σε καθε εκλογική διαδικασία έχουμε ίντριγκες και συντροφικά μαχαιρώματα, περίεργες συμμαχίες και πάντα σε βαρος του τόπου. Ενας νομός με τη μισή σχεδόν ιστορική και πολιτιστική κληρονομιά της Ελλαδας στη γή του, με τη μισή και παραπάνω παραγωγή εσπεριδοειδών της Ελλάδας, πνίγεται στη μιζέρεια, στην κουτοπονηριά και την αναισθησία των άχρηστων πολιτικών που αναδεικνύει εδώ και δεκαετίες. Ο τουρισμός αναπτύσεται ακόμη αυθαίρετα με όρους της εποχής της χούντας, τα πορτοκάλια θάβονται, το λαδι δεν τυποποιείται και δεν εξάγεται, οι αρχαιολογικοί χώροι μένουν αναξιοποίητοι, ουτε σκεψη για εναλλακτικές μορφές τουρισμού και καλιεργειών, έξω πάντα απο όλα τα ευρωπαικά προγράμματα για αυτά τα θέματα, ένα λιμάνι στο Ναύπλιο, όπου τα κρουαζιερόπλοια αράζουν απέξω, ένα Μπουρτζι που εγώ προσωπικά έχω πάει μονο μια φορά στα 15 χρόνια που είμαι εδώ για να δώ μόνο τσουκνίδες και σκουπίδια, μια παραλία της Καραθώνας χρόνια αναξιοποίητη, μπλεγμένη στα διχτυα του ΕΟΤ και των τοπικών συμφερόντων. Μια πόλη που ακόμη το νερο της δεν πίνεται, ένας ολοκληρος νομός χωρίς εγκεκριμένο χώρο ταφής απορριμμάτων και πορτοκαλιών, μια Ερμιονίδα , όπου διάφορα συμφέροντα της Αθήνας χτίζουν αυθαίρετα όπου βρούν και χωρίς κανένα σεβασμό στο περιβάλλον. 
Ενα τελευταίο παράδειγμα στο Ναύπλιο είναι το κλεισιμο του εργοστασίου της βιομηχανίας ΚΥΚΝΟΣ. Ενα τεράστιο, αλλα συνάμα και ιστορικό συγκρότημα, στο κέντρο πια της νέας πόλης , γκρεμιστηκε χωρίς κανείς να πεί τιποτα και το χειρότερο, οι ιδιοκτητες του (μεταξύ αυτών και ο κ.Σαμαράς) ετοιμάζονται να το οικοπεδοποιήσουν. Και κανείς, μα κανεις δεν παρεμβαίνει. Οταν τρία τουλάχιστον σχολεία της ίδιας περιοχής αντιμετωπίζουν έντονο κτιριακό πρόβλημα. 
Αυτή Γιώργο είναι η κατάσταση. Κι αν δεν αλλάξει γρήγορα και εκ βαθρων , κι αν δεν καταφέρεις να την αλλάξεις εσυ, τότε δύσκολα θα βρεθεί σύντομα αλλη ευκαιρία. 
Έχεις στα χέρια σου μια πανίσχυρη εντολή . Ξέρεις πολύ καλά οτι ο πολίτης, κατ' αρχήν ο σκεπτόμενος πολίτης είναι η δύναμή σου. Γιαυτό πρέπει να του δώσεις τη δύναμη να κανει τη σκεψη του πραξη. Πρέπει να δρά καθε μέρα, σε καθε χώρο, για καθε θέμα. Η δράση των πολιτών είναι το καύσιμο της νέας προοδευτικής παράταξης. Δεν μιλαω για κουφιους αγώνες, τύπου ΚΚΕ . Μιλάω για θετική δράση, για συμμετοχή, για "εξουσία" του πολίτη. Για ιδιωτική πρωτοβουλία του καθε πολίτη, για διαφάνεια σε όλα, για ίσα δικαιώματα για όλους, για αξιοποίηση της γνώσης του καθενός για το καλυτερο κοινό αύριο. 
Είμαι σίγουρος ότι αυτά τα έχουν πει κι αλλοι αυτό τον καιρό. Δεν το θεωρώ επανάληψη, ούτε περιτό. Καθε πολίτης που στέκεται δίπλα σου ενεργά είναι ενα λιθαράκι ακομη στο νέο κόμμα. Στηρίξου επάνω μας και δώσε μας δύναμη , για να σου δωσουμε κι εμείς. Όλοι θα έχουμε ίσες ευθύνες και στην επιτυχία και στην αποτυχία. Αν πετύχουμε, θα αφήσουμε ίσως τη σημαντικότερη κληρονομία, απο ιδρύσεως του ελληνικού κράτους στην πατρίδα μας και στα παιδια μας. 

Σε ευχαριστώ για το χρόνο σου...

4 Σεπ 2010

....τα μεγάλα βαρίδια, που σιγά-σιγά έγιναν ασήκωτα για όλους μας...

Πολλά είπε ο ΓΑΠ χθες (πάντα λέει πολλά), αλλά μια παράγραφος συμπυκνώνει το ζουμί του μέλλοντος μας. Και δυστυχώς συχνά το ζουμί χάνεται μέσα στις ατέλειωτες πολιτικολογίες και αναγκαία "συνθήματα" που παραδοσιακά στην Ελλάδα συνοδεύουν τις πολιτικές ομιλίες. Φυσικά δεν περίμενα τα ΜΜΕ να εντοπίσουν και να προβάλλουν αυτό το ζουμί. Αλοίμονο! Το ζουμί κατ' αυτούς είναι οτι "δεν υπάρχουν παροχές"! 

Περιμένω πάντως να δω έναν πολιτικό ηγέτη (κι ο ΓΑΠ έχει όλα τα φόντα να είναι αυτός) που θα κάνει πολιτική ομιλία 20 λεπτών χωρίς συνθήματα και γενικότητες.

‎"Αφήνουμε πίσω τα σφάλματα της περιόδου της μεταπολίτευσης. Όλα εκείνα τα μικρά και τα μεγάλα βαρίδια, που σιγά-σιγά έγιναν ασήκωτα για όλους μας. Αφήνουμε πίσω όλοι τη σκανδαλώδη εύνοια των λίγων σε βάρος της πλειοψηφίας, που κάποιοι την ονόμασαν «κεκτημένα».
Αφήνουμε πίσω την οικονομία της επιδότησης ή των ενισχύσεων χωρίς παραγωγή, χωρίς σεβασμό και αξιοποίηση του πλούτου της χώρας μας. Αφήνουμε πίσω τη νοοτροπία, που έλεγε ότι η φοροδιαφυγή είναι ένδειξη προσωπικής μαγκιάς.
Αφήνουμε πίσω την πρακτική, όπου κανόνας έγινε η εξαίρεση από τον κανόνα. Αφήνουμε πίσω όλα αυτά τα φαινόμενα που άνθισαν πάνω στο γόνιμο έδαφος της ανοχής ή της αδιαφορίας."
Και μόνο αυτά να λέγονταν χτες από τον ΓΑΠ, και μόνο αυτά να γίνουν πράξη, εγώ δεν θέλω τίποτε άλλο. Θέλω μόνο τα ΑΥΤΟΝΌΗΤΑ!

19 Απρ 2010

Η θα τους γαμ*** σουμε ή θα μας γαμ***σουν

Το περιστατικό συνέβη στην πλατεία Συντάγματος στο Ναύπλιο το περασμένο Σάββατο. Υψηλόβαθμος εφοριακός υπάλληλος κάθεται στην παρέα μου και δείχνει εξαιρετικά φορτισμένος. Συμμετέχουν ακόμη επιχειρηματίες και ελεύθεροι επαγγελματίες, όλοι προσκείμενοι ως επι το πλείστον στο χώρο του ΠΑΣΟΚ. 

Η συζήτηση περιστρέφεται, όπως είναι λογικό, στα περί οικονομικής κρίσης. Ακούγονται διάφορες απόψεις υπέρ και κατά της οικονομικής πολιτικής της κυβέρνησης. Οι περισσότεροι θεωρούν αυτονόητο το κρίσιμο ζήτημα της αναπτυξιακής πολιτικής. Ακούγονται πολλές απόψεις που έχουν να κάνουν με τα προβλήματα της περιοχής, την ανάπτυξη του τουρισμού, των πόλεων, τη διαχείριση των υδάτινων πόρων και των αποβλήτων.

Κάποια στιγμή ο εφοριακός υπάλληλος εκρήγνυται με πάταγο : " Ποια ανάπτυξη ρε παιδιά? Εδώ μου έκοψε 500 ευρώ από τον μισθό μου. Τσάμπα θα δουλεύω εγώ τώρα? Θα μου κόψει και τη σύνταξη σε  λίγο, θα μου τη δώσει και στα 65. Θα τον γα*** με τον ΓΑΠ. Ακούς εκεί να τολμήσει να βάλει χέρι στους μισθούς. Και μετά ήθελε να πιάσουμε και το τρίμηνο πλάνο για τα έσοδα. Αρχ*** α θα πιάσουμε. Μόνο τρεις εφορίες στις 140 το έπιασαν. Όχι παίζουμε. Σας λέω ... θα τον γαμ***με"!

Οι υπόλοιποι μένουμε άναυδοι στις θέσεις μας από την έκρηξη του εφοριακού. Η έκπληξη μας μεγαλώνει ακόμη περισσότερο, όταν μας αποκαλύπτει το ύψος των αποδοχών του που φτάνουν τις 3.000€!!! Κανείς δεν μπαίνει στον κόπο να αντιδράσει, μάλλον γνωρίζοντας ότι δεν αξίζει τον κόπο να αντιδράσει. Σιγά σιγά η παρέα διαλύεται και όλοι αποχωρούν διακριτικά.

Η πρώτη μου αίσθηση από το γεγονός ήταν ένα ισχυρό σοκ. Πίστευα  και πιστεύω στην αναλγησία του ελληνικού δημοσίου και των λειτουργών του, αλλά αυτή η "θορυβώδης" και ωμή επιβεβαίωση του μπροστά στα μάτια μου ήταν ένα ισχυρό σοκ. Φίλοι μου εξιστορούν δεκάδες παρόμοια περιστατικά τον τελευταίο καιρό, για εκπαιδευτικούς που γκρινιάζουν για τις αποσπάσεις και τις μεταθέσεις τους, για μηχανικούς που θέλουν όλο και περισσότερα προνόμια, για γιατρούς στα δημόσια νοσοκομεία που παραπονούνται για τις εφημερίες τους, για υπαλλήλους που αντιδρούν σε κάθε πρωτοβουλία που αμφισβητεί τα "κεκτημένα". Αυτό όμως που έζησα από πρώτο χέρι με προβλημάτισε πολύ και με εξόργισε.

Δεν πάμε πουθενά με αυτό το κράτος, με αυτούς τους υπαλλήλους, με αυτή τη νοοτροπία. Δεν έχουμε μέλλον. Όσο και να προσπαθεί ο Παπανδρέου και η κυβέρνηση, όσο και να δείχνουν διάθεση να συμμετέχουν ενεργά σε έναν αναπτυξιακό σχεδιασμό οι παραγωγικές δυνάμεις του τόπου, αλλά και γενικότερα οι πολίτες, όσο δεν ξηλώνεται αυτός ο αραχνιασμένος μηχανισμός του δημόσιου τομέα, τίποτα δεν θα προχωράει. Όσο οι συντεχνίες και οι συνδικαλιστές θα κάνουν κουμάντο και θα εξουσιάζουν το κράτος, αυτή η χώρα θα βολοδέρνει ανάμεσα στα χρέη, τα δάνεια, τα ελλείμματα και τις λιτότητες, που αφορούν τελικά όλους εκτός από τους δημόσιους υπαλλήλους. 

Αν και δεν είμαι αισιόδοξος, θεωρώ πως αυτή την ώρα είναι ίσως η πιο κατάλληλη - και σίγουρα η τελευταία - ευκαιρία αυτό να αλλάξει. Και να  αλλάξει δραστικά. Δεν θα πω τώρα πως. Το γράφω άλλωστε χρόνια τώρα για επιμέρους θέματα σε αυτό το ιστολόγιο. Πρέπει όμως να γίνει τώρα. Και όσο "θορυβώδης" είναι η αντίδραση των υπαλλήλων, άλλο τόσο "θορυβώδες" πρέπει επιτέλους να είναι το ξήλωμα αυτού του status quo. Η "κοινωνική αναταραχή" που θα ισχυριστούν κάποιοι ότι μπορεί να προκληθεί, ας συγκριθεί με την αντίστοιχη κοινωνική αναταραχή που θα αντιμετωπίσουμε, αν αποτύχουμε ως χώρα να βγούμε από το τέλμα. Δεν μπορεί επιτέλους μια χώρα 12 εκατομμυρίων να πορεύεται με βάση τη διάθεση 500.000 δημοσίων υπαλλήλων. 

Ας τελειώσει επιτέλους αυτό το παραμύθι. Ας πάει κάθε εκπαιδευτικός στη θέση του δίπλα στο μαθητή, για να έχει ουσιαστικό νόημα η καλύτερη στην Ευρώπη αναλογία μαθητών - εκπαιδευτικών. Ας πάει κάθε μηχανικός, κάθε εφοριακός και κάθε γιατρός στη θέση του, ας ξεχάσει τους "μπάμπηδες" και τα προνόμια κι ας προσφέρει τις σωστές υπηρεσίες στον πολίτη. Κι όποιος δεν γουστάρει, η πόρτα είναι ανοιχτή και περιμένουν κι άλλοι, νέοι, στη σειρά με όρεξη για δουλειά. Επιτέλους ας μας αδειάσουν τη γωνιά όσοι μπήκαν στο δημόσιο για να κάθονται και όχι για να δουλεύουν. 

Η δουλειά δεν είναι ντροπή αλλά ούτε και προνόμιο. Είναι δικαίωμα και βασικά υποχρέωση, πολύ περισσότερο όταν το αντικείμενο της είναι η προσφορά υπηρεσιών και η διευκόλυνση του πολίτη. Η ευθύνη αυτής της κυβέρνησης και του Παπανδρέου προσωπικά είναι πολύ μεγάλη αυτή την ώρα. Γιατί τελικά για να μη μας "γα***σουν", πρέπει άμεσα να τους "γα***με" εμείς.

19 Φεβ 2010

Εγώ κ. Πρωθυπουργέ, εγώ θα σας δανείσω!

Γράφτηκε σαν σχόλιο, από μια συνάδελφο μηχανικό,  σε ένα πρόσφατο ποστ μου, αλλά αξίζει τον κόπο να το αναρτήσω κανονικά. Είναι ένα από τα χιλιάδες "γράμματα" που - ελέω "ευαίσθητων προσωπικών δεδομένων στο  primeminister.gr - καταλήγουν στην προσωπική σελίδα του ΓΑΠ. Είναι ένα από τα μηνύματα που δείχνουν ξεκάθαρα πως αντιμετωπίζει ο απλός πολίτης τον Παπανδρέου. Είναι ένα μήνυμα ειλικρίνειας και διάθεσης, αν όχι απαίτησης να πάμε επιτέλους μπροστά.

Διαβάστε το προσεκτικά και σκεφτείτε και τη δική σας στάση. Για να αλλάξει επιτέλους αυτή η χώρα πραγματικά σελίδα.

"Εγώ κ. Πρωθυπουργέ, εγώ θα σας δανείσω ! Ατόκως και για όσο χρόνο χρειαστεί. Γιατί πιστεύω στον έντιμο αγώνα σας κι ας μην είμαι ΠΑΣΟΚ. 
Γιατί πλήρωσα στη Βενετία για να δώ, εκεί, το δισκοπότηρο της πατρίδας των παππούδων μου , της Τραπεζούντας, , γι’αυτό.
Για τα άλογα του Ιπποδρόμου της Κωνσταντινούπολης στον Άγιο Μάρκο, για τη Νίκη της Σαμοθράκης στο Λούβρο, για το Ναό της Περγάμου στο Βερολίνο, για τα γύψινα ομοιώματα στο Μουσείο της Ακρόπολης.
Εγώ θα σας δανείσω απ΄το μισθό μου και η Δέσποινα που είναι δεξιά και μου θύμισε πως οι ελληνίδες έλιωναν τα κοσμήματά τους για να τα κάνουν βόλια για την ιδέα της ελεύθερης πατρίδας.
Μαζί νομίζω όλοι οι πρόσφυγες, όλοι οι έλληνες θα σας δανείσουμε, όσο μπορούμε ο καθένας, για να μειώσουμε τη ζημιά και να μη βλέπουμε πια τη χαιρέκακη ικανοποίηση αυτών που καθοδήγησαν και ζουν ακόμη από τις αρπαγές του πολιτισμού μας, από την διάβρωσή μας με τις μίζες τους, αυτών που με κυνισμό και απληστία σήμερα οργανώνουν τις νέες λεηλασίες. 
Σας παρακαλώ ζητείστε πρώτα από τους Έλληνες να βοηθήσουμε την πατρίδα μας , με τους δικούς μας όρους, με τα δικά μας Μαθηματικά και με την δική μας Ψυχή.
Ζητείστε δάνειο απο τους ευπατρίδες, απο τους εύπορους αλλά και απο τους μισθωτούς και από τη μητέρα μου που είναι συνταξιούχος του ΟΓΑ.Είμαι βέβαιη πως είμαστε όλοι εδώ.
Σας ευχαριστώ"

8 Φεβ 2010

Primeminister.gr : Ο πρωθυπουργός δεν είναι online. Στείλτε του γράμμα!

Μαθαίνοντας πριν από λίγο καιρό ότι βγήκε στον αέρα το primeminister.gr, το θεώρησα μια θετική εξέλιξη στο θέμα της επικοινωνίας του πρωθυπουργού με τον πολίτη. Και μάλλον ήταν και αυτονόητο για έναν άνθρωπο, όπως ο Γιώργος Παπανδρέου, που πρώτος εδώ και χρόνια καθιέρωσε την άμεση διαδικτυακή επικοινωνία με τον πολίτη μέσα από τον προσωπικό του κόμβο.

Τις πρώτες μέρες της λειτουργίας του, διαπίστωσα όμως ότι έλειπε από την ιστοσελίδα  τρόπος άμεσης επικοινωνίας. Μια τέτοια φόρμα επικοινωνίας εμφανίστηκε μετά από μια εβδομάδα, με όλα εκείνα τα στοιχεία που θα ικανοποιούσαν τον κάθε πολίτη. Σωστή κατηγοριοποίηση θεματολογίας, σωστή φόρμα και δυνατότητα στο μέσο πολίτη να πει τη γνώμη του, να ρωτήσει, να πληροφορηθεί.

Εκεί κάπου άρχισαν τα περίεργα. Μετά από μερικές μέρες η φόρμα εξαφανίστηκε πάλι χωρίς καμιά απολύτως εξήγηση. Και ξαφνικά ... ω του θαύματος .. .ξαναεμφανίστηκε το κουμπί "επικοινωνία" πάνω αριστερά στην σελίδα. Όταν το πάτησα, έπαθα σοκ!
"Επειδή η κάθε είδους αλληλογραφία (επιστολές, κείμενα, υπομνήματα, αναφορές, μηνύματα, κλπ.), που αποστέλλεται με ηλεκτρονικό μέσο/τρόπο, μπορεί να περιέχει ευαίσθητα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα και συνεπώς δεν καλύπτεται από τις διατάξεις των παρ. 1 ως 5 του άρθρου 14 του Ν. 2672/98 (ΦΕΚ Α’ 290), για το λόγο αυτό, κάθε είδους γραπτής επικοινωνίας με τον Πρωθυπουργό, παρακαλούμε όπως γίνεται με τον συνήθη τρόπο του επιστολικού ταχυδρομείου, στις παρακάτω διευθύνσεις: ..."

Δεν θα σχολιάσω τα γραμματικά και συντακτικά λάθη, που είναι γνώριμο και σύνηθες φαινόμενο στο διαδικτυακο πασοκ! Θα ήθελα όμως πολύ να μάθω τον εμπνευστή αυτού του κειμένου. Και τους Νομικούς που τον συμβούλεψαν. 


Προφανώς και κάθε φόρμα επικοινωνίας στο διαδίκτυο περιέχει προσωπικά δεδομένα. Γιαυτό υπάρχουν είδικοί κανόνες, γιαυτό βάζουμε ζητήματα περί απορρήτου, γιαυτό υπάρχουν οι ασφαλείς συνδέσεις. Δεν κατάλαβα γιατί τώρα προέκυψε πρόβλημα με την επικοινωνία ειδικά με τον Πρωθυπουργό. Όπως δεν κατάλαβα γιατί παύουν τα προσωπικά δεδομένα να είναι ευαίσθητα και προσβάσιμα όταν θα τα στείλει κάποιος με το ταχυδρομείο!!!

Αλλά έστω ότι τα δέχομαι - με μεγάλη ομολογουμένως προσπάθεια και καλή διάθεση - όλα αυτά. Και ας πούμε ότι θα υπομένουν στην ουρά των ταχυδρομείων οι πολίτες για να στείλουν το αίτημα τους ή το ερώτημα τους ή τη γνώμη τους στον ΓΑΠ. Εκείνη την τελευταία πρόταση στον εν λόγω σύνδεσμο δεν την καταλαβαίνω με τίποτα : "O προσωπικός κόμβος του κ. Γ. Α. Παπανδρέου στο Διαδίκτυο βρίσκεται στην διεύθυνση www.papandreou.gr." Δηλαδή, αν κατάλαβα καλά, "εκεί μπορείτε να στείλετε ότι θέλετε, δεν υπάρχει πρόβλημα ευαίσθητων προσωπικών δεδομένων. Εμείς εδώ στο Primeminister το παραψάχνουμε και μάλλον ...ψιλοβαριόμαστε να απαντάμε σε ερωτήματα πολιτών."



Συμπέρασμα : Ανευθυνότητα + Τσαπατσουλιά + Τεμπελιά + Άγνοια= Άστο καλύτερα...


Υ.Γ. Αγαπητοί Σύμβουλοι και "Σύμβουλοι" επί του διαδικτύου στου Μαξίμου. Εντάξει ! Καταλαβαίνω, έχετε πήξει εκεί μέσα, δεν βγαίνετε καθόλου έξω και έχετε αρχίσει να χάνετε την επαφή με την κοινωνία (για να μην πω ότι έχετε χάσει εντελώς τη μπάλα). Αλλά επειδή - τέλος πάντων - είστε διαρκώς μπροστά σε μια οθόνη υπολογιστή, ρίξτε μια ματιά έστω στο Number10.gov.uk και ειδικά εδώ και θα καταλάβετε τι μεγάλη "πατάτα" έχετε κάνει πάλι.

3 Ιαν 2010

Η Αίγλη ,ο Παναγιώτης και η αθεράπευτη βλακεία του ελληνικού πολιτικού συστήματος

Και ξαφνικά δυο νέοι άνθρωποι, εξαιρετικά πετυχημένοι στον τομέα τους, βρίσκονται στο επίκεντρο του "καννιβαλισμού" των Μέσων (παλιών και νέων), επειδή κάποιοι είχαν τη φαϊνή ιδέα να τους τοποθετήσουν ως μη εκτελεστικά μέλη στα ΔΣ δύο μεγάλων οργανισμών του Πολιτισμού και του Τουρισμού. Και ξαφνικά διαβάζουμε για "αρχισπάμερ" και "αρχιβατόμουρα" (= ο πασόκος με το blackberry), για "κοριτσόπουλα χωρίς πτυχίο" και για "βολεμα των δικών μας παιδιών".

Ας βάλουμε λίγο τα πράγματα στη θέση τους.

Πρώτα πρώτα δυστυχώς επιβεβαιώνεται για μια φορά ακόμη το "ενός κακού μύρια έπονται". Σε αυτό το ιστολόγιο έγραψα με σαφήνεια ότι το θέμα της επιλογής των προσώπων για τις πολιτικές θέσεις της διοίκησης από τη νέα κυβέρνηση ξεκίνησε σαν μια πρωτοποριακή ιδέα, ίσως η καλύτερη από τον πόλεμο και μετά, αλλά στην υλοποίηση "εκτελέστηκε" πριν καν αρχίσει. Ήταν λοιπόν αναμενόμενο, ότι όταν δεν ξεκαθαρίζεις με απόλυτη διαφάνεια και σαφήνεια απέναντι στους πολίτες στόχους, διαδικασίες και πολιτικό υπόβαθρο πάνω στα οποία θα κάνεις την όποια επιλογή, μοιραίο είναι να δώσεις δικαιώματα αμφισβήτησης και κριτικής. Και βέβαια συχνά "μαζί με τα ξερά να καίγονται και τα χλωρά".

Η Αίγλη και ο Παναγιώτης βρέθηκαν σαν εργαζόμενοι, για ένα πολύ συγκεκριμένο λόγο (και επομένως ένα πολύ συγκεκριμένο έργο) ο καθένας τους, στην ομάδα επικοινωνίας του ΓΑΠ (και όχι του ΠΑΣΟΚ) μετά το2004. Εξαιρετικοί και οι δύο στον τομέα τους, βρέθηκαν σε ένα χώρο εντελώς άγνωστο για αυτούς μέχρι τότε και κλήθηκαν να εφαρμόσουν επ' αμοιβή στην πολιτική επικοινωνία αυτό που έκαναν πολυ πετυχημένα στην προσωπική τους καθημερινότητα. Το αν πέτυχαν ας το κρίνουν άλλοι. Έχω άποψη, αλλά δεν είναι αυτό το θέμα μας σήμερα.

Όσον αφορά το θέμα της αμοιβής των εργαζομένων στα κόμματα, στην Ελλάδα ως γνωστόν ισχύει μια πρακτική που λέει ότι  "τον διορίζω στο δημόσιο μέσω παραθύρων που μου δίνει το κοινοβουλευτικό σύστημα και τον αποσπώ στο κόμμα". Πρακτική η οποία χρησιμοποιείται χρόνια και από όλους ανεξαίρετα. Δεν συμφωνώ βέβαια με αυτήν, αλλά για πείτε μου, ποιος έχει ασχοληθεί αλήθεια ποτέ να την αλλάξει? Επομένως οποιοδήποτε φτηνό σχόλιο για το συγκεκριμένο ζήτημα, είναι εκ προοιμίου άδικο, γιατί δεν έχει εναλλακτική πρόταση. Αυτή είναι η μια σημαντική βλακεία του κοινοβουλευτικού μας συστήματος ως προς την λειτουργία των κομμάτων.

Το πρόβλημα με νεολαίους σαν την Αίγλη και τον Παναγιώτη ξεκινάει από το γεγονός ότι κάποιοι - σκόπιμα ή μη, αφελώς η μη - αποφάσισαν κάποια στιγμή να εισηγηθούν στον ΓΑΠ (και αυτός το αποδέχτηκε χωρίς δεύτερη σκέψη), ότι τέτοιοι άνθρωποι θα μπορούσαν να είναι χρήσιμοι και ως πολιτικές οντότητες μέσα στο κόμμα. Και τι κακό έχει αυτό θα μου πείτε?

Έχει δύο κακά κατά τη γνώμη μου. Πρώτον ποιος αλήθεια αξιολόγησε τις δυνατότητες τους να πάρουν πολιτικό ρόλο μέσα σε ένα κόμμα όπως το ΠΑΣΟΚ (ή η νεολαία του)? Και μάλιστα σε θέματα (βασικές ιδέες του ΓΑΠ) που το Πασοκ ακόμη ... βγάζει σπυριά ακούγοντάς τες! Και δεύτερο και σημαντικότερο : φρόντισαν αυτοί που τους προώθησαν να δημιουργήσουν γύρω τους εκείνη την ασπίδα που θα τους προστατέψει, ώστε να παραμένουν χρήσιμοι σε αυτό που κατ' αρχήν επιλέχτηκαν?

Θέλω να πω το εξής : Τι παραπάνω θα προσφέρουν σήμερα ο Παναγιώτης και η Αίγλη με το διορισμό τους στα ΔΣ του ΟΠΑΠ και του ΕΟΤ? Πόσο σχέση έχουν με το αντικείμενο? Γιατί να χρεωθούν μια πιθανά άστοχη απόφαση των οργανισμών αυτών, η οποία πάρθηκε με την ψήφο τους? Αλλά και πέρα από αυτό : πόσο θα βοηθήσει η παρουσία τους σε αυτούς τους οργανισμούς στο να γίνουν πιο χρήσιμοι σε αυτό για το οποίο κατ' αρχήν επιλέχτηκαν? Μήπως τελικά μια αποτυχία στην πολιτική τους παρουσία (πράγμα για το οποίο κάποιοι στο πασοκ θα πετάξουν τη σκουφια τους) οδηγήσει και στην επαγγελματική τους απαξίωση?

Ο Παναγιώτης και η Αίγλη θα κριθούν εκ του αποτελέσματος. Κάποιοι όμως κρίθηκαν ήδη και δυστυχώς επιμένουν αμετανόητα σε πρακτικές που δεν γίνονται πια αποδεκτές από τους πολίτες. Δεν δημιουργούμε έτσι νέο "πολιτικό προσωπικό" κύριοι! Έτσι "καίμε" ότι δημιουργικό και σύγχρονο διαθέτει η κοινωνία και ειδικά η νεολαία μας. Πάρτε το επιτέλους χαμπάρι και αλλάξτε νοοτροπία!

Update 8.1.10 : Η απάντηση του Παναγιώτη στο blog του, εκτός του ότι με επιβεβαίωσε, με απογοήτευσε κιόλας. Δεν μπορώ να πιστέψω τέτοια αφέλεια και αλαζονεία! Δεν θα σχολιάσω τις απόψεις για την λειτουργία του ΟΠΑΠ! Δεν αντέχουν σε σχολιασμό! Μια απορία έχω μόνο! Αυτό το "μου έγινε μια πρόταση..." το σκέφτηκε καλά πριν το πει? Μήπως ξέχασε ότι είναι σε εξέλιξη (έστω στα λόγια βρε αδερφέ) μια διαδικασία επιλογής? Μήπως εξέθεσε αυτούς που τον επέλεξαν? Λέω! Μήπως?

24 Οκτ 2009

ΠΑΣΟΚ ...το μεγαλείο σου!


Ο Παπανδρέου έχει πάει  στο Μαξίμου και έστειλε τον Σωκράτη Ξυνίδη στην Ιπποκράτους. Το υπόλοιπο ΠΑΣΟΚ είναι ακόμη στο ΧΤ50!!!
Να γιατί κάποια πράγματα έπρεπε να είχαν γίνει 2 χρόνια πριν.

20 Οκτ 2009

That's a good question!

Σήμερα πήρα το παρακάτω μήνυμα από μια φίλη από τις ΗΠΑ.
" Hi Stefan,
I hope you are well since the government change. Exciting, indeed.
Is there a website for PASOK that is in English? Please advise."

Τι να της απαντήσω? Ότι το κόμμα που έχει πρόεδρο τον πρόεδρο της Σοσιαλιστικής Διεθνούς και σήμερα και πρωθυπουργό της Ελλάδας,δεν έχει ιστοσελίδα στα αγγλικά? Ας το σκεφτούν οι αρμόδιοι κι ας το καλύψουν στοιχιωδώς κατά το δοκούν.

Εγώ πάντως  παρέπεμψα τη φίλη μου στην προσωπική ιστοσελίδα του ΓΑΠ που ευτυχώς υπάρχει και στα αγγλικά.

Update : Μόλις τώρα ανακάλυψα ότι υπάρχει σελίδα του pasok.gr στα αγγλικά, αλλά έχει εγκαταληφθεί  από τον Ιούνιο του 2008,έναν μήνα μετά τη δημιουργία του .

7 Οκτ 2009

Η κυβέρνηση του Γιώργου και το ... σκυλί του περιβάλλοντος.


Όσοι έμαθαν τη σύνθεση της νέας κυβέρνησης, αντέδρασαν στην πλειοψηφία τους θετικά. Και πως να μην αντιδράσουν άλλωστε όταν βλέπουν 27 για πρώτη φορά υπουργούς και υφυπουργούς!
Για να μιλήσουμε λοιπόν με συνήθεις όρους της εποχής, το κάδρο είναι καλό! Και είναι καλό για τους εξής λόγους :
  • Δεν υπάρχει τίποτα και κανείς που να θυμίζει κακό παρελθόν. Ναι. υπάρχουν υπουργοί των κυβερνήσεων Σημίτη, αλλά κανείς τους δεν έχει την παραμικρή σχέση με όσα καταδικάστηκαν στη συνείδηση των πολιτών το 2004. Κι αν ο Θ.Πάγκαλος αναφέρεται στο παρελθόν, εγώ θα πω πως είναι ο κατάλληλος άνθρωπος στην κατάλληλη θέση! Η όπως είπε χθες ο Μίμης Ανδρουλάκης "κάθε κυβέρνηση χρειάζεται τον ...τραμπούκο της"!
  • Είναι μια κυβέρνηση περισσότερο του Γιώργου και λιγότερο ΠΑΣΟΚ. Θα μπορούσα να πω ότι είναι καθαρά του Γιώργου και καθόλου ΠΑΣΟΚ, αλλά φοβάμαι πως θα ...παρεξηγηθώ. Άλλωστε ο ΓΑΠ είπε ξεκάθαρα πως θα υπάρξει πλήρης διαχωρισμός κυβέρνησης - κόμματος. Ελπίζω μόνο να μην χρησιμοποιήσει τη "σημιτική" μέθοδο! Αναμένω δε και την αντίδραση από το λεγόμενο "βαθύ" ΠΑΣΟΚ!
  • Είναι μια κυβέρνηση δουλευταράδων με όλη τη σημασία της λέξης. Επιτέλους στην Ελλάδα δείχνουμε να καταλαβαίνουμε τι σημαίνει "εκτελεστική εξουσία". Μέχρι σήμερα επικρατούσε η άποψη ότι ο υπουργός χαράζει και την στρατηγική του κάθε τομέα! Μέγα λάθος! Η στρατηγική , οι στόχοι, ακόμη και η τακτική είναι ζητήματα που λύνονται στο πρόγραμμα του κόμματος, είναι ζητήματα που ασχολείται ο πολιτικός φορέας, οι ομάδες εργασίας, τα όργανα  και ο ηγέτης τους, η δε κυβέρνηση υλοποιεί αυτό το πρόγραμμα, που εν τω μεταξύ έχει εγκριθεί και από τους πολίτες. Οι επιλογές προσώπων που έγιναν μπορεί να μην δείχνουν τεράστια "πολιτικά όντα", είναι όμως άνθρωποι δοκιμασμένοι στη δουλειά, την οποία μπορούν να φέρουν σε πέρας στο σωστό χρόνο και να αξιολογηθούν γιαυτό. Είναι η λογική της επιχείρησης : παίρνω το υπάλληλο για να δουλέψει και όχι για να με αντικαταστήσει στη χάραξη στρατηγικής. Κι αν η επιλογή μου αποδειχτεί ανεπαρκής ή λάθος, απλά τον αλλάζω.
  • Είναι μια κυβέρνηση σύγχρονη! Επιτέλους δεν φτιάχνουμε κυβέρνηση για να βολέψουμε διάφορους, αλλά για να φέρουμε αποτέλεσμα. Δομή εναρμονισμένη με τα ισχύοντα στην υπόλοιπη Ευρώπη, προσπάθεια ήδη από την αρχή να μην υπάρχει μπέρδεμα αρμοδιοτήτων, μικρότερο και άρα αποτελεσματικότερο σχήμα, καλός συντονισμός. Χαρακτηριστικό θετικό παράδειγμα η κατάργηση των άχρηστων υπουργείων Μακεδονίας Θράκης και Αιγαίου.
  • Είναι μια κυβέρνηση με σαφή προσανατολισμό την ανάπτυξη και μάλιστα την Πράσινη Ανάπτυξη. Μένει να δούμε κατά πόσο αυτό θα εφαρμοστεί στην πράξη. Δεν θα κάνω εδώ περαιτέρω σχόλιο, θα ακολουθήσει  επόμενο ποστ.
  • Είναι μια κυβέρνηση απόλυτα εξωστρεφής, τόσο στα εσωτερικά μέτωπα όσο, και κυρίως, στο ευρωπαϊκό και διεθνές περιβάλλον. Μετρήστε απλά πόσα από τα στελέχη της διετέλεσαν ευρωβουλευτές ή επίτροποι. Πρέπει γρήγορα να αποκατασταθεί η εικόνα της χώρας και του κράτους στη διεθνή κοινή γνώμη και αυτό ο ΓΑΠ το παίρνει πάνω του και καλά κάνει!
  • Είναι μια κυβέρνηση γυναικών κατά τα πρότυπα του Θαπατέρο. Μένει να αποδειχτεί αν θα είναι το ίδιο αποτελεσματική. Προσωπικά πιστεύω πως θα είναι, γιατί όπως προείπα, πρόκειται για ανθρώπους - και ειδικά γυναίκες - της δουλειάς.
Όλα τα παραπάνω δημιουργούν την θετική εικόνα που ήταν αναγκαία αυτές τις πρώτες ώρες του ΓΑΠ στην εξουσία. Μένει να δούμε αυτό το σχήμα να παράγει γρήγορα και αποτελεσματικά έργο. Το ποιο έργο είναι ξεκάθαρο, τουλάχιστον για τις πρώτες 100 μέρες. Φυσικά δεν φτάνει αυτό. Αν αναλογιστούμε όμως τις πρώτες 100 μέρες του '81 και τις θεσμικές αλλαγές που έγιναν τότε, μπορούμε να βάλουμε κάποια κριτήρια αξιολόγησης και για τώρα. Εκλογικός νόμος  και  Καποδίστριας ΙΙ συνοδευόμενοι από την ψήφο στα 16 στις τοπικές εκλογές, χωρισμός κράτους-εκκλησίας και κράτους - κόμματος, διαφάνεια στις προμήθειες , τα έργα και τις προσλήψεις δημόσιων λειτουργών, εθνικό απολυτήριο,  σχέσεις με ΜΜΕ, Εθνικό Χωροταξικό, Αναβάθμιση ανεξάρτητων αρχών, θεσμοθέτηση της εθελοντικής προσφοράς σε κοινωνικές υπηρεσίες είναι μερικές από τις θεσμικές αλλαγές που μπορούν και πρέπει να γίνουν άμεσα.

Τέλος θέλω να σταθώ ιδιαίτερα σε κάτι πολύ συγκεκριμένο σε αυτή την πρώτη αξιολόγηση της εικόνας (και όχι του έργου) της κυβέρνησης. Και γιαυτό θα ξεχωρίσω ένα πρόσωπο, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι υποτιμώ την αξία των υπολοίπων.

Η Τίνα Μπιρμπίλη , το αποκαλούμενο και "σκυλί" (με την καλή έννοια) του ΓΑΠ, αναλαμβάνει το κρισιμότερο και συγχρόνως νεότευκτο υπουργείο Περιβάλλοντος, Κλιματικής Αλλαγής και Ενέργειας. Ένα υπουργείο που θα παίξει πρωτεύοντα ρόλο στην υλοποίηση του προγράμματος πράσινης ανάπτυξης. Πολλοί που δεν την ξέρουν θα αναρωτήθηκαν "ποια είναι αυτή καλέ?"! Όσοι την ξέρουν, είμαι βέβαιος ότι θα συμφωνήσουν μαζί μου ότι η Τίνα μπορεί να αποτελέσει πραγματικά το "πουλέν" αυτού του κυβερνητικού σχήματος, το νέο ποιοτικό μέτρο αξιολόγησης των υπολοίπων, τον ορισμό  του "μη κουστουμάτου" κυβερνητικού στελέχους" ! Πρόκειται για έναν άνθρωπο, επιστήμονα, γνώστη του αντικειμένου που μπούσουλα της έχει εδώ και χρόνια δίπλα στον ΓΑΠ το τρίπτυχο "δουλειά - δουλειά -δουλειά". Εγώ απλά θα θυμίσω (απαντώντας και στο πρόσφατο σχόλιο φίλου για το ποδήλατο) ένα σημαντικό επιστημονικό έργο της.

Είναι χαρακτηριστικό ότι χθες τα ΜΜΕ έψαχναν να βρουν φωτογραφία της και δεν έβρισκαν. Πραγματικά και στο google μια και μόνη υπάρχει. Για μένα λοιπόν θα είναι ένα κριτήριο αξιολόγησης όσων συμμετέχουν στην κυβέρνηση το πόσο λιγότερο θα τους βλέπουμε στα τηλεοπτικά παράθυρα. Και η Τίνα, τολμώ να ρισκάρω να πω, πως  θα είναι η βάση αυτής της αξιολόγησης.

Αυτά λοιπόν, σαν πρώτο σχόλιο για την κυβέρνηση του ΓΑΠ. Μένουν δύο θέματα προς  διευθέτηση:
  • το σχήμα που θα χαράζει μαζί και δίπλα στον ΓΑΠ τη στρατηγική ανάπτυξης της χώρας. Όσα ακούγονται περί Στιγκλιτς και λοιπών επιφανών επιστημόνων (αλλά και το πως μιλάνε αυτοί για τον ΓΑΠ) είναι ελπιδοφόρα. Περιμένω ένα δημόσιο κάλεσμα (αλλά και μέτρα για πραγματική αξιοποίηση τους) του ΓΑΠ σε όλους τους επιφανείς έλληνες επιστήμονες της διασποράς να έρθουν να δουλέψουν στην πατρίδα για την ανασυγκρότηση της.
  • η θεσμοθέτηση της πραγματικής συμμετοχής των πολιτών στη λήψη των αποφάσεων και τον έλεγχο υλοποίησης τους (με το δεύτερο σε πρώτη φάση  να είναι σημαντικότερο). Εδώ είναι το μεγάλο στοίχημα! Εδώ πρέπει να μπει η σφραγίδα ΓΑΠ. Και εδώ πρέπει να είμαστε όλοι έτοιμοι να ανταποκριθούμε στο κάλεσμα, η καλύτερα, να πιέσουμε για άμεσα αποτελέσματα.

Νομίζω τέλος πως είναι καιρός να φτιάξουμε εδώ στο διαδίκτυο το δικό μας  GAPόμετρο! Ξέρω πως υπάρχουν φίλοι που μπορούν να το κάνουν άμεσα.

Υστερόγραφο : έμαθα πως η Μαρία Δαμανάκη αρνήθηκε ευγενικά το υφυπουργείο προστασίας του πολίτη, επειδή απλά νοιώθει πως δεν ξέρει το αντικείμενο! Να και κάτι πρωτόγνωρο στην ελληνική πολιτική ζωή, μια υπεύθυνη στάση που αν μη τι άλλο, δείχνει υπευθυνότητα μπρος στα δύσκολα που είναι μπροστά μας! Ελπίζω όλοι οι υπόλοιποι να είναι σίγουροι για το αντίθετο. 

15 Ιουν 2009

Κακές συνήθειες ...


Τι κακή συνήθεια και αυτή εμείς οι Έλληνες, να ασχολούμαστε με τα σημαντικά προβλήματα κατόπιν (εκλογικής) εορτής! Ξαφνικά εκεί που το πρόβλημα ήταν τα σκάνδαλα, το Βατοπέδι, η Siemens, o Καραβέλας και το σόι του και άλλα τέτοια απίθανα, ανακαλύψαμε το μεταναστευτικό! Προφανώς εντοπίσαμε ξαφνικά ότι η ΝΔ έχασε τις εκλογές και 1,3 εκατομμύρια ψήφους, το ΠΑΣΟΚ κέρδισε αλλά έχασε 800 χιλιάδες ψήφους, ο ΣΥΡΙΖΑ έχασε τα αυγά και τα πασχάλια και το ΛΑΟΣ ανέβηκε, επειδή το πρόβλημα των (λαθρο)μεταναστών διογκώθηκε! Και τώρα πέσαμε με τα μούτρα σε συζητήσεις επί συζητήσεων για να το ... "λύσουμε". Ξαφνικά ανακαλύψαμε ότι είμαστε ... πολύ ρατσιστές και έχουμε τύψεις και θέλουμε λύσεις "εδώ και τώρα".

Ακούμε και διαβάζουμε "σεντόνια" δεσμεύσεων και "μέτρων" χωρίς αρχή και τέλος! Από στρατόπεδα συγκέντρωσης μέχρι νέους όρους - ακατανόητους για τον πολύ κόσμο - όπως "επανεισδοχή" και άλλα τέτοια γραφικά! Πραγματικά επεξεργασμένη πολιτικη πρόταση δεν ακούμε από πουθενά. Διαβάζω για παράδειγμα τα 8 σημεία του ΓΑΠ, σημεία σωστά και εμπεριστατωμένα πολιτικά και στην έκταση που ένας πολιτικός ηγέτης οφείλει να διατυπώσει και αναρωτιέμαι : Ποιος , που και πότε έχει επεξεργαστεί περαιτέρω στο ΠΑΣΟΚ αυτά τα 8 σημεία? Είναι έτοιμος κυβερνητικός σχεδιασμός μιας αυριανής κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ να υλοποιήσει αυτά τα 8 σημεία?

Πως αναλύεται για παράδειγμα η θέση του ΓΑΠ " Ειδικό πρόγραμμα για την ανασυγκρότηση των πόλεών μας, των γειτονιών, ειδικά για γειτονιές που γκετοποιούνται." ? Μια θέση που δεν έχει να κάνει μόνο με την μεταναστευτική πολιτική αυτή καθ' αυτή, αλλά με το γενικότερο επανασχεδιασμό της ελληνικής πόλης? Θα μου υποδείξει κάποιος ένα ντοκουμέντο που δεν θα περιέχει μόνο ευχές , παρά ολοκληρωμένο και πραγματικό σχεδιασμό και δεσμεύσεις υλοποιήσιμων πολιτικών για το συγκεκριμένο και μόνο ζήτημα, που από μόνο του θα μπορούσε να είναι το μισό και παραπάνω κυβερνητικό πρόγραμμα?

Ας κάτσουμε λοιπόν κάτω να δουλέψουμε πραγματικά κι ας αφήσουμε τις "απαγγελίες ποιημάτων" στα τηλεοπτικά παράθυρα και τις επικοινωνιακές φούσκες του τύπου "ούτε ένας λαθρομετανάστης στην Ελλάδα"! Αυτό δεν το κατάφεραν χώρες με πολύ καλύτερους ελεγκτικούς μηχανισμούς και θα το καταφέρουμε εμείς με την αστυνομία του ... "πέρα βρέχει" Μαρκογιαννάκη και τα ελικόπτερα του Παλαιοκώστα? Γιατί αν εξαντληθούμε μόνο σε αυτά, τότε απλά δίνουμε τροφή στις κυβερνητικές "εργολαβίες" των ΜΜΕ, που με ευλάβεια υπηρετούν το σύστημα.

Αν θεωρούμε ότι με ένα +4,4% και "τηλεοπτική γυμναστική" θα υπάρξει αλλαγή, είμαστε βαθιά ... πολύ βαθιά νυχτωμένοι!

4 Φεβ 2009

Να μας βγει σε καλό

Τουλάχιστον να μας βγει σε καλό η περιπέτεια του ΓΑΠ χθες στο λιμάνι. Όταν θα γίνει πρωθυπουργός, ξέροντας από πρώτο χέρι τα "χημικά" της αστυνομίας, θα έχει ένα σοβαρό λόγο να τα καταργήσει!

21 Νοε 2008

Ανοίξτε τα μάτια σας επιτέλους!

Επειδή δεν αντέχω άλλο να ακούω τις βλακείες που λέγονται (και δεν λέγονται) για τον Παπακωνσταντίνου από διάφορους, επειδή περίμενα χθες κάποιος να αντιδράσει στο σχόλιο μου για την ΧΤ, επειδή μόνο ο Ραγκούσης τόλμησε να ψελλίσει δυο κουβέντες υπεράσπισης του αυτονόητου, ανοίξτε λίγο τα μάτια σας όλοι και διαβάστε παρακάτω από την κατάθεση Σωτηροπούλου ... και μετά βάλτε το ..υποχθόνιο μυαλό σας να δουλέψει!
Η μαγική λέξη είναι ... ΚΟΖΑΝΗ!


Είναι απορίας άξιον! Ο ένας (δεν) τόμαθε πριν δυο μήνες! Μα ο άλλος το ήξερε δυο χρόνια! Γιατί δεν τον ψέγει κανείς?

Άνεμε ... νομίζω πως πρέπει να συμπεριληφθεί και αυτός στο wiki

11 Νοε 2008

11 Νοεμβρίου 2007 ...


... σας θυμίζει κάτι?

Εγώ απλά θα αντιγράψω τι γράφαμε τότε εγώ ...
" ... Οι πολίτες ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα για συμμετοχή και έκλεισαν το στόμα όλων εκείνων που τους υποτιμούν. Και η σημασία αυτής της ανταπόκρισης ξεπερνά τα στενά όρια του κόμματος ΠΑΣΟΚ και επηρεάζει καταλυτικά το σύνολο της κοινωνίας και του πολιτικού συστήματος.

Τώρα είναι η σειρά των πολιτικών να αποδείξουν ότι πήραν ένα ισχυρό μήνυμα , μια ισχυρή εντολή. Δεν πήρε εντολή μόνο ο Παπανδρέου, την πήρε ολόκληρο το πολιτικό σύστημα. Και η εντολή είναι σαφής : Η πολιτική και οι πολίτες ξανά στο προσκήνιο. Απο άλλη αφετηρία, με νέα εφόδια , με άλλες διαδικασίες σε όλα τα επίπεδα κόμματος και εξουσίας...."
...και ο ΔΜΡ ...
" ... Oι εκλογές είναι μία έκφραση της παρουσίας μας στα δημόσια πράγματα. Δεν τις περιφρονώ, ούτε πιστεύω ότι μπορούν να υποκατασταθούν. Όμως πιστεύω ότι είναι ένα μόνο μικρό μέρος της παρουσίας μας και της παρέμβασής μας στα δημόσια πράγματα, δηλαδή στα πράγματα που μας αφορούν.Αν απουσιάζουμε εμείς την ζωή μας, θα την χειριστούν άλλοι, και μάλλον όχι εις όφελός μας. Kαι δε θα φταίνε αυτοί αλλά εμείς..."
Ένα χρόνο μετά τι έχει μείνει από αυτό το γεγονός? Και πόσο φταίμε εμείς τελικά?

4 Απρ 2008

Συνεδριακός τουρισμός

Λίγο παλιό αλλά καλό ...

Έτσι είναι μάλλον με όλα τα Συνέδρια Πολιτικών Κομμάτων: την πρώτη μέρα επικρατεί μια γενική ευφορία, τη δεύτερη αρχίζει η ίντριγκα, η λοβιτούρα και το κυνήγι της ψήφου, την τρίτη αρχίζει η κούραση και η βαρεμάρα και την τέταρτη όλοι κάνουν ένα "ουφ" που τελείωσε το όλο θέμα. Έχω αρχίσει να πιστεύω ότι είναι κοινό pattern αυτό σε όλα τα πολιτικά συνέδρια - και σίγουρα είναι pattern για τα Συνέδρια του ΠΑΣΟΚ.

Τι είχαμε λοιπόν εκεί; Είχαμε την ομιλία του Προέδρου Γιώργου Παπανδρέου την πρώτη μέρα. Περιέργως πως (μάλλον η ευφορία που λέγαμε...) γινόνταν της τρελλής στο δρόμο προς το στάδιο του τάε-κβο-ντο. "Που πάνε όλοι αυτοί ρε φίλε;" με ρωτάει ο ταξιτζής που κατέβαινα χαμηλά προς τη Συγγρού. Όταν του εξήγησα, έβαλε τα γέλια και μου λέει "ρε συ, αν τον ψηφίζαν πραγματικά όλοι αυτοί, τώρα θα ήταν Πρωθυπουγός!! Για το χαβαλέ μάλλον πάνε...". Θεώρησα σοφότερο να το βουλώσω, φοβούμενος μήπως και είχε δίκιο, δεδομένου ότι οι ταξιτζήδες έχουν πολλές παράλληλες ιδιότητες όπως αυτή του ψυχαναλυτή, του πολιτικού αναλυτή, του χρηματοοικονομικού σύμβουλου, κλπ.

Παρ' όλ' αυτά, οι Σύνεδροι ενθουσιάστηκαν με την ομιλία του Προέδρου - αλλά τα μάτια όλων ήταν στραμένα σε έναν μάλλον κοντούλη τύπο με καφέ σακάκι, στην πρώτη σειρά, μεταξύ Ρέππα και προσκεκλημένου από το ΚΚΕ:

My name is Tsipras - Alexis Tsipras (και ακολουθεί μουσική James Bond)... Άπλωσε χείρα φιλίας ο Πρόεδρος προς τον Alexis αλλά ο Alexis γείωσε και αυτό δεν ήταν καθόλου ευγενικό και πλήγωσε τα φιλόξενα αισθήματα των συνέδρων. Αποχώρησαν όμως, παρά το γείωμα, ήσυχα για τα σπίτια τους, τα ξενοδοχεία στα οποία φιλοξενούνταν όλοι όσοι ήταν από την περιφέρεια (Intercontinental, Athens Imperial, κλπ) ή αμέσως για τα κοντινά σκυλάδικα της Συγγρού για να πιουν και να ξεχάσουν ("γιατί ρε Alexis; Εμείς δεν σου φερθήκαμε καλά, δεν σου φερθήκαμε σπαθί; Εσύ γιατί μας φτύνεις; Φέρε άλλη μια σειρά ουίσκι στα παιδιά!!").

Τη δεύτερη μέρα άρχισε ο μαραθώνιος των ομιλιών, των τοποθετήσεων και των συζητήσεων. Στην κεντρική αρένα γινόνταν οι τοποθετήσεις των Συνέδρων άλλοτε μπροστά σε 4-5 γεματα καθίσματα, άλλοτε σε πυκνό ακροατήριο και άλλοτε στο απόλυτο κενό. Η βαρεμάρα των εναλλασσόμενων στελεχών στο Προεδρείο πάντως ήταν κάτι παραπάνω από προφανής... Οι stars φυσικά συγκέντρωσαν και το πιο πυκνό ακροατήριο: ο Μίμης Ανδρουλάκης (performer ως συνήθως) έδωσε ρεσιτάλ προσπαθώντας να εμψυχώσει το πεσμένο ηθικό, ο Βενιζέλος (αφού προηγουμένως είχε σαλπίσει και μέσω SMS γενικό προσκλητήριο στους δικούς του) το ξεκαθάρισε και ψιλο-άδειασε τον Πρόεδρο, ότι εμείς εδώ δεν πάμε για να παρακαλάμε δεξιά & αριστερά αλλά πάμε για αυτοδυναμία, ο Πάγκαλος...ως Πάγκαλος δεν απογοήτευσε τους πιστούς του, ο Μίχας έδωσε μαθήματα "ουρλιαχτής από το πάθος" πολιτικής τοποθέτησης και γενικά νόμιζες ότι πάνω από όλους πλανώνταν το χτεσινό φάντασμα του Alexis και των δημοσκοπήσεων. Εκείνο πάντως το οποίο ήταν το πιο ωραίο, ήταν πως σχεδόν όλοι τόνιζαν μετ' επιτάσεως το ότι έπρεπε να γίνουν αλλαγές και να φύγουν τα παλιά πρόσωπα για να έρθει η νέα γενιά στο προσκήνιο κλπ, κλπ και όλα αυτά λεγόνταν ακριβώς από αυτούς οι οποίοι έπρεπε να έχουν ήδη φύγει πρώτοι από μόνοι τους αλλά πεισματικά αρνούνται να εγκαταλείψουν τις καρέκλες τους....μια ωραία ατμόσφαιρα δηλαδή...

Από το απόγευμα της δεύτερης μέρας και ολόκληρη την τρίτη ημέρα, άρχισε το κυνήγι της ψήφου για μια θέση στο Εθνικό Συμβούλιο. 488 σύνεδροι θεώρησαν εαυτόν "κατάλληλο" για το Εθνικό Συμβούλιο και έθεσαν υποψηφιότητα για τις περίπου 150 θέσεις. Έβλεπες παντού να γίνεται αγχωμένο ψηστήρι, ψου-ψουρίσματα, πλάγια βλέμματα, ψιθυριστές συζητήσεις, μπολκάκια με προσθέσεις και αφαιρέσεις, κινητά με τελειωμένες μπαταρίες από την πολύ κουβέντα και βλέμματα θολωμένα και κουρασμένα. Υπήρχαν όμως και κάποια ωραία σημεία στο χώρο: υπήρχε ένα Internet cafe, με θαυμάσια γύφτικη-πλαστική καρέκλα γκρί και άσπρο και υπολογιστές με εντελώς απογοητευτικές ταχύτητες, υπήρχαν μπαλόνια τα οποία σου τα γέμιζαν με αέρα οι Εθελοντές Διαδικτύου και εσύ έγραφες πάνω το σύνθημά σου και στο τέλος όλα μαζί θα αφήνονταν στο κέντρο της αίθουσας, υπήρχε μια (όντως πολύ καλή) έκθεση φωτογραφίας από τις πρόσφατες καταστροφές των καλοκαιρινών πυρκαγιών, υπήρχαν ωραία stands από τα υποκαταστήματα του κεντρικού ΠΑΣΟΚ (ΙΣΤΑΜΕ, Ίδρυμα Ανδρέας Παπανδρέου, κλπ), υπήρχαν οι εγκαταστάσεις για το web radio & tv του ΠΑΣΟΚ, ο χώρος για τους bloggers, ένα super-duper Κέντρο Τύπου από το οποίο δεν έλειψαν ούτε στιγμή τα καναπεδάκια και τα snacks, υπήρχε μια αίθουσα για το forum του Re-public και φυσικά, οι αίθουσες των workshops.

Οφείλω να πω ότι στο προηγούμενο Συνέδριο, ο κόσμος μαζεύονταν κυρίως στην κεντρική σάλα και οι θεματικές συζητήσεις στις γύρω αίθουσες μάζευαν το πολύ καμιά 10αριά άτομα η κάθε μία. Αυτή τη φορά έγινε το αντίθετο: όλες σχεδόν οι αίθουσες των workshops ήταν σχεδόν γεμάτες και η κεντρική σάλα με πολύ λίγο κόσμο κατά τη διάρκεια της μέρας. Θα πρέπει κανείς να πει ότι τα workshops ήταν και καλά οργανωμένα αλλά και με ενδιαφέροντα θέματα και προσκεκλημένους. Από τα καλύτερα ήταν το "ΜΜΕ & Πολιτική" με καλεσμένους Τσίμα, Μανδραβέλη, Μποτόπουλο, Χαραλάμπη (όπου σε μια στιγμή γυναίκα σύνεδρος σηκώνεται και απευθύνευ ερώτηση προς τον Τσίμα προσφωνώντας τον "σύντροφε Τσίμα" και μέσα στα γέλια που ακολούθησαν, ο διευθύνων τη συζήτηση Τηλέμαχος Χύτήρης έσπευσε να διευκρνίσει προς τον Τσίμα ότι "μάλλον εννοεί ότι είναι και αυτή Παναθηναϊκός"), το "Πολιτισμός και Πολιτική" της Άντζελας Γκερέκου (μακράν το πιο μαραθώνιο workshop με σχεδόν 5 ώρες διάρκεια, με το αδιαχώρητο να επικρατεί συνέχεια και σχεδόν όλους τους παρόντες να έχουν το λόγο για να τοποθετηθούν), το workshop για το Διαδίκτυο, το blogging και την Πολιτική (όπου έβλεπες και συμμετέχοντες οι οποίοι ξέφευγαν από το "σύνεδρος-στυλ" προς το πιο εναλλακτικό) και το πολύ ενδιαφέρον "Γεωργία και Κλιματικές αλλαγές" με συντονίστρια την Ευρωβουλευτή Κατερίνα Μπατζελή.

Ο Πρόεδρος έκλεισε τις εργασίες με την τελική του ομιλία, προσπαθώντας να ανεβάσει λίγο το ηθικό ("οργανωθείτε, αντισταθείτε, ξεσηκωθείτε") - και το κατάφερε για περίπου λίγα λεπτά της ώρας. Ξεσήκωσε θύελλα χειροκροτημάτων όταν είπε ότι το νέο Πολιτικό Συμβούλιο θα αποτελείται από νέα πρόσωπα που δεν είχαν θέσεις και υπουργεία στο παρελθόν (εννοώντας προφανώς μεταξύ άλλων, ότι όλοι όσοι είχαν τέτοιες θέσεις ήταν περίπου άχρηστοι, ξεχνώντας βέβαια ότι και ο ίδιος υπήρξε Υπουργός επί σειρά ετών...λες να αυτοεξαιρεθεί και ο ίδιος??). Έκανε και την τρίπλα του στο τέλος καλώντας το Σκανδαλίδη και το Βενιζέλο μαζί του στη εξέδρα στο τέλος για το "ζήτω" - χωρίς να τους έχει ενημερώσει προηγουμένως. Ο Σκανδαλίδης, πιο άνετος και χαλαρός γενικά ως άνθρωπος μάλλον το χάρηκε αλλά ο Βενιζέλος ήταν από αμήχανος μέχρι τα "πήρα στο κρανίο και δυσκολεύομαι να το κρύψω"...Τι τα θες...αυτά έχουν οι εκπλήξεις...

Την επομένη μέρα είχε μόνο ψήφο και εκλογή των μελών του Εθνικού Συμβουλίου. Φύγαμε όλοι, χωρίς να σκουπίσουμε τελικά αυτή τη φορά. Την προηγουμένη που σκουπίσαμε, βγάλαμε φωτογραφίες οι οποίες ακόμη γυρνάνε στα media...οπότε άστο καλύτερα...


από το planetgreece ... μου τόστειλε ο Θόδωρος

26 Μαρ 2008

Συγγνώμη σημαίνει ανθρωπιά!

" ...Διαβάσαμε με πολύ σεβασμό το post ‘H X- Psilikatzou γράφει για το ΠΑΣΟΚ’ της Κωνσταντίνας Δελημήτρου (γνωστή και ως η blogger Ψιλικατζού) αναρτημένο στο blog του Alzap και νιώθουμε την ανάγκη να της ζητήσουμε συγγνώμη.
Συγγνώμη για το έλλειμμα σεβασμού στο άτομο της, τόσο ως blogger και ως δημιουργού συγγραφέα. Μια συγγνώμη επ’ ονόματι όλων μας, όσων πιστεύουμε στα βασικά δημοκρατικά δικαιώματα του κάθε πολίτη, ακόμα δε περισσότερο στο δικαίωμα του να συγγράφει, να μετέχει, να δημιουργεί, υπενθυμίζοντας ότι οι βασικές αυτές αρχές αποτελούν και το κινητήριο μοχλό του Κινήματος. Εκφάνσεις ρατσιστικού περιεχόμενου, περιχαραγμένες διαχωριστικές γραμμές, δοβλέτια, ελλείμματα σεβασμού σε πρόσωπα και αξίες δεν θεμελιώνουν δημοκρατικές διδαχές και δεν μας εκφράζουν..." Από το papandreou.gr
Αυτό είναι πολιτικός πολιτισμός, αυτό είναι σεβασμός στον άνθρωπο και τη δημιουργία του. Αυτός είναι ο άνθρωπος Γιώργος Παπανδρέου που όλοι ξέρουμε! Μπορεί να "είναι λίγος για πρωθυπουργός" για κάποιους , μπορεί "με αυτόν να μην γίνουμε σύντομα κυβέρνηση" για κάποιους άλλους ... αλλά σύντροφοι και φίλοι, τουλάχιστον με αυτόν ... θα γίνουμε άνθρωποι. Και η ανθρωπιά , η αλληλεγγύη στον άνθρωπο δεν είναι σκάκι (...), είναι βαθύτατη πολιτική πράξη! Μπορεί να μην ρίχνει κυβερνήσεις (ούτε οι μομφές και τα δημοψηφίσματα ρίχνουν) αλλά ανεβάζει συνειδήσεις , μας κρατάει ζωντανούς, μας ξεσηκώνει.

15 Μαρ 2008

" Οργανωθείτε - Αγωνιστείτε - Ξεσηκωθείτε"

221 θέσεις στο πρόγραμμα .... 70+1 θέσεις στο συνέδριο .... τρεις λέξεις το συμπέρασμα ...
τρεις λέξεις δια στόματος του καλύτερου ΓΑΠ που ακούσαμε ποτέ !
σε μας το είπε .... σε σένα Παναγιώτη , σε σένα Στέφανε , Αντρέα ,Μιχάλη , Πέτρο , Κατερίνα , Ντίνα , Μαριάννα , Ελένη , Αλέκο, Ελλη, Γιώργο
τώρα είναι στο χέρι μας ...

3 Μαρ 2008

Σκέψεις οργής ... χωρίς τίτλο...και ανακεφαλαίωση 6 μηνών

Σε όλους αυτούς που κράζουν τις τελευταίες ώρες, χτυπημένοι στο δόξα πατρί απο την οξεία δημοσκοπήτιδα, σε όλους αυτούς που -βλέποντας το καράβι να βουλιάζει - έχουν μπει ο καθένας στη σωσσίβια λέμβο του "αρχηγού"του και , μετά και τα τελευταία ποντίκια που ήδη πήδηξαν, περιμένουν (με χαρά και ικανοποίηση) το μοιραίο. Σε όλους αυτούς που απόψε θα παραληρήσουν πάλι στα κανάλια, στην υπηρεσία του great pretender, έχω να πω τα εξής (και συγχωρέστε με προκαταβολικά για το έντονο της γραφής, αλλά η φόρτιση είναι μεγάλη πια) :
  • Μας κατηγορείτε ότι την ώρα που το ΠΑΣΟΚ πάει "με ευθύνη της ηγεσίας του" μαθηματικά για τρίτο κόμμα, εμείς στηρίζουμε τον "ανίκανο αρχηγό του" με ιδιαίτερη θέρμη, σε αντίθεση με τους απλούς ψηφοφόρους που γυρίζουν την πλάτη στον ΓΑΠ. Από που προκύπτει αυτό το τελευταίο , εκτός απο τις γνωστές δημοσκοπήσεις? Και ποιός λέει ότι γυρίζουν τελικά την πλάτη στον ΓΑΠ και όχι στο ΠΑΣΟΚ? Αυτό το ΠΑΣΟΚ που δεν κουνιέται με τίποτα? Θέλετε να σας θυμίσω τι λεγόταν απο τον ΒΒ στις 17 Σεπτεμβρίου? Τα ίδια ακριβώς! Θέλετε να σας θυμίσω το αποτέλεσμα της 11.11? 60-40! Θέλετε μήπως να το ξανακάνουμε?
  • Εσείς οι "παλιοί" Πασόκοι κατηγορείτε εμάς τους "νεόκοπους" -όπως μας αποκαλείτε -ότι δεν ακούμε την κοινωνία! Ότι διαλεγόμαστε στα γραφεία μας , στις οθόνες μας , μακριά απο τα προβλήματα της κοινωνίας! Απίστευτο! Εσείς να το λέτε αυτό σε εμάς! Εσείς που κοινωνία θεωρείτε τη συντεχνία των δημοσίων υπαλλήλων, κοινωνία θεωρείτε την στοά των πανεπιστημιακών, τα λόμπυ των συνδικαλιστών, τις φατρίες της αρπαχτής και της διαπλοκής, τα ρουσφέτια των βουλευτών και τα κομιτάτα των δημάρχων και των νομαρχών. Αυτή δεν είναι η κοινωνία μάγκες , είναι η γάγγραινα της κοινωνίας. Η κοινωνία έχει 12 εκατομμύρια και όχι 500.000. Η κοινωνία έχει άνεργους και αδύναμους, μετανάστες και νεολαία, δημιουργικούς νέους επιχειρηματίες, συλλογικότητες πολιτών, επιστήμονες του μόχθου, καλλιτέχνες του αγώνα, γυναίκες, ηλικιωμένους με μεράκι, παιδιά με φιλοτιμο! Αυτή την κοινωνία δεν την βρίσκετε στα παράθυρα και στις δημοσκοπήσεις, αυτή η κοινωνία είναι άγνωστη σε σας. Μ' αυτή την κοινωνία , σε αυτή την κοινωνία εμείς ζούμε και γιαυτήν κάνουμε ότι κάνουμε.
  • Όλοι εσείς χτυπάτε σήμερα με απίστευτη ευκολία και συνάμα λύσσα τον Γιώργο Παπανδρέου ως τον μοναδικό υπεύθυνο για την κατάντια του ΠΑΣΟΚ. Έχοντας στο αίμα σας σταλινικά κατάλοιπα να καθορίζουν το πως θεωρείτε έναν κομματικό ηγέτη, γουστάρετε έναν αρχηγό να σας έχει με το βούρδουλα, να σας δίνει γραμμή που δεν τολμάτε να αλλάξετε ούτε τελεία. Να σας επιβάλλει το θέλω του χωρίς σκεπτικό , χωρίς διάλογο, να σας διαγράφει όταν διαφωνήσετε , αν τολμήσετε ποτέ να διαφωνήσετε. Είσαστε στον προηγούμενο (για να μην πω στον προπροηγούμενο) αιώνα! Δεν αντέχετε έναν ηγέτη που βάζει τον άνθρωπο και το διάλογο πάνω απο όλα. Που προτείνει τη συλλογικότητα κόντρα στην μονολιθικότητα, την ανατροπή απο τα κάτω κόντρα στη γραμμή απο τα πάνω, το κόμμα των πολιτών κόντρα στο κόμμα των αυλικών, την πολιτική της κοινωνίας κόντρα στην πολιτική της νομενκλατούρας. Και τον χτυπάτε με μανία μεγαλύτερη απο αυτήν των πολιτικών του αντιπάλων, μεγαλύτερη απο αυτή των συμφερόντων που βλέπουν ότι κινδυνεύουν απο την παρουσία του, μεγαλύτερη από όλους αυτούς που δεν θέλουν να αλλάξει τίποτα. Είστε τελικά κι εσείς μέρος αυτών που δεν θέλουν να αλλάξει τίποτα!
  • Και όλη αυτή την επίθεση την κάνετε - στο όνομα δήθεν της σωτηρίας της δημοκρατικής παράταξης -χωρίς να προτείνετε τίποτα ουσιαστικό , ούτε σε πολιτική ούτε σε πρόσωπα! Σπρώχνετε ανόητα τον κόσμο να κάτσει πάνω στην φούσκα Τσίπρα , ξέροντας ότι τους σπρώχνετε εκ του ασφαλούς, ξέροντας ότι είναι φούσκα και θα σκάσει, ξέροντας ότι μετά -απόλυτα απογοητευμένους - θα τους ελέγξετε πάλι και θα τους μπουζουριάσετε στο τελματωμένο κατεστημένο.
  • Ἓ λοιπόν , αγαπητοί φίλοι (και δυστυχώς και σύντροφοι) αυτό δεν θα το επιτρέψουμε. Θα παλέψουμε με όλες τις δυνάμεις -όσες μας έχουν απομείνει -να μην συμβεί. Όπως το παλέψαμε και το πετύχαμε το περασμένο φθινόπωρο. Και δεν είμαστε ούτε λίγοι , ούτε πίσω απο κλειστές πόρτες. Είμαστε πολλοί και προπάντων εκλεκτοί μέσα στην κοινωνία. Και θα στηρίξουμε όποιον ακούει την κοινωνία και αγωνίζεται γιαυτήν, όποιον συγκρούεται με το κατεστημένο και τα συμφέροντα δίνοντας λύση εξουσίας για μια πιο δίκαιη κοινωνία. Και τέτοιος είναι ο Παπανδρέου, γιατί τέτοιες είναι οι ιδέες του και οι προτάσεις του. Και αυτές μας έλκουν και μας κάνουν να συμμετέχουμε και όχι το όμορφο μπλουζάκι του, ούτε το χαμόγελο του, ούτε το αν πίνει γαλλικό καφέ! Και θα συνεχίσουμε με ή χωρίς τον Παπανδρέου , για το δικό μας μέλλον και για το μέλλον των παιδιών μας και θα διαμορφώσουμε πάλι από τα κάτω την νέα εναλλακτική πρόταση εξουσίας, την ΝΕΑ ΑΛΛΑΓΗ.
  • Σας συστήνω να μην έχετε καμιά μα καμιά ελπίδα ότι θα τα παρατήσουμε. Σας διαβεβαιώ ότι θάμαστε αμείλικτοι και εδώ στο διαδίκτυο και στην πραγματική κοινωνία. Θα πάρουμε μπάλα ότι εμπόδιο και βαρίδι βρούμε μπροστά μας. Σας εγγυώμαι ότι θα πετύχουμε αργά ή γρήγορα. Σαν το κύμα ....

ΚΑΙ ΠΑΡΤΕ ΤΟ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΧΑΜΠΑΡΙ : ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΕ ΤΟΝ ΓΙΩΡΓΟ , ΓΙΑΤΙ ΤΟΝ ΛΕΝΕ ΓΙΩΡΓΟ ΚΑΙ ΟΧΙ ΓΙΑΤΙ ΤΟΝ ΛΕΝΕ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ!

28 Φεβ 2008

ΓΑΠ για διαδίκτυο και blogging

Επειδή συνεχίζω να ακούω διάφορους - σχετικούς κι άσχετους, πολιτικούς και μη - να μιλάνε για διαδίκτυο, λέγοντας αστεία πράγματα, δείτε το παρακάτω videaki. Ο ΓΑΠ απαντά συγκεκριμένα και στα όσα διαδραματίζονται τις τελευταίες μέρες. Και απαντά επι της ουσίας και πολιτικά! Και αυτό στις 2.11.07 ! Όχι τώρα.

Ειδικά οι σύντροφοι ας το μελετήσουν λίγο γιατί, δεν είναι δηλώσεις αυτές που κάνουν.




Το βρήκα στον Παναγιώτη