Σύντομο προεκλογικό σημείωμα ...

Αν δεν έγραφα κάτι σήμερα, θάταν η πρώτη φορά μετά το 2004 που θα γίνονταν εκλογές χωρίς να πω τη γνώμη μου δημόσια. Κι αυτό δεν το επιτρέπω στον εαυτό μου, άσχετα αν αυτά που θα πω, ίσως θεωρηθούν από πολλούς  "μη δημοκρατικά", "μη συνεπή με την όλη στάση μου μέχρι σήμερα", "δημοκρατική υποχώρηση" και άλλα πολλά και διάφορα που εχω ακούσει αυτές τις ημέρες συνομιλώντας με φίλους.

Σύντομα και καθαρά λοιπόν. 

Σε αυτές τις εκλογές αποφάσισα - και η τύχη με βοήθησε - να μην είμαι παρών στην εκλογική διαδικασία. Ένα επαγγελματικό ταξίδι στη Γερμανία με αναγκάζει - ευχάριστα οφείλω να ομολογήσω- να μην μπω στο δίλημμα του τι να ψηφίσω. Και πιστέψτε το διλημμα θα ήταν μεγάλο, μέχρι την κάλπη, και δεν θάθελα να επιλέξω κάτι μόνο και μόνο από συναισθηματική φόρτιση.

Έτσι η δεδομένη απουσία μου με έκανε να σκεφτώ νηφάλια και να καταλήξω ότι η αποχή ήταν η σωστή συνειδητή επιλογή. Για τους εξής  λόγους:

1. Γιατί πίστεψα από την πρώτη στιγμή ότι αυτές οι εκλογές δεν έπρεπε να γίνουν και μόνο χειρότερα μπορούν να κάνουν τα πράγματα, παρά καλύτερα, όποιο κι αν είναι το αποτέλεσμα. Και επειδή ποτέ μου δεν εξαντλούσα την πολιτική μου παρέμβαση στην ψήφο (αλοίμονο αν ακόμη πιστεύουμε στους σωτήρες και την παντοδυναμία της "αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας) δεν θεωρώ πολιτικά ορθό και δεν θα συμμετέχω σε μια άχρηστη διαδικασία, επειδή μόνο και μόνο οι δυο "Ζαππειολάγνοι" Βαγγέλης και Αντώνης θέλουν να γίνουν χαλίφηδες στη θέση του χαλίφη!

2. Γιατί σήμερα , περισσότερο από κάθε άλλη στιγμή της ζωής μου (και μιλω, επιτρέψτε μου, εξ ονόματος όλης της γενιάς μου) είναι πολυ πιο σημαντικό το τι θα κάνει ο καθένας μας την επομένη των αχρείαστων, ξαναλέω αυτών, εκλογών παρά την ημέρα της διεξαγωγής τους. Από τη στάση του καθενός μας, και όχι απο τους 300 που κάποιοι θα στείλουν ως αναλώσιμους στο κοινοβούλιο, θα εξαρτηθεί αποκλειστικά το αν αυτή η χώρα θα ορθοποδήσει, το αν τα παιδιά μας θάχουν μέλλον. Και για να ορθοποδήσει, ξέρουμε πια όλοι πολλοί καλά, πως πρέπει να γίνουμε παραγωγικοί, να παράγουμε ο καθένας μας αυτό που μπορεί, να ξεχάσουμε τον ωχαδερφισμό, τη λαμογιά και την κατσίκα του γείτονα, να δουλέψουμε με ήθος και αξίες, να συνεργαστούμε και απαιτήσουμε αυτό που μας αξίζει, πρώτα ατομικά ο καθένας μας και μετά σαν κοινωνία και σαν λαός. Να το ξαναπω για μια ακόμη φορά σε αυτό το ιστολόγιο : Να καταλάβουμε ότι το ατομικό συμφέρον μπορεί και πρέπει να γίνει και κοινωνικό συμφέρον όλων.

Τώρα μη βγάλετε το λανθασμένο συμπέρασμα ότι σας προτρέπω να μην ψηφίσετε. Αντιθέτως προσπαθώ να σας δώσω κάποια επιπλέον επιχειρήματα για να επιλέξετε συνειδητά, με το μυαλό και όχι με την καρδιά. Απαγορεύονται δια ροπάλου οι συναισθηματισμοί αυτή τη φορά. Ξεχάστε υποχρεώσεις και φιλοδοξίες, ξεχάστε υποσχέσεις και επαναστατικές γυμναστικές. Δείτε κατάματα το μέλλον σας και αυτό των παιδιών σας. Μην κάνετε εκπτώσεις στα όνειρα σας. Σκεφτείτε νηφάλια και επιλέξετε αυστηρά αυτούς - αν υπάρχουν - από τους οποίους πιστεύετε ότι μπορεί να προκύψει η ανατροπή που χρειάζεται η κοινωνία μας. Η εσωτερική παραγωγική κοινωνική ανατροπή, όχι ανατροπές αριστεροδεξιάς συντήρησης και οπισθοδρόμησης στην λογική του να μην αλλάξει τίποτα.

Αλλά να θυμάστε ότι αν εμείς - ένας ένας και όλοι μαζι - δεν πάρουμε την τύχη του τόπου στα χέρια μας, τίποτα απολύτως δεν θα αλλάξει τη Δευτέρα των εκλογών. Και σε όποια άλλη εκλογή ακολουθήσει. Και πιστέψτε με, μπορούμε να τα "καταφέρουμε" και να "πετύχουμε". Όχι επειδή το λένε ο Βαγγέλης και ο Αντώνης, αλλά γιατί εμείς οι ίδιοι το θέλουμε και το οφείλουμε πρώτα στον εαυτό μας και μετά στους γύρω μας.

Καλό βόλι στους ψηφοφόρους, καλή δύναμη στους υποψηφίους και ... καλό μου ταξίδι.

Εφτασε ο καιρός ... δεν πάει άλλο.

Πέρασαν σχεδόν 5 μήνες από το τελευταίο μου ποστ. Στην πολιτική και κοινωνική ζωή της χώρας μεσολάβησαν δύο "σωτηρίες" σε ευρωπαϊκό επίπεδο, αμέτρητοι φόροι, καθημερινές απεργίες και κινητοποιήσεις κάθε είδους και φαντασίας και στην ουσία μια όλο και πιο γενικευμένη στασιμότητα, απραξία και ανασφάλεια. Είναι πια συνηθισμένο για τον καθένα μας ότι κάθε μέρα που ξημερώνει είναι χειρότερη από την προηγούμενη. Είναι πια δεδομένο για όλους ότι η έξοδος από αυτήν την πρωτόγνωρη κρίση έχει δρόμο μακρύ, ανυπολόγιστα επώδυνο και πάντοτε χωρίς εξασφαλισμένο αποτέλεσμα.

Βασική αιτία για αυτή την κατάσταση προφανώς και παραμένει το ημιθανές πολιτικό σύστημα της χώρας, του οποίου τα κέντρα αποφάσεων, όχι μόνο εξακολουθούν να μην αντιλαμβάνονται ότι δεν μπορούν πια να ασκούν πολιτική με τον τον τρόπο που την ασκούσαν μέχρι τώρα, αλλά δίνουν μάχη επιβίωσης με νύχια και με δόντια προσπαθώντας να σταθούν στα πόδια τους την επόμενη μέρα. Σε αυτή τους την λυσσαλέα προσπάθεια εκθέτουν ανεπανόρθωτα το σύνολο της κοινωνίας των πολιτών στο εξωτερικό και δημιουργούν την σταθερή πια στην Ευρώπη εντύπωση των "Ελλήνων τεμπέληδων" που δεν θέλουν να αλλάξει τίποτα, που δεν θέλουν να χάσουν τα κεκτημένα 10ετιών, πράγμα που φυσικά έχει σαν επακόλουθο να σκληραίνει η στάση των υπόλοιπων Ευρωπαίων απέναντι μας.

ΤόΠΟΙ : Περισσότερη Δημόσια Πληροφορία

O Δημήτρης Ζαχαριάδης (κατα "κόσμο" και τήλαφος), καλός φίλος, ολοκλήρωσε τη νέα του συλλογική, διαδικτυακή προσπάθεια, τους Τόπους.

Η πρώτη τους έκδοση σχηματίζει μια πλατφόρμα απλών διαδικασιών συλλογής και οργάνωσης πληροφοριών γύρω από περιβαλλοντικά και άλλα θέματα με έμφαση στην συλλογικότητα της διαχείρισης των πόρων και την ανοικτή πρόσβαση στα δεδομένα που συλλέγονται.

Στο http://topoi.gr/about.html είναι δυνατή η καταγραφή των συμβάντων που θεωρείτε σημαντικά για τον δικό σας τόπο και μπορεί να αποτελέσει μια σημαντική πηγή πληροφοριών και πρακτικών τοπικά και κεντρικά, με βάση το είδος τους και τη διοικητική δομή των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης σε οικισμούς, δημοτικά διαμερίσματα, δήμους και νομαρχίες της χώρας.

Η πλατφόρμα αυτή είναι βασισμένη σε ανοιχτά δεδομένα από το Geonames, με τα ελληνικά ονόματα και τους κωδικούς οικισμών και ΟΤΑ από την Εθνική Στατιστική Υπηρεσία, η μηχανή αναζήτησης περιέχει πάνω από 40.000 τόπους της Ελλάδας. Παράλληλα είναι ένα εργαλείο καταγραφής αναδασωτέων εκτάσεων, μια και οι επισκέπτες των ΤόΠΩΝ, μπορούν να βοηθήσουν στην ηλεκτρονική καταγραφή των βασικών στοιχείων των ανακηρύξεων αναδάσωσης που δημοσιεύεται στο ΦΕΚ.

4η ποδηλατοπορεία

Εξελίσσεται πια σε ...θεσμό και μαζικοποιείται κάθε φορά και περισσότερο. Η 4η ποδηλατοπορεία στο Ναύπλιο γίνεται αυτό το Σαββατοκύριακο. Αναλυτικά το δελτίο τύπου που μου έστειλαν οι διοργανωτές και που με χαρά δημοσιεύω.

Σας καλούμε να συμμετέχετε στην 4η ποδηλατοπορεία που θα πραγματοποιηθεί στην πόλη του Ναυπλίου το Σάββατο 27 Ιουνίου στης 19:00 με αφετηρία την πλατεία Φιλελλήνων. Επειδή δεν παζαρεύουμε ούτε τη ζωή μας ούτε την ποιότητα ζωής μας Επειδή απλά αγαπάμε το ποδήλατο και τον ποδηλατικό τρόπο ζωής Επειδή πρέπει επιτέλους να μας υπολογίσει η πόλη στην οποία ζούμε. Βγαίνουμε στον δρόμο και διεκδικούμε : ασφαλέστερη μετακίνηση με το ποδήλατο, ποδηλατοδρόμους, θέσεις στάθμευσης του ποδηλάτου σε κεντρικά σημεία της πόλης, λειτουργιά δανειστικού ποδηλάτου στους χώρους στάθμευσης των αυτοκινήτων, στον σταθμό του ΟΣΕ , στον σταθμό των λεωφορείον και σε κεντρικά σημεία της πόλης.
*Τα παιδιά κάτω των 16 ετών να συνοδεύονται από γονείς.

Ποδηλάτες Ναυπλίου
www.podilates.tk

Κρίσιμη μάζα part 2

Είδατε το χθεσινό video? Αν όχι , κάντε τον κόπο αξίζει!

Την Κυριακή λοιπόν τα ποδήλατα θα καταλάβουν το Ναύπλιο! Τα ποδήλατα θα μποτιλιάρουν την κυκλοφορία, θα ακινητοποιήσουν τα αυτοκίνητα, θα περικυκλώσουν πλατείες, σχολεία, δημαρχείο, λιμάνι και όλες τις γειτονιές της πόλης. Τα ποδήλατα θα δημιουργήσουν την κρίσιμη μάζα * στο "σταυροδρόμι των αδιεξόδων" αυτής της πόλης, την κρίσιμη μάζα που θα κόψει την "κυκλοφορία" της αδράνειας και της απαξίωσης και δημιουργήσει τη "διάβαση" σε μια πιο ανθρώπινη πόλη.

Πρέπει να είμαστε πολλοί την Κυριακή το πρωί!

Έχει σημασία να είμαστε πολλοί! Ας ξεπεράσουμε ενδοιασμούς του τύπου "ποιος το κάνει" και "γιατί το κάνει" κι ας δώσουμε το παρόν όλοι, συν γυναιξί και τέκνοις! Και αυτή τη φορά, όπως και σε κάθε εκδήλωση τέτοιου είδους, θα προσπαθήσουμε να μην είναι απλά μια διαμαρτυρία, αλλά μια θετική πίεση προς την τοπική κοινωνία και την τοπική εξουσία να αφυπνιστούν, μια θετική πίεση με συγκεκριμένες προτάσεις και διάλογο. Έναν διάλογο, την ποιότητα του οποίου εγγυάται και η παρουσία του Θάνου Βλαστού.

Έχω γράψει πριν 9 μήνες τις απόψεις μου για το τι θα μπορούσε να γίνει στην πόλη μας για το ποδήλατο. Έγραφα τότε :

" Ήθελα να ήξερα πως είναι δυνατόν να τα καταφέρνουν πόλεις σαν τη Λάρισα, την Καρδίτσα, το Μεσολόγγι, ακόμη και την Κω και να μην τα καταφέρνει το Ναύπλιο και το Άργος και η ευρύτερη περιοχή. Δεν καταλαβαίνω γιατί φτιάξαμε πρόσφατα νέο οδικό άξονα προς τη Ν.Κίο κατά μήκος της παραλίας και δεν μπορούσαμε να προβλέψουμε και έναν ποδηλατόδρομο μέσα σε μια εξαιρετική διαδρομή που περνάει μέσα από προστατευόμενο υδροβιότοπο. Δεν καταλαβαίνω γιατί στον οδικό άξονα που συνδέει το Άργος με το Ναύπλιο, που είναι πλέον ένας κατ' εξοχήν εμπορικός δρόμος με ταχύτητα 50 χιλιόμετρα, δεν μπορούμε να φτιάξουμε ποδηλατόδρομο και από τις δύο πλευρές, που θα εξυπηρετεί πολλούς που εργάζονται σε αυτό το δρόμο αλλά, προπάντων πολλούς μαθητές, που πηγαίνουν στα δημόσια και ιδιωτικά σχολεία (και στο άμεσο μέλλον και στο Πανεπιστήμιο) κατά μήκος του δρόμου. Δεν καταλαβαίνω γιατί το ίδιο δεν μπορεί να συμβεί και στο δρόμο ΄Αργους - Μηκυνών και Αργους - Νέας Κίου. Δύο διαδρομές που επίσης λατρεύουν οι τουρίστες, αλλά και πολλοί κάτοικοι του Αργους που κατεβαίνουν στην παραλία τώρα το καλοκαίρι. Δεν καταλαβαίνω γιατί το ίδιο δεν μπορεί να γίνει από Ναύπλιο προς Δρέπανο και Ασίνη! Όλες αυτές οι διαδρομές δεν ξεπερνούν τα 10 χιλιόμετρα η καθεμιά, αποστάσεις ιδανικές για ποδήλατο, τουλάχιστον από όσα λένε οι ειδικοί και δείχνει η ευρωπαϊκή εμπειρία. Δεν καταλαβαίνω γιατί δεν μπορούμε να βγάλουμε τελείως το αυτοκίνητο από το ιστορικό κέντρο του Ναυπλίου και να "παραδώσουμε" αποκλειστικά την πόλη στο ποδήλατο. Γιατί δεν μπορούμε να συνδέσουμε επιτέλους τα σχολικά συγκροτήματα της πόλης (κατά προτεραιότητα) με ένα δίκτυο ποδηλατοδρόμων, ώστε να μπορέσουν τα παιδιά μας να πηγαίνουν με ασφάλεια στο σχολείο τους και να μην παρατηρείται το φαινόμενο του μποτιλιαρίσματος στις 8 το πρωί και στις 2 το μεσημέρι έξω από τα σχολεία, το άδειασμα των δημοσίων υπηρεσιών, τραπεζών και γραφείων, το ουσιαστικό σταμάτημα δηλαδή της λειτουργίας μιας ολόκληρης πόλης, διότι όλοι εμείς οι γονείς πρέπει να πάμε να πάρουμε τα παιδιά μας από το σχολείο!"

Όλες αυτές οι σκέψεις θα γίνουν πια συγκεκριμένες προτάσεις στην εκδήλωση της Κυριακής. Μαζί και νέες, επίσης αξιόλογες, όπως ένα σύστημα ενοικίασης ποδηλάτων για τους επισκέπτες της πόλης, στα πρότυπα μεγάλων ευρωπαϊκών πόλεων. Όπως τα πάρκινγκ ποδηλάτων μπροστά στις καφετέριες του λιμανιού, που θα σου εξασφαλίζουν με ένα "κουπόνι" μισό ευρώ φτηνότερο καφέ! Όπως τα πάρκινγκ ποδηλάτων μπροστά στις πανσιόν της παλιάς πόλης που θα δίνουν 10% έκπτωση στη διανυκτέρευση!

Είναι κρίσιμη λοιπόν για την πόλη μας η "μάζα" των εκδηλώσεων της Κυριακής, γιατί επιτέλους εμείς οι πολίτες πρέπει να περάσουμε από τα λόγια στις πράξεις, την ώρα που οι κάποιοι υπεύθυνοι αδιαφορούν, κάποιοι ανεύθυνοι προσφέρουν "νέες ελπίδες" , και όλοι μαζί οδηγούν την πόλη μας στο απόλυτο "μποτιλιάρισμα". Είναι κρίσιμη, όχι απλά γιατί θέλουμε να κάνουμε λίγο βαβούρα στην πόλη και να "ζωγραφίσουμε" πέντε ποδηλατόδρομους, αλλά γιατί η "κουλτούρα" μιας κοινωνικής μάζας που διώχνει το αυτοκίνητο και δίνει χώρο στο ποδήλατο και κατ' επέκταση στον πεζό είναι αυτή που θα δυναμώσει την παρέμβαση των πολιτών στα κοινά της πόλης, είναι αυτή που θα αναδείξει την συμμετοχικότητα όλων, μικρών και μεγάλων, είναι αυτή που θα αποδείξει ότι όλοι μαζί μπορούμε να φτιάξουμε ένα πιο ανθρώπινο μέλλον, ξεκινώντας από τα απλά και αυτονόητα μιας μικρής κοινωνίας και φτάνοντας στα δύσκολα αλλά απαραίτητα για τον πλανήτη. Είναι η αντίθετη κουλτούρα από αυτήν που μας πλασσάρουν οι "προύχοντες" της πόλης, που σε καμιά περίπτωση δεν εξασφαλίζει το μέλλον των παιδιών μας!

*Η Critical Mass είναι μια ομάδα ποδηλατιστών παγκόσμιας εμβέλειας η οποία διοργανώνει ποδηλατικές βόλτες μέσα στη πόλη με σκοπό να προωθήσει τα δικαιώματα των ποδηλατιστών ως μέρος της κυκλοφορίας και τη χρήση του ποδηλάτου ως εναλλακτικό μέσο μεταφοράς.

Η Critical Mass δεν έχει προσδιορισμένους «αρχηγούς», οργανωτικές δομές και πολιτικούς στόχους. Η οργάνωση της Critical Mass δεν τυποποιείται πέρα από τον ορισμό μιας συνάντησης σε καθορισμένο τόπο και χρόνο και το ταξίδι ως ομάδα μέσα στους δρόμους της πόλης. Με λίγα λόγια, η Critical Mass μπορεί να χαρακτηριστεί ως μια "οργανωμένη σύμπτωση", χωρίς ηγεσία ή ιδιότητα μέλους.

Η Critical Mass δεν είναι οργάνωση αλλά μια ιδέα, και οι ποδηλατικές βόλτες στην πόλη δεν πρέπει να ταυτιστούν με πορείες διαμαρτυρίας ούτε έχουν στόχο να παρεμποδίσουν την κυκλοφορία. Αντίθετα, πρόκειται για μια συλλογική προσπάθεια να γίνει το ποδήλατο μέρος της κυκλοφορίας και να περιοριστεί η εχθρική διάθεση της πόλης προς τους ποδηλάτες, γιορτάζοντας παράλληλα την επιλογή του ποδηλάτου για τη μεταφορά και απολαμβάνοντας κοινωνικό χρόνο στις οδούς της πόλης χωρίς αυτοκίνητο.

Η ιδέα ξεκίνησε βλέποντας τους Κινέζους ποδηλάτες στις πόλεις τους να περιμένουν σε μια διασταύρωση να γίνουν αρκετοί - να δημιουργήσουν την "κρισιμη μάζα" ώστε να κόψουν την κυκλοφορία και να περάσουν με ασφάλεια.

Η κρίσιμη μάζα...

Την Κυριακή έχουμε "ποδηλατοπορεία" στην πόλη μας! Και επειδή ευελπιστούμε να μην είναι απλά μια διαμρτυρία και μετά ...πάλι του χρόνου, δείτε κατ' αρχήν αυτό το βίντεο του 1992 και ...τα ξαναλέμε!

Σύσταση ... κατ' αρχήν

...προς όλους αυτούς που τον τελευταίο καιρό (πάλι) ασχολούνται έμμεσα ή άμεσα με τα social media και εξ αυτού και με την blogoσφαιρα:

Αφήστε τους πολίτες - bloggers να διαχειριστούν μόνοι τους και μεταξύ τους αυτό που πρέπει και γουστάρουν να κάνουν στο διαδίκτυο. Μην τους μπλέκετε με επιχειρηματικά, δημοσιογραφικά, πολιτικά και κομματικά συμφέροντα. Μην επιχειρείτε να τους χειραγωγήσετε με διάφορους πονηρούς και μη τρόπους δήθεν δεοντολογίας ή δήθεν συμμετοχικότητας. Μην βάζετε ταμπέλες, μην κατηγοριοποιείτε, μην κατατάσσετε! Μην διαστρεβλώνετε θέσεις και απόψεις, μην απαξιώνετε πρωτοβουλίες.

Όσοι προσπαθούν τα παραπάνω, ακόμη κι αν έχουν αγαθές προθέσεις και είναι υπερβολικά αφελείς (και τέτοιοι είναι ελάχιστοι), είναι μαθηματικά βέβαιο ότι θα εκτεθούν ανεπανόρθωτα στα μάτια των πολιτών και θα απαξιωθούν στην blogoκοινωνία. Λογικές του "συμμετέχω - συμμετέχεις - αποφασίζω" είναι μη αποδεκτές στην κοινωνία του διαδικτύου!

Καταλάβετε επιτέλους ότι το "κοινωνικό διαδίκτυο" μπορεί να γίνει και στην Ελλάδα το ισχυρότερο όπλο για την δημοκρατική ΑΛΛΑΓΗ και τις ουσιαστικές ανατροπές που απαιτούνται στην κοινωνία, μόνο αν αφεθούν οι πολίτες του διαδικτύου να δράσουν ελεύθερα, χωρίς κανόνες, πάτρονες και προαπαιτούμενα, με μόνες προϋποθέσεις, την αμφίδρομη επικοινωνία και τον μεταξύ τους διάλογο, πράγματα που εξ ορισμού και εκ κατασκευής εγγυάται από μόνο του το διαδίκτυο.

Λίνκς δε βάζω, ονόματα δε λέω, πρακτικές δεν αναφέρω, αλλά ...μεταξύ μας καταλαβαινόμαστε ! Σχετικές ειδήσεις μπορεί να διαβάσει κανείς και σήμερα. Φυσικά, αν χρειαστεί, θα επανέλθω με ... διευθύνσεις και ονόματα!

Γίναμε κυβέρνηση !

... και εγώ ... Πάκης! Μια έξυπνη ιδέα του Σωτήρη !

Eltern Initiative

"Πρωτοβουλία γονέων" για τους μη γερμανομαθείς ! Περί τίνος πρόκειται ?

Πρόκειται για μια εξαιρετικά έξυπνη και απίστευτα συμμετοχική διαδικασία για την επίλυση καθημερινών προβλημάτων των πολιτών και ειδικότερα των γονέων με μικρά παιδιά. Η πρακτική αυτή εφαρμόζεται σε μεγάλες πόλεις εδώ και κάμποσα χρόνια με εντυπωσιακά αποτελέσματα. Αλλά για να πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

Το πρόβλημα:

Στη Γερμανία και ειδικότερα σε μεγάλες πόλεις παρουσιάζεται μεγάλη έλλειψη θέσεων σε δημόσιους παιδικούς σταθμούς για παιδιά κάτω των τριών ετών. Η ύπαρξη ιδιωτικών παιδικών σταθμών, όπως είναι φυσικό, δεν λύνει το πρόβλημα λόγω του μεγάλου κόστους (πάνω από 600 ευρώ το μήνα για ένα παιδί!). Εμπρός στο μεγάλο αδιέξοδο, η Τοπική αυτοδιοίκηση, στη δικαιοδοσία της οποίας υπάγονται οι παιδικοί σταθμοί, δίνει τη δυνατότητα σε ομάδες γονέων να διερευνήσουν τη δυνατότητα ίδρυσης νέων "αυτοδιοικούμενων" παιδικών σταθμών.

Τι σημαίνει αυτό? Πολύ απλά : Μια ομάδα γονέων (τουλάχιστον 5 ζευγάρια) αναλαμβάνουν την πρωτοβουλία από κοινού να εντοπίσουν κατ' αρχήν ακίνητο στη γειτονιά τους που να μπορεί να νοικιαστεί (η καμιά φορά και να αγοραστεί) και να μετασκευαστεί σε Παιδικό Σταθμό. Αυτό βέβαια στη Γερμανία σημαίνει τήρηση αυστηρότατων προδιαγραφών και στη πιο μικρή λεπτομέρεια, όπως π.χ. τι ύψος έχουν τα παράθυρα ή τι πλάτος μια τυχόν σκάλα κλπ.

Η ομάδα των Γονέων, αφού εντοπίσει το ακίνητο και αφού διαπιστώσει σε συνεργασία με τις τεχνικές υπηρεσίες του Δήμου, ότι είναι εφικτή η μετασκευή του, αναλαμβάνει παρακάτω την πρωτοβουλία να βρει τις τροφούς και δασκάλες των παιδιών, μέσω αγγελιών στην πόλη ή μέσω μιας λίστας ανέργων, λίστας που μπορούν να έχουν πρόσβαση από συγκεκριμένη υπηρεσία του Δήμου. Πάλι υπάρχουν αυστηρές προδιαγραφές και εδώ.

Αφού γίνει και αυτό και παράλληλα επιχειρηθεί στη γειτονιά η εύρεση και άλλων ενδιαφερομένων να πάνε τα παιδιά τους σε έναν τέτοιο παιδικό σταθμό, η ομάδα γονέων παρουσιάζει πλέον ολοκληρωμένη την πρόταση στη Δημοτική Αρχή της Πόλης. Εφόσον η πρόταση εγκριθεί (και συνήθως αυτό γίνεται και γρήγορα) οι γονείς ιδρύουν μια αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία και ο Δήμος αναλαμβάνει πλήρως τη χρηματοδότηση του πρότζεκτ. Και όταν λέμε πλήρως εννοούμε πλήρως! Με μια διαφορά βέβαια (σε σχέση με ελληνικά παραδείγματα): Κάθε χρόνο το ΔΣ της "εταιρείας" , που αποτελείται φυσικά από τους γονείς, παρουσιάζει στο Δήμο έναν προϋπολογισμό λειτουργίας του σταθμού (με βάση πάλι κάποιες προδιαγραφές) και εφόσον αυτός εγκρίνεται, το κονδύλι περνάει στην απόλυτη διαχείριση της εταιρείας των γονέων, οι οποίοι βέβαια στο τέλος της χρονιάς παραδίδουν τον απολογισμό τους και φυσικά τον προϋπολογισμό της επόμενης.

Θα πρέπει εδώ να πούμε ότι οι γονείς "πατάνε" στην κυριολεξία πολύ δουλειά και για να ξεκινήσει αλλά και για να λειτουργεί ο σταθμός. Πέρα από την αρχική πρωτοβουλία, ο εθελοντισμός είναι βασική προϋπόθεση λειτουργίας ενός τέτοιου εγχειρήματος. Για παράδειγμα μια φορά το μήνα κάθε γονιός έχει υποχρέωση "υπηρεσίας" για το Σταθμό. Πρέπει δηλαδή εκείνη την ημέρα να πάρει άδεια από τη δουλειά του (και παίρνει νόμιμα!) και ασχοληθεί με την επίλυση τρεχόντων προβλημάτων: χάλασε μια βρύση, χρειάζονται ψώνια από το σούπερ μαρκετ κλπ. Υπάρχει δε, όπως είναι προφανές, και η πρόβλεψη διαδοχής των γονέων στο ΔΣ της εταιρείας, όταν τα παιδιά τους μεγαλώνουν, ώστε να συνεχίσει να λειτουργεί ο σταθμός και στο μέλλον.

Είναι σημαντικό να πούμε και το οικονομικό κομμάτι της υπόθεσης: το κόστος ανα παιδί με αυτή τη διαδικασία κυμαίνεται στα επίπεδα των 300 ευρώ το μήνα , φθηνότερα και από τους δημοτικούς παιδικούς σταθμούς!

Η ίδια ιδέα εφαρμόζεται τελευταία και για την ίδρυση δημοτικών σχολείων στη Γερμανία, αλλά και για άλλες δραστηριότητες, όπως τη λειτουργία των ολοήμερων σχολείων, τις σχολές γονέων, τις πρωτοβουλίες ενάντια στα ναρκωτικά και άλλα!

Είπατε τίποτα? Το καλύτερο σας το φυλάω για το τέλος!

Σε έναν τέτοιο σταθμό στη Βόννη συμμετέχει και στέλνει και τα δυο της παιδιά η αδερφή μου που κατοικεί μόνιμα εκεί. Ανάμεσα στα μέλη της εταιρείας που ίδρυσε το σταθμό, είναι ... η κόρη ενός πρώην υπουργού του κρατιδίου της Β.Ρηνανίας Βεστφαλίας και - καθείστε στην καρέκλα σας καλά!- η κόρη της Δημάρχου Βόννης , η οποία για μήνες έψαχνε θέση για το 18 μηνών μωρό της στη Βόννη και δεν έβρισκε!!!

Αλήθεια στην Ελλάδα του 2008, πόσα παιδιά δημάρχων (και συγγενών μέχρι 8ου βαθμού δημάρχων και όλων των συμβούλων και "συνεργατών" έως και ψηφοφόρων) δεν βρίσκουν εύκολα η δύσκολα θέση για τα παιδιά τους στους δημοτικούς παιδικούς σταθμούς? Όσους τέλος πάντων έχουμε?

Τώρα τι να πω για εθελοντισμό, συμμετοχή, αυτοδιαχείρηση και αυτοοργάνωση! Δείτε με προσοχή αυτά τα πρόσωπα στην φωτογραφία, δείτε την ικανοποίηση αλλά και την υπευθυνότητα ζωγραφισμένη σε αυτά και ....πέστε εσείς!

Οι δρόμοι της ελιάς και του μεταξιού

Αυτό μάλιστα ... είναι ιδέα!

Η πρωτοβουλία του πολιτιστικού ιδρύματος " οι δρόμοι της ελιάς" και του Επιμελητηρίου Μεσσηνίας για το ταξίδι " Πύλος - Πεκίνο -Μόσχα" είναι άξια θαυμασμού και υποστήριξης. Όπως και το σύνολο της δουλειάς τους εδώ και χρόνια! Και μπορεί η τωρινή πρωτοβουλία να απευθύνεται κυρίως στους λάτρεις των δύο τροχών - και οφείλω να πω πως δεν είμαι προσωπικά, αλλά ειλικρινά θα γινόμουν για έναν τέτοιο σκοπό - αλλά το παράδειγμα που δίνει είναι ο μπούσουλας πάνω στον οποίο θα έπρεπε να κινούμαστε σαν χώρα, σαν κοινωνία και σαν λαός εδώ και χρόνια.
Κόντρα στην μιζέρια της τριτοκοσμικής "μπανανίας" που υποτάσσεται άνευ όρων στα κάθε είδους μικρά και μεγάλα συμφέροντα, ξεπουλώντας ότι έχει και δεν έχει, το όραμα για μια άλλη Ελλάδα, μια Ελλάδα " brand name"με αυτά που έχει και όχι με αυτά θα που ήθελε να έχει και δεν θα έχει στον αιώνα τον άπαντα, περνάει μέσα από τέτοιες πρωτοβουλίες και καμπάνιες.

Και θα περίμενε κανείς τέτοιες πρωτοβουλίες να στηρίζονται ένθερμα απο την ελληνική πολιτεία και τις πολιτικές της εκφάνσεις, να υιοθετούνται στην ουσία τέτοιες λογικές. Φρούδες ελπίδες... οι πολιτικοί μας ξέρουν να κάνουν φιέστες και καμπάνιες μόνο όταν πουλάνε αυτό που μας ανήκει ή όταν αγοράζουν αυτό που τους επιβάλουν οι "επιβήτορες" της Ελλάδας!
Δεν ξέρω αν προλαβαίνετε να συμμετέχετε σε αυτό το απίθανο ταξίδι, παρακολουθείστε τουλάχιστον την πορεία του μέσα απο την εξαιρετική ιστοσελίδα (τρίγλωσση παρακαλώ!) που έχει ετοιμαστεί και συμμετέχετε στο blog του διαλόγου.

Το eforum.gr στην "μετά συνέδριο" εποχή

Μας πήρε λίγο παραπάνω, αλλά άξιζε τον κόπο. Το eforum.gr δεν "πέθανε", όπως πολλοί θα περίμεναν με τη λήξη του συνεδρίου. Απλώς ...ξεκουράστηκε ... και ξανά προς τη δόξα τραβά! ΑΛΛΑΖΟΝΤΑΣ δομή (αυτό είναι στο ...αίμα μας από την αρχή), κατεύθυνση, αλλά παραμένοντας πιστό στον ίδιο στόχο : Να προσπαθεί να προάγει τον πολιτικό διάλογο σε θέματα που απασχολούν τους πολίτες.

Σε αυτή τη νέα εποχή και το πρώτο στάδιο της μετεξέλιξης του το eforum.gr ξεφεύγει από τα στενά πολιτικά (με την επικρατούσα άποψη) και κομματικά πλαίσια και προσπαθεί να δώσει βήμα διαλόγου πάνω στα πραγματικά προβλήματα της κοινωνίας, προβλήματα που δεν έχουν χρώμα και κομματική ταυτότητα, προβλήματα που δεν μπορούν να περιμένουν άλλο, προβλήματα που η συμμετοχή των πολιτών στην επίλυση τους θεωρούμε πως πρέπει να είναι καθοριστική. Και αυτό διότι και η εξουσία αποδεικνύεται ανίκανη να τα επιλύσει, αλλά και διότι οι πολίτες πρέπει να συζητήσουν και πρέπει να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους.

Αποφασίσαμε να ασχολούμαστε κάθε φορά με ένα σημαντικό και επίκαιρο θέμα για ένα ορισμένο διάστημα και να καταλήγουμε σε συμπεράσματα και προτάσεις. Προτάσεις που όπως πάντα θα προωθούνται εκεί που πρέπει και όπως πρέπει .



Πρώτο θέμα επιλέξαμε το νερό. Και αυτό γιατί θα είναι κατά τη γνώμη μας το κρίσιμο θέμα του καλοκαιριού , όχι απλά για να έχουμε να πιούμε ή να ποτίσουμε, αλλά και σε σχέση με τον νέο κίνδυνο ολοκαυτώματος το καλοκαίρι που έρχεται. Θα προσπαθήσουμε να μαζέψουμε ότι πληροφορία και δράση κυκλοφορεί στον ελληνικό και παγκόσμιο ιστό για το θέμα, θα προσπαθήσουμε να κωδικοποιήσουμε προτάσεις και δράσεις που να φανούν χρήσιμες σε κάθε τοπική κοινωνία και ενδιαφερόμενο πολίτη ή συλλογικότητα. Θεωρούμε πως είναι χρέος όλων μας να κάνουμε κάτι για το νερό που λιγοστεύει.

Σας καλούμε λοιπόν όλους - μέλη και επισκέπτες του φόρουμ - να συμμετέχετε και να συμβάλλετε σε αυτή μας την προσπάθεια. Μια προσπάθεια που θα είναι ένα μικρό κομμάτι - το πρώτο - μιας πολύ μεγαλύτερης και πολύ σημαντικότερης συλλογικής προσπάθειας για την ενίσχυση της φωνής του ενεργού πολίτη και στο διαδίκτυο και στην κοινωνία.

Πάτρα 5-6 Απριλίου ... το ταξίδι συνεχίζεται και είμαστε πια πολλοί

Πάνω απο 30 αυτοδιοικητικές κινήσεις από όλη τη Χώρα συμμετέχουν στην 1η πανελλαδική συνδιάσκεψη ανεξάρτητων αυτοδιοικητικών κινήσεων το τελευταίο διήμερο στην Πάτρα. To κλίμα του διαλόγου εξαιρετικό, η συμμετοχή όλων ουσιαστική για την παραπέρα πορεία. Λεπτομέρειες τις επόμενες μέρες ...

Update 7.4.08 : Στην συνδιάσκεψη αποφασίστηκαν σημαντικές πολιτικές πρωτοβουλίες. Διαβάστε το Δελτίο Τύπου των συμπερασμάτων εδώ. Η επόμενη συνάντηση (θεμτικού περιεχομένου) για την ολοκλήρωση των θεσμικών προτάσεων θα γίνει στα Ιωάννινα στα μέσα Ιουνίου. Στο μεσοδιάστημα θα υπάρξουν πολλές περιφερειακές συναντήσεις με στόχο, τόσο την ένταξη και νέων κινήσεων στο δίκτυο, όσο και την ανάληψη δράσεων σε επίκαιρα ζητήματα, όπως το νερό και τα σκουπίδια, ο επερχόμενος Καποδίστριας ΙΙ κλπ.

Η ερώτηση μου στον M. Albert και η απάντηση του

Η αποτελεσματική λειτουργία του πολιτικού μας συστήματος, προϋποθέτει την δυνατότητα να παρακολουθούμε τι συμβαίνει στο κράτος και να μεταφέρουμε τις ιδέες μας στα άτομα που κυβερνάνε. Πιστεύω ότι το διαδίκτυο προσφέρει νέες ευκαιρίες και ενισχύει την πολιτική πολυφωνία και τις πολιτικές δράσεις. Με ποιό τρόπο οι νέες τεχνολογίες μπορούν να υποστηρίξουν τη δημοκρατία και πως μπορούμε να εξασφαλίσουμε ότι η αποτελεσματικότητα των νέων τεχνολογιών δεν θα περιοριστεί από κακόβουλες πολιτικές ή άλλες αντίστοιχες δράσεις;

Όταν χρησιμοποιείς το διαδίκτυο, σε τόσο ευρεία κλίμακα και σε τέτοιο μεγάλο βαθμό, είναι δυνατό να αφαιρέσει μορφές επικοινωνίας, οι οποίες θα πρέπει να υπάρχουν. Τότε, μπορεί να δημιουργήσει πρόβλημα. Υπάρχουν και άλλοι τρόποι κακής χρήσης του διαδικτύου. Ας πάρουμε ένα παράδειγμα εκτός πολιτικής. Φανταστείτε ότι υπάρχει μία σκακιστική λέσχη στην Αθήνα, στην Ελλάδα, οι άνθρωποι πηγαίνουν εκεί για να συνάψουν κοινωνικές σχέσεις κτλ. Τέτοιου είδους χώροι είναι σημαντικοί, διότι δίνουν τη δυνατότητα στους πολίτες να επικοινωνήσουν και να έρθουν κοντά ο ένας με τον άλλο. Τώρα, με το διαδίκτυο, έχεις τη δυνατότητα να παίξεις σκάκι online με όλους στον πλανήτη. Οπότε τι συμβαίνει; Ενώ, στους περισσότερους εξακολουθεί να τους αρέσει η λέσχη σκακιού και το κοινωνικό της περιβάλλον, 10%, 20% των ατόμων που συνήθιζαν να συχνάζουν στη σκακιστική λέσχη, τώρα πηγαίνουν αλλού, παίζουν σκάκι online. Οι υπόλοιποι και χρησιμοποιούν το διαδίκτυο αλλά και πηγαίνουν στη λέσχη. Αλλά, λόγω της μείωσης των εσόδων της, λόγω της μικρότερης συμμετοχής, η λέσχη κλείνει. Καταλαβαίνετε τη δυναμική. Αυτό που συμβαίνει είναι ένα είδος ”ιμπεριαλισμού”, όπου το διαδίκτυο είναι τόσο αποτελεσματικό, ώστε μπορεί να οδηγήσει στο κλείσιμο, άλλων μορφών επικοινωνίας, οι οποίες θα πρέπει να υπάρχουν.

Ένα άλλο παράδειγμα είναι η Άμαζον. Η Άμαζον είναι μια απίστευτα σημαντική πηγή πληροφοριών για πολλούς λόγους.Γιατί; Ας υποθέσουμε ότι ζείτε σ΄ένα μέρος στις ΗΠΑ, μακριά από κάποια μεγάλη πόλη. Δεν υπάρχουν καλά βιβλιοπωλεία. Αλλά, έχεις τη δυνατότητα online και μέσα σε δύο ημέρες να αγοράσεις οτιδήποτε θέλεις. Αυτό είναι εντυπωσιακά σημαντικό σε ότι αφορά την διάχυση της πληροφόρησης σε όσους την αναζητούν. Από την άλλη πλευρά, η έκταση στην οποία οι άνθρωποι έχουν αρχίσει να χρησιμοποιούν αυτό το εργαλείο, αναγκάζει τα τοπικά βιβλιοπωλεία να έχουν μειωμένα έσοδα και να κλείσουν. Πολύ σύντομα, αυτό συνεπάγεται ότι η Άμαζον είναι ο μοναδικός τρόπος αγοράς βιβλίων. Είναι αυτό κακό; Η απάντηση είναι ναι και όχι. Χάνεις το κοινωνικό μέρος που συνεπάγεται η επίσκεψη σ΄ένα βιβλιοπωλείο και εάν η Άμαζον αποφασίσει να κάνει περικοπές στη λίστα των βιβλίων που παρέχει, δεν υπάρχει κάτι που να μπορείς να κάνεις. Τώρα ας μιλήσουμε για την επιρροή του διαδικτύου στον τρόπο οργάνωσης. Όταν ήθελες να επικοινωνήσεις με 2 χιλιάδες ή 10 χιλιάδες φοιτητές στο πανεπιστήμιο, θα δούλευες όλη τη νύχτα στον πολύγραφο κάνοντας ένα φυλλάδιο και θα γέμιζες μελάνι και μετά αυτό το φυλλάδιο θα το έβαζες κάτω από την πόρτα όλων. Και την επόμενη νύχτα θα χτυπούσες την πόρτα, όπως και κάθε νύχτα για μήνες και θα μιλούσες στους ανθρώπους. Τώρα αυτό που κάνεις είναι ότι γράφεις ένα email και με ένα κουμπί το στέλνεις. Αυτό σε καμία περίπτωση δεν είναι κακό, διότι μπορώ να στείλω email σε 100 χιλιάδες άτομα κάθε φορά, και μέσα σε μόνο 10 λεπτά. Όμως, δεν έχουν όλοι 100 χιλ. email διευθύνσεις, αλλά και πάλι αν είσαι οργανωμένος στο πανεπιστήμιο, θα έχεις λίστες ατόμων, το ίδιο και εάν οργανώνεσαι σε κάποια άλλη κοινωνική δομή. Αυτό είναι θετικό, αλλά εάν το κάνεις αποκλείοντας την προσωπική επαφή, στοχεύεις μεν σε πολλά άτομα, αλλά ο στόχος δεν είναι προσανατολισμένος στις συγκεκριμένες απόψεις-ανάγκες του κάθε ατόμου. Έτσι, έχει μία αρνητική εκτός από τη θετική επίδραση.

Αν ρωτήσεις τον εαυτό σου: πως μεγαλώνει ο θρησκευτικός δογματισμός; είτε μιλάμε για το Πακιστάν είτε για τις ΗΠΑ, με άλλα λόγια υπάρχει o Ισλαμικός δογματισμός και ο δογματισμός, που έχει αναπτυχθεί στις ΗΠΑ, που είναι αντίστοιχα στενόμυαλος, επιθετικός και βίαιος. Είναι ενδιαφέρον ότι μεγαλώνει με τον ίδιο τρόπο και στα δύο μέρη. Αυτό που συμβαίνει είναι ότι η κυβέρνηση σταματάει την παροχή σημαντικών υπηρεσιών. Και δημιουργεί έτσι, ένα περιβάλλον στο οποίο η εκκλησία η όποιο είναι το προπύργιο του δογματισμού παρέχει αυτές τις υπηρεσίες. Έτσι στις ΗΠΑ, ο λόγος για τον οποίο η δεξιά έχει αναπτυχθεί τόσο δραματικά είναι σε μεγάλο βαθμό, όχι αποκλειστικά βέβαια, αλλά σε μεγάλο βαθμό, η διακοπή της πρόνοιας και των κοινωνικών προγραμμάτων και των υπηρεσιών βρεφονηπιακών σταθμών, η διακοπή παροχή εισοδημάτων ή ακόμα και η κατάργηση χώρων συνάθροισης και κοινωνικής επαφής ή εκπαίδευσης. Κόβουν λοιπόν όλες αυτές τις υπηρεσίες και αυτό κάνει τους ανθρώπους απελπισμένους και η εκκλησία με το δογματισμό, αυτά τα μεγάλα θρησκευτικά ιδρύματα, αρχίζουν να παρέχουν αυτές τις υπηρεσίες. Αρχίζουν να παρέχουν διατροφή, εκπαίδευση, προγράμματα απασχόλησης παιδιών μετά το σχολείο τους, υπηρεσίες βρεφονηπιακών σταθμών, ακόμα διοργανώνουν χορούς και περιβάλλοντα στα οποία οι άνθρωποι μπορούν να συναντιούνται. Και οι άνθρωποι έχουν ανάγκη από όλα αυτά και τα επιθυμούν και αυτό είναι απολύτως λογικό. Επομένως, αρχίζουν να λαμβάνουν τις υπηρεσίες από τις εκκλησίες και οι εκκλησίες αποκτούν αυτό το κοινό, το οποίο είναι υπόχρεο σ΄αυτές και εξαρτάται από αυτές. Μετά έρχεται και η ιδεολογία. Αλλά παρατήρησε ότι η ιδεολογία βασίζεται στο ότι παρέχουν κάτι, που κάνει καλύτερη την ποιότητα ζωής άμεσα. Αυτό θα πρέπει και η αριστερά να το μάθει επίσης. Ότι δηλαδή, ιδιαίτερα στη αριστερά που προσπαθούμε να κάνουμε τον κόσμο καλύτερο και όχι να κάνουμε τους ισχυρούς πιο ισχυρούς, ότι είναι απαραίτητο να αναλύσουμε την κατάσταση και να έχουμε ένα όραμα σχετικά με το τι θέλουμε να επιτύχουμε και να δουλέψουμε για να το επιτύχουμε. Αλλά είναι επίσης σημαντικό το κίνημα να έχει άμεσο αποτέλεσμα. Είναι σημαντικό η κίνηση να κάνει τις ζωές των ανθρώπων καλύτερες άμεσα. Η κίνηση να μην αφήνει τους ανθρώπους τόσο απογοητευμένους και αγχωμένους ώστε να εξουθενώνονται ηθικά. Και αυτό δεν αφορά τόσο την εφαρμογή σχεδίων μικρής κλίμακας, όπως να δημιουργήσουμε ένα ινστιτούτο, όπως το Zmag και το Ζnet, αλλά ιδιαίτερα αφορά τα κινήματα μεγάλης κλίμακας, που πρέπει να δημιουργήσουμε. Τα κινήματα θα πρέπει να δημιουργούν καλύτερη κοινωνική ζωή στα άτομα που συμμετέχουν. Θα πρέπει να δημιουργούν περιβάλλοντα που να επιτρέπουν στους ανθρώπους να έχουν περισσότερους φίλους και όχι λιγότερους. Να έχουν καλύτερες και όχι χειρότερες συναισθηματικές σχέσεις. Να έχουν καλύτερη εκπαίδευση, καλύτερη πρόσβαση στην πληροφόρηση, να δημουργούν ένα υποστηρικτικό περιβάλλον και όχι ένα περιβάλλον συνεχούς κριτικής, ένα μονότονο περιβάλλον, ένα περιβάλλον που συνεχώς τους αφαιρεί κομμάτια από τη ζωή τους. Θα πρέπει να κάνουν τους ανθρώπους να αισθάνονται καλύτερα, να τους τονώνει την αυτοπεποίθεση, να τους κάνει να αισθάνονται πιο δυνατοί. Αν καταφέρουμε να λύσουμε αυτό το πρόβλημα σε μεγάλη κλίμακα, θα είμαστε σε πολύ καλή πολιτική θέση. Εαν κοιτάξεις τις ΗΠΑ τα τελευταία 30 χρόνια, και διερωτηθείς πόσοι άνθρωποι έχουν έρθει στο χώρο της αριστεράς, πόσοι άνθρωποι έχουν γίνει αριστεροί ή έχουν διδαχθεί από αριστερούς, ή έχουν λάβει μέρος σε συνδικαλιστικά κινήματα ή σε αντιπολεμικά κινήματα, σε μεγάλα αντιπολεμικά κινήματα ή σε κινήματα εναντίον των πυρηνικών ή υπέρ των γυναικών ή κινήματα εναντίον του ρατσισμού τα τελευταία 40 χρόνια, ο αριθμός είναι τεράστιος. Με πάρα μα πάρα, μα πάρα πολύ συντηρητικό υπολογισμό θα πρέπει να είναι 10 ή 15 εκατομμύρια άτομα και αυτό είναι ένας πάρα μα πάρα πολύ συντηρητικός υπολογισμός. Ας πούμε 15 εκατομμύρια άτομα. Και πρέπει τότε να ρωτήσεις τον εαυτό σου που είναι όλοι αυτοί; Που είναι αυτά τα 15 εκατομμύρια που κάποιοι από αυτούς θα είχαν 30 χρόνια συμμετοχής, άλλοι 20, ή 10 χρόνια. Γιατί δεν είναι αυτοί οι άνθρωποι ακόμη αριστεροί; Εάν ήρθαν στο χώρο της αριστεράς, γιατί δεν έγινε η αριστερά όλο και πιο πολύ δυνατή; Εάν οι αριστεροί είναι οι καλοί οι καλοί άνθρωποι με τους καλούς στόχους και τις καλές καρδιές και που νοιάζονται για τους άλλους ανθρώπους γιατί όλοι αυτοί οι οποίοι έρχονται στο χώρο της αριστεράς δεν ασχολούνται ακόμη περισσότερο; Γιατί δεν αφιερώνονται ακόμη περισσότερο; Γιατί δεν συμμετέχουν πιο πολύ; Αυτή είναι η μεγάλη ερώτηση για την αριστερά. Διότι εάν είχε συμβεί αυτό, τότε στις ΗΠΑ σήμερα δεν θα είχαμε μόνο αυτά τα 15 εκατ. άτομα, αλλά θα είχαμε και τα άτομα που θα είχαν οργανώσει αυτοί και θα είχαμε τα άτομα που θα είχαν προσεγγίσει, οπότε θα είχαμε στις ΗΠΑ 30 ή 40 εκατομμύρια άτομα, που θα ήταν σοβαροί αριστεροί ακτιβιστές. Με άλλα λόγια θα είμασταν στην παρυφή μιας μαζικής και θεμελιώδους αλλαγής. Και πραγματικά το πιστεύω αυτό, δεν το λέω έτσι απλά. Έτσι, αν ρωτήσεις για τα τελευταία 40 χρόνια ποιό είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα της αριστεράς, δεν είναι ότι δεν μπορούμε να έχουμε πρόσβαση και να μιλήσουμε στους ανθρώπους, αλλά ότι μόλις έρθουμε κοντά στον λαό δεν μπορούμε να τον να τον προσελκύσουμε. Δεν μπορούμε να τους κρατήσουμε, αλλά εξουθενώνονται ηθικά, φεύγουν. Αυτό είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα. Και νομίζω ότι το δεύτερο πρόβλημα είναι είναι το πρόβλημα με το όραμά μας. Αλλά, ο τρόπος να ξεπεράσουμε αυτά τα προβλήματα δεν είναι οι συνήθεις πρακτικές στις οποίες οι αριστεροί επικεντρωνόμαστε, όπως είναι για παράδειγμα η ακριβής ανάλυση του προϋπολογισμού του πολέμου με ακρίβεια όγδοου δεκαδικού! ένα είδος δηλαδή λεπτομερούς ανάλυσης. Αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να αντιμετωπίσουμε την πραγματικότητα και τα δεδομένα της ίδιας μας της ανεπάρκειας. Και η μεγαλύτερη ανεπάρκεια είναι η μη ικανότητά μας να διατηρήσουμε τον λαό στον κοινό στόχο μας, στο σχέδιό μας και να αναρωτηθούμε πως μπορούμε να λύσουμε αυτό το πρόβλημα. Το επόμενο πρόβλημα είναι ότι οι άνθρωποι μας ρωτάνε και εμείς απαντάμε δεν ξέρω...ή τους λέμε κάτι που τους τρομοκρατεί. λέμε ότι θέλουμε σοσιαλισμό και νομίζουν ότι θέλουμε την Σοβιετική Ένωση. Δεν έχουμε απαντήσεις στις ερωτήσεις που οι άνθρωποι μας ρωτάνε και δεν προσπαθούμε ειλικρινά να τις δημιουργήσουμε και να τις παρέχουμε. Ο λαός θέλει πραγματικά απαντήσεις με επιχειρήματα και δεν προσπαθούμε να το κάνουμε αυτό. Πολύ πίσω από αυτές τις αιτίες είναι η ισχύς του κράτους, που όλοι νομίζουν ότι είναι το μεγαλύτερο πρόβλημά μας, είτε η δύναμη της αστυνομίας ή ακόμα ή ακόμα και η δύναμη των ΜΜΕ. Και φυσικά αυτά τα πράγματα είναι αληθινά, αλλά είναι δεδομένα. Σ΄αυτό που πραγματικά μπορούμε να κάνουμε κάτι είναι οι δικές μας ανεπάρκειες και σ΄αυτό πρέπει να επικεντρωθούμε.

Η συνέντευξη του Μ.Albert στο eforum.gr

Πρέπει να πάμε στο Σύνταγμα...

Προβληματίστηκα αρκετά για το αν πρέπει να γράψω κάτι για το σημερινό συλλαλητήριο, γιατί δεν ήμουνα πεισμένος για την χρησιμότητα του, αλλά και γιατί δεν μ' αρέσει να αναπαράγω εδώ κομματικές ανακοινώσεις. Όμως το ξανασκέφτηκα και λέω τελικά πως πρέπει νάμαστε όλοι εκεί.... για αρκετούς και βασικούς λόγους.

Πρώτα πρώτα γιατί -διορθώστε με αν κάνω λάθος - είναι το πρώτο διεκδικητικό συλλαλητήριο του ΠΑΣΟΚ απο το 1981 και μετά. Είναι το πρώτο (ίσως το πρώτο στην ιστορία του) κεντρικό συλλαλητήριο το οποίο δεν είναι προεκλογικού χαρακτήρα, αλλά συλλαλητήριο αντίδρασης και απόκρουσης της κυβερνητικής πολιτικής. Και σαν τέτοιο απαιτεί τη συμμετοχή όλων μας. Γιατί σήμερα οι πολίτες - άσχετα με τη διάθεση αυτών που καλούν - δεν είναι χειροκροτητές αλλά απαιτούν ανατροπές. Ανατροπές πολιτικές και ριζοσπαστικές.

Ο δεύτερος σημαντικός λόγος είναι η άμεση επαφή μεταξύ μας. Για να ξεσηκωθούμε, να αγωνιστούμε , να οργανωθούμε πρέπει να ξαναγνωριστούμε, να δικτυωθούμε. Και σε αυτή τη περίπτωση η άμεση επαφή , η τριβή στους αγώνες και στο πεζοδρόμιο είναι καταλυτική. Αρκεί να μην μείνει σε μια συνθηματολογία, σε μια στείρα αντιπαράθεση, αλλά να γίνει αφορμή για τους νέους πυρήνες μας, τις νέες "παρέες των Ελλήνων".

Γιαυτό σήμερα πρέπει νάμαστε ΟΛΟΙ στις 7.00 στο Σύνταγμα.

Υ.γ. Την ίδια ώρα ο γνωστός Εργατολόγος της τηλεόρασης με όλη την "πρωινή" παρέα του "απεργοκτόνου" Αυτιά ( Μανώλης και σία) θα παρουσιάζει το βιβλίο του για το ασφαλιστικό στο Ναύπλιο ! Αν αυτό είναι λογική συμπεριφορά του τρίτου σε σταυρούς μέλους του ΕΣ τότε έχουμε πολύ δρόμο ακόμη !

Η ψιλικατζού, της Κωνσταντίνας Δελημήτρου

Νομίζω πως αυτή η παρέμβαση του papandreou.gr αυτή τη χρονική στιγμή - με αφορμή την ιστορία της Καβάλας - είναι η καλύτερη απάντηση (και κατά τη γνώμη μου η μεγαλύτερη συγνώμη) στην Κωνσταντίνα και ταυτόχρονα η περιφρόνηση σε κάθε λογής "πράσινες γόβες" , λαχανί "ξερόλες" και γκρίζα έως μαύρα"καλαμοκαβαληκέματα". Τελεία!

ΚαλαμοΚΑΒΑΛΑρίες και blogging

Διάβασα με προσοχή όσα γράφτηκαν για την εκδήλωση της Καβάλας για το blogging και έχω να πω τα εξής:

• Ο Πάνος Ζέρβας και η Ψιλικατζού είναι δύο απο τους πρωτεργάτες του blogging στην Ελλάδα και δεν υπάρχει Έλληνας πολίτης του διαδικτύου που να μην τους έχει διαβάσει έστω μια φορά. Η ιδέα της Στέγης Φίλων Γραμμάτων και Τεχνών της Καβάλας να τους καλέσει να μιλήσουν για την εμπειρία του blogging ήταν εξαιρετική και αυτό αποδεικνύεται εκ του αποτελέσματος και της συμμετοχής. Ο τρόπος που έγινε η εκδήλωση με την on-line συμμετοχή και άλλων blogger και πολιτών του διαδικτύου μέσα από απλά εργαλεία όπως το skype και το Mogulus (που πρόσφατα χρησιμοποιήσαμε και σαν eforum.gr στο συνεδριο του ΠΑΣΟΚ) απέδειξε για μια ακόμη φορά τη δύναμη των social media. Η κουβέντα που έγινε με τη συμμετοχή και άλλων ιστολόγων απο την ευρύτερη περιοχή της Β.Ελλάδας ήταν εξαιρετικά ενδιαφέρουσα και θα ήταν χρήσιμο , τόσο οι ομιλίες , όσο και οι παρεμβάσεις να δοθούν στη δημοσιότητα, είτε γραπτά είτε μέσω videocast, που φαντάζομαι ότι υπάρχει.


• Αντ' αυτού ο απόηχος της εκδήλωσης , όπως αποτυπώνεται σε διάφορα μπλόγκς, είναι μια τουλάχιστον ατυχής παρέμβαση κάποιων τοπικών παραγόντων (που αυτοπροσδιορίστηκαν ως τοπικό ΠΑΣΟΚ) εναντίον ορισμένων εκ των διοργανωτών της εκδήλωσης αλλά και εναντίον (και αυτό ήταν το "χοντρό") της Κωνσταντίνας Ψιλικατζού με απαράδεκτους χαρακτηρισμούς. Αυτό το ατυχές γεγονός το οποίο φαίνεται κατ'αρχήν να οφείλεται σε τοπικές και προσωπικές αντιθέσεις , έγινε αφορμή να ανοίξει ένας - άσχημος κατα τη γνώμη μου - διάλογος στην μπλογκόσφαιρα. Και το χειρότερο είναι ότι εξελίχθηκε - εντέχνως ισως απο κάποιους - σε αντίθεση ΠΑΣΟΚ - ΣΥΡΙΖΑ και των αντίστοιχων bloggers . Καί γράφτηκαν απαράδεκτα πράγματα και δυστυχώς "έθαψαν" το εξαιρετικό περιεχόμενο αυτής καθ' αυτής της συζήτησης.


• Τέτοιες συμπεριφορές, από όπου κι αν προέρχονται, δεν έχουν καμιά σχέση με τους bloggers και το blogging. Όσοι κατατάσσουν τους bloggers σε κομματικά κουτάκια και όσοι θεωρούν το blogging κομματικό εργαλείο, δεν έχουν ιδέα για την blogoσφαιρα. Όσοι τέλος εκμεταλλευόμενοι την άγνοια του ευρύτερου κοινού , ειδικά της επαρχίας, "πουλάνε" το blogging ως πρωτεύουσα ιδιότητα ακτιβισμού και κομματικής πρωτοπορείας ρίχνουν νερό στο μύλο των κομματικών γραναζιών, που προσπαθούν να χειραγωγήσουν ότι δεν τους κάθεται. Το blogging και o blogger δεν είναι κανενός κόμματος, είναι διαδικτυακό εργαλείο ελεύθερης έκφρασης του κάθε πολίτη της κοινωνίας, αλλά και της κοινωνίας των πολιτών συνολικά και συλλογικά, και σαν τέτοιο οφείλει να αμφισβητεί και να ελέγχει κάθε μορφής εξουσία. Όποιος αυτό το αμφισβητεί ή το διαστρεβλώνει , θα βρει το σύνολο της blogoκοινότητας απέναντι του.


• Κάποιοι προσπαθούν τον τελευταίο καιρό επίμονα να αποδείξουν και στο διαδίκτυο (όπως μας βομβαρδίζουν καθημερινά στην τηλεόραση και στον γραπτό τύπο) και στην blogoσφαιρα δήθεν υπεροχή του ΣΥΡΙΖΑ έναντι του ΠΑΣΟΚ , επαναφέροντας και εδώ πάλι τις ηλίθιες θεωρίες περί "κινήματος των bloggers", εκμεταλλευόμενοι κυρίως την αδυναμία του ΠΑΣΟΚ ως κόμματος να καρπωθεί και πολιτικά την σαφή τεχνολογική υπεροχή που έχει στο διαδίκτυο και τα νέα μέσα εδώ και χρόνια, αλλά εν μέρει και τη αθεράπευτη ροπή του να καπελλώνει ότι κινείται στην κοινωνία των πολιτών. Και στην προσπάθεια τους αυτή (συνεπικουρούμενοι ξανά απο ανθρώπους των συμβατικών ΜΜΕ) βάζουν σωρηδόν κομματικές ταμπέλες σε blogs, υποδεικνύουν καλά και κακά ιστολόγια, καλές και κακές πρακτικές και γενικά επιλέγουν έναν άλλο , νέο τρόπο ελέγχου των bloggers που έχουν αρχίσει να ενοχλούν πολύ. Αυτή η τακτική σε τίποτα δεν διαφέρει (ως προς το αποτέλεσμα) απο την κυβερνητική πρόθεση να νομοθετήσει για την δεοντολογία στα blogs. Ίσως μάλιστα να συμβάλλει κι όλας στην ευκολότερη παρέμβαση της εξουσίας. Αυτοί που πιστεύουν πως θα μεταδώσαουν την "tsipromania" και στην blogoσφαιρα πλανώνται πλάνην οικτράν!


• Τέλος μια παρατήρηση για τη αφορμή της ιστορίας. Δεν κατάλαβα γιατί είναι κακό να βγάζει κάποιος λεφτά απο τη δημοσίευση του ιστολογίου του σε βιβλίο? Δηλαδή αν δεν τόχε αναρτήσει σε ιστολόγιο και το είχε κρυμμένο στο συρτάρι του ψιλικατζίδικου θα ήταν όλα εντάξει? Στην Αμερική σήμερα (ο John Aravosis - ένας από τους 10 δημοφιλέστερους bloggers των ΗΠΑ- μας το είπε πρόσφατα στο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ) υπάρχουν bloggers που ζουν αποκλειστικά από το blogging (και όχι απο την απλή έκδοση ενός βιβλίου). Και φυσικά η πολιτική και ακτιβιστική τους παρέμβαση στα κοινά είναι πολύ πιο προχωρημένη και αποτελεσματική. Που είναι το κακό σε αυτό? Επειδή έκαναν το blogging επαγγελμα? Αυτή ειναι η αφελής απάντηση! Δεν έκαναν το blogging επάγγελμα, η δημοσιογραφία παραμένει το επάγγελμά τους, απλά την εξασκούν χρησιμοποιώντας ένα νέο μέσο! Έτσι και η Κωνσταντίνα δεν βγάζει λεφτά σαν blogger, βγάζει λεφτά σαν συγγραφέας ενός βιβλίου, όπως και χιλιάδες άλλοι συγγραφείς (και πολύ πιο "κακόμοιροι" απο αυτήν). Απλά η Κωνσταντίνα (και ο Πάνος, και ο πιτσιρικος και άλλοι) χρησιμοποιεί ένα νέο μέσο για να δημοσιοποιήσει το συγγραφικό της ταλέντο. Και αυτό είναι το μεγαλείο των Νέων Μεσων και ειδικά του blogging! Και όποιος το κατακρίνει, απλά δεν ξέρει τι θα πει δημοκρατία, ελευθερία έκφρασης και δικαίωμα στη γνώση.

Έγραψαν επίσης: Αστέρης Μασούρας, Πάνος Ζέρβας, Argos (1, 2), Σοφία, chouvi (1, 2), απ' τους παριστάμενους, και οι: e-saloni, amarkos, zouri, coolplatanos, Ροδιά, xblog.gr, Dark Angel, e-roosters, magicasland, Exiled , Λαπούτα, kaltsovrako, και τέλος - ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ - η ψιλικατζου μέσω του alzap.

Η φωτογραφία είναι απο τη συλλογή του chοuvi

Πρωτοβουλία Ανεξάρτητων Αυτοδιοικητικών Κινήσεων : 5ος Σταθμός ... Πάτρα

Η Πρωτοβουλία που ξεκίνησε μετά τις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2006 προχωράει με σταθερά βήματα την ανάπτυξη του δικτύου σε όλη την Ελλάδα.

Το επόμενο βήμα , η επόμενη συνάντηση προσδιορίστηκε για το Σαββατοκύριακο 5 και 6 Απριλίου στην Πάτρα. Εκεί θα γίνει η 1η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη της Πρωτοβουλίας με συμμετοχή πολλών ανεξάρτητων σχημάτων από όλη την Ελλάδα. Στην συνδιάσκεψη θα εγκριθούν τα βασικά κείμενα της Πρωτοβουλίας (Διακήρυξη Αρχών, Πλαίσιο Οργάνωσης και Λειτουργίας , Πλαίσιο Επικοινωνίας ) τα οποία έχουν ήδη τεθεί σε δημόσια διαβούλευση.

Παράλληλα ξεκίνησε τη λειτουργία του το "blog των ανεξάρτητων" στο οποίο θα βρείτε το πρόγραμμα της συνδιάσκεψης , τα κείμενα διαβούλευσης και πληροφορίες για όλες τις δημοτικές κινήσεις που συμμετέχουν μέχρι σήμερα.

Ήδη πολλές νέες κινήσεις έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον να συμμετέχουν στην συνδιάσκεψη και μπορούμε να πούμε πως η επιτυχία είνι δεδομένη.

Να προσθέσω εδώ ότι τόσο στο συνέδριο του ΣΥΝ πριν ένα μήνα , όσο και στο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ πρόσφατα , ακούστηκαν δυνατότερα φωνές ( όπως της Μαρίας Δαμανάκη) που πρότεινα την κατάργηση των χρισμάτων για δημάρχους και νομάρχες και την ενίσχυση τοπικών πρωτοβουλιών για την ανάδειξη υποψήφιων για την αυτοδιοίκηση.

Η αυτο-οργάνωση προχωράει σταθερά σε όλα τα επίπεδα της κοινωνίας , οι πολίτες ξεπερνούν κατεστημένα και εμμονές, απαιτούν να έχουν ουσιαστικότερη συμμετοχή στα θέματα που τους αφορούν . Και το πεδίο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης είναι από τα πρώτα που θα γίνουν πραγματικότητα τέτοιες πρωτοβουλίες.

eforum.gr - Znet : Μια συνεργασία πολιτικού ακτιβισμού στο διαδίκτυο

Το eforum.gr και το ZNET, απο σήμερα ενώνουν τις δυνάμεις τους προσφέροντας μια δυνατή ελληνική φωνή στο μεγαλύτερο πολιτικό ακτιβιστικό δίκτυο παγκοσμίως!

Στην σημερινή εποχή, η παγκόσμια συνεργασία αριστερών δικτύων πολιτών και πολιτικών ακτιβιστικών οργανώσεων είναι μονόδρομος. Δεν αρκεί μόνο να καταδικάζουμε τα κακώς κείμενα, αυτά που μας πληγώνουν, ή τις αντίξοες κοινωνικές συνθήκες που πρέπει να αντιμετωπίσουμε.

Η Αριστερά έχει ανάγκη όχι μόνο από ωραία πρόσωπα, όχι μόνο από ωραίες ιδέες. Έχει ανάγκη από μια πειστική και βιώσιμη πρόταση που θα έχει απήχηση στην κοινωνία, στους νέους, στον εργαζόμενο. Έχει ανάγκη να αποδείξει ότι μπορεί και εφαρμόζει τις προτάσεις της και ότι μπορεί να αποτελέσει την εναλλακτική λύση στα προβλήματα της κοινωνίας μας.

Η Αριστερά και ο Σοσιαλισμός δεν είναι απλά θεσμοί και κοινωνιολογικοί όροι. Ο Σοσιαλισμός δεν είναι απλά ένα αφηρημένο κοινωνικο-οικονομικό σύστημα. Η δύναμη του Σοσιαλισμού είναι ο λαός, η βάση, εμείς οι απλοί πολίτες. Σοσιαλισμός δεν είναι οι κάθετες ιεραρχικές δομές και τα θεσμοθετημένα όργανα των αριστερών σχηματισμών-κομμάτων. Είναι η μαζική συμμετοχή πολιτών σε κάτι επαναστατικό, κάτι καινούργιο, κάτι ουσιαστικό.

Γιʼ αυτό λοιπόν θέλουμε να ΑΛΛΑΞΟΥΜΕ τον τρόπο με τον οποίο βλέπουμε, σήμερα, την Αριστερά στην Ελλάδα. Αλλά για να συμβεί αυτό απαιτείται πληροφόρηση, ενημέρωση, εκπαίδευση, επιμόρφωση. Αυτός ήταν και ένας από τους κυριότερους λόγους για τη συνεργασία μας με το ΖΝΕΤ. Πιστεύουμε ότι αυτή η συνεργασία θα μας βοηθήσει να εμπλουτίσουμε τις γνώσεις μας για την Αριστερά του σήμερα και του αύριο. Ειδικά στην Ελλάδα, η Αριστερά έχει διανύσει τα τελευταία χρόνια μια περίοδο εσωστρέφειας, ενασχόλησης με το στενό Ελληνικό χώρο, με πρόσωπα και με πολύ στενά κομματικά πλαίσια. Πιστεύουμε ότι αυτό έχει δώσει στον Έλληνα μια αλλοιωμένη εικόνας της, και λανθασμένη πληροφόρηση για το πραγματικό ύφος της, για το ρόλο και τις ευθύνες των προσώπων σε ένα πολιτικό σχηματισμό και το ρόλο του καθενός από εμάς στην κοινωνία τωνπολιτών.

Το διαδίκτυο αποτελεί τον πλέον πρόσφορο χώρο για να ξεκινήσει μια τέτοια προσπάθεια. Γιατί οι ενεργοί πολίτες του διαδικτύου είναι και ενεργοί πολίτες στην ίδια την κοινωνία.

Σας καλούμε να στηρίξετε την προσπάθεια μας, περισσότερα νέα της οποίας θα μάθετε σύντομα... Προς το παρόν διαβάστε τη δήλωση του Νόαμ Τσόμσκυ για τη συνεργασία αυτή.

Δημοσιέυτηκε στο eforum.gr

Το ΠΑΣΟΚ καλεί τους bloggers στο συνέδριο

Η ανακοίνωση είναι σαφής. Και η ικανοποίηση εύλογη. Καλιο αργά παρά ποτέ! Διαβάστε όμως και την ένσταση του άλλου Παναγιώτη , του "πρόχειρου" με την οποία συμφωνώ.

Αγαπητοί φίλοι,

Το ΠΑΣΟΚ, αναγνωρίζοντας την αξία της δημοσιογραφίας των πολιτών, απευθύνει πρόσκληση σε bloggers που ενδιαφέρονται να καλύψουν τις διαδικασίες του Συνεδρίου και τις παράλληλες εκδηλώσεις.

Παρακαλώ, όσοι ενδιαφέρεστε διαβάστε τις λεπτομέρειες θα βρείτε στο synedrio.pasok.gr , ενημερώστε και όποιους άλλους θεωρείτε ότι μπορεί να ενδιαφέρονται.

Είναι ένα εγχείρημα που γίνεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα και θα γίνει προσπάθεια να οργανωθεί στην εντέλεια. Ελπίζω οποιεσδήποτε οργανωτικές αδυναμίες (για τις οποίες θα έχω αποκλειστικά την ευθύνη...), όπως η ομολογουμένως αργοπορημένη ανακοίνωση της πρόσκλησης, να ξεπεραστούν με την βοήθειά σας.

Παναγιώτης Βρυώνης