Φρέσκα Κουλούρια απο Δευτέρα

Τέρμα τα αστεία. Ψηφίζω αύριο - Απαιτώ μεθαύριο !

Διαβάζω τους 100 λόγους να μην ψηφίσω τα μεγάλα κόμματα, άλλους 120 λόγους να μην ψηφίσω ΠΑΣΟΚ, άλλους 200 λόγους να απέχω ή να ρίξω λευκό. Διλήμματα του τύπου "εγώ η το χάος" , " δικομματισμός ή ανυπακοή" και άλλα τέτοια. Εντάξει , βγάλαμε όλοι τα εσώψυχα μας, δείξαμε τη βουβή οργή μας προς όλους, τα ψάξαμε στις ιδεολογίες μας για πρόοδο και οράματα. Δεν είμαστε ικανοποιημένοι από την πολιτική και τους πολιτικούς. Έχουμε μια υποχρέωση τώρα : Αύριο το πρωί πρέπει να βάλουμε ένα χαρτάκι σε ένα φακελάκι και να το ρίξουμε στην "πόρνη" την κάλπη. Ένα φακελάκι που θα καθορίσει όχι απλά το ποιος θα μας κυβερνήσει από Δευτέρα, αυτό θα συμβεί έτσι κι αλλιώς. Σε πολύ μεγάλο βαθμό θα καθορίσει το μέλλον αυτού του τόπου , το μέλλον των παιδιών μας.



Όποιος θεωρεί ότι είναι πρόοδος να λάβει υπόψη του τους παραπάνω "λόγους" και "διλήμματα" ας επιλέξει , όπως νομίζει -σεβαστό- κι ας πάρει την ευθύνη της πράξης του. Το αποτέλεσμα της Δευτέρας θα τον κατατάξει για μια ακόμη φορά στο περιθώριο του πολιτικού, αλλά το σπουδαιότερο, του κοινωνικού γίγνεσθαι. Και όσο κι αν τρέχει σε πορείες και διαδηλώσεις για να εκτονωθεί, θα φάει στη μάπα για μερικά χρόνια ακόμη αντικοινωνικά μέτρα και καταστροφή του περιβάλλοντος , χωρίς να μπορεί στην ουσία να αντιδράσει.

Όποιος ικανοποιείται με την εικόνα της της στασιμότητας , των αδιεξόδων και της περιβαλλοντικής καταστροφής για χάρη του οικοπέδου του και μιας θέσης για το παιδί του στο τρισκατάρατο ελληνικό δημόσιο, ας επιλέξει τον "καταλληλότερο" και την παρέα του. Το αποτέλεσμα της Δευτέρας θα τον στείλει στο σπίτι του, στην καρεκλίτσα του σε μια δημόσια υπηρεσία να κοροϊδεύει τον εαυτό του και τον κόσμο, στο γραφείο ενός πολιτικάντη να ζητάει ρουσφέτι, στο πρακτορείο να κάνει τη ζωή του τζόγο.

Όποιος πιστεύει τέλος ότι πρόοδος είναι η ενεργή συμμετοχή του κάθε πολίτη, όποιος θεωρεί ότι το πολιτικό και κυβερνητικό μοντέλο της μεταπολίτευσης ολοκληρώθηκε, όποιος απαιτεί από την πολιτική και το σύνολο των πολιτικών να αλλάξουν, να δώσουν διέξοδο, να ακούσουν την άποψη του, όποιος προτάσσει περιβάλλον, παιδεία, δημόσια διοίκηση και υγεία-πρόνοια σαν βασικές προτεραιότητες αλλαγών, έχει μια επιλογή : τον Γιώργο Παπανδρέου. Και επομένως το χαρτάκι που βάλει στο φακελάκι πρέπει να γράφει ΠΑΣΟΚ.

Δεν είναι ώρα για πολιτικές αναλύσεις και πολλά λόγια. Είναι η ώρα της απλής σκέψης και της συνειδητής επιλογής.

Το 2004 πίστευα πως το ΠΑΣΟΚ έπρεπε να τιμωρηθεί , για να αλλάξει ρότα. Μετά την ήττα ήμουν από αυτούς που απαίτησα να αλλάξουν όλα στην προοδευτική παράταξη. Πίστεψα στον άνθρωπο και πολιτικό Γιώργο Παπανδρέου και τις καινοτόμες ιδέες του. Δούλεψα και δουλεύω πολύ γιαυτό. Δεν είμαι ικανοποιημένος συνολικά από τις αλλαγές. Δεν προχώρησε η συμμετοχική δημοκρατία και το ανοιχτό κόμμα όσο έπρεπε, δεν άλλαξαν πρόσωπα και νοοτροπίες , δεν γεννήθηκαν ισχυρά οράματα, δεν παρήχθη ξανά πολιτική, δεν υπήρξε τόλμη, διαχείριση ρίσκου, καινοτομία. Το κόμμα ΠΑΣΟΚ μοιάζει με ετοιμόρροπο ερείπιο που δεν είμαι βέβαιος αν σηκώνει αναπαλαίωση πια ή είναι για γκρέμισμα.

Πίστευα και πιστεύω ότι το ΠΑΣΟΚ χρειάζεται ικανό πολιτικό χρόνο για να αλλάξει. Πίστευα και πιστεύω ότι για να γίνει αυτό , έπρεπε να "ακουμπήσει" ξανά την κοινωνία, να αφουγκραστεί τον πολίτη. Πίστευα και δεν έχω κανένα ενδοιασμό να το πω ότι το ΠΑΣΟΚ και ο γΑΠ ίσως θα ωφελούνταν να μείνουν περισσότερο από μια τετραετία στην αντιπολίτευση για να προετοιμαστούν να δώσουν μια νέα προοδευτική πρόταση στην Ελληνική κοινωνία.

Θεωρούσα - λανθασμένα όπως αποδεικνύεται σήμερα - πως αν η Νέα Δημοκρατία κυβερνούσε στοιχειωδώς τη χώρα που της παραδόθηκε από την κυβέρνηση Σημίτη, μια χώρα των Ολυμπιακών Αγώνων, των μεγάλων έργων, της ΟΝΕ, της ένταξης της Κύπρου στην ΕΕ, μια χώρα με ανάπτυξη 5%, η Ελλάδα θα προχωρούσε με αυτόματο πιλότο για δυο τετραετίες ακόμη τουλάχιστον.

Όμως ο "καταλληλότερος" και η παρέα του δεν αποδείχτηκαν απλώς ανίκανοι, δεν αποδείχτηκαν πολύ λίγοι να διαχειριστούν ένα έτοιμο "φαΐ στο πιάτο", αλλά τον τελευταίο χρόνο απέδειξαν ότι είναι επικίνδυνοι, χειρότεροι και από τον Μητσοτάκη, ικανοί να διαλύσουν ότι θετικό δημιουργήθηκε την τελευταία οκταετία του ΠΑΣΟΚ.

Δεν είναι η "επάρατη Δεξιά" του παρελθόντος που με κάνει να αναθεωρώ την άποψη μου. Έχουμε ξεπεράσει σαν κοινωνία τα φαντάσματα του παρελθόντος, έχουμε ισχυρή δημοκρατία, δεν μας φοβίζουν εφιάλτες. Είναι η ανικανότητα και ο βαθύς συντηρητισμός που με απωθεί. Η Δεξιά ξεπέρασε κάθε προσδοκία στο να αποδείξει όσο πιο γρήγορα γίνεται ότι παραμένει συντηρητική, διεφθαρμένη, βαθιά εξαρτημένη από μικρά και μεγάλα συμφέροντα και απομακρυσμένη απο την κοινωνία των πολιτών. Όσο κι αν στα λόγια προσπάθησε να μιμηθεί την Κεντροαριστερά , να πουλήσει μαγκιά σε νταβατζήδες, να κάνει τομές στην παιδεία, να το παίξει "μεσαίος χώρος", να νοικοκυρέψει το κράτος, έδειξε σε χρόνο ρεκόρ το πιο ανίκανο, πιο συντηρητικό και τελικά - στις πυρκαγιές- πιο καταστροφικό πρόσωπο της.

Για όλα αυτά ο χρόνος ανοχής στο ΠΑΣΟΚ του Γιώργου έληξε πολύ νωρίτερα από όσο όλοι ίσως υπολογίζαμε. Ο Γιώργος Παπανδρέου είναι καταδικασμένος να κυβερνήσει από μεθαύριο. Αλλά όχι έτσι απλά. Η επιλογή των πολιτών δεν πρέπει να είναι η απλή ψήφος αύριο. Τα δύο κεντρικά συνθήματα "ΜΑΖΙ" και "ΝΕΑ ΑΛΛΑΓΗ" πρέπει να πάρουν σάρκα και οστά από τη Δευτέρα το πρωί.



Ψηφίζω ΠΑΣΟΚ την Κυριακή και είμαι παρών τη Δευτέρα.

Ψηφίζω ΠΑΣΟΚ την Κυριακή και συμμετέχω ώστε να αλλάξουν όλα. Στη διακυβέρνηση , στην κοινωνία , στην προοδευτική παράταξη.

Ψηφίζω ΠΑΣΟΚ την Κυριακή και δεν δίνω ούτε δευτερόλεπτο ανοχής σε κανέναν, απο τον Ηγέτη μέχρι τον τελευταίο τροχό της αμάξης. Απαιτώ αλλαγές παντού, απαιτώ τομές σε όλα τα επίπεδα, απαιτώ αλληλεγγύη, αξίες , διαφάνεια, αξιοκρατία. Απαιτώ πρόοδο. Απαιτώ συμμετοχή. Δεν δίνω λευκή επιταγή.

Ψηφίζω ΠΑΣΟΚ γιατί κοιτάω μπροστά. Κι θα το ξεπεράσω αν δεν ανταποκριθεί στην κρίσιμη αυτή στιγμή. Αυτή τη φορά δεν θα το τιμωρήσω απλά. Θα το "σκοτώσω" πολιτικά.

Ψηφίζω για μένα και για όλους μας. Ψηφίζω για τα παιδιά μου. Ψηφίζω για το περιβάλλον.

Σκέφτομαι σήμερα. Αποφασίζω αύριο. Συμμετέχω και απαιτώ μεθαύριο.

Οι απαντήσεις Παπανδρέου

" Σας ευχαριστώ όλους για τις ερωτήσεις σας, την συμμετοχή σας. Σας ευχαριστώ όλους γιατί μοιράζεστε τις προτάσεις σας, τα προβλήματά σας και τις ανησυχίες σας. Σας ευχαριστώ γιατί με την συμμετοχή και την δημιουργικότητά σας στο Διαδίκτυο δίνετε ζωή σε ένα νέο τρόπο λειτουργίας της δημοκρατίας.
Η προσπάθεια αυτή αποτελεί την συνέχεια μιας προσπάθειας που έχει πολλά σημαντικά σημεία: το ανοικτό κόμμα, τον προσυνεδριακό διάλογο, το Πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ που προδιαγράφουν την φιλοσοφία της κυβέρνησή μου. Μιας κυβέρνησης μεγάλης πολιτικής πλειοψηφίας που θα εκφράζει όλες τις δυνάμεις της εργασίας, της προόδου του πνεύματος και της αριστεράς. Μιας κυβέρνησης που αντιμάχεται καθημερινά το βόλεμα. Μιας κυβέρνησης με νέες ιδέες, πρακτικές, πολιτικές και πρόσωπα που θα σηματοδοτούν την ανανέωση, την εμπειρία, τη γνώση και την αποτελεσματικότητα στη διακυβέρνηση.
Η δημιουργικότητα και η δραστηριοποίηση του συνόλου των ανθρώπων που συμμετέχουν στο Διαδίκτυο μας δείχνει τι μπορούν να κάνουν οι πολίτες όταν έχουν ανοικτά εργαλεία στην διάθεσή τους. Αυτό μας οδηγεί στο να βάζουμε στο επίκεντρο τόσο του Προγράμματος μας όσο και των ιδεών μας, τον άνθρωπο.
Οι ιδέες αυτές συμβολίζονται και μέσα από μια δέσμευση - κλειδί που επαναλαμβάνω συνεχώς. "Κάθε υπογραφή υπουργού στο Διαδίκτυο". Θέλουμε να χτίσουμε πάνω στην λογική της δέσμευσης αυτής και να την υλοποιήσουμε σε όλα της τα στάδια: από την περιγραφή του προβλήματος και την πρόταση νομοθεσίας, μέχρι την διαβούλευση, την έγκριση αλλά και την υλοποίηση και αξιολόγησή της.
Σας ευχαριστώ, για μια ακόμη φορά για την συμμετοχή σας. Μπορείτε να διαβάσετε τις απαντήσεις μου στις ερωτήσεις που βαθμολογήσατε εσείς ως πιο σημαντικές. Είναι μόνο η αρχή μιας νέας πορείας... "

Γιώργος Α. Παπανδρέου

Διαβάστε τις απαντήσεις στα δημοφιλέστερα ερωτήματα εδώ

Το νέο μοντέλο διακυβέρνησης του Γιώργου Παπανδρέου

• Η Ελλάδα, όλοι οι Έλληνες και οι Ελληνίδες απαιτούν εθνική αφύπνιση, εθνική συνεννόηση, εθνική ομοψυχία, ασφάλεια και αισιοδοξία.

• Απαιτούν όραμα, σχέδιο, ιεραρχημένους στόχους, δημιουργικό έργο.

• Απαιτούν μια δυνατή Ελλάδα με φωνή, με ταυτότητα, με πρωτοβουλίες.

• Απαιτούν μια δίκαιη κοινωνία, με ανάπτυξη, ελπίδα και προοπτική για ένα καλύτερο αύριο.

Έχουμε εκφράσει την ανάγκη για Εθνική Αναγέννηση.

• Γι’ αυτό το λόγο χρειάζεται ένα νέο μοντέλο διακυβέρνησης για ένα Κράτος που σχεδιάζει, ιεραρχεί προτεραιότητες, δημιουργεί ίσες ευκαιρίες και παρέχει ασφάλεια σε όλους μας.

Το σύγχρονο μοντέλο διακυβέρνησης πρέπει να στηρίζει τη δημοκρατία.

• Το νέο μοντέλο διακυβέρνησης πρέπει να στηρίζεται στο σχεδιασμό για ένα Κράτος που σκέφτεται οραματικά και δρα αποτελεσματικά.
  

• Ένα σύγχρονο μοντέλο διακυβέρνησης πρέπει να στηρίζεται στην εξισορρόπηση των εξουσιών και τον αμοιβαίο έλεγχό τους, μέσα σε ένα σύστημα απλό, συνεκτικό, αποτελεσματικό και διαφανές.

Πρέπει επίσης να είναι λειτουργικό και να αποφεύγει την κυβερνητική γραφειοκρατία.

• Δεν είναι τώρα η στιγμή να το αναπτύξω, αλλά θα ενισχύσουμε τη Βουλή με πρόσθετες ελεγκτικές και διαβουλευτικές λειτουργίες, που θα εγγυώνται τη διαφάνεια και τον έλεγχο, στη θεσμική ισορροπία της Πολιτείας μας.

Η αναβάθμισή της είναι μια από τις πρώτες προτεραιότητές μου.

• Εμείς πιστεύουμε στο ρόλο των ανεξάρτητων αρχών.

Θα τις ενισχύσω με κάθε πρόσφορο τρόπο, για να επιτελούν αποτελεσματικά την αποστολή τους.
Θα ανατρέψω τον κατήφορο, στον οποίο έχει οδηγήσει η ΝΔ τις ανεξάρτητες αρχές, οι περισσότερες από τις οποίες έχουν επιδείξει σημαντικό έργο.

• Το κυβερνητικό μοντέλο που παρουσιάζω σήμερα στοχεύει στην αποτελεσματικότητα και την απόλυτη προσήλωση στους στόχους που έχουμε θέσει.

Εγγυάται την ταχύτητα, την ευελιξία, τη διαφάνεια και τη δημοκρατική λειτουργία.
Έτσι θα μπορέσουμε να φέρουμε την Ελλάδα στον 21^ο αιώνα.

• Ως προς τα πρόσωπα που θα καλέσω στη μεγάλη εθνική προσπάθεια σας γνωρίζω ότι θέλω να συγκροτήσω μια κυβέρνηση με συνοχή, με αποτελεσματικότητα, με προοπτική.

Θα στηρίζεται στη γνώση, την εμπειρία, τις νέες ιδέες και τις δυνατότητες που έχει όχι μόνο το Κίνημα του ΠΑΣΟΚ αλλά ευρύτερα η κοινωνία.

• Τα κόμματα ως δημοκρατικοί θεσμοί είναι τα θεμέλια μιας ανοιχτής και σύγχρονης κοινωνίας.Οφείλουν πάντα να ανανεώνονται σε ιδέες και πρόσωπα. Οφείλουν πάντα να ανανεώνουν και να κατοχυρώνουν τους δεσμούς εμπιστοσύνης και αλληλεγγύης με τους πολίτες, με το λαό, με τα κοινωνικά κινήματα, με τις κοινωνικές δυνάμεις, με την κοινωνία των πολιτών.
  

• Στη νέα διακυβέρνηση του τόπου το ΠΑΣΟΚ, ως ανοιχτός δημοκρατικός θεσμός, θα έχει τον διακριτό του ρόλο μέσα στην κοινωνία και μέσα στον λαό.

Δεν πρόκειται σε καμιά περίπτωση να ταυτιστεί με τις δομές του κράτους.

• Δεσμεύομαι να μην επιτρέψω ποτέ να κρατικοποιηθεί το Κίνημα του ΠΑΣΟΚ και κατ’ επέκταση να κομματικοποιηθεί το Κράτος.
  

• Σε κάθε περίπτωση όλα τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ που μπορούν να αξιοποιηθούν στην κυβέρνηση, στους Οργανισμούς και ευρύτερα στον κρατικό μηχανισμό, πάντα σύμφωνα με τις γνώσεις, τις εμπειρίες, τις ικανότητες και το ήθος τους, αυτομάτως θα παραιτούνται από τα κομματικά τους αξιώματα για να μην υπάρχει ταύτιση ανάμεσα στα κομματικά αξιώματα, στα κυβερνητικά αξιώματα και στα κρατικά αξιώματα.
  

(Όταν τελειώνει η θητεία τους στην κυβέρνηση ή στο ευρύτερο κρατικό μηχανισμό θα μπορούν να επανέλθουν στα προηγούμενα κομματικά αξιώματα ή να διεκδικήσουν θέσεις στα θεσμικά όργανα του κόμματος).

• Θέλω να κυβερνήσω με τους Έλληνες για την Ελλάδα, με μια κυβέρνηση όλων των Ελλήνων χωρίς κομματισμό και δίχως διαχωρισμούς, με μια κυβέρνηση που θα ενώνει και δεν θα χωρίζει.
  

• Θέλω να κυβερνήσω με τον λαό, για τον λαό.
  

• Θέλω η πολιτική να ταυτιστεί με αρχές και αξίες και να αναδειχθεί ως ύψιστο λειτούργημα για τη δημοκρατία και την κοινωνία. Όλοι μας έχουμε την υποχρέωση αλλά πρέπει να έχουμε ταυτόχρονα και τη δυνατότητα να συνεισφέρουμε στο κοινωνικό σύνολο. Έτσι, καταξιωμένοι Έλληνες είτε ζουν στην Ελλάδα, είτε στη διασπορά, θα μπορούν να προσφέρουν σε κάθε πτυχή της δημόσιας ζωής για μια συγκεκριμένη περίοδο.
  

• Θέλω να κυβερνήσω με μια κοινωνία πολιτών ενεργή, δημιουργική, παρεμβατική για κάθε πτυχή της δημόσιας ζωής.
  

• Θέλω να φέρω μέσα στην καρδιά της πολιτικής, μέσα στην καρδιά του κράτους, μέσα στην καρδιά της κρατικής μηχανής, μια νέα πνοή, μια νέα δύναμη που είναι υπαρκτή μέσα στην κοινωνία και πρέπει να αποκτήσει φωνή, πρόσωπο, παρουσία.
  

• Έχω ήδη ολοκληρωμένο επιχειρησιακό σχέδιο για την ανασυγκρότηση όλης της δημόσιας διοίκησης. Θα σας δώσω ένα παράδειγμα μόνο, γιατί τα υπόλοιπα είναι σημαντικές μεν αλλά λεπτομέρειες που ο χρόνος δεν μας επιτρέπει να υπεισέλθουμε. Σε κάθε υπουργείο θα ιδρυθεί μια γενική διεύθυνση σχεδιασμού. Κάθε υπουργείο έχει ένα διπλό ρόλο: να σκέπτεται οραματικά και να δρα αποτελεσματικά.

2. Δομή, διάταξη και λειτουργία της κυβέρνησης

Α. Η κυβέρνηση αποκτά επιτελική συγκρότηση, διάταξη και λειτουργία για να μπορεί να ανταποκριθεί με αποτελεσματικότητα στις προκλήσεις της νέας εποχής. Αυτό σημαίνει νέα δομή τόσο στο σχήμα της διακυβέρνησης όσο και στα ίδια τα Υπουργεία. Αυτό σημαίνει αλλαγές στη δομή που μπορούν και πρέπει, μαζί με τα πρόσωπα, να διασφαλίσουν μια ισχυρή, ικανή, αποτελεσματική και δημιουργική διακυβέρνηση.

Β. Η κυβέρνηση θα αποτελείται από 16 Υπουργεία – τα οποία κατανέμονται σε 4 Ενότητες.

• Η πρώτη ενότητα αφορά την Εξωτερική Πολιτική και την Άμυνα, την Ασφάλεια του Κράτους και τις Ευρωπαϊκές Υποθέσεις. Συμπεριλαμβάνει:
  

- Υπουργείο Εξωτερικών και Ευρωπαϊκών Υποθέσεων

- Υπουργείο Εθνικής Άμυνας

• Η δεύτερη ενότητα αφορά το κοινωνικό κράτος, την κοινωνική αλληλεγγύη και τους ανθρώπινους πόρους και περιλαμβάνει
  

- Υπουργείο Παιδείας και Επαγγελματικής Κατάρτισης και Θρησκευμάτων

- Υπουργείο Υγείας και Κοινωνικής Πρόνοιας

- Υπουργείο Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης

• Η τρίτη ενότητα αφορά στην Οικονομία και τη Βιώσιμη Ανάπτυξη και συμπεριλαμβάνει:
  

- Υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών

- Υπουργείο Ανάπτυξης και Παραγωγικών Πόρων (βιομηχανία, εμπόριο, ενέργεια)

- Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων

- Υπουργείο Έρευνας, Τεχνολογίας και Καινοτομίας

- Υπουργείο Περιβάλλοντος και Χωροταξίας

- Υπουργείο Δημοσίων Έργων, Υποδομών και Δικτύων

- Υπουργείο Πολιτισμού Τουρισμού και Νησιώτικης Πολιτικής (σ’ αυτό υπάγονται και Μέσα Ενημέρωσης)

- Υπουργείο Μακεδονίας και Θράκης (το Υπουργείο αυτό έχει συμβολικό χαρακτήρα και αναβαθμίζεται ουσιαστικά με δυο σαφείς στόχους: την ανάδειξη της Θεσσαλονίκης ως Μητροπολιτικό Κέντρο της Νοτιοανατολικής Ευρώπης και την ανάδειξη της Μακεδονίας και της Θράκης για την γεωοικονομική ισχύ της χώρας μας στην ευρύτερη περιοχή).

- Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας (ως σημείο αναφοράς μιας ελληνικής παρουσίας και δύναμης με παγκόσμια ισχύ).

• Η τέταρτη ενότητα αφορά στην ανασυγκρότηση του κράτους και συμπεριλαμβάνει τα εξής Υπουργεία με συγκεκριμένες αναφορές τους

- Υπουργείο Διοίκησης, Αυτοδιοίκησης και Δημόσιας Ασφάλειας (όπου υπάγεται η δημόσια διοίκηση, η αυτοδιοίκηση, η δημόσια τάξη και ασφάλεια και η μετανάστευση)

- Υπουργείο Δικαιοσύνης και Διαφάνειας (εδώ υπάγονται η αποτελεσματική απονομή δικαιοσύνης και η εγγύηση της ανεξάρτητης λειτουργίας της, η εγγύηση της διαφάνειας και η μάχη κατά της διαφθοράς, η περιστολή της πολυνομίας, η ενίσχυση της προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, οι εισηγήσεις για τη θεσμική μεταρρύθμιση της πολιτείας και η απλούστευση της νομοθεσίας)

• Τα συλλογικά όργανα της Κυβέρνησης εξακολουθούν να υπάρχουν.

Ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος δεν είναι Υπουργός.

(Είναι αυτονόητο ότι οι αλλαγές στη δομή των Υπουργείων δεν θα επηρεάσουν τους υπαλλήλους που υπηρετούν σε αυτά).

3. Κράτος - Στρατηγείο

Για να ανταποκριθούμε στις προκλήσεις των καιρών, η επιτελική δομή και συγκρότηση της κυβέρνησης οφείλει να διαμορφώνει τους όρους και τις προϋποθέσεις για τη δομή, τη διάταξη και τη δράση ενός σύγχρονου αποτελεσματικού και παραγωγικού κρατικού μηχανισμού. Αυτό σημαίνει ένα «Κράτος – Στρατηγείο» που σχεδιάζει, ιεραρχεί και καθορίζει προτεραιότητες και δρα αποτελεσματικά εμπνέοντας την ασφάλεια, τη σιγουριά και την εμπιστοσύνη των Ελλήνων προς το κράτος.

Οι Υπουργοί παρά τω Πρωθυπουργώ (ή Επικρατείας) είναι κατ’ αρχήν δύο και αναλαμβάνουν τον οριζόντιο συντονισμό για συγκεκριμένες πολιτικές και συγκεκριμένες δράσεις που αναφέρονται στις απόλυτες προτεραιότητες που θέτει ο Πρωθυπουργός για την Κυβέρνηση και απαιτούν οριζόντιες σχέσεις, συνεργασίες και συνέργειες ανάμεσα στα πολλά συναρμόδια Υπουργεία.

Οι απόλυτες προτεραιότητες που ορίζονται από τον Πρωθυπουργό για να γίνουν πράξη με γρήγορους ρυθμούς, με συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα, με διαθέσιμους και δεσμευμένους πόρους απαιτούν καθημερινή μάχη με τις «γραφειοκρατικές αγκυλώσεις», με «φεουδαρχικές λογικές» που υπάρχουν σε πολλά Υπουργεία και σε κρίσιμους θεσμούς της Δημόσιας Διοίκησης. Ως προτεραιότητες αναφέρονται πχ η ανασυγκρότηση των πυρόπληκτων περιοχών, η Κοινωνία της Πληροφορίας, η ποιότητα ζωής, το κόστος ζωής, η συνδυασμένη προβολή της Ελλάδας στο εξωτερικό κλπ.

Οι Υπουργοί αυτοί που αναλαμβάνουν οριζόντιο συντονιστικό ρόλο σε καμιά περίπτωση δεν ακυρώνουν την κάθετη δομή, τις αρμοδιότητες και τη λειτουργία του κάθε Υπουργείου και συνακόλουθα τις ευθύνες, τις αρμοδιότητες και τις πρωτοβουλίες των Υπουργών.

4. Αποκέντρωση στη λειτουργία

Στις βασικές προτεραιότητες της νέας διακυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ εντάσσεται και η Περιφερειακή συγκρότηση του Κράτους με αιρετό δημοκρατικά εκλεγμένο Περιφερειάρχη.

Όμως, εκτός από αυτή τη βασική προτεραιότητα που θα γίνει πράξη, θεωρώ ότι έχω χρέος ως Πρωθυπουργός να αλλάξω ριζικά με συμβολικές και ουσιαστικές κινήσεις το «αθηναϊκό μοντέλο» διακυβέρνησης και να δώσω νόημα, περιεχόμενο και δύναμη σε πολιτικές, σε προτεραιότητες, σε έργα, σε προγράμματα και σε θεσμούς που αναφέρονται στις Περιφέρειες, στους Νομούς, στις Πόλεις και στους Δήμους, στους πολίτες της Περιφέρειας και της Υπαίθρου.

Γι’ αυτό δεσμεύομαι κάθε 45 μέρες οι συνεδριάσεις είτε του Υπουργικού Συμβουλίου είτε της Κυβερνητικής Επιτροπής θα γίνονται στην έδρα ή σε συγκεκριμένες πόλεις κάθε Περιφέρειας. Οι τρεις πρώτες συνεδριάσεις θα γίνουν συμβολικά στην Ολυμπία για την Πελοπόννησο, στο Καστελόριζο για το Αιγαίο και στην Ορεστιάδα για τη Θράκη.

5. Ίδρυση και Συγκρότηση ένα Συμβούλιο Εθνικού Σχεδιασμού και Ανάπτυξης

Το Συμβούλιο Εθνικού Σχεδιασμού και Ανάπτυξης έχει ως στόχο να καταρτίσει μια μεσοπρόθεσμη και μακροπρόθεσμη εθνική πολιτική και στρατηγική για την προώθηση εθνικών στόχων και την αντιμετώπιση εθνικών απειλών. Ο εθνικός σχεδιασμός προϋποθέτει τον προσδιορισμό των συγκριτικών πλεονεκτημάτων μας, των απειλών και των ευκαιριών για την Ελλάδα και τον Ελληνισμό την εποχή της παγκοσμιοποίησης. Θα έχει ως στόχο την οραματική συστηματική σκέψη και την εικόνα που θέλει να κατακτήσει η Ελλάδα στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στην παγκοσμιοποιημένη κοινωνία. Το Συμβούλιο αυτό υπάγεται μόνο στον εκάστοτε πρωθυπουργό και δεν αναμειγνύεται στην κυβερνητική δράση, ούτε έχει εκτελεστικές αρμοδιότητες. Δεν συμμετέχουν σ’ αυτό εν ενεργεία υπουργοί. Η σύνθεση του θα είναι υπερκομματική.

Θα μπορούν να συμμετέχουν Έλληνες Επιστήμονες που ζουν εδώ και από Έλληνες της διασποράς που έχουν διαπρέψει στον τομέα τους. Είναι σίγουρο ότι αυτοί μπορούν να εμπλουτίσουν τα σχέδιά μας με τις ιδέες και τις εμπειρίες τους. Στο Συμβούλιο αυτό θα μετέχουν όλοι ανεξαιρέτως οι Επίτροποι που έχουν εκπροσωπήσει την Ελλάδα στην ΕΕ, όλοι οι Έλληνες με υπεύθυνες και υψηλές θέσεις σε Διεθνείς Οργανισμούς. Όλοι οι ξεχωριστοί και εξαίρετοι Επιστήμονες που έχουν την αναφορά τους στην Ελλάδα και στον ελληνισμό της διασποράς.

Αυτές είναι οι προθέσεις μου και το σχέδιό μου για μια νέα διακυβέρνηση σε αδρές και γενικές γραμμές που θα αποτελέσει μια από τις πρώτες κυβερνητικές μου προτεραιότητες για να ξαναστήσω το διαλυμένο κράτος στα πόδια του.

Δυο μέρες για να πάμε ταμείο (Προεκλογικό Τεφτέρι 14.9.07)

Στις 17 Αυγούστου , μια ημέρα μετά την προκήρυξη των εκλογών, και πολύ πριν την καταστροφή στην Πελοπόννησο, έγραφα σ αυτό το ιστολόγιο :

Θα βγάλω το καπέλο σε εκείνο τον σοβαρό και νηφάλιο πολιτικό αναλυτή που θα μου αποδείξει ότι η επιλογή προκήρυξης (παρωδίας στην ουσία) εκλογών σε 28 (μείον 13 αυγουστιάτικες = 15) μέρες είναι η ασφαλής πολιτική επιλογή της ΝΔ , αλλά (το κυριότερο) και του ίδιου του Καραμανλή ώστε να ξανακερδίσει και να κυβερνήσει με ισχυρή κυβέρνηση για μια τετραετία ακόμη.

Μήπως βρέθηκε σήμερα, δύο μέρες πριν τις εκλογές, ο πολιτικός αναλυτής που αναζητούσα?

Στις 22 Αυγούστου, πριν ακόμη από τις φωτιές, έγραφα :

Με αυτά τα δεδομένα η προεκλογική περίοδος θα ξεκινήσει ουσιαστικά στις 3-5 Σεπτέμβρη. Θυμηθείτε με , από εκεί και πέρα το προεκλογικό σκηνικό θα αλλάξει προς το πολύ "αγριότερο". Θα μου πείτε "είναι κάτι που συμβαίνει πάντοτε" . Εμ δεν θάναι το ίδιο ...θα το δείτε!

Έχει κανείς σήμερα αντίθετη άποψη?

Μια μέρα αργότερα, στις 23 Αυγούστου, έγραφα :

... σε αυτές τις εκλογές φαίνεται να κατεβαίνουν τρία μεγάλα κόμματα , η ΝΔ , το ΠΑΣΟΚ και ο Γιώργος. Η ΝΔ ψάχνει να βρει ποια δύο από τα πέντε δάκτυλα του χεριού της τη βολεύουν καλύτερα για να βγάλει τα μάτια της, ο Γιώργος συνειδητοποίησε ξαφνικά ότι μπορεί να γίνει πρωθυπουργός ΤΩΡΑ (και όχι μετά απο 4 - 6 χρόνια) και τα δίνει όλα και το ΠΑΣΟΚ ...παρακολουθεί από τις παραλίες! Το αποτέλεσμα θα κριθεί από το κατά πόσο το ΠΑΣΟΚ θα ακολουθήσει τον Πρόεδρο του ξυπνώντας από την καλοκαιρινή αφασία και την ηττοπάθεια. Σε αυτό το τελευταίο ποντάρει και η ΝΔ για να κερδίσει

Ξύπνησε το ΠΑΣΟΚ? Ε ...εντάξει άνοιξε το ...ένα μάτι ...και χασμουριέται... έχει δύο μέρες ακόμη να ξυπνήσει...

Στις 27 Αυγούστου, μέσα στην καρδιά της καταστροφής στην Πελοπόννησο, έγραφα :

Στην επόμενη κάλπη καλούμαστε να επιλέξουμε ξανά ηγεσίες να μας κυβερνήσουν. Αν πειστήκαμε από αυτή την καταστροφή (και θάναι απορίας άξιο , να μην πειστήκαμε) ότι αυτοί που διαχειρίστηκαν αυτή την κρίση απέτυχαν και είναι ανίκανοι να μας κυβερνούν ας τους τιμωρήσουμε με τον πιο παραδειγματικό τρόπο. Και ατομικά και σαν κόμμα!Αν αποφασίσουμε να επιλέξουμε άλλη ηγεσία να μας κυβερνήσει , τότε ας φροντίσουμε και τότε με την ψήφο μας να προειδοποιήσουμε (έχουμε τη δύναμη του σταυρού) σαφέστατα ότι δεν θα ανεχτούμε ανικανότητες και "λαμογιές" του παρελθόντος. Και δεν θα τις ανεχτούμε γιατί θα είμαστε παρόντες σαν ενεργοί πολίτες και θα απαιτούμε και θα πάρουμε το μερίδιο της συμμετοχής που δικαιούμαστε και μας υποσχέθηκαν.

Έχει κάποιος σήμερα την άποψη ότι αυτό ΔΕΝ είναι το πραγματικό δείλημμα των εκλογών σε 2 μέρες? Προσωπικά το διατύπωσα στις 10 Σεπτεμβρίου :

Το δίλημμα λοιπόν δεν είναι "Καραμανλής ή χάος" . Το δίλημμα είναι "το χάος του Καραμανλή και της μεταπολίτευσης ή ισχυρή προοδευτική κοινωνική πλειοψηφία για νέα πραγματική αλλαγή και δίκαιη κοινωνία". Η απάντηση σε αυτό το δίλημμα είναι στοχευμένη προοδευτική ψήφος και σε πολιτικές και σε πρόσωπα. Η επόμενη μέρα θα αποδείξει την ορθότητα της επιλογής.

Σήμερα , 48 ώρες πριν " πάμε ταμείο" (και από ότι φαίνεται από τα στοιχήματα θα γεμίσουμε τον "κουβά") έχω να πω τα εξής :

1. Οι προβληματισμοί μου όλες αυτές τις περίεργες, καταστροφικές, απολίτικες φαινομενικά και αληθινά "βουβές" 30 μέρες της προεκλογικής περιόδου, δεν ήταν ούτε η "κομματική γραμμή", ούτε η "γκρίζα προπαγάνδα", ούτε η "δημοσιογραφική ανοησία". Αν και δεν έκρυψα την κομματική μου προτίμηση, προσπάθησα να είναι προβληματισμοί ενός μέσου σκεπτόμενου και ενεργού πολίτη. Και θέλω να πιστεύω της πλειοψηφίας των σκεπτόμενων πολιτών. Και επομένως η επιλογή όλων μας είναι ξεκάθαρη.
2. Τα διλήμματα ήταν και θα είναι πάντοτε το αλατοπίπερο κάθε εκλογικής διαδικασίας. Είναι το βασικό όπλο επιβίωσης των κομματικών σχηματισμών. Όμως κάθε φορά όλα τα διλήμματα - θέλουμε δε θέλουμε - συμπυκνώνονται σε ένα και μοναδικό : Πρόοδος ή Συντήρηση. Σε κάθε εκλογή αντικειμενικά η επιλογή μας καταχωρείται σαν προοδευτική ή συντηρητική, ανεξάρτητα από το κόμμα που επιλέγουμε. Θεωρώ πως την ερχόμενη Κυριακή η προοδευτική επιλογή είναι, για πρώτη φορά μετά τη Μεταπολίτευση, πιο ξεκάθαρη από ποτέ. Έχει συγκεκριμένο Ονοματεπώνυμο : Γιώργος Παπανδρέου.
3. Κάποιοι βιάζονται να μιλήσουν για την επόμενη μέρα, στέλνουν "Καληνύχτες και Καλημέρες", απαιτούν παραιτήσεις και Ευάγγελους. Κάποιοι άλλοι ευελπιστούν για το τέλος του δικομματισμού, χαίρονται για την αδύναμη κυβέρνηση που θα προκύψει, καλούν τους πολίτες να τιμωρήσουν (ποιον αλήθεια? μήπως τον ίδιο τους τον εαυτό)? Την απάντηση δεν θα τη δώσω αναλυτικά σήμερα, αλλά την Κυριακή το πρωί. Τότε είναι η ώρα. Σήμερα θα πω μονάχα το εξής :
   

Την Κυριακή το βράδυ η μεταπολίτευση ολοκληρώνεται και μαζί της ολοκληρώνονται και απορρίπτονται όλες ανεξαίρετα οι κλινικά νεκρές κομματικές δομές και το ξεπερασμένο μοντέλο διακυβέρνησης.

Την Κυριακή το βράδυ η Ελλάδα αλλάζει οριστικά.

Οι δημοφιλεστερες ερωτήσεις στον Γιώργο Παπανδρέου

- K. Προεδρε. Αυτο που θελω να ρωτησω ισως ειναι αφελες αλλα θα το ρωτησω. Σχετικα με την δημοσια υγεια. Ειμαι ασφαλισμενη ΙΚΑ και δεν ειμαι καθολου ευχαριστημενη απο την ιατρικη καλυψη που μου παρεχει, με αποτελεσμα για γιατρους και εξετασεις να απευθυνομαι στον ιδιωτικο τομεα. Εφοσον το επιπεδο του ΙΚΑ (σε ιατρικο επιπεδο) δεν ειναι καλο, μηπως θα ηταν εφικτο να συγχωνευοταν με το ΕΣΥ (δημοσια υγεια) και το ΙΚΑ να λειτουργουσε οπως τα αλλα ταμεια, δηλαδη καλυπτοντας χρημματικα (και οχι παρεχοντας) ιατρικες υπηρεσιες? Δεν θα καλυτερευε ετσι και η οικονομικη κατασταση του ταμειου αλλα και το επιπεδο ιατρικων υπηρεσιων?

- Πρόεδρε πως θα καταφέρετε να καταπολεμήσετε την ΔΙΑΦΘΟΡΑ που πλήττει την χώρα μας όταν πολλές από τις ψήφους σας (όπως και της Ν.Δ.) τις παίρνετε μέσω προσωπικών υποσχέσεων και ρουσφετιών σε πολίτες; Μπορείτε να μας υποσχεθείτε ότι κανένας δημόσιος υπάλληλος δεν θα διοριστεί μέσω της πλαγίας οδού;

- Oi μισοί έλληνες είναι στο δημόσιο οι άλλοι μισοί χλευάζουν τους άλλους μισούς αλλά ονειρεύονται τα βράδια για μια θέση στο δημόσιο για την κόρη τους και μια καλή μετάθεση του φαντάρου γιού μέσο του στρατιωτικού θείου. Είναι χοντροκομμένα αυτά που λέω αλλα πιστεύω ότι είναι η ελληνική πραγματικότητα, πως μπορείτε να αλλάξετε αυτή την αρρωστημένη κατάσταση.

- Κύριε Παπανδρέου, Στην ενότητα της δίκαιης φορολογίας, αναφέρεστε στην αντικειμενική φορολόγηση του πλούτου ώστε να επέλθει η δίκαιη ανακατανομή του εισοδήματος. Για τις 1.000.000 περίπου μικρομεσαίες επιχειρήσεις της πατρίδας μας, τι πεδίο δράσης προτίθεστε να δημιουργήσετε. Επιτρέψτε μου, πέρα από γενικότητες και στρογγυλευμένα λόγια να ζητήσω πρακτικές, άμεσες, υλοποιήσιμες απαντήσεις. Υπάρχει στον σχεδιασμό σας, η τουλάχιστον 5ετής φορολογική πολιτική, μόνιμη, πάγια, αταλάντευτη χωρίς “συνάφειες”, “περαιώσεις”, “3ετή κλείσιμο βιβλίων” και άλλα παράδοξα του παρελθόντος. Σας ευχαριστώ.

- κ. Παπανδρέου, θα αναλαμβάνατε ως πρωθυπουργός πρωτοβουλίες για να μην υπάρχει το φαινόμενο εμπλοκής της εκκλησίας σε θέματα που αφορούν το κράτος;

- Κύριε Παπανδρέου Τι θα κάνετε σχετικά με την συμφωνία της Microsoft με την Ελληνική Κυβέρνηση μιας και στο πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ φαίνεται ότι είστε υπέρ του open source στην Δημόσια Διοίκηση. Η σύμβαση σύμφωνα με πληροφορίες δεν είναι μόνο επιζήμια, αλλά ακόμη χειρότερο είναι πρωτοφανής και απαράδεκτη, επειδή εμπεριέχει ρήτρα NDA (Non Disclosure Agreement). Οι πολίτες θέλουν διαφάνεια παντού. Νομίζω εδώ ότι υπάρχει κρυφή ατζέντα. Εξάλλου σύμφωνα με το πρόεδρο της ΕΠΕ : «Το λογισμικό που χρησιμοποιείται στο δημόσιο τομέα πρέπει να είναι ανοικτό ώστε να είναι εφικτή η πλήρης γνώση και έλεγχος των ιδιοτήτων του από τους χρήστες, δηλαδή τις δημόσιες υπηρεσίες και τους πολίτες. Λόγοι εθνικής ασφάλειας και προστασίας του δημόσιου συμφέροντος επιβάλλουν το ίδιο και σε σχετικούς τομείς ιδιωτικών φορέων, όπως οι τηλεπικοινωνίες. Η πρόσδεση της χώρας στο μοντέλο του κλειστού λογισμικού εγκυμονεί κινδύνους που συνδέονται με την εθνική μας κυριαρχία και την προστασία των ατομικών δικαιωμάτων.»

- Κύριε Παπανδρέου.
Αναφέρατε πριν λίγες μέρες ξανά ότι είστε υπέρ της Δημόσιας Δωρεάν Ανώτατης Εκπαίδευσης και πως κάτα την διάρκεια που το ΠΑΣΟΚ ήταν στην εξουσία ιδρύθηκε το Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο το οποίο είναι το το 19ο ελληνικό Α.Ε.Ι. Αφού είναι Κρατικό και είστε υπέρ της Δωρεάν Ανώτατης Εκπαίδευσης τότε πως καθε φοιτητής καλείται να καταβάλλει το ποσό των 700 ευρώ ανά θεματική ενότητα (12Χ700=8.400 ευρώ) για εναν προπτυχιακό τίτλο σπουδών,ένα ποσό το οποίο γίνεται μεγαλύτερο αφού κάποιες ενότητες δεν τις περνάνε οι φοιτητές με τη πρώτη προσπάθεια; Εμένα τα > 8.400 ευρώ που χρειάζεται να πληρώσω για τις σπουδές μου σε αυτή τη Δημόσια και Δωρεάν Ανώτατη Εκπαίδευση ποιος θα μου τα δώσει;;;

- Κύριε Παπανδρέου Τι θέση παίρνετε στα 10 κρίσιμα ερωτήματα που η Greenpeace απηύθυνε στα κόμματα για τη στάση που προτίθενται να κρατήσουν στα θέματα εκείνα που άπτονται των κλιματικών αλλαγών και του μακροχρόνιου σχεδιασμού της χώρας?

- ΚΥΡΙΕ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ, ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΜΑΘΩ, ΤΙ ΘΑ ΚΑΝΕΤΕ ΓΙΑ ΤΑ ΑΤΟΜΑ ΜΕ ΑΝΑΠΗΡΙΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΕΠΙΔΟΜΑΤΑ; ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ

Η ερώτηση μου στον Γιώργο Παπανδρέου

Κύριε Παπανδρέου

Τι θέση παίρνετε στα 10 κρίσιμα ερωτήματα που η Greenpeace απηύθυνε στα κόμματα για τη στάση που προτίθενται να κρατήσουν στα θέματα εκείνα που άπτονται των κλιματικών αλλαγών και του μακροχρόνιου σχεδιασμού της χώρας?

Υποβλήθηκε στο wikipolitics.gr την Τετάρτη 12.9.07

Ανοικτή συνέντευξη Γιώργου Α. Παπανδρέου στο διαδίκτυο

Από την Τετάρτη 12 Σεπτεμβρίου ο Γιώργος Παπανδρέου δέχεται ερωτήσεις σε ανοικτή διαδικτυακή συνέντευξη που συνδιοργανώνεται από το in.gr, ΤΑ ΝΕΑ και με τη συμμετοχή bloggers και χρηστών του διαδικτύου.

H ιδέα της ανοικτής συνέντευξης στο διαδίκτυο από Πρόεδρο κόμματος, που διεκδικεί τη πρωθυπουργία, εφαρμόστηκε για πρώτη φορά στα χρονικά των Ελληνικών εκλογικών αναμετρήσεων από τον Γιώργο Α Παπανδρέου στις εκλογές του 2004 και έρχεται ως θετική ανταπόκριση σε αντίστοιχα αιτήματα από bloggers και Ελλήνων που χρησιμοποιούν το διαδίκτυο.

Κάθε πολίτης μπορεί να θέσει όσες ερωτήσεις θέλει – μέχρι 50 λέξεις ανά ερώτηση – χωρίς κανένα θεματικό περιορισμό. Η καινοτομία της ανοικτής συνέντευξης αυτού του τύπου είναι ότι κάθε ερώτηση αξιολογείται από τους πολίτες για το αν θα πρέπει να απαντηθεί, ή όχι.

Την Παρασκευή το μεσημέρι κλείνει η υποβολή ερωτήσεων και ο Γιώργος Παπανδρέου θα απαντήσει στις δημοφιλέστερες ερωτήσεις, δηλαδή σε εκείνες που θα συγκεντρώσουν τις περισσότερες θετικές γνώμες των πολιτών.

Οι ερωτήσεις υποβάλλονται σε αυτή τη σελίδα !

Διαδώστε την συνέντευξη από τα ιστολόγια σας.

kosmetsas.wordpress.com, 221.gr, thelonapo.blogspot.com, papanotas.wordpress.com, ekloges-2007.blogspot.com , korinthos.blogspot.com , polites4change.blogspot.com , vavatsiklis.blogspot.com, papaioannou.wordpress.com, sotiris-koukios.blogspot.com, zoubos.blogspot.com, krogias.blogspot.com, chouvi.blogspot.com, nope-larissa.blogspot.com , cybernero.blogspot.com , divaynne.wordpress.com, almalibre13.wordpress.com, natapoume.blogspot.com , 69100.blogspot.com, yperpolitikos.blogspot.com, sofianidis.blogspot.com, gousteritsa.blogspot.com , venceremo.wordpress.com ,a19c70.wordpress.com , apostolisblog.wordpress.com , ziouzios.blogspot.com

Γιώργο έλα να τα πούμε στην blogoσφαιρα !

Παίρνουμε την πρωτοβουλία να καλέσουμε τους έλληνες bloggers να απευθύνουν μέσω διαδικτύου ερωτήσεις στον Πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ Γιώργο Παπανδρέου. Υπογράφουμε την παρακάτω επιστολή και την αποστέλλουμε στο mail της ιστοσελίδας του. Όσοι επιθυμούν να προσυπογράψουν την επιστολή μπορούν να το κάνουν σχολιάζοντας το post. Μπορούν επίσης από τώρα να μας στέλνουν τα ερωτήματα που θέλουν να υποβληθούν, πάλι μέσα από τα σχόλια του Post. Αν και εφόσον γίνει αποδεκτή η πρόσκληση μας θα ενημερωθούν όλοι μέσα από τα blog της πρωτοβουλίας για το πώς θα γίνει η διαδικασία και η συζήτηση.

Αγαπητέ κε Παπανδρέου

Είναι γνωστό σε εμάς τους «ταξιδιώτες του διαδικτύου» ότι είστε ο πρώτος αρχηγός κόμματος στην Ελλάδα που έδωσε μεγάλη σημασία στις δυνατότητες αυτού του –ας το πούμε - μέσου και απέκτησε συνεπή διαδικτυακή και μάλιστα διαδραστική παρουσία, στο πλαίσιο της δημοκρατίας και της κοινωνίας μας γενικότερα.
Είναι επίσης γνωστό – και σε εσάς – ότι η ελληνική blogoσφαιρα το τελευταίο διάστημα άρχισε να αποκτά και εξαιρετικά ενδιαφέροντα πολιτικοκοινωνικά χαρακτηριστικά, που πήραν και τη μορφή συμμετοχικών πρωτοβουλιών και δράσεων, όπως αυτές για την Αμαλία και την αναδάσωση.
Παίρνουμε λοιπόν την πρωτοβουλία να σας προσκαλέσουμε σε μία διαδικτυακή συζήτηση στην οποία κεντρικό πρόσωπο θα είστε εσείς, και συμμετέχοντες θα είναι bloggers και άλλοι ενεργοί 'διαδικτυακοί πολίτες'.
Πρόθεση μας είναι να σας κάνουμε ερωτήσεις και -αν είναι εφικτό- να μεταφέρουμε απορίες και ερωτήματα συμπολιτών μας από όλη την Ελλάδα. Ερωτήσεις πέρα από τα τετριμμένα των συμβατικών ΜΜΕ, πέρα από τη συνθηματολογία και τα κλισέ.
Θεωρούμε ιδιαίτερα χρήσιμο για την δικτυακή κοινότητα (και όχι μόνο) να γνωρίζει τις απόψεις και τις προτεραιότητες σας καλύτερα σε θέματα που την απασχολούν, *πρίν* πάει κάθε μέλος της να ψηφίσει την Κυριακή

Άρα, ναι, σας ζητάμε, εφόσον είναι εφικτό, στον ελάχιστο προεκλογικόχρόνο που απομένει, να "συναντηθούμε" κάπου στην blogoσφαιρα πριν από την ερχόμενη Κυριακή.
Διαλέξτε εσείς "τόπο" και "τρόπο".

Σε κάθε περίπτωση, ευχόμαστε καλή συνέχεια και καλή δουλειά φιλικά

kosmetsas.wordpress.com, 221.gr, thelonapo.blogspot.com, papanotas.wordpress.com, ekloges-2007.blogspot.com , korinthos.blogspot.com ,
polites4change.blogspot.com , vavatsiklis.blogspot.com, papaioannou.wordpress.com, sotiris-koukios.blogspot.com, zoubos.blogspot.com, krogias.blogspot.com, chouvi.blogspot.com, nope-larissa.blogspot.com , cybernero.blogspot.com , divaynne.wordpress.com, almalibre13.wordpress.com, natapoume.blogspot.com, 69100.blogspot.com, sofianidis.blogspot.com, yperpolitikos.blogspot.com , gousteritsa.blogspot.com , venceremo.wordpress.com

Υστερόγραφο: Αναρτείστε εφόσον συμφωνείτε , ελεύθερα αυτό το post , στο ιστολόγιο σας.

Μαυρίστε τους χωρίς οίκτο!

Σε αυτό το ιστολόγιο αυτή την προεκλογική περίοδο δεν έχω αναφερθεί ονομαστικά σε υποψήφιο κανενός κόμματος για τη συμπεριφορά του. Έχω πει βέβαια την άποψη μου ότι η επιλογή των πολιτών πρέπει να είναι στοχευμένη και σε πολιτικές και σε πρόσωπα. Από την άλλη δεν είχα καμιά αμφιβολία ότι τα συντροφικά μαχαιρώματα θα έδιναν και θάπαιρναν και σε αυτές τις εκλογές. Όμως και η ψυχραιμία και η υπομονή έχει τα όρια της!

Επειδή λοιπόν έφτασαν και σε μένα πληροφορίες για κατασυκοφάντηση της Σοφίας Γιαννακά, υποψήφιας του ΠΑΣΟΚ στην Αιτωλοακαρνανία, ενός ανθρώπου και δημοσιογράφου που γνωρίζω προσωπικά και εκτιμώ τις απόψεις της βαθύτατα, από συνυποψηφίους της με δήθεν "κουτσομπολιά " για την προσωπική της ζωή, βρήκα ένα καλό παράδειγμα για να εξηγήσω τι εννοώ "στοχευμένη επιλογή" .

Μαυρίστε λοιπόν ανελέητα τα "φαντάσματα" και τους συκοφάντες!

Σοφία ....κουράγιο...

" Καραμανλής ή ....". η Πολιτική του φούρνου μικροκυμάτων. (Προεκλογικό Τεφτέρι 10.9.07)

Ολοκληρώθηκε το Σαββατοκύριακο στη Θεσσαλονίκη η πολιτική αντιπαράθεση ουσίας (όσο ουσία επιτρέπει ο πολιτικός χρόνος) των αρχηγών των κομμάτων. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι η προεκλογική περίοδος δεν θάχει "ψωμί" ακόμη, μην περιμένετε από εδώ και πέρα πολιτικό διάλογο (αν είχαμε και καθόλου σ' αυτές τις εκλογές!), παρά μόνο συνθήματα.

Τι ακούσαμε στις συνεντεύξεις και τις ομιλίες της ΔΕΘ? Περιέργως όλοι κινήθηκαν (με μοναδική εξαίρεση τον Παπανδρέου που παρουσίασε το κυβερνητικό πρόγραμμα περισσότερο) στο "μετά". Την μπανανόφλουδα που πέταξε ο Καραμανλής στο "debate" την πάτησαν όλοι οι "μικροί" ανεξαίρετα. Και πως να μην την πατήσουν, όταν τέτοια διλήμματα είναι για αυτούς θέμα επιβίωσης. Ακόμη και το ΚΚΕ που δεν κινδυνεύει θεωρητικά, μίλησε μεν για τον "αδύναμο δικομματισμό", αλλά στην ουσία (εδώ και καιρό) σιγοντάρει την επικράτηση της ΝΔ. Εντάξει "σύντροφοι" μην κουράζεστε άλλο, μας πείσατε. Για σας είναι προτιμότερη μια κυβέρνηση Δεξιάς, γιατί τα αντιλαϊκά μέτρα της συσπειρώνουν γύρω σας περισσότερους εργαζόμενους και λαϊκά στρώματα.

Αλλά και οι Αλαβάνος και Καρατζαφέρης μπήκαν στον κόπο να δικαιολογήσουν τη στάση τους μετεκλογικά. Μην κοροϊδευόμαστε . Ποιος πολιτικός θα άφηνε προεκλογικά να φανεί ότι είναι διατεθειμένος να συνεργαστεί με άλλο κόμμα, όταν μάλιστα τα ποσοστά του είναι μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας? Και ποιος όμως τους πιστεύει ότι μετεκλογικά δεν θα μετρήσουν αλλιώς τα πράγματα?

Το θέμα είναι να αξιολογήσουμε αυτή καθ' αυτή την σκοπιμότητα του διλήμματος που έθεσε ο Καραμανλής περί ακυβερνησίας, και γιατί η απάντηση σε αυτό το δίλημμα πρέπει να είναι ισχυρή αυτοδυναμία των προοδευτικών δυνάμεων του τόπου.

Η στρατηγική της ΝΔ σε αυτές τις εκλογές εξπρές δεν άλλαξε από τον αρχικό της σχεδιασμό, παρά την αναπάντεχη καταστροφή των πυρκαγιών. Το πλάνο έλεγε "παρουσιάζουμε το έργο μας 3,5 χρόνων, υποσχόμαστε ξανά όσα δεν κάναμε, βαφτίζουμε το πρόγραμμα μας του 2004 πρόγραμμα 8ετίας και βάζουμε το δίλημμα "μπροστά ή επιστροφή στο παρελθόν". Τις τελευταίες ημέρες , επειδή φαίνεται τα νούμερα δεν βγαίνουν, προστέθηκε σε όλα αυτά και το δίλημμα "η εμείς ή το χάος" , κατά το "Καραμανλής η τανκς" του '74.

Η ΝΔ φαίνεται να πέφτει μόνη της στην παγίδα που έστησε στους υπόλοιπους. Το "ξαναζεσταμένο φαγητό" που σερβίρει αποδεικνύει σαφέστατα δύο πράγματα. Πρώτον ότι δεν πείθει πλέον ούτε τους ψηφοφόρους της με την πολιτική της και δεύτερον ότι - όπως έχω γράψει πάμπολλες φορές - το μεταπολιτευτικό σκηνικό βρίσκεται μέρες πριν το οριστικό του τέλος. Είναι πλέον ηλίου φαεινότερο, ότι ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα της ερχόμενης Κυριακής, τίποτα δεν θα είναι ίδιο στην πολιτική σκηνή της χώρας μετά την 16η Σεπτεμβρίου. Το δίλημμα Καραμανλή δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένας τελευταίος ρόγχος του καταρρέοντος μεταπολιτευτικού μοντέλου.

Αυτή η διαπίστωση δεν σημαίνει ότι πρέπει να είμαστε ικανοποιημένοι ,σαν σκεπτόμενοι πολίτες, για την κατάρρευση και να μην σκεπτόμαστε και πράττουμε από τώρα για την επόμενη μέρα. Και εξηγούμαι :

• Σε όλη την παγκόσμια πολιτική ιστορία έχει αποδειχτεί ότι σε περιπτώσεις πολιτικής αστάθειας κάθε είδους , τα πολιτικά δρώμενα επηρεάζονται πιο έντονα από εξωθεσμικούς παράγοντες (μεγάλα συμφέροντα, ΜΜΕ κλπ). Και η εξωθεσμική αυτή παρέμβαση οδηγεί σχεδόν πάντοτε σε πολιτικές σε βάρος των πολιτών και της δημοκρατίας. Θα θυμίσω την πιο πρόσφατη ελληνική περίπτωση της πολιτικής κρίσης του '89 που είχε σαν βασικότερο αποτέλεσμα την σημερινή εικόνα ασυδοσίας και εξαρτήσεων μεταξύ ιδιωτικών (μη αδειοδοτημένων ακόμη) τηλεοπτικών σταθμών και εξουσίας.
  
• Είναι μαθηματικά βέβαιο ότι (βάσει εκλογικού συστήματος) η επόμενη μονοκομματική κυβέρνηση που θα προκύψει από τις εκλογές της 16ης Σεπτεμβρίου θα έχει ισχνότατη κοινοβουλευτική πλειοψηφία, πιθανόν μιας ή δυο εδρών και επομένως θα είναι και αυτή επιρρεπής σε πιέσεις εξωθεσμικών παραγόντων. Γιατί , ας μην κρυβόμαστε, όλοι έχουν φροντίσει να έχουν τους "ανθρώπους " τους κυρίως στα δύο μεγάλα κόμματα εξουσίας και να προσπαθούν να ελέγξουν πολιτικές προς τα συμφέροντα τους.
  
• Με βάση τα παραπάνω η αυτοδυναμία από μόνη της δεν είναι πλέον ικανή και αναγκαία συνθήκη για να προχωρήσει η χώρα και η κοινωνία μπροστά. Αλλά ούτε και μια μετεκλογική "συνεργασία για την συνεργασία", ως μέσο επιβίωσης στην ουσία, μπορεί να έχει την απαιτούμενη "ασυλία" για να προχωρήσει σε επίλυση σημαντικών προβλημάτων όπως η αναδιοργάνωση της δημόσιας διοίκησης , το ασφαλιστικό και η ανεργία, η εθνική ανασυγκρότηση, η προστασία του περιβάλλοντος κλπ. Είναι πλέον μονόδρομος μια ευρύτατη κοινωνική συμμαχία με επίκεντρο τον ενεργό πολίτη , μια κοινωνική συμμαχία που ξεπερνάει τα πολιτικά και κομματικά σχήματα , που αναδεικνύει την κοινωνία των πολιτών , που εμπιστεύεται τον άνθρωπο και τα νέα οράματα του.
• Μια τέτοια ευρεία κοινωνική συμμαχία δεν μπορεί φυσικά να προκύψει με τις ξαναζεσταμένες συνταγές του Καραμανλή. Η ΝΔ και οι υποστηριχτές της παραμένουν δέσμιοι πολιτικών πρακτικών του προηγούμενου αιώνα και η ευκαιρία που τους δόθηκε να αποδείξουν ότι "εκσυγχρονίστηκαν" απέδειξε πανηγυρικά την ανικανότητα τους και την ανυπαρξία νέων ιδεών.
• Μια τέτοια κοινωνική συμμαχία δεν δείχνει δυστυχώς να μπορεί να προκύψει ούτε από την Αριστερά, που εξακολουθεί να πνίγεται στα αδιέξοδα της πτώσης του "υπαρκτού σοσιαλισμού" και της "περιθωριολαγνείας" του μονοψήφιου ποσοστού.
  
• Μια τέτοια κοινωνική συμμαχία αντιμετωπίζει αντιστάσεις και στο χώρο του ΠΑΣΟΚ , από αυτούς που μένουν προσκολλημένοι στη συνθηματολογία του '74 και του '81 , αλλά και από αυτούς που βλέπουν την πολιτική σαν καρέκλα και "business as usual"και τους ενδιαφέρει μόνο να την ξαναγραπώσουν!

Σε αυτό το αλλόκοτο πολιτικό σκηνικό που έχει φτάσει στα όρια του, υπάρχει η φωνή του Γιώργου Παπανδρέου που ταράζει τα νερά και αφήνει ελπίδα και προοπτική. Και η αποστροφή του "δεν είμαι στην πολιτική για την καρέκλα αλλά για τη χώρα" ήταν αυτή που ξεχώρισε το Σαββατοκύριακο στη ΔΕΘ. Για όσους ξέρουν τον Γιώργο Παπανδρέου, γνωρίζουν ότι το εννοεί, όσο κι αν φαίνεται σαν επικοινωνιακή ατάκα. Για όσους παρακολουθούν συστηματικά τις ομιλίες του Γιώργου και τη "γλώσσα του σώματος του" ξέρουν να ξεχωρίζουν πότε εννοεί αυτά που λέει και πότε (όχι συχνά) κάνει αγγαρεία χάριν των επικοινωνιολόγων. Ε λοιπόν ο Γιώργος το εννοεί αυτό που λέει , το εννοούσε πάντοτε μέχρι σήμερα , το εννοεί σε όλα τα κείμενα του από τότε που μπήκε στην πολιτική. Θα το εννοεί και πάντοτε όσο θα παραμένει στο προσκήνιο. Γιαυτό και σήμερα αποτελεί τον "εφιάλτη" του καταρρέοντος συστήματος αλλά και την μόνη ελπίδα της ελληνικής κοινωνίας για ανατροπές και πρόοδο.

Και για να προλάβω κριτικές του τύπου "μα τι λες τώρα? πάλι εθνοσωτήρες ψάχνουμε?" . Όχι βέβαια. Η διαπίστωση μου βασίζεται στη βασική αρχή που έχω επαναδιατυπώσει , ότι οι πολιτικοί μας ηγέτες είναι ο καθρέφτης της κοινωνίας μας. Ο Παπανδρέου λοιπόν είναι η πολιτική έκφραση των σκεπτόμενων ενεργών πολιτών , είναι η φωνή της κοινωνίας των πολιτών που σιγά αλλά σταθερά μεγεθύνεται και συγκροτείται και στην Ελλάδα και τα επόμενα χρόνια θα είναι έτσι κι αλλιώς ο βασικός μοχλός των κοινωνικών αλλαγών. Αλλαγών σε όλα τα επίπεδα , από τα κόμματα και το συνδικαλισμό μέχρι το κράτος, την αυτοδιοίκηση και την επιχειρηματικότητα. Μιας κοινωνίας των πολιτών που θα ξεπεράσει φαντάσματα του "αριστερά -δεξιά" , που θα επαναπροσδιορίσει την πρόοδο στην πολιτική διεργασία με κύρια κατεύθυνση μια πράσινη πολιτική, μια πολιτική για βιώσιμη ανάπτυξη με σεβασμό στο περιβάλλον.

Αυτή η πρώιμη ελληνική κοινωνία των πολιτών πρέπει να εκφραστεί και εκλογικά τώρα , ώστε να δώσει μια ευκαιρία επιτάχυνσης στην έτσι κι αλλιώς δρομολογημένη ανατροπή. Η βασική επιλογή (αλλά όχι απαραίτητα η μοναδική) είναι να εκφραστεί μέσα από το κόμμα του οποίου ηγείται σήμερα ο Παπανδρέου. Άλλες προοδευτικές επιλογές μπορούν να συμβάλλουν κι αυτές στην ίδια κατεύθυνση.

Αυτό που πρέπει να γίνει ξεκάθαρο με την ψήφο των προοδευτικών πολιτών είναι πως η ψήφος τους δεν είναι ψήφος στήριξης ενός νεκρού πολιτικού συστήματος, ούτε απλά ψήφος διαμαρτυρίας για τα αδιέξοδα. Είναι ψήφος απολύτως στοχευμένη (και πολιτικά και προσωπικά) και θα μεταλλαχθεί μετεκλογικά σε απαίτηση για συμμετοχή και δράση. Είναι επομένως ψήφος που απαιτεί μετεκλογικά μια προοδευτική κυβέρνηση ευρείας συνεργασίας, πέρα από μουχλιασμένα κομματικά στεγανά με μοχλό τη συμμετοχή του πολίτη.

Το δίλημμα λοιπόν δεν είναι "Καραμανλής ή χάος" . Το δίλημμα είναι "το χάος του Καραμανλή και της μεταπολίτευσης ή ισχυρή προοδευτική κοινωνική πλειοψηφία για νέα πραγματική αλλαγή και δίκαιη κοινωνία".

Η απάντηση σε αυτό το δίλημμα είναι στοχευμένη προοδευτική ψήφος και σε πολιτικές και σε πρόσωπα. Η επόμενη μέρα θα αποδείξει την ορθότητα της επιλογής.

" Όταν θα πάω, κυρά μου στο παζάρι" ΠροεκλογικόΤεφτέρι 8.9.07

Στην επαρχία είθισται τα δύο τελευταία Σάββατα, πριν απο κάθε εκλογική διαδικασία, οι υποψήφιοι να γυρνάνε στο παζάρι της πόλης και να μοιράζουν φυλλάδια , χαμόγελα και ενίοτε ρουσφέτια. Η λεγόμενη "επαφή με τους πολίτες" εξαντλείται σε ατελείωτες χαιρετούρες - έχω πάντοτε την απορία , αυτό το χέρι δεν μουδιάζει? - και ανάλογα με την κομματική τοποθέτηση του καθενός ακούς και ατάκες του στυλ " πω πω φωτιά οι τιμές" ή " απ'όλα έχει ο μπαξές και καλά και φτηνά".

Πίσω από κάθε υποψήφιο τρέχει ένα σκορποχώρι παρατρεχάμενων κάθε λογής. Πολύ συχνά υπάρχουν και απρόσμενες συναντήσεις (συν)υποψηφίων, τα πικρόχωλα χαμόγελα και οι αβρότητες δίνουν και παίρνουν: " Γιώργο , φοβερή η ομιλία σου χτες βράδυ , σε παράδεχτηκα! " ... "Ευχαριστώ . Κι εσύ Τάκη με εξέπληξες θετικά τις τελευταίες μέρες. Βελτιώνεσαι. Μπράβο!" και μόλις γυρίζουν πλάτη με πλάτη , βγαίνουν οι "πέτρες" ... ! και δώστου χειραψίες !

Το μεγάλο παζάρι (χωρίς Μικρούτσικο) αυτής της εκλογικής αναμέτρησης γίνεται αυτό το Σαββατοκύριακο στην Θεσσαλονίκη. Η λεβεντομάνα του Βορρά θα αναστενάξει από χειραψίες, συνεντεύξεις, υποσχέσεις, αλλά και διαδηλώσεις , κάμερες, ελπίζω όχι και ... ζαρντινιέρες...

Και εδώ θέλω να σταθώ λίγο : τα συνδικάτα παραδοσιακά και δικαιωματικά διαδηλώνουν κάθε χρόνο στη ΔΕΘ απαιτώντας από την εκάστοτε κυβέρνηση την εισοδηματική πολιτική της νέας χρονιάς προς όφελος των εργαζομένων. Έχω την απορία : φέτος κατά ποιας κυβέρνησης διαδηλώνουν? Γιατί δεν κάνουν μια βδομάδα υπομονή να την "μαυρίσουν" ? Γιατί ρισκάρουν μια μεγάλη προβοκάτσια που θα αποπροσανατολίσει πάλι το πολιτικό σκηνικό? Έχει σκεφτεί κανείς, ότι την ατάκα περί "ταραξιών" ο Καραμανλής δεν την είπε τυχαία? Εύχομαι να διαψευσθώ, αλλά με τον Πολύδωρα παρόντα το φοβάμαι το πράγμα!

Υστερόγραφο : Είδα σήμερα το πρωί το 10λεπτο σποτάκι της ΝΔ! Ε λοιπόν πείστηκα ότι αυτό το κόμμα , δεν κυβέρνησε ποτέ αυτόν τον τόπο! Ακόμη αντιπολίτευση είναι! Όλες οι εικόνες των έργων που παρουσιάζονται είναι από έργα που έχουν ολοκληρωθεί επί κυβερνήσεων Σημίτη! Γέφυρα Ρίου, Λιμάνι Θεσσαλονίκης , Αγωγός Φυσικού Αερίου κλπ. Ακόμη και οι εικόνες με τον Καραμανλή να χαιρετάει κόσμο (εκτός από αυτές τις 2-3 με Πούτιν, Μέρκελ και Σαρκοζί και Ερντογάν - δεν έχει κι άλλες!) είναι από προεκλογικές συγκεντρώσεις πριν τις προηγούμενες εκλογές! Φαίνεται πεντακάθαρα από τα "κιλά" του και τα "μαλλιά" του! Δείτε για παράδειγμα την παραπάνω εικόνα : είναι από προεκλογική περιοδεία το 2001 στη Νάουσα!

To 6x6x6=0 Προεκλογικό Τεφτέρι 7.9.07

ΤΑ ΝΕΑ

Το χθεσινοβραδυνό κατ' ευφημισμόν debate των πολιτικών αρχηγών μπορεί κανείς να το κριτικάρει με διάφορους τρόπους. Σίγουρα πάντως δεν μπορεί να το αξιολογήσει πολιτικά και αυτό για δύο σημαντικούς λόγους. Πρώτον γιατί έτσι κι αλλιώς το (αμερικανικού τύπου) debate δεν έχει σαν στόχο τον πολιτικό διάλογο, αλλά την προβολή του image του κάθε ηγέτη στην κάμερα (γιαυτό και από τα debate θυμάται κανείς τις γκάφες και όχι πολιτικές θέσεις). Και δεύτερον γιατί στην ελληνική (και παγκόσμια πρωτότυπη) εκδοχή του το debate δεν επιτρέπει ούτε αυτό το προφανές να συμβεί, με το απίστευτα ασφυκτικό πλαίσιο το οποίο το διέπει.

Το αποτέλεσμα ήταν ότι ίσως το μόνο που έμεινε από αυτή τη διαδικασία (τουλάχιστον σε αυτούς που είναι εθισμένοι στα τηλεοπτικά παράθυρα , ακόμη και για να επιλέξουν τι θα ψηφίσουν) είναι η απορία : γιατί τσακώθηκε ο Αιμίλιος με την Έλλη?

Αλλά ας προσπαθήσουμε να κάνουμε μια αποτίμηση , βλέποντας το θέμα από διάφορες σκοπιές.

• Στην τηλεόραση ισχύει πάντοτε ο (κινέζικος) νόμος "η εικόνα = 1000 λεξεις". Από αυτή τη σκοπιά στην χθεσινή διαδικασία είδαμε τα εξής πράγματα. Είδαμε ένα Καραμανλή (απρόσμενα για πολλούς) ανασφαλή, εξαιρετικά απόμακρο, να χάνει τις αναπνοές του και να δυσκολεύεται να ακολουθήσει τη επικοινωνιακή στρατηγική που είχε επιλέξει,με αποκορύφωμα την αποτυχία να πείσει ότι κάνει αυτοκριτική. Είδαμε έναν Παπανδρέου εντελώς διαφορετικό από αυτόν του 2004, καλά προετοιμασμένο και αποφασισμένο, με συνέπεια στην επικοινωνιακή τακτική που είχε επιλέξει, αλλά και σαφέστατα πιεσμένο να συμμετέχει σε μια διαδικασία η οποία (όπως και το 2004 φάνηκε) δεν του πάει και δεν την πάει. Είδαμε μια Παπαρήγα , καλύτερα μακιγιαρισμένη, μονότονη και ίσως πιο ήρεμη από όλους, γνωρίζοντας ότι έτσι κι αλλιώς ότι είναι να πάρει θα το πάρει. Είδαμε έναν Αλαβάνο, εξαιρετικό (σαφώς τον καλύτερο όλων τηλεοπτικά), με στόχευση σε συγκεκριμένο ακροατήριο και με διάθεση να χαλάσει τη σφιχτή διαδικασία, πράγμα όμως που δεν βρήκε (και πως να έβρισκε άλλωστε) ανταπόκριση από κανέναν. Είδαμε έναν Καρατζαφέρη άνετο, τηλεοπτικότατο (και πως να μην ήταν άλλωστε , όταν περνάει 3 ώρες την ημέρα στο γιαλί μονολογώντας) που είπε την ατάκα της βραδιάς! Και είδαμε τέλος έναν Παπαθεμελή αδιάφορο, με αυτό το πρόσωπο που σε κάνει να νυστάζεις, που μάλλον με τον αριστερό ψάλτη έμοιαζε , παρά με πολιτικό αρχηγό. Απο την άλλη μεριά είχαμε τους 6+1 δημοσιογράφους. Την Χούκλη στα μαύρα (!) στον πιο άχαρο ρόλο από όλους, τον Παπαχελά που ξέρουμε, τους Ευαγγελάτο και Χ'νικολάου - όπως πάντα με το "χαρτάκι" στο χέρι καλά προετοιμασμένους, τον εκτός τόπου και χρόνου Αιμίλιο και τις αεράτες κυρίες Ελλη και Ολγα, που μάλλον για να δείξουν το ταγεράκι και το μαύρισμα τους πήγαν.
• Βλέποντας το "debate"από πολιτική σκοπιά θα παράφραζα την "θέση" του ΚΚΕ : "έξι κόμματα - δύο πολιτικές" και εξηγούμαι. Καραμανλής , Παπαρήγα, Καρατζαφέρης και Παπαθεμελής δεν είχαν να πουν τίποτα καινούργιο. Κι αν αυτό για τους εκπροσώπους των μικρών κομμάτων ήταν αναμενόμενο (και ασφαλές) ως ένα βαθμό, για τον εν ενεργεία και εν δυνάμει πρωθυπουργό ήταν πανωλεθρία. Ο Καραμανλής δεν κατάφερε ούτε το "έργο" του μέχρι σήμερα να υπερασπιστεί, ούτε στοιχειώδη αυτοκριτική να κάνει (ειδικά για τα τελευταία γεγονότα), αλλά -το χειρότερο - δεν είπε ούτε μια πρόταση για το αύριο, εκτός από το βαρετό πια "συνεχίζουμε τις μεταρρυθμίσεις". Μπορώ να πω πως υπήρξε αμήχανος έως προκλητικός στις ερωτήσεις για αυτοκριτική στα δυο μεγάλα θέματα των πυρκαγιών και των ομολόγων. Προσπάθησε δε απελπισμένα αλλά εντελώς αδόκιμα επικοινωνιακά να βάλει στο τέλος το εκβιαστικό (δήθεν) δείλημμα "εγω ή εκλογές" χωρίς να πείσει στην ουσία ούτε τους δικούς τους ψηφοφόρους (μάλλον τους τρομοκράτησε). Αντίθετα ο Παπανδρέου κατάφερε , στα στενά χρονικά και διαδικαστικά πλαίσια και κριτική να κάνει για τη ΝΔ και βασικές δεσμεύσεις για την κυβερνητική του θητεία να αναφέρει και μια (έστω και πολύ επιφανειακή) πρόταση για το αύριο να δώσει. Και τέλος ο Αλαβάνος κατάφερε καλύτερα από όλους , χρησιμοποιώντας μικρές προτάσεις και λέξεις της επικαιρότητας (ο μόνος π.χ. που αναφέρθηκε στους bloggers) να αρθρώσει διαφορετικό πολιτικό λόγο , αρεστό στους νέους και τους ενεργούς πολίτες, παρέμεινε όμως δέσμιος των πολιτικών συμμαχιών του στο θέμα της ευρύτερης συνεργασίας της κεντροαριστεράς.
• Συμπερασματικά το όλο στήσιμο αυτής της διαδικασίας αδίκησε κατάφωρα και τους συμμετέχοντες (ερωτώντες και ερωτώμενους) και τον διάλογο. Πέρα από τις βασικές διαπιστώσεις της απόλυτης στην ουσία έλλειψης διαλόγου, της επιβολής συγκεκριμένων θεματικών ερωτήσεων και του περιορισμένου χρόνου των απαντήσεων, της παγωμένης και μονότονης εικόνας του κάθε αρχηγού η δημοσιογράφου χωρίς την εικόνα του χώρου και των αντιδράσεων, η όλη διαδικασία δημιούργησε μια εικόνα reality show όπου οι συμμετέχοντες ήταν μαριονέτες άβουλες στα χέρια των σκηνοθετών και των επικοινωνιολόγων. Γιατί πως να τοποθετηθεί αξιόλογα ο οποιοσδήποτε πολιτικός ηγέτης, όταν μιλούσε κάθε 40 λεπτά για 2,5 λεπτά μόνο και αυτό 6 φορές μόνο, δηλαδή 15 λεπτά συνολικά μέσα σε 3 ολόκληρες ώρες! Το μόνο που έλειπε ήταν να στείλουμε στο τέλος και SMS για τους ... προτεινόμενους!
  
• Είναι γνωστό ότι αυτή η διαδικασία προήλθε κατόπιν συμφωνίας των κομμάτων, άρα όλοι (έστω και με βαριά καρδιά) την έκαναν αποδεκτή και φέρουν την ευθύνη της συμμετοχής. Είναι επίσης κατακριτέο ότι έστω και σε αυτή τη αλλόκοτη διαδικασία δεν βρέθηκε χώρος και χρόνος για το θέμα περιβάλλον! Και είναι επίσης σαφές ότι αυτή η τηλεμαχία ευνόησε (όχι ίσως όσο θα περίμεναν) αυτούς που δεν ήθελαν μιλήσουν (κυρίως τον Καραμανλή) και αδίκησε πολύ (αλλά όχι όσο οι εμπνευστές θα περίμεναν) αυτούς που είχαν να πουν (κύρια τον Παπανδρέου και τον Αλαβάνο). Όμως , κατα την γνώμη μου το πιο χρήσιμο συμπέρασμα που θα μπορούσε κανείς να βγάλει απο τη χθεσινή βραδιά είναι η χαμηλή ποιότητα και το απόλυτο αδιέξοδο στο οποίο βρίσκεται η "πελατειακή" σχέση πολιτικών και συμβατικών ΜΜΕ στην Ελλάδα. Ένα αδιέξοδο που αντικατοπτρίζει ξεκάθαρα όλο το αδιαφανές φάσμα των σχέσεων της πολιτικής εξουσίας και του κράτους με τους εργολάβους-καναλάρχες και τους καλοπληρωμένους υπαλλήλους τους. Όπου "ο γιάννης φοβάται το θεριό και το θεριό το γιάννη" κάτι σαν το τελευταίο ντέρμπυ-σούπα Παναθηναϊκού - Ολυμπιακού. Μια εικόνα απολύτως αδιάφορη έως αποκρουστική για κάθε σκεπτόμενο πολίτη, που αλίμονο αν επηρεάσει ουσιαστικά πολιτικά την τελική του επιλογή.

• Θέλω να το γράψω εδώ και μέρες , αλλά όλο το λησμονώ. Αναδημοσιεύω συχνά γελοιογραφίες του αλλά αυτή την εποχή πραγματικά έχει απίστευτη έμπνευση . Θα συνιστούσα λοιπόν σε όλους, μέχρι τις εκλογές να μην διαβάζουν εφημερίδες , να μην βλέπουν τηλεόραση, να μην μπαίνουν καν στην blogoσφαιρα για να ενημερωθούν για το τρέχον προεκλογικό σκηνικό. Αρκεί να απολαμβάνουν κάθε μέρα τη γελοιογραφία του Δημήτρη Χατζόπουλου στα ΝΕΑ. Ιδού η απόδειξη:

Ο δρόμος για τις εκλογές......... πηγαίνει ευθεία.

έχουν χάσει το μέτρο?
την αισθητική?
δεν σέβονται πλέον τίποτα?
μπορείς να τους εμπιστευτείς την πολιτιστική μας κληρονομιά?
τα συμπεράσματα και η επιλογή δική σας
εγω λέω να πάω ...αριστερά

Ο χειρότερος πρωθυπουργός στην ελληνική ιστορία

Ξεκίνησαν να παίζουν τα τηλεοπτικά σποτ του ΠΑΣΟΚ. Καλά είναι δε λέω, αλλά εγώ θα έβαζα μόνο αυτό το βίντεο να παίζει, 24ώρες το 24ωρο. Αφού κύριοι της ΝΔ δεν θέλετε να κάνετε πολιτική αντιπαράθεση ουσίας, αφού θέλετε να μας το παίζετε ξαφνικά αποτελεσματική κυβέρνηση, ορίστε. ...έτσι για να θυμόμαστε.

Το 52% των αυστραλών πιστεύει πως ο G.W. Bush είναι ο χειρότερος πρόεδρος των ΗΠΑ στην αμερικανική ιστορία. Φαντάζομαι γιαυτό επέλεξαν οι επικοινωνιολόγοι της ΝΔ να φτιάξουν και το προφίλ του "καταλληλότερου" ίδιο.

Γιατί θα ψηφίσω ΠΑΣΟΚ (Ακρως ερωτικό προεκλογικό Τεφτέρι 5.9.07)

Οι αφορμές για τις σημερινές σημειώσεις μου είναι κυρίως δυο : Η πρώτη είναι η χθεσινή συνέντευξη του ΓαΠ στο MEGA και οι αντιδράσεις (θετικές και αρνητικές) που προκάλεσε η αποστροφή του για την "ερωτική σχέση του ψηφοφόρου με το κόμμα και την πολιτική". Η δεύτερη είναι μια αλλόκοτη "πολιτική" ανάλυση με τον ατυχή τίτλο "Γιατί δεν θα ψηφίσω ΠΑΣΟΚ" στο Πολιτικό Blog.

• Τα τελευταία 3, 5 χρόνια (αλλά για όσους παρακολουθούν τον ΓαΠ , από πολύ παλιότερα) έχουν λεχθεί και έχουν γραφτεί πολλά για την διαφορετική, αμφίδρομη και (ίσως) ερωτική(?) σχέση του Παπανδρέου με τους πολίτες. Μια σχέση που έφτασε στο ζενίθ της με την άμεση εκλογή του στην προεδρία του ΠΑΣΟΚ το 2004. Έκτοτε αυτή η "ερωτική" σχέση έχει τα πάνω της και τα κάτω της (όπως κάθε σχέση σε τελική ανάλυση) αλλά εξακολουθεί να "κρατιέται" σε πείσμα πολλών και να βλέπει το μέλλον καλύτερο μέσα από αυτή τη προσωπική συνύπαρξη. Καταθέτω τη δική μου εμπειρία και άποψη στο θέμα , αλλά πιστεύω πως το ίδιο συμβαίνει με πολλούς συμπολίτες μου.
  
• Στην πολιτική και τα κόμματα βρέθηκα από τα πρώτα φοιτητικά μου χρόνια, όπως οι περισσότεροι νεολαίοι. Πέρασα από τα "σχολεία" της αριστεράς, έζησα στο πετσί μου τη λενινιστικού τύπου δομή και λειτουργία τους (που δυστυχώς μέχρι και σήμερα επικρατεί στη λειτουργία όλων ανεξαίρετα των κομμάτων, ΝΔ και ΠΑΣΟΚ συμπεριλαμβανομένων), αγωνίστηκα, ενθουσιάστηκα και τελικά απογοητεύτηκα. Απομακρύνθηκα συνειδητά από την πολιτική και κομματική ζωή για πάνω από 15 χρόνια, μη βρίσκοντας κανένα ενδιαφέρον συμμετοχής, θεωρώντας ότι ο απλός πολίτης, το απλό μέλος δεν είναι τίποτα παραπάνω από ένα απλό "κουκί" για τις κομματικές νομενκλατούρες. Ζώντας στην επαρχία κάνοντας τα πρώτα βήματα στην οικογενειακή και επαγγελματική μου ζωή, διέκρινα σιγά σιγά την ανάγκη συμμετοχής των πολιτών στην επίλυση των καθημερινών προβλημάτων που τους απασχολούν, για τα σχολεία που έστελνα τα παιδιά μου, για τις πλατείες και τα αθλητικά κέντρα που περνούσαν τον ελεύθερο χρόνο τους , για την καθαριότητα της πόλης μας, για το νερό που πίνουμε κ.ο.κ. Έτσι συμμετείχα συχνά μέσα από συλλογικότητες της (πρώιμης ακόμη) κοινωνίας των Πολιτών σε δράσεις για καλύτερη καθημερινότητα. Παράλληλα, μέσα κυρίως από το διαδίκτυο άρχισα να διαβάζω για την κοινωνία των πολιτών στον κόσμο, για τη συμμετοχική δημοκρατία (που τόσο πολύ έχουμε ταλαιπωρήσει, ειδικά τα τελευταία τέσσερα χρόνια στην Ελλάδα) για τις νέου τύπου συλλογικότητες των πολιτών (που στην Ελλάδα - λάθος κατά τη γνώμη μου - έχει καθιερωθεί να τις αποκαλούμε ατυχώς Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις) που αναπτύσσονται παγκόσμια. Μέσα από αυτά τα κείμενα είχα και την πρώτη επαφή μου με τις απόψεις του ΓαΠ, αλλά δεν έδωσα σημασία από την αρχή στο πρόσωπο , το οποίο έβλεπα σαν ένα ακόμη συστατικό ενός πολιτικού και κομματικού συστήματος το οποίο είχα απορρίψει.
  
• Αυτή η άποψη για τον Παπανδρέου άλλαξε όταν η επαφή μας (μέσα από τη συχνότερη παρουσία του στα μέσα , αλλά και μέσα από την πρώτη διαδραστική ιστοσελίδα πολιτικού ηγέτη στην Ελλάδα) έγινε στενότερη, με αφορμή την παρουσία του στο προσκήνιο της πολιτικής ζωής και ιδιαίτερα του κόμματος του, από τη θέση του Προέδρου του ΠΑΣΟΚ. Εδώ κολλάει η "ερωτική σχέση". Η επαφή με τον πολιτικό ηγέτη Παπανδρέου ήταν εντελώς διαφορετική, συγκρινόμενη με αντίστοιχη με οποιονδήποτε άλλο πολιτικό ηγέτη. Ήταν πραγματικά ένας "ξαφνικός έρωτας" . Και για να μην παρεξηγηθώ, εξηγούμαι όσο πιο ειλικρινά και πιο ανθρώπινα γίνεται : Ο Ανδρέας Παπανδρέου , ο Αντρέας του λαού, ήταν ένας μεγάλος πολιτικός ηγέτης που συνέπαιρνε τα πλήθη, που άλλαξε την πορεία της Ελλάδας, αλλά ήταν και αυτός ένας ηγέτης παλαιάς κοπής , διατηρούσε πάντοτε μια απόσταση από τον πολίτη, μιλούσε για συμμετοχή αλλά στην ουσία καθοδηγούσε και επέβαλλε την άποψη του, έχοντας το χάρισμα του πολιτικού ενστίκτου. Αυτός ο τύπος πολιτικού ηγέτη μπορεί να πρόσφερε τα μέγιστα στην Ελλάδα, αλλά για τη δική μου γενιά ήταν κάτι απόμακρο και αδιάφορο, συχνά δε και απωθητικό. Ο Γιώργος Παπανδρέου είναι κάτι διαφορετικό: είναι ένας πολιτικός που τον νιώθεις πολύ πιο κοντά σου σαν πολίτης. Είναι πιο ανθρώπινος, πιο άμεσος , απίστευτα διαλεκτικός και εκνευριστικά ήρεμος. Είναι ένας ηγέτης μεταξύ μας , ένας ηγέτης της γενιάς μας , της νέας χιλιετίας. Έχεις την αίσθηση πάντοτε μαζί του ότι μπορείς να του πεις ανενδοίαστα την άποψη σου και θα σε ακούσει , έχεις πολλές φορές την αίσθηση ότι τον ακούς να λέει στις ομιλίες του αυτά που μόλις πριν λίγο - ακριβώς με τον ίδιο τρόπο - είχες σκεφτεί κι εσύ ο ίδιος. Έχεις πάντοτε την αίσθηση ότι η κάθε πρόταση του, η κάθε παραίνεση του δεν κατέβηκε ξαφνικά από το 'πάνσοφο" κεφάλι του αλλά από την διαρκή τριβή του με πολίτες, από το διάλογο με τους γύρω του, από έναν βασανιστικό συχνά διάλογο με το πολιτικό περιβάλλον που συμμετέχει και ο ίδιος ενεργά και ισότιμα με όλους .
• Ας αφήσουμε όμως τα "ερωτικά" κι ας πιάσουμε τα "πολιτικά". Αυτό το πρωτόγνωρο για τα ελληνικά δεδομένα πολιτικό προφίλ του Γαπ έχει συχνά γίνει αφορμή να γραφτούν διάφορα : ότι ο Γιώργος είναι αλλού , ότι είναι μπροστά από την εποχή του, ότι Γιώργος και ΠΑΣΟΚ είναι δυο πράγματα ξένα μεταξύ τους, ότι δεν κάνει για ηγέτης , ότι λέει πολλά και κάνει λίγα, ότι είναι "αμερικανόφερτος" και "αμερικανοαναθρεμένος" και άλλα τέτοια. Η αλήθεια είναι πως ο πολιτικός Παπανδρέου ξενίζει πολλούς , μα πάνω από όλα ενοχλεί την καθεστηκυία τάξη του πολιτικού μας συστήματος. Το προφίλ του Γιώργου, δεν πουλάει , δεν εξυπηρετεί διάφορα συμφέροντα, δεν παρασύρει άβουλες μάζες σε δρόμους που εξυπηρετούν το σύστημα. Το προφίλ του Γιώργου διεμβολίζει στην ουσία το σύστημα , φέρνοντας τον απλό πολίτη στο προσκήνιο. Το προφίλ του Γιώργου καταστρέφει την πελατειακή σχέση μεταξύ πολιτικού και πολίτη , μεταξύ πολιτικού και συμφερόντων , μεταξύ εξουσίας και κοινωνίας και αυτό βάζει μια ωρολογιακή βόμβα στα θεμέλια του συστήματος που αργά η γρήγορα θα σκάσει.
• Όμως ο Γιώργος Παπανδρέου ζει μέσα σε αυτό το σύστημα και ηγείται ενός πολιτικού κόμματος αυτού του (κλινικά νεκρού) συστήματος. Και εύλογα πολύ περίμεναν (και περιμένουν ακόμη ) μέσα στα προηγούμενα 4 χρόνια να έβαζε τη σφραγίδα του σε αλλαγές τουλάχιστον μέσα στο ίδιο του το κόμμα. Τι άλλο σήμαινε η καθολική απαίτηση "Γιώργο άλλαξε τα όλα"? Και πόσο ανταποκρίθηκε στην πράξη ο ίδιος στο "αλλάζουμε το ΠΑΣΟΚ, για να αλλάξουμε την Ελλάδα" ? Πόσο υλοποιήθηκαν προτάσεις και δράσεις συμμετοχικής δημοκρατίας? Πόσο εφαρμόστηκε η αξιοκρατία μέσα στον κομματικό μηχανισμό? Πόσο ανανεώθηκε το στελεχιακό δυναμικό? Πόσο διαμορφώθηκαν καινούργιες προτάσεις και ένα νέο πολιτικό όραμα για τη χώρα? Απαντήσεις σε όλα αυτά και σε άλλα έχουν δοθεί πολλές κατά καιρούς, απόψεις έχουν ακουστεί διάφορες και θετικές και αρνητικές. Η δική μου γνώμη είναι ότι ο Γιώργος , απόλυτα συνεπής στα προσωπικά του πιστεύω , διάλεξε τον πιο δύσκολο δρόμο , αυτόν του διαλόγου με όλους ισότιμα , αυτόν της κοινής προσπάθειας για αλλαγές και ανατροπές, αυτόν του σεβασμού στη γνώμη και τη συμμετοχή του καθενός ξεχωριστά. Ο Γιώργος επέμεινε και επιμένει να είναι πρώτος μεταξύ ίσων. Ο Γιώργος πίστευε και πιστεύει ότι για κάθε βήμα από εδώ και μπρος για μια πιο δίκαιη κοινωνία πρέπει να είμαστε όλοι συμμέτοχοι και συνυπεύθυνοι. Ο Γιώργος ήξερε και ξέρει ότι αυτός ο δρόμος που διάλεξε και δύσκολος θα είναι και μακρύς θα είναι. Επιμένει όμως με θαυμαστή συνέπεια σε αυτή του την επιλογή και καλά κάνει , και είμαι σίγουρος ότι θα επιμένει πάντοτε , όσο θα βρίσκεται στο πολιτικό προσκήνιο. Και η ιστορία θα τον κρίνει.
  
• Πόσο αποδεκτή είναι όμως αυτή η επιλογή του ΓΑΠ απο το πολιτικό σύστημα και πρώτα από όλα από το ίδιο του το κόμμα? Πόσο αξιοποιήθηκε το νέο πεδίο ισότιμου διαλόγου και συνευθύνης, που εγγυήθηκε, από το ΠΑΣΟΚ και τα στελέχη του? Είναι σήμερα σαφές ότι πολλοί κομματικοί αξιωματούχοι παρεξήγησαν αυτή την επιλογή. Άλλοι γιατί παρέμειναν κολλημένοι στην παλαιοκομματική λογική, άλλοι γιατί βρήκαν ευκαιρία να πάρουν τη ρεβάνς , άλλοι γιατί θεώρησαν κεκτημένο ότι είχαν αποκτήσει, και άλλοι, όντας "νεοφερμένοι" γιατί ήταν εκτός πολιτικής και κομματικής πραγματικότητας. Αποτέλεσμα : το κόμμα ΠΑΣΟΚ είναι σε μάλλον φθίνουσα πορεία , μετατράπηκε από συμπαγή κομματικό μηχανισμό σε παραμάγαζα εν ενεργεία και εν δυνάμει βουλευτών και παρατρεχάμενων τους, επικράτησε ολοκληρωτικά η λογική "ο σώζων εαυτόν σωθήτω"! Αναμενόμενο, μια και η λογική Παπανδρέου είναι σε πλήρη αντίθεση με το κατεστημένο. Γιατί απλούστατα η λογική Παπανδρέου δεν έχει σαν επίκεντρο των ανατροπών - όπως ίσως ατυχώς πίστεψαν κάποιοι - το ίδιο το κόμμα , αλλά την κοινωνία (που ξεπερνά τα κομματικά στεγανά) και τον άνθρωπο πάνω από όλα. Αν η κοινωνία και οι πολίτες κρίνουν ότι για να προχωρήσουν πρέπει να ξεπεράσουν κομματικά στερεότυπα και κατεστημένα , θα το κάνουν αργά η γρήγορα.
• Και για να φτάσουμε και στις εκλογές , αυτό το "αργά η γρήγορα" είναι το κλειδί του κριτηρίου της ψήφου του πολίτη στις επερχόμενες εκλογές. Ήμουν από αυτούς , και το έχω εκφράσει πολλές φορές και δημόσια, που πίστευαν ότι η προοδευτική παράταξη θα χρειαστεί ικανό χρόνο για να ανασυγκροτηθεί μετά την ήττα και να ξαναέρθει στο πολιτικό προσκήνιο έτοιμη να προσφέρει και πάλι στην ελληνική κοινωνία. Αυτό σε πολιτικό χρόνο μεταφράζεται σε τουλάχιστον μια δεκαετία (ή οκταετία για τα ελληνικά κοινοβουλευτικά δεδομένα). Και το πίστευα αυτό ακόμη περισσότερο λαμβάνοντας υπόψη μου τη λογική του ΓαΠ να ανατρέψει όχι μόνο τα δεδομένα του κόμματος του, αλλά τα γενικότερα δεδομένα του πολιτικού συστήματος της μεταπολίτευσης στην Ελλάδα. Έχοντας αυτή την άποψη και βλέποντας τη λυσσαλέα αντίδραση του κατεστημένου (στο σύνολό του) σε αλλαγές , τολμώ χωρίς κανένα ενδοιασμό να πω ότι ίσως θα ήταν χρήσιμο για το ΠΑΣΟΚ και την Κεντροαριστερά να μην πάρει την εξουσία ούτε στις επερχόμενες εκλογές , όντας μη έτοιμη να προσφέρει πραγματικά κάτι διαφορετικό, καινοτόμο, συμμετοχικό και προοδευτικό. ΄Οπως χαρακτηριστικά λέει ο φίλος Καρπίδης στο post του " το ΠΑΣΟΚ μου θυμίζει αυτοκίνητο που χρειάζεται ζυγοστάθμιση".
  
• Αν τα δεδομένα ήταν αυτά της περασμένης άνοιξης, εποχή που ασχοληθήκαμε με την αναθεώρηση , που είχαμε την αναταραχή στα πανεπιστήμια, θα είχα σαφέστατα την ίδια άποψη και σήμερα , χωρίς φυσικά αυτό να σημαίνει ότι δεν θα ψήφιζα προσωπικά το κόμμα που υποστηρίζω. Όμως θεωρώ ότι αυτά που βιώσαμε σαν πολίτες αυτό το καλοκαίρι και ειδικά τις τελευταίες μέρες του Αυγούστου με την καταστροφή ενός σημαντικού μέρους του εθνικού πλούτου, λόγω της πλήρους ανικανότητας της εξουσίας να αντιμετωπίσει στοιχειωδώς μια φυσική καταστροφή, αλλά και όσα τραγελαφικά ακολούθησαν με τα τριχίλιαρα και τις "ασύμμετρες απειλές", με έκαναν αλλάξω γνώμη. Με έκαναν να προβληματιστώ αν πρέπει να πάρουμε σαν πολίτες μέρος της ευθύνης που έτσι κι αλλιώς μας παραχωρείται με το δικαίωμα της ψήφου, να διατηρήσουμε αυτή την ανίκανη κυβέρνηση και αυτό το διαλυμένο και ανάλγητο κατεστημένο στην εξουσία για 4 ακόμη χρόνια. Με έκαναν να σκεφτώ πως είναι αδιανόητο να συναινέσουμε στην παραμονή στην εξουσία αυτών που είναι υπεύθυνοι (εκτός όλων των άλλων) για την μεγαλύτερη εθνική καταστροφή της χώρας μετά τον πόλεμο! Με έκανε να πεισθώ πως αυτό το κράτος , αυτή η δομή, αυτή η γραφειοκρατία και ρουσφετολογία, αλλά και αυτός ο ωχαδερφισμός του πολιτικού μας συστήματος οδηγούν μαθηματικά και πολύ σύντομα στην καταστροφή του περιβάλλοντος , των φυσικών πόρων , της ιστορίας και των παραδόσεων του τόπου μας, δηλαδή με απλά λόγια σε ένα εξαιρετικά δύσκολο και αβέβαιο μέλλον για τα παιδιά μας, που δεν είναι πια μακριά αλλά έξω από την πόρτα μας. Και επομένως θα είναι έγκλημα να του δώσουμε ακόμη μια (έστω και πρόσκαιρη) ανάσα ζωής. Θεωρώ πως το σοκ της καταστροφής, έχει προβληματίσει κατ' αυτόν τον τρόπο την πλειοψηφία των σκεπτόμενων πολιτών.
  
• Τώρα φυσικά θα ρωτήσει κάποιος : " και γιατί να ψηφίσω ΠΑΣΟΚ? μια από τα ίδια δεν είναι? εσύ ο ίδιος είπες ότι δεν άλλαξε. Να διαλέξω απλά ανάμεσα στους τυφλούς τον μονόφθαλμο? να δώσω τελικά το φιλί της ζωής σε κάτι που έχω απορρίψει? ". Εύλογα ερωτήματα, αλλά η απάντηση είναι απλή. Δεν ψηφίζω το ΠΑΣΟΚ που ξέρω,ψηφίζω για το ΠΑΣΟΚ που θέλω, για το ΠΑΣΟΚ που ισότιμα θα συμμετέχω. Ψηφίζω στη λογική του Παπανδρέου για μια πιο δίκαιη κοινωνία. Ψηφίζω στη βάση των εγγυήσεων που μου υποσχέθηκε για ισότιμο διάλογο και συμμετοχή, για συνυπευθυνότητα και συλλογικότητα στην κοινωνία, ψηφίζω τώρα και θα ελέγξω συμμετέχοντας μετά. Ψηφίζω όχι για να εξουσιοδοτήσω κάποιον αλλά για να πάρω την κατάσταση στα δικά μου χέρια. Ψηφίζω όχι γιατί το είπε σε τελική ανάλυση ο Παπανδρέου, αλλά γιατί αυτό είναι το συμφέρον μου και το συμφέρον της κοινωνίας που ζω και είναι πια μονόδρομος. Και φυσικά παίρνω το σύνολο της ευθύνης που μου αναλογεί σαν ενεργού πολίτη αυτής της κοινωνίας, ότι θα προχωρήσω αταλάντευτα αυτή την πορεία των ανατροπών και θα τιμωρήσω σκληρά όποιον υπαναχωρήσει , όποιον με πουλήσει, όποιον με αποπροσανατολίσει , κι ας λέγεται και Παπανδρέου.
  
• Είμαι πεπεισμένος - και θεωρώ ότι είμαστε οι περισσότεροι - ότι δεν πρέπει από εδώ και πέρα να δώσω λευκή επιταγή για το μέλλον μου και των παιδιών μου σε κανέναν. Οι εικόνες της θλίψης και των αδιεξόδων στην Πελοπόννησο , η ενοχλητική αλήθεια της περιβαλλοντικής καταστροφής του πλανήτη δεν μου επιτρέπουν πλέον ούτε να δείξω ανοχή, ούτε να κάνω πειράματα. Δεν είναι απλά ένα ζήτημα επιλογής ανάμεσα στην πρόοδο και τη συντήρηση. Είναι ένα ζήτημα επιβίωσης, γιαυτό και η επιλογή είναι προοδευτική ψήφος κατ'αρχήν και απαίτηση ενεργής συμμετοχής και συνυπευθυνότητας στη συνέχεια. Και αν το πρώτο είναι συνειδητή επιλογή ,το δεύτερο είναι απόλυτη αναγκαιότητα.
  
• Αν σήμερα η επιλογή αυτή προσωποποιείται (εκλογικά) στον Γιώργο Παπανδρέου δεν έχω κανέναν ενδοιασμό να την επιλέξω. Δεν κολλάω στο προβληματικό ΠΑΣΟΚ που σέρνεται πίσω του, γιατί θεωρώ πως είναι πια αμελητέα πολιτική ποσότητα και θα ολοκληρωθεί σύντομα ο κύκλος του, ανάλογα με τη δική μου συμμετοχή ως πολίτη. Θα κάνω με αυτή την επιλογή πράξη ακριβώς αυτό που λέει ο φίλος Καρπίδης : "την ανατροπή από τα κάτω". Και θα το κάνω δίνοντας εμπιστοσύνη σε αυτόν που μου έδωσε το "εργαλείο" για να το κάνω. Και αν παρ' ελπίδα στο μέλλον και αυτός υπαναχωρήσει (πράγμα που προσωπικά δεν το πιστεύω, μελετώντας τον άνθρωπο Παπανδρέου - εδώ έγκειται και η ιδιόμορφη "ερωτική σχέση") απλά θα τον ξεπεράσω, τιμωρώντας τον παραδειγματικά, και θα συνεχίσω στον ίδιο δρόμο με τον ίδιο στόχο : την πιο δίκαιη, καθαρή και βιώσιμη κοινωνία για τα παιδιά μου. Αυτό είναι το χρέος μου σαν πολίτη, σαν ανθρώπου, σαν υποκειμένου αυτής της κοινωνίας.