Τα αιτήματα των κάτω και οι επιλογές των πάνω...

" Στο πρώτο μου άρθρο μετά την συγκρότηση της νέας Κυβέρνησης του Γ.Α.Παπανδρέου σημείωνα ότι αυτή η κυβέρνηση έχει πολλά μέλη που είναι ικανά και διακρίνονται για την εργατικότητά τους. Δεν έχουν, όμως, όλα επαρκείς σχέσεις και εμπειρία με τα λαϊκά κινήματα. Δυστυχώς ήδη οι πρώτες κινητοποιήσεις με επιβεβαίωσαν. Ο τρόπος που αντιμετωπίζονται δείχνει ανεπαρκή αντανακλαστικά και σχεδιασμό έναντι των κινημάτων του κόσμου της εργασίας. Ακουστήκαν δε, κουβέντες που μπορούν να εκλειφτούν ακόμα και ως προσβολή.

Ανάλογα, στην συγκρότηση των νέων οργάνων της καθοδήγησης του ΠΑΣΟΚ δεν λήφθηκε υπόψη το πρόβλημα που επισημάνω. Δηλαδή, θα έπρεπε να εξοπλιστεί το ΠΑΣΟΚ με πληθώρα στελεχών που να έχουν επάρκεια επικοινωνίας με την κοινωνία εν γένει και την κοινωνική βάση του ΠΑΣΟΚ ειδικότερα. Με αυτό τον τρόπο το ΠΑΣΟΚ θα μπορούσε να κολυμπά μέσα στα υπό διαμόρφωση κινήματα. Να διαμεσολαβεί με πειστικότητα ανάμεσα «στα αιτήματα των κάτω» με τις επιλογές και αναγκαιότητες «των πάνω». Αντίθετα με μια τέτοια επιλογή, το κεντρικό ΠΑΣΟΚ άδειασε από κόσμο και δυσλειτουργεί. Το αποτέλεσμα είναι ότι η κυβέρνηση δεν αξιοποιεί μια μοναδική ασπίδα που θα μπορούσε να διαθέσει ενόψει επερχόμενων κοινωνικών εκρήξεων."

Προδημοσίευση από το άρθρο του Ν.Κοτζιά στην αυριανή Αξία!

Προς Παύλο Γερουλάνο : επεισόδιο τέταρτο...

Παύλο νάμαι πάλι! Σου είπα έχουμε θέματα εδώ στο Ναύπλιο για σένα. Τόσα ώστε κάλλιστα θα μπορούσες να δημιουργήσεις ΓΓ Ναυπλίου και γύρω περιοχής.

Κοίτα λοιπόν αυτή τη φωτογραφία! Μπούρτζι ! Ναι ! Η βραχονησίδα - κάστρο στην είσοδο του λιμανιού! Που όμοια της δεν υπάρχει σε όλη την Ευρώπη. Το Έθνος έγραψε σήμερα : "

Ένα μισοβυθισμένο λιμάνι, σπασμένες πόρτες και παράθυρα και λεηλατημένοι χώροι είναι η κατάσταση που επικρατεί στη νησίδα, η οποία δεν διαθέτει καν φύλακα"

Για περισσότερα διάβασε και εδώ.

Έπεται συνέχεια. Και το επόμενο επεισόδιο θα είναι ..."έκπληξη"

Προς Παύλο Γερουλάνο : επεισόδιο τρίτο...

Καλά τα καταφερες Παύλο μου στην ΕΡΤ! Τους πετσόκοψες! Αφού λοιπόν τέλειωσες εκεί, και τέλειωσες και με τον ΟΠΑΠ και τον ΕΟΤ, δεν νομίζεις πως ειναι καιρός να ασχοληθείς και με κανένα σοβαρό θέμα πολιτισμού?

Σε εχω ενημερώσει για ένα γεγονός στο Ναύπλιο! Σου έχω πει κι για ένα άλλο ένα στο Τολό! Απάντηση δεν πήρα σε κανένα! Έχω να σου πω κι άλλα για την περιοχή μας! Οσονούπω....

Κοίτα όμως ένα άλλο σήμερα! Κι αυτό στη γειτονιά μας. Εκεί στ' αυλάκι, κάτω από το οποίο μάλλον μας έχετε για ηλίθιους.

Αρχαία Δίολκος! Σου λέει κάτι? Δεν μπορεί! Κάτι θα σου λέει. Όταν πας στην πατρίδα σου την Κεφαλλονιά, όλο και θα περνάς από εκεί! Δεν σου λέει? Διάβασε τότε εδώ και δες και το βιντεάκι που μας κάνει ρόμπα! Και σε παρακαλώ! Μη στείλεις το Δρούτσα να καθαρίσει τους Εγγλέζους!

Για το θέμα έχω ξαναγράψει πριν ενάμιση χρόνο! Ε! Δεν είναι καιρός Παύλο μου να γίνει κάτι ?

Να σταματήσουν να μαυρίζουν τις ψυχές μας

"Νομίζω ότι η κυβέρνηση πρέπει να αναστοχαστεί περισσότερο επί των μακρόχρονων πολιτικών επιπτώσεων της κρίσης. Πράγματι οφείλει να αντιμετωπίσει την δημοσιονομική πτυχή της. Αλλά, ταυτόχρονα, να θυμάται ότι καμιά χώρα δεν εξήλθε μέχρι σήμερα από την κρίση χωρίς πολιτική στρατηγική και σχέδιο, αν αυτή οφειλόταν σε τρεις ταυτόχρονα παράγοντες όπως τους προαναφερθέντες και όχι μόνο στα δημοσιονομικά. Αυτό σημαίνει ότι η αντιμετώπιση πρέπει να γίνει με πιο σαφή και, ταυτόχρονα, με πιο σύνθετο τρόπο.

Η κυβέρνηση υπονομεύει τον εαυτό της, όταν συνεχώς κάνει ή επιτρέπει (δεν είμαι ντέντεκτιβ για να είμαι σίγουρος) τις συνεχείς διαρροές για παρόντα και μελλοντικά μέτρα σταθεροποίησης και λιτότητας. Αν είναι σε κάτι που συμφωνούν όλοι οι οικονομολόγοι σε όλο τον κόσμο, από δογματικά κρατιστές μέχρι τους αναρχικούς φιλελεύθερους, και από τον Κ.Μαρξ μέχρι τους νεοφιλελεύθερους Χάγιεκ και Φρίντμαν, είναι η σημασία που παίζει η κοινωνική ατμόσφαιρα και η αίσθηση εμπιστοσύνης που έχει μια κοινωνία στην οικονομία της."

Προδημοσίευση από το άρθρο του Ν.Κοτζιά στην Αξία του ερχόμενου Σαββάτου.

Πόσο χρήσιμος είναι τελικά ένας σωστός Παπανδρέου σε μια λάθος εξουσία?

"Τρία πράγματα χρειάζονται για την ανάπτυξη : στόχοι - κράτος - επενδύσεις. Ας πούμε πως το πρώτο και το τρίτο είναι δεδομένα (που δεν είναι 100%). Το κράτος και η λειτουργία του είναι αυτό που θα δώσει την ώθηση για μια άλλου τύπου  ανάπτυξη. Γιαυτό και θεωρώ πως η διοικητική μεταρρύθμιση της χώρας είναι το μεγάλο στοίχημα αυτής της κυβέρνησης. Γιατί όλα τα άλλα δεν μπορούν να γίνουν χωρίς αυτό, αλλά και αυτό δεν μπορεί να προχωρήσει χωρίς τα άλλα.

Ο  Καποδίστριας ΙΙ και οι νέες περιφέρειες της χώρας, σε συνδυασμό με τον νέο εκλογικό νόμο είναι τα σημεία κλειδιά για την εκ βάθρων αναδιοργάνωση του ανάλγητου ελληνικού κράτους. Πρέπει  να αποκτήσουμε ισχυρούς, αυτοδιοίκητους και -επιτέλους - αυτοχρηματοδοτούμενους δήμους. Πρέπει να αποκτήσουμε ισχυρή αιρετή περιφερειακή αυτοδιοίκηση γιατί μόνο σε αυτό το επίπεδο, όσο πιο κοντά γίνεται στον πολίτη μπορεί να αναπτυχθεί η συμμετοχή και η λογοδοσία. Πρέπει, μέσα από τον εκλογικό νόμο, να απεγκλωβίσουμε τον πολιτικό από την πελατειακή σχέση με τον πολίτη και να τον κάνουμε πραγματικό αντιπρόσωπο του."

19 Οκτωβρίου έγραφα τα παραπάνω!

"Η διαδικασία υιοθέτησης του νέου χάρτη της Αυτοδιοίκησης και της Περιφερειακής Διοίκησης θα είναι μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία για όλους μας, να αποδείξουμε ότι και θέλουμε και μπορούμε να το κάνουμε. Όλοι όσοι έχουμε ένα θεσμικό ρόλο, οφείλουμε να σκεφθούμε και να πράξουμε αντικειμενικά και ρεαλιστικά. Να αφήσουμε στην άκρη κάθε είδους μικροσκοπιμότητα, κομματική, πολιτική, ψηφοθηρική.

Πολλές φορές, αλλαγές αυτής της κλίμακας στο πολιτικό σύστημα και στη δημόσια ζωή προκαλούν ζημιά σε κακώς εννοούμενα συμφέροντα, αυτά που έχουν εδραιωθεί εδώ και δεκαετίες, που μας κρατάνε πίσω. Πρέπει να έχουμε συνεχώς στο μυαλό μας ότι ο στόχος μας είναι ακριβώς αυτός: να σπάσουμε αυτά τα συμφέροντα και να δημιουργήσουμε μια νέα αντίληψη για το τι είναι και τι σημαίνει άσκηση δημόσιας εξουσίας σε όλα τα επίπεδα.

Πρέπει να πάψει η κακώς εννοούμενη πολιτική εξάρτηση μεταξύ βουλευτών, δημάρχων και νομαρχών. Να πάψει η συνήθης πρακτική της συνδιαλλαγής μεταξύ κυβέρνησης και Αυτοδιοίκησης, για τα κονδύλια και για τα έργα που αναπαράγει μια πελατειακή και αδιαφανής πολλές φορές σχέση, που αναπαράγει και τη διαφθορά. Πρέπει να πάψουν οι μικροεξυπηρετήσεις εις βάρος των βασικών συμφερόντων των πολιτών."

Αυτά είπε μεταξύ αλλων ο ΓΑΠ στην παρουσίαση του Καλλικράτη.  Και όλοι περίμεναν να δουν πως θα υλοποιηθεί η σημαντικότερη, κατά τη γνώμη μου ανατροπή που έχει ανάγκη ο τόπος! Και τι είδαμε? Ένα άχρωμο, άοσμο και προπάντων άτολμο κείμενο-πλαίσιο διοικητικής μεταρρύθμισης προς διαβούλευση. Και φυσικά, όταν ξεκινάς δειλά, πέφτουν τα κοράκια να σε φάνε! Και δυστυχώς στην Ελλάδα τα (κάθε είδους πράσινα, κόκκινα, μπλε και μαύρα) κοράκια κάνουν ακόμη κουμάντο!

Σε συζητήσεις με φίλους από διάφορους πολιτικούς χώρους και όχι μόνο το ΠΑΣΟΚ ακούω απόψεις για την "παντοδυναμία του περιφερειάρχη και του δήμαρχου", για "διαδικασίες που δεν είναι δημοκρατικές", για τον "αφανισμό της κοινωνίας των πολιτών με την ισχυροποίηση της εξουσίας των μεγάλων δήμων και των περιφερειών" και άλλα πολλά, που έχουν αξία να ληφθούν υπόψη, αλλά για μένα δεν είναι αυτό το κυρίαρχο ζήτημα. Για μια ακόμη φορά κάνουμε κάτι τσαπατσούλικα και στο πόδι, δεν έχουμε σαφή στόχο ( το περίεργο για μια ακόμη φορά είναι πως ο ΓΑΠ έχει, αλλά όλοι γύρω του δείχνουν να είναι αλλού γι' αλλού!), δεν ξεκαθαρίζουμε τη διαδικασία, δεν δίνουμε αναπτυξιακη προοπτική σε μια αλλαγή που στην ουσία αποτελεί βασική προϋπόθεση για το σύνολο των δομικών αλλαγών που έχει ανάγκη άμεσα ο τόπος.

Τρεις βασικές αρχές κατά τη γνώμη μου πρέπει να διέπουν αυτή τη διοικητική μεταρρύθμιση:

•  Η εξουσία στην περιφέρεια. Ναι! Αυτή είναι η λογική της Ευρώπης των περιφερειών, αυτό ισχύει παντού, αυτή είναι η μόνη αναπτυξιακή προοπτική. Εγώ θέλω πανίσχυρους και τους δύο βαθμούς της Τ.Α., αλλά όχι πανίσχυρο τον περιφερειάρχη και τον δήμαρχο. Δεν έχουμε ανάγκη από "μικρούς πρωθυπουργούς". Έχουμε ανάγκη από συλλογική και ευκίνητη διοίκηση κοντά στον πολίτη και με τη συμμετοχή και τον έλεγχο του πολίτη. Αυτό μεταφράζεται σε ένα απόλυτα αναλογικό εκλογικό σύστημα (και όχι σε αυτό που ισχύει σήμερα), αυτό σημαίνει αντιπροσωπευτικότητα σε όλα τα επίπεδα (και όχι διορισμούς αντιπεριφερειαρχών και αντιδημάρχων π.χ.), και φυσικά αυτό σημαίνει , πριν από όλα και πάνω από όλα λογοδοσία στους πολίτες (με τη δημιουργία και λειτουργία σωμάτων πολιτών μέσα από διαδικασίες εθελοντικής συμμετοχής και κλήρωσης).
• Οι πόροι στην περιφέρεια. Πραγματικοί πόροι, άμεσα εισπραττόμενοι! Και όλο το ΕΣΠΑ (πλην λειτουργικών δαπανών της κεντρικής διοίκησης) στην περιφέρεια και τους Δήμους. Ναι! Εγώ θέλω άμεσους πόρους στην Τ.Α.! Από την άμεση φορολογία, από το ΦΠΑ, από το φόρο ακίνητης περιουσίας και από όπου αλλού. Δεν θα είχα αντίρρηση σαν πολίτης ακόμη και σε μια αύξηση του ΦΠΑ κατά 2-3 μονάδες, αρκεί να ήξερα ότι αυτά τα έσοδα θα πάνε για την πραγματική ανάπτυξη του Δήμου μου. Για να μην μπορεί ο εκάστοτε αιρετός δήμαρχος να κρύβεται πίσω από το άλλοθι του "δεν μου δίνει λεφτά το κράτος" . Για να μπορώ να τον ελέγξω και να κρίνω το έργο του. Για να ξέρω ότι τα χρήματα που πληρώνω μένουν στο τόπο τους και δεν "τρώγονται" στο δρόμο από διάφορους επιτήδειους.
• Χωροταξικός σχεδιασμός των δήμων και των περιφερειών για την πραγματική (και προφανώς σήμερα πράσινη) ανάπτυξη και όχι για τις καρέκλες της εξουσίας. Μια πόλη και τρία χωριά δεν κάνουν έναν καινούργιο δήμο! Κάνουν πάλι μια πόλη και τρία χωριά, τα οποία υποβαθμίζονται σε βάρος της πόλης. Αντίθετα μια γεωγραφική περιοχή με κοινό αναπτυξιακό δυναμικό, είτε σαν αστικό περιβάλλον είτε σαν αγροτική περιοχή είτε σαν τουριστικό και πολιτιστικό υποκείμενο, μπορεί με τον κατάλληλο σχεδιασμό και με κίνητρα (οικονομικά αλλά και διοικητικά) να αναβαθμιστεί πραγματικά και να αναπτυχθεί βιώσιμα και να αποτελέσει αυτοτελή διοικητική περιφέρεια. Να αναπτύξει σωστά τις υποδομές της, την χωροταξική ανάπτυξη της, να προστατέψει αποτελεσματικά το περιβάλλον. Αυτή η γεωγραφική περιοχή δεν είναι απαραίτητο να ακολουθεί ντε και καλά υφιστάμενες διαιρέσεις, μπορεί και πρέπει να ανατρέψει υπάρχοντα "σύνορα" πόλεων, οικισμών, επαρχιών, νομών, σύνορα που στον έναν ή τον άλλο βαθμό δημιουργήθηκαν κάτω από συνθήκες που δεν εξυπηρετούσαν αναπτυξιακούς σκοπούς*. Ξαναλέω αυτό που έχω πει για τον τόπο μου, όσο κι αν πολλοί "βγάζουν σπυριά" στο άκουσμα του. Θεωρώ αδιανόητο (και φυσικά "ακριβό") Άργος και Ναύπλιο να συνεχίσουν να αποτελούν δύο ξεχωριστούς δήμους! 

Αυτές οι τρεις βασικές αρχές ικανοποιούνται από τον Καλλικράτη, έτσι όπως παρουσιάστηκε? Σύμφωνα με τα λεγόμενα Παπανδρέου ναι! Σύμφωνα με την εισήγηση του ΥΠΕΣ όχι! Και εύλογα διερωτάται κανείς : μα καλά , ο Ραγκούσης Υπουργός της κυβέρνησης του ΓΑΠ δεν είναι?

Δεν θα επεκταθώ προς το παρόν περαιτέρω. Θα περιμένω την εξέλιξη και το αποτέλεσμα της διαβούλευσης. Δεν έχω όμως καλό προαίσθημα! Και πολύ φοβάμαι πως και αυτή η ανατροπή, όχι απλά θα μείνει στα λόγια, αλλά θα χαθεί οριστικά η μεγάλη ευκαιρία να πάμε μπροστά! Υπάρχει ακόμη χρόνος να γίνει κάτι καλό! Διάθεση και πολιτική βούληση υπάρχει? Γιατί έχω διαρκώς την αίσθηση (την είχα και πριν, αλλά άλλο οι ασκήσεις επί χάρτου στην αντιπολίτευση και άλλο η εξουσία) ότι βλέπω έναν Παπανδρέου εξαιρετικά (έως απελπιστικά πια) μόνο και απογοητευτικά ανεκτικό (και συνάμα απολογητικό) στις καθημερινές παλινωδίες των κυβερνητικών στελεχών? Γιατί πρέπει ένας πρωθυπουργός να απολογείται τελικά τέσσερις ολόκληρες ώρες για τα σφάλματα και τις παραλείψεις των υπουργών του? Αν κάθε εκατό μέρες κάνει το ίδιο πράγμα, τότε τι ελπίδα έχουμε τελικά για αλλαγές σε τούτη τη ρημάδα την χώρα? Πόσο χρήσιμος είναι τελικά ένας σωστός Παπανδρέου σε μια λάθος εξουσία? Πότε επιτέλους θα αντιληφθεί ότι η μόνη δύναμη του είναι ο πολίτης? Ο πολίτης που ακόμη, σε πείσμα των συμφερόντων, του έχει εμπιστοσύνη και προσβλέπει στη δική του αποφασιστική συμβολή για ανατροπές. Φτάνει κι αυτός να του δώσει την εμπιστοσύνη και την εξουσία που δικαιούται.

* Η Τροιζηνία , μια γεωγραφική περιοχή της Αργολίδας, ανήκει εδώ και πάνω από 50 χρόνια στην Νομαρχία Πειραιά! Ο λόγος που η τότε κυβέρνηση επέλεξε αυτήν την παρανοϊκή διοικητική διαίρεση, ήταν το ότι η περιφέρεια του Πειραιά είχε ισχυρή παρουσία δημοκρατικών δυνάμεων και ειδικά της Αριστεράς, πράγμα το οποίο δυσκόλευε την εκλογή κυβερνητικών βουλευτών και απειλούσε τον απόλυτο έλεγχο της περιφέρειας. Έτσι φτάσαμε μέχρι και σήμερα η Τροιζηνία , αλλά και τα Κύθηρα, να ανήκουν ακόμη στο Νομό Πειραιώς! Αν αυτός ο παραλογισμός συνεχιστεί και τώρα, είναι σαφές ότι δεν έχουμε στόχο την προκοπή αυτού του τόπου.

Μοναξιές..

Απο τα χθεσινά ΝΕΑ

Chart Wars : Η πολιτική ισχύς της οπτικοποίησης (και ερμηνείας) των δεδομένων

Η Αίγλη ,ο Παναγιώτης και η αθεράπευτη βλακεία του ελληνικού πολιτικού συστήματος

Και ξαφνικά δυο νέοι άνθρωποι, εξαιρετικά πετυχημένοι στον τομέα τους, βρίσκονται στο επίκεντρο του "καννιβαλισμού" των Μέσων (παλιών και νέων), επειδή κάποιοι είχαν τη φαϊνή ιδέα να τους τοποθετήσουν ως μη εκτελεστικά μέλη στα ΔΣ δύο μεγάλων οργανισμών του Πολιτισμού και του Τουρισμού. Και ξαφνικά διαβάζουμε για "αρχισπάμερ" και "αρχιβατόμουρα" (= ο πασόκος με το blackberry), για "κοριτσόπουλα χωρίς πτυχίο" και για "βολεμα των δικών μας παιδιών".

Ας βάλουμε λίγο τα πράγματα στη θέση τους.

Πρώτα πρώτα δυστυχώς επιβεβαιώνεται για μια φορά ακόμη το "ενός κακού μύρια έπονται". Σε αυτό το ιστολόγιο έγραψα με σαφήνεια ότι το θέμα της επιλογής των προσώπων για τις πολιτικές θέσεις της διοίκησης από τη νέα κυβέρνηση ξεκίνησε σαν μια πρωτοποριακή ιδέα, ίσως η καλύτερη από τον πόλεμο και μετά, αλλά στην υλοποίηση "εκτελέστηκε" πριν καν αρχίσει. Ήταν λοιπόν αναμενόμενο, ότι όταν δεν ξεκαθαρίζεις με απόλυτη διαφάνεια και σαφήνεια απέναντι στους πολίτες στόχους, διαδικασίες και πολιτικό υπόβαθρο πάνω στα οποία θα κάνεις την όποια επιλογή, μοιραίο είναι να δώσεις δικαιώματα αμφισβήτησης και κριτικής. Και βέβαια συχνά "μαζί με τα ξερά να καίγονται και τα χλωρά".

Η Αίγλη και ο Παναγιώτης βρέθηκαν σαν εργαζόμενοι, για ένα πολύ συγκεκριμένο λόγο (και επομένως ένα πολύ συγκεκριμένο έργο) ο καθένας τους, στην ομάδα επικοινωνίας του ΓΑΠ (και όχι του ΠΑΣΟΚ) μετά το2004. Εξαιρετικοί και οι δύο στον τομέα τους, βρέθηκαν σε ένα χώρο εντελώς άγνωστο για αυτούς μέχρι τότε και κλήθηκαν να εφαρμόσουν επ' αμοιβή στην πολιτική επικοινωνία αυτό που έκαναν πολυ πετυχημένα στην προσωπική τους καθημερινότητα. Το αν πέτυχαν ας το κρίνουν άλλοι. Έχω άποψη, αλλά δεν είναι αυτό το θέμα μας σήμερα.

Όσον αφορά το θέμα της αμοιβής των εργαζομένων στα κόμματα, στην Ελλάδα ως γνωστόν ισχύει μια πρακτική που λέει ότι  "τον διορίζω στο δημόσιο μέσω παραθύρων που μου δίνει το κοινοβουλευτικό σύστημα και τον αποσπώ στο κόμμα". Πρακτική η οποία χρησιμοποιείται χρόνια και από όλους ανεξαίρετα. Δεν συμφωνώ βέβαια με αυτήν, αλλά για πείτε μου, ποιος έχει ασχοληθεί αλήθεια ποτέ να την αλλάξει? Επομένως οποιοδήποτε φτηνό σχόλιο για το συγκεκριμένο ζήτημα, είναι εκ προοιμίου άδικο, γιατί δεν έχει εναλλακτική πρόταση. Αυτή είναι η μια σημαντική βλακεία του κοινοβουλευτικού μας συστήματος ως προς την λειτουργία των κομμάτων.

Το πρόβλημα με νεολαίους σαν την Αίγλη και τον Παναγιώτη ξεκινάει από το γεγονός ότι κάποιοι - σκόπιμα ή μη, αφελώς η μη - αποφάσισαν κάποια στιγμή να εισηγηθούν στον ΓΑΠ (και αυτός το αποδέχτηκε χωρίς δεύτερη σκέψη), ότι τέτοιοι άνθρωποι θα μπορούσαν να είναι χρήσιμοι και ως πολιτικές οντότητες μέσα στο κόμμα. Και τι κακό έχει αυτό θα μου πείτε?

Έχει δύο κακά κατά τη γνώμη μου. Πρώτον ποιος αλήθεια αξιολόγησε τις δυνατότητες τους να πάρουν πολιτικό ρόλο μέσα σε ένα κόμμα όπως το ΠΑΣΟΚ (ή η νεολαία του)? Και μάλιστα σε θέματα (βασικές ιδέες του ΓΑΠ) που το Πασοκ ακόμη ... βγάζει σπυριά ακούγοντάς τες! Και δεύτερο και σημαντικότερο : φρόντισαν αυτοί που τους προώθησαν να δημιουργήσουν γύρω τους εκείνη την ασπίδα που θα τους προστατέψει, ώστε να παραμένουν χρήσιμοι σε αυτό που κατ' αρχήν επιλέχτηκαν?

Θέλω να πω το εξής : Τι παραπάνω θα προσφέρουν σήμερα ο Παναγιώτης και η Αίγλη με το διορισμό τους στα ΔΣ του ΟΠΑΠ και του ΕΟΤ? Πόσο σχέση έχουν με το αντικείμενο? Γιατί να χρεωθούν μια πιθανά άστοχη απόφαση των οργανισμών αυτών, η οποία πάρθηκε με την ψήφο τους? Αλλά και πέρα από αυτό : πόσο θα βοηθήσει η παρουσία τους σε αυτούς τους οργανισμούς στο να γίνουν πιο χρήσιμοι σε αυτό για το οποίο κατ' αρχήν επιλέχτηκαν? Μήπως τελικά μια αποτυχία στην πολιτική τους παρουσία (πράγμα για το οποίο κάποιοι στο πασοκ θα πετάξουν τη σκουφια τους) οδηγήσει και στην επαγγελματική τους απαξίωση?

Ο Παναγιώτης και η Αίγλη θα κριθούν εκ του αποτελέσματος. Κάποιοι όμως κρίθηκαν ήδη και δυστυχώς επιμένουν αμετανόητα σε πρακτικές που δεν γίνονται πια αποδεκτές από τους πολίτες. Δεν δημιουργούμε έτσι νέο "πολιτικό προσωπικό" κύριοι! Έτσι "καίμε" ότι δημιουργικό και σύγχρονο διαθέτει η κοινωνία και ειδικά η νεολαία μας. Πάρτε το επιτέλους χαμπάρι και αλλάξτε νοοτροπία!

Update 8.1.10 : Η απάντηση του Παναγιώτη στο blog του, εκτός του ότι με επιβεβαίωσε, με απογοήτευσε κιόλας. Δεν μπορώ να πιστέψω τέτοια αφέλεια και αλαζονεία! Δεν θα σχολιάσω τις απόψεις για την λειτουργία του ΟΠΑΠ! Δεν αντέχουν σε σχολιασμό! Μια απορία έχω μόνο! Αυτό το "μου έγινε μια πρόταση..." το σκέφτηκε καλά πριν το πει? Μήπως ξέχασε ότι είναι σε εξέλιξη (έστω στα λόγια βρε αδερφέ) μια διαδικασία επιλογής? Μήπως εξέθεσε αυτούς που τον επέλεξαν? Λέω! Μήπως?