27 Οκτ 2009

Ζητούνται σύμμαχοι για ανατροπές.

Είναι πραγματικά (και το εννοώ) απόλαυση να διαβάζεις αυτές τις ημέρες το προσωπικό ιστολόγιο του υφυπουργού παιδείας Γιάννη Πανάρετου! Θα ήταν πολύ μεγάλη φαντάζομαι η ικανοποίηση των πολιτών να ακολουθούσαν το παράδειγμα του και άλλοι υπουργοί αυτής της κυβέρνησης. Και μην πει κανείς " δεν παρατάει το πληκτρολόγιο να κάνει καμιά δουλειά? Καμιά αλλαγή στο σύστημα των πανελληνίων εξετάσεων?" Γιατί το άκουσα και αυτό. Παρατηρείστε αγαπητοί αναγνώστες τις ώρες ανάρτησης των ποστ του του υφυπουργού! Μαύρα μεσάνυχτα ή άγρια χαράματα γράφει ο άνθρωπος! Και γράφει την καθημερινότητα που αντιμετωπίζει στο υπουργείο. Και ζητάει σχολιασμό και προτάσεις.

Αναφέρθηκα και χθες ! Σήμερα όμως υπάρχει μια εξαιρετικά σημαντική άποψη, που ίσως για πρώτη φορά διατυπώνεται δημόσια από Έλληνα υπουργό παιδείας. Γράφει ο Γιάννης Πανάρετος:

"Η κλασική πολιτική προτεραιότητα στο Yπ. Παιδείας και μια από τις πρώτες ενέργειες των πολιτικών του ηγεσιών όταν αναλαμβάνουν τις ευθύνες του υπουργείου, είναι η διαμόρφωση ένος νέου συστήματος πρόσβασης στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.

Αυτό συνδυάζεται με την προσπάθεια ανταπόκρισης στο (δίκαιο και εύλογο) αίτημα της κοινωνίας για περιορισμό των φροντιστηρίων.

Βέβαια αυτός είναι και ένας «εύκολος» τρόπος να φανεί ότι το Yπουργείο παράγει «μεταρρυθμίσεις». Εύκολος υπό την έννοια ότι αποτελεί ρύθμιση και όχι πραγματική αλλαγή: το εξεταστικό είναι απλώς η κορυφή του παγόβουνου. Και αν δεν κοιτάξουμε τι βρίσκεται κάτω από το νερό, οποιοδήποτε και να είναι το εξεταστικό σύστημα, θα βρίσκουμε τα ίδια προβλήματα μπροστά μας."


Λέει κι άλλα ενδιαφέροντα στο ποστ του ο κ. υφυπουργός, αξίζει πραγματικά να το διαβάσετε όλο! Η άποψη αυτή, εφόσον αποτελεί θέση της ηγεσίας του υπουργείου, και εφόσον τεθούν οι βάσεις για την υλοποίηση της, αποτελεί ολική ανατροπή στο πως αντιμετωπίζουμε ως χώρα την εκπαίδευση και την παιδεία γενικότερα. Κι αν αλλάξει ριζικά ο τρόπος που αντιμετωπίζεται αυτό το ζήτημα, τότε θα αλλάξουν πολλά και σε όλους τους άλλους τομείς, και στην οικονομία και στην ανάπτυξη, και στο σεβασμό στον πολίτη και το περιβάλλον.

Μακάρι η Αννα Διαμαντοπούλου, ο Γιάννης Πανάρετος και οι συνεργάτες τους να τολμήσουν. Εγώ επιμένω να λέω : το ζήτημα είναι η κοινωνική συμμετοχή, η συναίνεση και η λογοδοσία. "Με ποιους και με ποια εργαλεία"! Το ζήτημα είναι η πολιτική παρέμβαση της κοινωνίας και των πολιτών, μέσα από καινοτόμες μορφές συμμετοχής και διαβούλευσης. Και σε αυτό το ζήτημα περιμένω να δω πρωτοβουλίες το προσεχές διάστημα. Γιατί καλό Γιάννη Πανάρετε το διαδίκτυο και η μπλογκόσφαιρα και άριστο αυτό που κάνεις σήμερα, αλλά την ώρα των αποφάσεων και των ανατροπών πρέπει να έχεις συμμάχους μέσα στην κοινωνία. Και αυτοί οι σύμμαχοι δεν μπορούν να είναι οι "συντεχνίες" που σήμερα ... σου στέλνουν μαιλ για τις αποσπάσεις τους και τα μισθολογικά τους! Ούτε οι "κομματικοί" που προσμετρώντας το "πολιτικό κόστος" θα σε πιέσουν να μη θιγούν "κατεστημένα" και status quo δεκαετιών. Κόμμα και συντεχνίες μπορούν σήμερα να σου εγγυηθούν ένα πράγμα μόνο : να πας μια ώρα αρχύτερα άπραγος σπίτι σου. Και τότε ούτε εμείς από την blogoσφαιρα θα μπορούμε να σε σώσουμε. 

4 σχόλια:

ο δείμος του πολίτη είπε...

Θα συμφωνήσω με τα σχόλιά σου. Παρακολουθώ το ιστολόγιό του και μιλάμε πρώτη φορά βλέπω πολιτικό να τα θέτει τόσο ωμά. Να δούμε τι προλάβει να κάνει...

Ευ. Σπινθάκης είπε...

Στέφανε, δηλώνω σύμμαχός σου (αν με θες) για τα ζητήαμτα παιδείας, περιβάλλοντος κλπ. Δυσκολεύομαι να συμμαχήσω με ανθρώπους που έχουν ήδη ασκήσει εξουσία με τον γνωστό τρόπο όπως ο κ. Πανάρετος. Μην ξεχνάς πως το άτιμο αυτό Υπ. Παιδείας έχει ξεδοντιάσει όλους ανεξαιρέτως τους φερέλπιδες υπουργούς που ήθελαν κάνουν την επανάστασή τους στην παιδεία. Ας κρατάμε μικρό καλάθι και ας μην εντυπωσιαζόμαστε από γυαλιστερές χάντρες...

stefan είπε...

@Ευ.Σπινθάκη
Αποδέχομαι τη συμμαχία. Από την άλλη θάλεγα και εγω να μην απορρίπτουμε εξ ορισμού κάποιον, επειδή είπε κάτι που δεν μας έχουν συνηθίσει άλλοι στην αντίστοιχη θέση. Το πρόβλημα δεν είναι οι "αγαθές προθέσεις". Το πρόβλημα είναι η εκατέρωθεν δυσπιστία.
Στο κάτω κάτω ο Γ.Πανάρετος δεν μας παρουσίασε "γυαλιστερές χάντρες" αλλά μια πραγματικότητα την οποία ξέρουμε όλοι, αλλά κανείς υπεύθυνος δεν τόλμησε μέχρι σήμερα να αναδείξει.

Ευ. Σπινθάκης είπε...

Στέφανε, 20 χρόνια φούρναρης (εκπαιδευτικός ήθελα να πω) δεν ελπίζω πια πως κάποιος υπουργός, καλών προθέσεων έστω, μπορεί να αλλάξει κάτι. Χειρότερα μπορεί να γίνουν τα πράγματα, καλύτερα μάλλον όχι. Εκτός αν υπάρξει κίνημα κοινωνικό-εκπαιδευτικό που να κάνει τα θέματα της παιδείας υπόθεση των πολλών. Τι να κάνω και εγώ, καρβέλια ονειρεύομαι! Πάντως στά όνειρά μου δεν βλέπω υπουργούς με υπολογιστές...