7 Ιουλ 2007

Η λεηλάτηση της παραλίας της Καραθώνας στην τελική ευθεία

Κάθε καλοκαίρι είναι πια παράδοση να ζούμε στην περιοχή μας ένα επεισόδιο του σήριαλ «Καραθώνα» (κάτι σαν το «παρά πέντε» ας πούμε). Η πρωτοτυπία του σήριαλ έγκειται στο γεγονός ότι άλλοτε ζούμε δράματα και άλλοτε κωμωδίες, χωρίς η εναλλαγή να στερεί την υπόθεση από δυναμισμό και «ακροαματικότητα», μια και το μόνιμο μότο αυλαίας του κάθε επεισοδίου είναι το ίδιο και απαράλλαχτο : « η καραθώνα ανήκει στο λαό της» ! Κάτι αντίστοιχο με τον ΠΑΟΚ ας πούμε …

Από την άλλη το σκηνικό είναι πάντοτε το ίδιο και απαράλλαχτο : δύο «ημινόμιμα» αναψυκτήρια, εγκαταλελειμμένα γιαπιά αποτυχημένων προγραμματικών συμβάσεων, ένα καμένο βάθρο ναυαγοσώστη, σπασμένοι κάδοι απορριμμάτων, πεταμένα και σκουριασμένα «στολίδια στην άμμο» και μια γαλάζια σημαία αμφίβολης πιστοποίησης....

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο στο blog της Δημοτικής Κίνησης Πολιτών "Ναύπλιο , η άλλη πρόταση".

6 σχόλια:

Ροΐδης είπε...

δυστυχώς το τοπίο είναι παρόμοιο σε πάρα πολλές παραλίες στη χώρα μας.

emporas είπε...

Στην συγκεκριμμένη παραλία έχω πάει αρκετές φορές, και για camping, και είναι πανέμορφη. Δυστυχώς τέτοια μέρη είναι δύσκολο να ξεφύγουν απο τα νύχια των πολυεθνικών. Θα το αναπαραγάγω και εγώ το κείμενο.

stefan είπε...

εγώ σε αυτήν την παραλία βρέθηκα απο 2,5 χρόνων. Είναι συνυφασμένη με τα παιδικά μου καλοκαίρια.

Σήμερα δεν πάω. Δεν αντέχω τη βρωμιά, δεν αντέχω τα μπετά, δεν αντέχω το θόρυβο από τα μπαράκια, δεν αντέχω τα σκουπίδια, δεν αντέχω τις κοκκινίλες απο τα φύκια που φυτρωσαν και κανείς δεν έψαξε γιατί.

Υπάρχουν λύσεις για την Καραθώνα ΚΑΙ με τη συμμετοχή ιδιωτικής πρωτοβουλίας και με όφελος για την πόλη και τους κατοίκους της, αλλά όχι ξεπουλημα με σχεδόν σίγουρη την αποτυχία και μέγιστη περιβαλλοντική επιβάρυνση.

Θα επανέλθω στο θέμα, μετά τις συνεδριάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου. Για να δούμε τελος πάντων τις θέσεις και των υπολοίπων, γιατί τον τελευταίο καιρό...πολλών τα μάτια ανοίγουμε και τους κάνουμε...τσάμπα μάγκες!

MenieK είπε...

Και σ' αυτή την παραλία παίζεται ένα γνωστό θέατρο του παραλόγου, με γνωστό τέλος. Οπότε...Νομίζω ότι ταιριάζει γάντι η ρήση της Ζουμπουλιας (επειδή θυμήθηκες το παρά πέντε):
"είμαστε κάτω από μία ταμπέλα που γράφει Β Ε Α C(K) H".

Στάθης Χαϊκάλης είπε...

Stefan, καλά κάνεις και επιμένεις... Οχι μόνο για τις δικές σου παιδικές μνήμες, αλλά και γι' αυτές που δεν μπορούν να αποκτήσουν τα σημερινά παιδιά των 2,5 ετών..
Είμαι βέβαιος όμως οτι θα βρεις και κάποιες πιο γαλήνιες παραλίες, είτε στην Αργολίδα, είτε αλλού, για να γυρίσεις με περισσότερη ορμή..

stefan είπε...

@Στάθη Χαϊκάλη
Διακρίνω μια απαισιοδοξία (ως προς την Καραθώνα) στο σχόλιο σου. Και ίσως - έμμεσα - μια παρεξήγηση από τα γραφόμενα μου.

Δεν είμαι θιασώτης του "αφήστε τα όλα όπως είναι". Αντίθετα είμαι οπαδός του "αξιοποιείστε το περιβάλλον χωρίς να το τραυματίζετε". Το ξέρω ότι είναι δύσκολο, αλλά επίσης ξέρω ότι δεν είναι ακατόρθωτο.

Είμαι ρεαλιστής και θεωρώ ότι με την τακτική της άκριτης άρνησης των πάντων (και) η Καραθώνα θα καταλήξει στα χέρια κάποιων μεγαλοεργολαβοξενοδόχων και το τίμημα για το Ναύπλιο θα είναι δυσβάσταχτο.

Έχω πολύ συγκεκριμένη πρόταση αξιοποίησης - με σημαντικό όφελος για την πόλη και τους κατοίκους της - η οποία εξασφαλίζει και την ελεύθερη πρόσβαση στην παραλία για όλους, και είναι απόλυτα βιώσιμη και σέβεται το περιβάλλον και κυρίως τους φυσικούς πόρους. θα την καταθέσω δημόσια στον κατάλληλο χρόνο, γιατί απλά δεν θέλω να κάνω (πάλι) κάποιους "τσάμπα μάγκες" ! Ελπίζω να είναι προφανές το τι εννοώ.