23 Νοε 2007

Δηλώνω κι εγώ απεργοσπάστης

Το βρήκα στη Μαρία . Το αναδημοσιεύω όχι τόσο γιατί δεν θα κάνω απεργία, αλλά κυρίως γιατί μου θύμισε ένα καλό τραγούδι και ένα ε ξ α ι ρ ε τ ι κ ό βίντεοκλιπ .
Καλή ακρόαση και καλό σ/κ !


σου λέωωωωωωω!!!!Μια απλή μπλογκατζού είμαι...

Όσο για το Ασφαλιστικό , με καλύπτει απόλυτα το χθεσινό σχόλιο του ΔΔ στα ΝΕΑ.

ΤΑ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΑ ΤΑΜΕΙΑ - λέει- είναι χρεοκοπημένα και όπως πάμε οι συνταξιούχοι θα πληρώνουν από τον τάφο τους τα σπασμένα. Τρίχες κατσαρές για ομελέτα των άδειων κυβερνητικών κοστουμιών και άλλων, δημοσιογραφικών τινών, που εκλαμβάνουν το λειτούργημά τους ως μαγνητόφωνο των αφεντικών. Αν το κράτος επιστρέψει τα 8,2 δισ. ευρώ που έχει αρπάξει από τα Ταμεία, αν ο ιδιωτικός τομέας αναγκαστεί διά ροπάλου να πληρώσει όσα χρωστάει, δηλαδή άλλα τόσα, και αν καταπολεμηθεί η μαύρη εργασία, τότε τα Ταμεία θα υγιαίνουν για τον υπόλοιπο αιώνα. Μην τους πιστεύετε, μην τους ανέχεστε και μην τους ακολουθείτε. Στην πραγματικότητα και με τις διατάξεις του Ποινικού Κώδικα, είναι αρπακτικά, απατεώνες και κλέφτες. Κάνουν γιούρια στα Ταμεία γιατί εκλαμβάνουν τον μόχθο, τον ιδρώτα, το αίμα του εργαζομένου σαν τον ταβλά με τα κουλούρια. Εδώ πριν από μήνες καταβρόχθισαν τα ομόλογα σαν να τρώγανε μαρουλόφυλλα. Επιτέλους, εργαζόμενε, κουνήσου. Μπεκροπίνουν με το ψωμί σου!

3 σχόλια:

Μαρία είπε...

Σ' ευχαριστώ για την παράθεση :-) Αν θέλεις όμως συμπλήρωσε και τις διευκρινήσεις που έβαλα σήμερα το πρωί γιατί βλέπω να μου έρχονται οι ντομάτες έτσι βζιιιιν αν παρεξηγηθώ :-) Καλημέρες!

stefan είπε...

" Απαραίτητες διευκρινήσεις: Παιδιά, δεν είμαι κατά της απεργίας γενικά σαν αναφαίρετο δικαίωμα, πόσο μάλλον όταν υπάρχουν σοβαροί λόγοι. Το μοναδικό μου πρόβλημα (ένσταση για την ακρίβεια) είναι με ποια ιδιότητα θα μπορούσα να συμμετάσχω κι εγώ μέσα από το μη δημοσιογραφικό μου μπλογκ ως μη δημοσιογράφος στην απεργία των δημοσιογράφων... Στη γενική απεργία δε, που συμμετέχουν όλοι οι κλάδοι, το πιο πιθανό είναι να κρατήσω κλειστό το γραφείο μου κι αν γίνει και πορεία, να πάρω το πανό μου παραμάσχαλα και να κατέβω στους δρόμους. Τα αιτήματα είναι πολύ σοβαρά και αφορούν όλους μας. Όχι όμως ως μπλόγκερ, αλλά σαν επαγγελματία με ονοματεπώνυμο."

τάδε έφη - διευκρίνισε η Μαρία. Δεν νομίζω ότι χρειαζόταν. Νοήμονες πολίτες είμαστε όλοι. Δεν είμαστε?

Μαρία είπε...

νοήμονες είμαστε αλλά επειδή ποτέ δεν ξέρεις... :-)