10 Οκτ 2007

Ο δρόμος προς την 11/11

Η (αναμενόμενη) παγίωση της υπεροχής του ΓΑΠ στις κυλιόμενες δημοσκοπήσεις (άσχετα αν οι τελευταίες θάφτηκαν από τους γνωστούς "κριτές των πάντων") φαίνεται να αλλάζει (δυσάρεστα) τη στρατηγική του Ε.Βενιζέλου στην πορεία του προς την 11η Νοεμβρίου.

Οι χτεσινές του παρουσίες (αλλά και υποστηριχτών του) στα ΜΜΕ ήταν εντελώς διαφορετικές από ότι είχαμε παρακολουθήσει μέχρι σήμερα. Κύρια χαρακτηριστικά αυτής της στρατηγικής φαίνεται (όλο και πιο καθαρά) να είναι:

  1. Η ένταση της πόλωσης σε όλα τα επίπεδα. Ο ΒΒ καταλαβαίνει ότι πλέον η υποψηφιότητα Σκανδαλίδη λειτουργεί ως "ενδιάμεση στάση" αυτών που δεν τον θέλουν για πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ , αλλά και αυτών που "συνήθως πάνε με τον νικητή". Έτσι επιχειρείται κατ' αρχήν να εμφανιστεί σαφές δίλημμα μεταξύ ΒΒ και ΓΑΠ , με έμφαση στο ότι ο πρώτος είναι ενωτικός και ο δεύτερος (δήθεν) διχαστικός , ενώ σε δεύτερο επίπεδο στόχος είναι να πάει με κάθε θυσία η εκλογή στο δεύτερο γύρο , ώστε να μπορεί να χρησιμοποιηθεί το επιχείρημα απέναντι στον ΓΑΠ ότι "δεν εκφράζει την πλειοψηφία των μελών και φίλων". Αποκορύφωμα αυτής της τακτικής η χτεσινή του φράση " Ή τώρα ή ποτέ, αν δεν φύγει τώρα δεν θα φύγει ποτέ, ούτε αν χάσει τις εκλογές" (!!)
  2. Η (με γεωμετρική πρόοδο) κλιμακούμενη αμφισβήτηση των διαδικασιών της εκλογής της 11/11 , του μητρώου μελών και φίλων , των νέων εγγραφών και της συμπεριφοράς του "κομματικού μηχανισμού" προς εξυπηρέτηση μιας υποψηφιότητας (αυτής του Προέδρου). Η αμφισβήτηση αυτή είναι προφανές ότι έχει στόχο να πείσει το εκλογικό σώμα ότι το παιχνίδι είναι "στημένο". Τι άλλο μπορούν να σημαίνουν φράσεις όπως " ο Πρόεδρος δεν παίζει με τίμια χαρτιά"?
  3. Η παραίτηση (προοδευτικά) από την πραγματική πολιτική αντιπαράθεση (που τόσο διακηρυσσόταν μέχρι προχτές, άσχετα αν τα κείμενα που διακινούνταν ήταν άχρωμα και άοσμα) και η ανταπόκριση στις πρακτικές περί "συνωμοσιών " και "υπονομευτών" με μοναδικό στόχο την απογοήτευση των πολιτών - ψηφοφόρων για την πολιτική αντιπαράθεση και την αποχή τους από την εκλογή. Απόδειξη τα επικοινωνιακά Non -paper που κυκλοφορούν μαζικά δυο μέρες τώρα και δίνουν "γραμμή" στους υποστηριχτές. Γιατί σε πείσμα όλων όσων γράφονται τις τελευταίες ημέρες από τις εφημερίδες (ερμηνεύοντας δήθεν τις δημοσκοπήσεις) ότι η ευρύτερη κοινωνία προτιμάει τον ΒΒ, στο στρατόπεδο του ΒΒ ξέρουν πολύ καλά ότι η αυξημένη συμμετοχή στην εκλογή της 11/11 (πάνω και από τα επίπεδα του 2004) θα είναι συντριπτικά υπέρ του ΓΑΠ και αυτό προσπαθούν τώρα (και θα προσπαθήσουν περισσότερο τις επόμενες μέρες με κάθε μέσο) να αποτρέψουν.
  4. Η προσπάθεια ενίσχυσης του προσωπικού πολιτικού του προφίλ που πλήττεται από την ίδια του την άστοχη έως προκλητική πολιτική συμπεριφορά μετά τις 16/9 και η υποψία αυτοκριτικής για τα πρόσφατα λάθη του. Έτσι μας είπε χθες ότι "είμαι ένας από σας, δεν ανήκω σε πολιτικά τζάκια, δεν είμαι αλαζονικός και ούτε θα μπορούσα να είμαι". Ο ΒΒ καταλαβαίνει ότι όσο κι αν πολλοί τον θεωρούν ικανότατο πολιτικό (με τα μέτρα και σταθμά του ισχύοντος πολιτικού συστήματος), υστερεί σε δύο βασικά πράγματα : Πρώτον δεν μπορεί να μιλήσει στην καρδιά των Πασόκων και δεύτερον δεν πείθει ότι έχει δικές του νέες ριζοσπαστικές και καινοτόμες ιδέες, αλλά υπόσχεται μόνο ότι αυτός "μπορεί να τα αλλάξει όλα" και να τα κάνει καλύτερα από ότι ο ΓΑΠ (έστω κι αν αυτά τα "όλα" είναι ιδέες του ΓΑΠ).
Συμπερασματικά το προεκλογικό "οπλοστάσιο" του ΒΒ φτωχαίνει δραματικά σε περιεχόμενο και δείχνει να παίρνει τη μορφή μιας (πιθανόν επικίνδυνης) μεθοδολογίας "αξιοπρεπούς ήττας".

Απέναντι σε αυτή την τακτική εμείς οι πολίτες που στηρίζουμε τον ΓΑΠ και την πολιτική του πρόταση δεν πρέπει να εφησυχάζουμε , διακρίνοντας πλέον το αναμενόμενο θετικό αποτέλεσμα. Ούτε να επαναπαυόμαστε σε λογικές ανάδειξης "υπονομευτών" και "συνωμοσιών" που αγγίζουν ίσως μια μερίδα των (παλαιών κυρίως) ψηφοφόρων, αλλά δεν ενδιαφέρουν το μέσο πολίτη. Μην υποτιμάμε τους πολίτες , γνωρίζουν πολύ καλά το ρόλο και τη στάση όλων ανεξαίρετα. Σε αυτή τη μίζερη λογική του "καταλληλότερου" , και ανεξάρτητα από την κεντρική προεκλογική καμπάνια του ΓΑΠ, όπως θα εξελιχθεί τις επόμενες μέρες, εμείς οι πολίτες πρέπει να αντιτάξουμε με πείσμα δύο πράγματα :
  • τον πολιτικό διάλογο για το ΠΑΣΟΚ της επόμενης μέρας , για την δημοκρατική παράταξη της επόμενης μέρας, για την κοινωνία της επόμενης μέρας, μια κοινωνία των αξιών, της ανατροπής , της λαϊκής συμμετοχής. Να συζητήσουμε με όλους τους ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ αλλά και ευρύτερα, τι ΠΑΣΟΚ θέλουμε , να ακούσουμε τους προβληματισμούς τους, να πούμε την άποψη μας, να συμφωνήσουμε στη συμμετοχή.
  • την όσο το δυνατόν μεγαλύτερη συμμετοχή στην εκλογή της 11ης Νοεμβρίου. Μια συμμετοχή που θα προκύψει από τον διάλογο που θα προηγηθεί και που δεν θάναι απλά μια ξερή επιλογή προσώπου αλλά μια επιλογή πολιτικής πρότασης και ταυτόχρονα μια απαίτηση κοινωνικής λογοδοσίας από την επόμενη μέρα.
Γιατί όπως πολύ σωστά έγραψε ο Mike : " "εγώ δεν μπορώ να ερωτευθώ κανέναν πολιτικό ηγέτη, υπαρκτό ή υποθετικό. Θα ερωτευόμουν όμως πολιτικές που απορρέουν από την ιδεολογική αποθήκη της σύγχρονης παγκόσμιας κεντροαριστεράς και βρίσκονται υπό τον διαρκή έλεγχο ηθικών κανόνων και κωδίκων."

7 σχόλια:

lmpg είπε...

Εύκολα τελικά διαπιστώνει κανείς ότι η έλλειψη σαφούς πολιτικού λόγου και διάθεσης εντοπισμού των όποιων αδυναμιών δεν βαρύνει τον ΓΑΠ αλλά την ιζνογκουντική πλευρά, η οποία για 4 συναπτά έτη, καθώς ομολογεί η ίδια η σέκτα προσπαθούσε να αναρριχηθεί στην ηγεσία με τρόπους αθέμιτους.

Απλά να ανοίξουν τα μάτια μας.

Και βέβαια ο ΓΑΠ από τη μεριά του οφείλει και είναι δεσμευμένος να τηρήσει απαρέγκλιτα τις δεσμεύσεις και υποσχέσεις του. Καλύτερα ένα ΠΑΣΟΚ μικρό, καινούριο, διαφορετικό, παρά αυτό το μόρφωμα που έχουμε μπροστά μας σήμερα. Καλύτερα μακριά από την εξουσία με ήθος και αξιοπρέπεια παρά στην εξουσία για την εξουσία και τη μάσα.

Εμείς τα μέλη μαζί με τον ΓΑΠ γιατί παραμένουμε ρομαντικοί και τρέφουμε ελπίδες για κάτι καλύτερο απ' αυτό που εδώ και χρόνια ζούμε.

Ανώνυμος είπε...

Συνεχίζω να φοβάμαι για ένα αποτέλεσμα διχαστικό την 11/11. Τα 2 11 αυτά ίσως σηματοδοτήσουν ένα νέο ΠΑΣΟΚ,που όμως με τις αλλαγές που επιτέλους πρέπει να γίνουν από τον ΓΑΠ θα χρειαστεί μεγάλη περίοδο αφομοίωσης. θα πρέπει όλοι μας να έχουμε στο μυαλό μας ότι και νέα και ίσως άπειρα πρόσωπα χρειάζονται, και μια ιδεολγική στροφή για την επίλυση βασικών ζητημάτων πολιτικής και η επιμονή στο άνοιγμα του κόμματος.

Αυτά είναιστοιχήματα μακροπρόθεσμα για τις γενιέςπου έρχονται και πρέπει να ξεφύγουν από τη μέγγενη του αμέσως επόμενου εκλογικού αποτελέσματος.

Η κοινωνία χρειάζεται τις ιδέες και την πολιτική του ΓΑΠ σε ένα ΠΑΣΟΚ όμως διαφορετικό. Ε αυτό δεν θα γίνει σε μια μέρα.

www.sotiris-koukios.blogspot.com

a.g είπε...

Συνεχίζω να φοβάμαι για ένα αποτέλεσμα διχαστικό την 11/11.

ενα μικρο σχολιο. Πρεπει καποια στιγμη να ξεκαθαρισει η ηρα απο το σταρι. Ο διχασμος υπαρχει εδω και χρονια, απλα λογω ασκησης της κυβερνητικης εξουσιας δεν "φαινοταν".
Η γνωμη μου ειναι οτι ο Παπανδρεου, αν χασει, δεν πρεπει να κατσει κατω απο το Βενιζελο αλλά να την κανει με ελαφρα. Και αν κερδισει να παρει τη χατζαρα και να καθαρισει κοσμο.

ganarg είπε...

Ωραία τα καλιστεία της 11/11 αλλά βλέπω ότι όποος κερδίσει και όποιος χάσει θα έχει ένα μαγαζί που δεν τραβάει πελάτες.

animalis είπε...

Αγαπητέ φίλε.
Η εξουσία είναι γλυκιά, αλλά πρέπει να εκπορεύεται από τον λαό.
Έτσι θέτω ορισμένες απόψεις όπως παρακάτω.
ΗΤΤΑ ΚΑΙ ΘΑΝΑΤΟΣ. ΤΟ "ΤΕΛΟΣ" ΕΝΟΣ ΗΓΕΤΗ Ή Η "ΑΡΧΗ" ΕΝΟΣ ΑΛΛΟΥ;
και
Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΔΑΚΤΥΛΟ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ
http://animalis.wordpress.com/

Not the boy next door είπε...

Οποιος κι αν είναι ο νικητής πρέπει να δεσμευτεί ότι θα καθαρίσει την κόπρο του Αυγείου και να στείλει σπίτι τους τα αντιπαραγωγικά στελέχη.

Και από τους υπάρχοντες υποψηφίους μόνο ο ΓΑΠ μπορεί να το κάνει (αρκεί να του έχουν μάθει κάτι οι πρώτες πρωινές ώρες της 17ης Σεπτεμβρίου)

deGreece είπε...

Αν δεν πάνε πολλοί να ψηφίσουν στις 11, όπως μου φαίνεται αυτή τη στιγμή, τι θα σημαίνει αυτό για το ΠΑΣΟΚ;

Η δική μου άποψη είναι ότι θα σημαίνει αμηχανία των πολιτών και μεταβατική ηγεσία για το νικητή.