Σκηνή 2η: Πρωί πρωί κατεβαίνω στην πλατεία Συντάγματος για δουλειά. Κάποιοι νεαροί αγανακτισμένοι - μόνιμοι πια κάτοικοι της πλατείας- βγαίνουν σιγά σιγά από τις σκηνές τους. Δίπλα κάποιοι - μάλλον - συνταξιούχοι έχουν επιδοθεί από νωρίς στα πηγαδάκια με θέμα τι άλλο? Το μνημόνιο και τη χρεωκοπία. Πιο κάτω στο δρόμο έρχεται η πρώτη πορεία της ημέρας, το συνδικάτο χάρτου. Από το Plaza βγαίνουν οι πρώτοι αγουροξυπνημένοι επαρχιώτες βουλευτές.
Σκηνή 3η: Μεσημέρι με ζέστη στο ποδηλατόδρομο του Χαλανδρίου μεσήλικας ποδηλατεί και ξαφνικά φωνάζει : "ΑΑΑ ρε ρεμάλια του ΠΑΣΟΚ ... μας φάγατε"! Τα σκυλιά της γειτονιάς γαυγίζουν Και ο μεσήλικας συνεχίζει τη βόλτα του.
Σκηνή 4η: Εργολάβος οικοδομών ζητάει για την τοποθέτηση 35 κουφωμάτων σε νεόδμητη οικοδομή, το ποσό των 16.000 ευρώ. Του απαντώ ευγενικά ότι θα το σκεφτώ και θα τον ενημερώσω, για να μην τον βρίσω. Επανέρχεται μετά από μισή ώρα και ζητάει για την ίδια δουλειά 10.000 ευρώ! Του κλείνω το τηλέφωνο στα μούτρα.
Σκηνή 5η: Ο Ακης Τσοχατζόπουλος δίνει συνέντευξη στους Νέους Φακέλους. Στην διατύπωση του Τάσσου Τέλογλου ότι η εταιρεία από την οποία αγόρασε το ακίνητο στο κέντρο της Αθήνας, η οποία ανήκε στον ξάδερφο του, ήταν αυτή που δέχτηκε την κατάθεση της μίζας της Ferrostahl απαντά : "Αυτό ποιος το λέει?"
Σκηνή 6η: Η ΚΤΕ του ΠΑΣΟΚ συνεδριάζει 7 ώρες. Το Πολιτικό Συμβούλιο του ΠΑΣΟΚ συνεδριάζει 8 ώρες , μέχρι τις 3.00 τα ξημερώματα. Το υπουργικό Συμβούλιο συνεδριάζει ακόμη. Η ΝΔ έχει κατασκηνώσει στο Ζάππειο. Η ομαδική ψυχοθεραπεία , το νέο σπορ των Ελλήνων πολιτικών.
Σκηνή 7η και συνεχώς επαναλαμβανόμενη : Σχεδόν κάθε πολιτικό πρόσωπο, εμπλεκόμενο στα ευρωπαϊκά θέματα, αλλά ακόμη και ο Μπαρακ Ομπάμα, αναφέρεται στο "ελληνικό πρόβλημα" σε κάθε επαφή του με τα ΜΜΕ. Γιούνκερ, Τρισέ, Σταρκ, Σόιμπλε, Ρεν, Μέρκελ, Κον Μπεντιτ, Λαγκάρντ, μεχρι και ο συνταξιούχος Ντε Στεν εκτόπισαν τους Γιακουμάτους, τους Μανώληδες, τους Πρωτόπαππες, τους Ψωμιάδηδες και όλους τους άλλους Έλληνες τηλεοπτικούς "πολιτικούς αστέρες" από τα ελληνικά "παράθυρα" και έχουν να πουν εναν καλό ή (πιο συχνά) κακό λόγο για την Ελλάδα.
Υπάρχουν δεκάδες άλλες "σκηνές" , μικρές και μεγάλες, γνωστές και άγνωστες, που βιώνουμε όλοι μας καθημερινά και οι οποίες, όλες μα όλες, οδηγούν στο ίδιο συμπέρασμα : Στην Ελλάδα του 2011 έχουμε "χάσει τη μπάλα" και όλοι μα όλοι ασχολούνται μαζί μας.
Η Ελλάδα λοιπόν είναι, μέσα από διάφορες "διαβολικές" συγκυρίες κέντρο του παγκόσμιου γίγνεσθαι. Και δεν είναι γιατί εδώ πραγματικά είναι το μεγάλο πρόβλημα - είναι γνωστό ότι πρόβλημα υπάρχει και σε Ιρλανδία, Πορτογαλία και οσονούπω Ισπανία και βλέπουμε - αλλά γιατί τελικά βολεύει πολλούς να ρίχνουν την ευθύνη στην Ελλάδα και τους ...τεμπέληδες Έλληνες. Κάθε μέρα γίνεται και πιο σαφές ότι τα παγκόσμια οικονομικά συμφέροντα, με αιχμή του δόρατος τα γερμανικά, αποφάσισαν να χρησιμοποιήσουν την Ελλάδα σαν "πειραματικό εργαστήριο" για να καθορίσουν εκείνες τις οικονομικές πολιτικές και μεταρρυθμίσεις που αύριο θα εφαρμοστούν σε κάθε γωνιά του αναπτυγμένου, αλλά και του αναπτυσσόμενου κόσμου και θα χαράξουν την παγκόσμια νέα τάξη πραγμάτων, σύμφωνα με τις δικές τους επιθυμίες.
Σκούρα τα πράγματα θα μου πείτε. Πως να τα βάλεις με τους μεγάλους και με το "κεφάλαιο" - που λέει και η Παπαρήγα - όταν έχεις καταρρεύσει οικονομικά, αλλά κυρίως κοινωνικά, κι όταν χρωστάς και της ... Μιχαλούς? Πως να αντιμετωπίσεις την γενική κατακραυγή ότι "εμείς σε χρηματοδοτούσαμε και εσύ τα έτρωγες"? Πως να κερδίσεις την εμπιστοσύνη τους , όταν έχεις δείξει δείγματα απίστευτου κρατισμού, που θα ζήλευαν και τα πρώην "σοσιαλιστικά" καθεστώτα, αδυναμίας να εφαρμόσεις στοιχειώδεις πολιτικές, αυτονόητες εδώ και δεκαετίες σε άλλες χώρες, επιμονής στο ρουσφέτι, τον ωχαδερφισμό, στην μη εφαρμογή των νόμων και των κανόνων?
Τελειώσαμε λοιπόν? Θα αποδεχτούμε μοιρολατρικά το ρόλο του μαύρου πρόβατου της Ευρώπης? Η θα εκμεταλλευτούμε το γεγονός ότι όλοι ασχολούνται μαζί μας, ώστε να γίνουμε ο λαγός της Ευρώπης?Θα αφήσουμε τους πάντες να λένε Ελλάδα και να εννοούν το πιο τρανταχτό παράδειγμα προς αποφυγή, η θα καταφέρουμε, να μετατρέψουμε το μειονέκτημα μας σε πλεονέκτημα και να γίνουμε το παράδειγμα προς μίμηση? Θα συνεχίσουμε να ζούμε με δανεικά και χρέη, με επιτρόπους και τρόικες, με υποτέλεια και αμφισβήτηση, μέσα στην πολιτική και κοινωνική μας αφασία ή θα αποφασίσουμε επιτέλους να εκμεταλλευτούμε τα συγκριτικά πλεονεκτήματα που έχουμε, να φτιάξουμε το νέο Brand name της Ελλάδας και να το "πουλήσουμε" στην παγκόσμια αγορά στην τιμή που μας αξίζει, πριν μας βγάλουν για τα καλά στο σφυρί?
Ε λοιπόν ναι... για μένα υπάρχει ελπίδα. Αφήνοντας πίσω οριστικά την μαυρίλα και τη μιζέρια μας, αγνοώντας τον πάτο που ακόμη ψάχνουμε και δεν φαίνεται, αρνούμενοι τον πανικό και την κουτοπονηριά, και δρώντας επιτέλους συλλογικά και όχι ατομικά, μπορούμε να πετύχουμε αυτό που όλοι θεωρούν σήμερα ακατόρθωτο. Να φτιάξουμε τη νέα Ελλάδα. Να αναδείξουμε τις νέες ελληνικές αξίες. Να δημιουργήσουμε το νέο ελληνικό προϊόν που όμοιό του δεν θα υπάρχει.
Απαιτήσεις ? Πρώτα πρώτα θέλει μυαλό, τετράγωνο μυαλό και τέτοιο, τέτοια, έχουμε σε αφθονία, αρκεί να δώσουμε κίνητρα και εγγυήσεις ότι θα τους δοθεί το περιβάλλον και οι συνθήκες να δουλέψουν για την πατρίδα. Δεύτερον θέλει συλλογικότητα, συμμετοχή, συνεργασία, πίστη ότι ότι προσπαθήσουμε θα είναι για το κοινό καλό, και όχι για το συμφέρον κανενός. Και τρίτον και σημαντικότερο ...θέλει "αρχ...α" από αυτούς που , καλώς η κακώς, παίρνουν τις αποφάσεις, σύμφωνα με τους όρους της δημοκρατίας , μέσα στην οποία ζούμε σήμερα.
Αυτό το τελευταίο είναι ίσως και το πιο δύσκολο σήμερα. Αλλά όχι ακατόρθωτο ... ούτε και θέμα του σημερινού - κατά κάποιον τρόπο - προλόγου. Στα επόμενα ποστ θα ορίσουμε τι σημαίνει ελληνικό brand name, πως αυτό μπορεί να γίνει εθνικός - άμεσος , μεσοπρόθεσμος και μακροπρόθεσμος - στόχος και ποιοι καλούνται να το υλοποιήσουν ... αν έχουν τα "αρχ....α"!
