27 Απρ 2010

Mίκη κάνεις λάθος!

Διάβασα πριν λίγο τη δήλωση του Μίκη Θεοδωράκη για το ΔΝΤ. Έχω μέρες που προσπαθώ να συγκρατηθώ και να μην γράψω κάτι για το "σήριαλ ΔΝΤ". Παρακολουθώ - όχι με ιδιαίτερη προσοχή για να είμαι ειλικρινής, γιατί μου είναι αδιάφορο - τα όσα λέγονται και κυρίως γράφονται και αισθάνομαι εντελώς ηλίθιος σαν πολίτης. Σαν να μη ζω εγώ σε αυτή τη χώρα, σαν να μην ξέρω εγώ τι έγινε και τι έχει συμβεί. Σαν όλοι αυτοί οι ειδικοί και οι ανειδίκευτοι που μιλάνε (και συχνά γκαρίζουν) και γράφουν, να ανακάλυψαν ξαφνικά τα τεράστια διαρθρωτικά οικονομικά προβλήματα της χώρας, να εντόπισαν μόλις χτες τις νέες συνωμοσίες που εξελίσσονται σε βάρος της "περίφημης" Ελλάδας που μας οδηγούν στην άνευ όρων υποταγή στο ΔΝΤ. Το ΔΝΤ που το ξέραμε, αλλά δεν το φοβόμασταν, και που τώρα έχει γίνει ο "κακός λύκος" για να πίνουν τα μικρά παιδιά το βράδυ το γάλα τους.

Και αυτή η σημερινή γραπτή δήλωση του Μίκη Θεοδωράκη με έβγαλε από τα ρούχα μου. 

Πρώτα πρώτα τώρα κατρακύλησε η χώρα? Από το 2009? Αλήθεια θυμάται κανείς από την μεταπολίτευση και μετά - με εξαίρεση ίσως το 81-85 και το 93-96 - να μην κατρακυλάει αυτή η χώρα? Τώρα είδες την κατρακύλα Μίκη? Επί ΝΔ δεν την έβλεπες?

Ύστερα ... καιρό είχα να ακούσω αυτό το "για όλα φταίνε οι Αμερικάνοι"! Και όποιοι άλλοι τέλος πάντων. Πάντα σε αυτή τη χώρα φταίνε κάποιοι άλλοι. Ακόμη και μεταξύ μας, πάντα φταίει ο γείτονας, ποτέ εμείς. Πόσο μάλλον όταν "σφίγγουν οι κώλοι" στο εσωτερικό, τότε φταίει πάντα ο ... ιμπεριαλισμός. Ποιοι μας ντρόπιασαν και μας φόβισαν Μίκη μου? Μήπως αυτοί που μας έδιναν πακέτα Ντελόρ, ΚΠΣ κλπ κλπ τόσα χρόνια? Και εμείς τι τα κάναμε? Τα μετατρέψαμε σε ανάπτυξη Μίκη μου? Τα ρίξαμε στην παιδεία, την υγεία, την κοινωνική δικαιοσύνη, την προστασία του περιβάλλοντος και της πολιτιστικής μας κληρονομιάς, την αγροτική παραγωγή και τον τουρισμό? Ή τα εξαφανίσαμε με τον πιο μαγικό ομολογουμένως τρόπο στην ιστορία της παγκόσμιας οικονομίας της ανθρωπότητας?

Και το ότι σήμερα κάποιοι μας εγκαλούν για αυτή μας τη συμπεριφορά ερμηνεύεται ως επιθυμία τους να μας "καταργήσουν ως λαό"? Ποιος Έλληνας πολίτης μπορεί να το δεχτεί αυτό? Και από πότε η ορθολογική λειτουργία ενός κράτους, έτσι όπως λειτουργεί κάθε κράτος γύρω μας σε ανατολή και δύση, ονομάζεται "κατάργηση ενός λαού"? Σε τελική ανάλυση Μίκη μου, αν δεν μπορούμε μόνοι μας να καταργήσουμε το φακελάκι, το "μαύρο" ιδιαίτερο, τη μίζα στην εφορία και την πολεοδομία, τη χοντρή μίζα στα δημόσια έργα και τις προμήθειες του δημοσίου, τα ατελείωτα ρουσφέτια στην τοπική αυτοδιοίκηση, τότε ας έρθουν να μας τα καταργήσουν άλλοι! Κι αν αυτό εσύ το λες "κατάργηση του λαού" , εγώ Μίκη μου το λέω "επιτέλους άσπρη μέρα". Και θα ευγνωμονώ αυτόν που θα το πράξει. Θα προτιμούσα να είναι η Ελληνική Κυβέρνηση και ο πρωθυπουργός (και νομίζω πως μπορούν ακόμη και τώρα την ύστατη στιγμή). Αλλά δεν με χαλάει, εδώ που φτάσαμε, να μας το επιβάλει ο οποιοσδήποτε.

Όπως δε με χαλάει να μας επιβάλλουν και συνεννόηση και συνεργασία με τη γείτονα Τουρκία. Το προτιμώ από το να σπαταλάω άσκοπα (συν τις χοντρές μίζες) ένα δεύτερο προϋπολογισμό για αμυντικές δαπάνες. Το προτιμώ για να δω επιτέλους: έχει πετρέλαιο αυτό το Αιγαίο? Κι ας μου ανήκει το μισό (από το πετρέλαιο , όχι από το Αιγαίο, προς αποφυγή παρεξήγησης) ! Από το ολότελα.... 

Κουράστηκα λοιπόν Μίκη μου να ακούω για συνωμοσίες και εχθρούς. Κουράστηκα να μου φταίνε οι άλλοι. Όχι Μίκη μου ! Εγώ φταίω! Εγώ και αυτοί που ψηφίζω. Και αν δεν μπορώ εγώ και αυτοί που ψηφίζω να λύσουμε το πρόβλημα, τότε ας έρθουν όποιοι έρθουν. Αυτοί τα έλυσαν και σε άλλα μέρη. Η διαφορά είναι πως εκεί οι αλλαγές έγιναν ανώδυνα σε 15 χρόνια. Εδώ δυστυχώς θα γίνουν επώδυνα για κάποιους σε 1-2, γιατί απλά όταν οι άλλοι προβληματίζονταν και προετοιμάζονταν, εμείς ζούσαμε στην τρελή χαρά. Τώρα ... ήρθε η ώρα να προχωρήσουμε.

Γιαυτό διαφωνώ κάθετα μαζί σου Μίκη ! Ξέρεις τι περίμενα από σένα? Όχι συνωμοσιολογία και αντίδραση σε αυτά που είναι αυτονόητο πια ότι θα γίνουν! Αλλά να κτυπήσεις το καμπανάκι για μετά τα μέτρα. Εσύ που είσαι ζωντανό κομμάτι της πολιτιστικής περιουσίας, εσύ που συνέγειρες γενιές και γενιές με τα τραγούδια σου, θα περίμενα να πεις στους Έλληνες τι θα γίνει μετά τα μέτρα! Θα βάλουμε επιτέλους στόχους? Θα ξαναβρούμε οράματα αλλά και μεθοδολογία να τα υλοποιήσουμε? Θα δώσουμε περισσότερο βάρος στην συμμετοχή του πολίτη που τόσα χρόνια την ακούμε σαν ανέκδοτο? Θα αναδείξουμε τον πραγματικό πλούτο αυτής της χώρας και τις τεράστιες δυνατότητες των ανθρώπων της? Η μετά από δυο τρεις γενιές θα ξανακαλούμε τους "Στρος Καν" της εποχής να μας σώσουν? Και πάλι θα γκρινιάζουμε για συνωμοσίες και ιμπεριαλιστές? Αυτό είναι το ζήτημα Μίκη μου και όχι το ποιος έφταιξε και ποιος φταίει σήμερα! 

Υ.Γ. Ένας Έλληνας μετανάστης δεύτερης γενιάς προχτές στο Heilbronn μου είπε το εξής : "Εδώ στη Γερμανία οι Έλληνες είμαστε κλίκες. Οι Τούρκοι όπου παρουσιάζονται λένε "εμείς οι Τούρκοι". Εμείς λέμε "εγώ ο Σταύρος", "εγώ ο Δημήτρης", "εγώ ο Νίκος". Με τέτοια μυαλά δεν πάμε μπροστά!"

26 Απρ 2010

ΤόΠΟΙ : Περισσότερη Δημόσια Πληροφορία

O Δημήτρης Ζαχαριάδης (κατα "κόσμο" και τήλαφος), καλός φίλος, ολοκλήρωσε τη νέα του συλλογική, διαδικτυακή προσπάθεια, τους Τόπους.

Η πρώτη τους έκδοση σχηματίζει μια πλατφόρμα απλών διαδικασιών συλλογής και οργάνωσης πληροφοριών γύρω από περιβαλλοντικά και άλλα θέματα με έμφαση στην συλλογικότητα της διαχείρισης των πόρων και την ανοικτή πρόσβαση στα δεδομένα που συλλέγονται.

Στο http://topoi.gr/about.html είναι δυνατή η καταγραφή των συμβάντων που θεωρείτε σημαντικά για τον δικό σας τόπο και μπορεί να αποτελέσει μια σημαντική πηγή πληροφοριών και πρακτικών τοπικά και κεντρικά, με βάση το είδος τους και τη διοικητική δομή των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης σε οικισμούς, δημοτικά διαμερίσματα, δήμους και νομαρχίες της χώρας.

Η πλατφόρμα αυτή είναι βασισμένη σε ανοιχτά δεδομένα από το Geonames, με τα ελληνικά ονόματα και τους κωδικούς οικισμών και ΟΤΑ από την Εθνική Στατιστική Υπηρεσία, η μηχανή αναζήτησης περιέχει πάνω από 40.000 τόπους της Ελλάδας. Παράλληλα είναι ένα εργαλείο καταγραφής αναδασωτέων εκτάσεων, μια και οι επισκέπτες των ΤόΠΩΝ, μπορούν να βοηθήσουν στην ηλεκτρονική καταγραφή των βασικών στοιχείων των ανακηρύξεων αναδάσωσης που δημοσιεύεται στο ΦΕΚ.

19 Απρ 2010

Η θα τους γαμ*** σουμε ή θα μας γαμ***σουν

Το περιστατικό συνέβη στην πλατεία Συντάγματος στο Ναύπλιο το περασμένο Σάββατο. Υψηλόβαθμος εφοριακός υπάλληλος κάθεται στην παρέα μου και δείχνει εξαιρετικά φορτισμένος. Συμμετέχουν ακόμη επιχειρηματίες και ελεύθεροι επαγγελματίες, όλοι προσκείμενοι ως επι το πλείστον στο χώρο του ΠΑΣΟΚ. 

Η συζήτηση περιστρέφεται, όπως είναι λογικό, στα περί οικονομικής κρίσης. Ακούγονται διάφορες απόψεις υπέρ και κατά της οικονομικής πολιτικής της κυβέρνησης. Οι περισσότεροι θεωρούν αυτονόητο το κρίσιμο ζήτημα της αναπτυξιακής πολιτικής. Ακούγονται πολλές απόψεις που έχουν να κάνουν με τα προβλήματα της περιοχής, την ανάπτυξη του τουρισμού, των πόλεων, τη διαχείριση των υδάτινων πόρων και των αποβλήτων.

Κάποια στιγμή ο εφοριακός υπάλληλος εκρήγνυται με πάταγο : " Ποια ανάπτυξη ρε παιδιά? Εδώ μου έκοψε 500 ευρώ από τον μισθό μου. Τσάμπα θα δουλεύω εγώ τώρα? Θα μου κόψει και τη σύνταξη σε  λίγο, θα μου τη δώσει και στα 65. Θα τον γα*** με τον ΓΑΠ. Ακούς εκεί να τολμήσει να βάλει χέρι στους μισθούς. Και μετά ήθελε να πιάσουμε και το τρίμηνο πλάνο για τα έσοδα. Αρχ*** α θα πιάσουμε. Μόνο τρεις εφορίες στις 140 το έπιασαν. Όχι παίζουμε. Σας λέω ... θα τον γαμ***με"!

Οι υπόλοιποι μένουμε άναυδοι στις θέσεις μας από την έκρηξη του εφοριακού. Η έκπληξη μας μεγαλώνει ακόμη περισσότερο, όταν μας αποκαλύπτει το ύψος των αποδοχών του που φτάνουν τις 3.000€!!! Κανείς δεν μπαίνει στον κόπο να αντιδράσει, μάλλον γνωρίζοντας ότι δεν αξίζει τον κόπο να αντιδράσει. Σιγά σιγά η παρέα διαλύεται και όλοι αποχωρούν διακριτικά.

Η πρώτη μου αίσθηση από το γεγονός ήταν ένα ισχυρό σοκ. Πίστευα  και πιστεύω στην αναλγησία του ελληνικού δημοσίου και των λειτουργών του, αλλά αυτή η "θορυβώδης" και ωμή επιβεβαίωση του μπροστά στα μάτια μου ήταν ένα ισχυρό σοκ. Φίλοι μου εξιστορούν δεκάδες παρόμοια περιστατικά τον τελευταίο καιρό, για εκπαιδευτικούς που γκρινιάζουν για τις αποσπάσεις και τις μεταθέσεις τους, για μηχανικούς που θέλουν όλο και περισσότερα προνόμια, για γιατρούς στα δημόσια νοσοκομεία που παραπονούνται για τις εφημερίες τους, για υπαλλήλους που αντιδρούν σε κάθε πρωτοβουλία που αμφισβητεί τα "κεκτημένα". Αυτό όμως που έζησα από πρώτο χέρι με προβλημάτισε πολύ και με εξόργισε.

Δεν πάμε πουθενά με αυτό το κράτος, με αυτούς τους υπαλλήλους, με αυτή τη νοοτροπία. Δεν έχουμε μέλλον. Όσο και να προσπαθεί ο Παπανδρέου και η κυβέρνηση, όσο και να δείχνουν διάθεση να συμμετέχουν ενεργά σε έναν αναπτυξιακό σχεδιασμό οι παραγωγικές δυνάμεις του τόπου, αλλά και γενικότερα οι πολίτες, όσο δεν ξηλώνεται αυτός ο αραχνιασμένος μηχανισμός του δημόσιου τομέα, τίποτα δεν θα προχωράει. Όσο οι συντεχνίες και οι συνδικαλιστές θα κάνουν κουμάντο και θα εξουσιάζουν το κράτος, αυτή η χώρα θα βολοδέρνει ανάμεσα στα χρέη, τα δάνεια, τα ελλείμματα και τις λιτότητες, που αφορούν τελικά όλους εκτός από τους δημόσιους υπαλλήλους. 

Αν και δεν είμαι αισιόδοξος, θεωρώ πως αυτή την ώρα είναι ίσως η πιο κατάλληλη - και σίγουρα η τελευταία - ευκαιρία αυτό να αλλάξει. Και να  αλλάξει δραστικά. Δεν θα πω τώρα πως. Το γράφω άλλωστε χρόνια τώρα για επιμέρους θέματα σε αυτό το ιστολόγιο. Πρέπει όμως να γίνει τώρα. Και όσο "θορυβώδης" είναι η αντίδραση των υπαλλήλων, άλλο τόσο "θορυβώδες" πρέπει επιτέλους να είναι το ξήλωμα αυτού του status quo. Η "κοινωνική αναταραχή" που θα ισχυριστούν κάποιοι ότι μπορεί να προκληθεί, ας συγκριθεί με την αντίστοιχη κοινωνική αναταραχή που θα αντιμετωπίσουμε, αν αποτύχουμε ως χώρα να βγούμε από το τέλμα. Δεν μπορεί επιτέλους μια χώρα 12 εκατομμυρίων να πορεύεται με βάση τη διάθεση 500.000 δημοσίων υπαλλήλων. 

Ας τελειώσει επιτέλους αυτό το παραμύθι. Ας πάει κάθε εκπαιδευτικός στη θέση του δίπλα στο μαθητή, για να έχει ουσιαστικό νόημα η καλύτερη στην Ευρώπη αναλογία μαθητών - εκπαιδευτικών. Ας πάει κάθε μηχανικός, κάθε εφοριακός και κάθε γιατρός στη θέση του, ας ξεχάσει τους "μπάμπηδες" και τα προνόμια κι ας προσφέρει τις σωστές υπηρεσίες στον πολίτη. Κι όποιος δεν γουστάρει, η πόρτα είναι ανοιχτή και περιμένουν κι άλλοι, νέοι, στη σειρά με όρεξη για δουλειά. Επιτέλους ας μας αδειάσουν τη γωνιά όσοι μπήκαν στο δημόσιο για να κάθονται και όχι για να δουλεύουν. 

Η δουλειά δεν είναι ντροπή αλλά ούτε και προνόμιο. Είναι δικαίωμα και βασικά υποχρέωση, πολύ περισσότερο όταν το αντικείμενο της είναι η προσφορά υπηρεσιών και η διευκόλυνση του πολίτη. Η ευθύνη αυτής της κυβέρνησης και του Παπανδρέου προσωπικά είναι πολύ μεγάλη αυτή την ώρα. Γιατί τελικά για να μη μας "γα***σουν", πρέπει άμεσα να τους "γα***με" εμείς.

9 Απρ 2010

Κυβερνητική αναποφασιστικότητα: ένα πρόβλημα πολιτικής ηθικής

"...Έχουν περάσει από τον Οκτώβριο του 2009 ήδη έξη μήνες. Θα περίμενε κανείς ότι η κυβέρνηση θα είχε θέσει σε πρώτη προτεραιότητα την συγκρότηση των επιτροπών για το ΕΣΠΑ. Αντί αυτού, όσο γνωρίζω, και μακάρι να είχα άδικο, δεν έχει συγκροτήσει ούτε μία!!! Δηλαδή, δεν πέφτουν χρήματα στην αγορά διότι έτσι γουστάρουν μερικοί κυβερνητικοί παράγοντες, οι οποίοι αφού θέσουν τις δικές τους προτιμήσεις υπεράνω των αναγκών της χώρας, αφού δια της πρακτικής τους –το τι λένε στα λόγια μου είναι αδιάφορο- εμποδίζουν να πέσει χρήμα στην αγορά και να μην οδηγηθεί η χώρα σε αυξημένο δανεισμό χωρίς διασφάλιση αναπτυξιακών προγραμμάτων.

Από ότι μαθαίνω, υπάρχουν και χειρότερα. Η κυβέρνηση της ΝΔ μέσα στην πλήρη διάλυσή της και ακινησία δεν προώθησε 2.300 φακέλους επενδυτικών προγραμμάτων. Μάλιστα! Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ όταν ανέλαβε το 2009 βρήκε αυτές τις περίπου 2.300 προτάσεις επενδύσεων που οι υπουργοί της ΝΔ δεν έκαναν τον κόπο να ασχοληθούν μαζί τους. Διότι δεν είχαν χρόνο οι άνθρωποι… Προείχαν, φαίνεται, οι επενδύσεις στα Ομόλογα, σε εταιρείες δημοσκοπήσεων και στα Βατοπέδια. Ήρθε η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ που αντιλήφθηκε και μας εξήγησε το βάθος και τις συνέπειες της κρίσης. Θα περίμενε κανείς ότι οι αρμόδιοι παράγοντες θα ασχολούνταν όχι μόνο με την αντιμετώπιση των αναγκών δανειοδότησης της χώρας, αλλά και με τις πολλαπλές προτάσεις επενδύσεων στην χώρα. Αντ’ αυτού οι αρμόδιοι προτίμησαν να δίνουν μάχες αρμοδιοτήτων στο εσωτερικό της κυβέρνησης. Έξη μήνες μετά, από όσο μαθαίνω, ελπίζω και πάλι να μην έχω δίκαιο, ο αριθμός των φακέλων με προτάσεις για επενδύσεις έχει αυξηθεί από 2.300 σε 4.100!

Μάλιστα! Ναι! Η χώρα βρίσκεται σε βαθιά κρίση και αντί να γίνεται αξιολόγηση των υποβληθέντων επενδύσεων αφήνονται αυτές να συσσωρεύονται! Η πρακτική αυτή, ανεξάρτητα προθέσεων, υπονομεύει τις προοπτικές ανάπτυξης της χώρας και αυξάνει το πρόβλημα της αναντιστοιχίας ανάμεσα στο δανεισμό που μεγαλώνει το κόστος του και στην έλλειψη επενδύσεων. Ο πρωθυπουργός οφείλει να βρει άμεσα τους υπεύθυνους και να τους τραβήξει στην κυριολεξία τα αυτιά. Και αν αυτό δεν φτάνει να προχωρήσει στη λήψη πιο ριζοσπαστικών μέτρων... " 

Προδημοσίευση από άρθρο του Ν.Κοτζιά σε εφημερίδα του ερχόμενου Σαββάτου.

6 Απρ 2010

Η αλλαγή στο Ναύπλιο είναι στο χέρι μας.


Φαίνεται λοιπόν πως το ΠΑΣΟΚ άκουσε! Πριν από ένα μήνα έγινε στο Ναύπλιο, με πρωτοβουλία της Ν.Ε. του ΠΑΣΟΚ, συνάντηση πολιτών και κινήσεων «για την δυνατότητα δημιουργίας ενός ενωτικού δημοκρατικού ψηφοδελτίου στην Ναυπλία εν όψει των εκλογών με Καλλικράτη».

Η πρωτοβουλία της ΝΕ του ΠΑΣΟΚ ήταν σίγουρα στη σωστή κατεύθυνση, με βάση και όσα είχα γράψει στο προαναφερθέν ποστ. Η συνάντηση έγινε στη σωστή χρονική συγκυρία και τάραξε σίγουρα τα νερά των δημοτικών πραγμάτων στην Πόλη. Το γεγονός κουβεντιάζεται παντού και η αντίδραση των πολιτών είναι θετική.

Η ανταπόκριση των πολιτών στο κάλεσμα υπήρξε ικανοποιητική. Η "άλλη πρόταση" συμμετείχε και τοποθετήθηκε με τους εκπροσώπους της και ο διάλογος που έγινε ήταν σίγουρα στη σωστή κατεύθυνση. Κάποιες επιμέρους τοποθετήσεις για το ζήτημα των προσώπων δεν νομίζω ότι στην παρούσα φάση ωφελούν, αλλά θεωρώ πως δεν επηρέασαν το γενικότερο θετικό κλίμα.

Εκείνο το οποίο εμένα μου έκανε εντύπωση, όταν το πληροφορήθηκα, ήταν η παρουσία και οι τοποθετήσεις "μελών" του ΠΑΣΟΚ που εδώ και χρόνια συνεργάζονται με τις Δημοτικές Πλειοψηφίες. Οι κύριοι αυτοί ήρθαν -μετά από χρόνια- σε μια συνάντηση του ΠΑΣΟΚ, για να ζητήσουν, λέει, το λόγο "που το ΠΑΣΟΚ δεν έκανε ποτέ την αυτοκριτική του, για επιλογές του παρελθόντος, που τους οδήγησαν στη συνεργασία με την δημοτική πλειοψηφία" !!!

Αν και θα μπορούσα να πω πολλά για το θέμα και στεναχωρήσω πολλούς ένθεν και ένθεν, δεν θα το κάνω. Δεν είναι η ώρα για αναζήτηση ευθυνών για πράγματα που καλώς ή κακώς έγιναν ή δεν έγιναν στο παρελθόν. Τώρα προέχει η μέγιστη δυνατή συσπείρωση όλων των δυνάμεων για την αλλαγή στο Δήμο. Και θεωρώ πως σε αυτήν τη συσπείρωση χωράνε όλοι, αρκεί να τοποθετηθούν ειλικρινά και ξεκάθαρα μπροστά στους πολίτες και να δεχτούν τις βασικές αρχές που θα διέπουν τη δημιουργία ενός ενωτικού και ισχυρού ψηφοδελτίου.

Σημασία δεν έχει τι κάναμε μέχρι σήμερα! Σημασία έχει τι θα κάνουμε από εδώ και πέρα. Η πόλη μας δεν αντέχει άλλες "συναλλαγές", ούτε τις υπάρχουσες ούτε τις "κλωνοποιημένες". Μέσα σε μια κρίσιμη περίοδο για τη χώρα συνολικότερα και επομένως και για την περιοχή μας και για την πόλη μας, μπροστά σε μεγάλες αλλαγές που θα προκύψουν τόσο από την αναδιάρθρωση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης με το σχέδιο "Καλλικράτης", όσο και από γενικότερες σημαντικές αλλαγές στη δομή και τον τρόπο άσκησης της δημόσιας διοίκησης, το Ναύπλιο πρέπει και μπορεί να βρεθεί στην αφετηρία της νέας εποχής με μια δημοτική αρχή που θα θέλει και θα μπορεί, που θα στηρίζεται στους πολίτες και θα σέβεται τη γνώμη τους, που θα υπερασπίζεται τα κοινά συμφέροντα αυτής της πόλης και δεν θα υποτάσσεται στα συμφέροντα των λίγων.

Σε αυτή τη βάση, η όποια συζήτηση αυτή την ώρα για πρόσωπα που θα μπορούσαν να τεθούν επικεφαλής, δεν έχει κανένα απολύτως νόημα και δεν συμβάλλει θετικά στην όλη προσπάθεια. Προέχει αυτή τη στιγμή η πολιτική σύγκλιση όλων των δυνάμεων που συμφωνούν στη δημιουργία ενός ενωτικού ψηφοδελτίου. Αυτό σημαίνει ότι άμεσα πρέπει να γίνουν δημόσιες συζητήσεις και στρογγυλά τραπέζια πάνω σε συγκεκριμένα θέματα που απασχολούν την πόλη, να κατατεθούν προτάσεις και να διαμορφωθεί ένα ολοκληρωμένο "πρόγραμμα αλλαγής για την πόλη".

Πάνω σε αυτό το πρόγραμμα θα δεσμευτούν όλοι δημόσια να συμμετέχουν στην υλοποίηση του. Και με βάση αυτό το πρόγραμμα θα ξεκινήσει η συζήτηση συγκρότησης του ψηφοδελτίου στο σύνολο του και βέβαια και στο θέμα του επικεφαλής. Αυτός, κατά τη γνώμη μου, πρέπει να προκύψει μέσα από έναν ειλικρινή και δημόσιο διάλογο, χωρίς αποκλεισμούς και προαπαιτούμενα, χωρίς καπελώματα και εμμονές σε πρακτικές του παρελθόντος, χωρίς λογικές του τύπου "εγώ έχω λευκή επιταγή" ή "εγώ είμαι ο εκλεκτός ".

Χρόνος υπάρχει για να γίνουν όλα αυτά σωστά. Και διάθεση από όλες τις πλευρές φαίνεται να υπάρχει. Και το πιο σημαντικό , οι πολίτες επικροτούν αυτήν την πρωτοβουλία. Δεν πρέπει να τους απογοητεύσουμε. Δεν πρέπει να χαθεί αυτή η ευκαιρία. Είναι ευθύνη όλων μας να πετύχουμε και να αλλάξουμε τα δεδομένα στο Ναύπλιο. Προσωπικά θα στηρίξω με όλες μου τις δυνάμεις αυτή την προσπάθεια, τόσο σαν μέλος της ΝΕ του ΠΑΣΟΚ όσο και συμμετέχοντας στην δημοτική κίνηση της "άλλης πρότασης".

Η ΑΛΛΑΓΗ στο Ναύπλιο είναι στο χέρι μας! Και θα την κάνουμε πράξη!

Η φωτογραφία είναι του Γ.Αντωνίου

5 Απρ 2010

Εντός (ΕΕ), εκτός (έδρας) και επί τα λεφτά


Αυτό το έγγραφο μου είχε κοινοποιήσει πριν λίγο καιρό ο Παντελής Μήτσιου. Μεσολάβησε η περίφημη "υπόθεση Μπάμπη" με τις αποδείξεις των διοδίων. Σε όσους είμαστε μηχανικοί η υπόθεση είναι γνωστή εδώ και χρόνια. Οι μηχανικοί του Δημοσίου επιδιώκουν αρκετές μέρες το μήνα να είναι (ή να φαίνεται ότι είναι) "εκτός έδρας" επειδή αυτό συχνά τους αποφέρει έναν δεύτερο μισθό.

Έψαξα το θέμα λίγο στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Και ιδού τα αποτελέσματα από την Γερμανία.

Ένας κρατικός υπάλληλος, και μάλιστα ανώτατος (γιατί θεωρώ ότι ανώτατος είναι ο εκπρόσωπος τύπου της Γερμανικής Επιτροπής Ανταγωνισμού) δικαιούται έξι (6) ευρώ αποζημίωση για κάθε ημέρα που βρίσκεται σε υπηρεσιακή αποστολή μακριά απο την έδρα του. Στο ποσό αυτό περιλαμβάνεται και η διατροφή του. Όταν δε βρίσκεται εκτός Γερμανίας, πράγμα το οποίο για τον συγκεκριμένο υπάλληλο γίνεται συχνά, η αποζημίωση διπλασιάζεται και γίνεται δώδεκα (12) ευρώ.

Φαντάζομαι πως τώρα γίνεται κατανοητό πόσο εγκληματική για τις δημόσιες δαπάνες είναι η "επιδοματική" πολιτική που ακολουθείται χρόνια στην Ελλάδα. Και μη γυρίσει τώρα να μου πει κάποιος "ναι, αλλά ποιοι είναι οι μισθοί στη Γερμανία και ποιοι στην Ελλάδα" γιατί θα γελάσω! Αυτό το "παραμύθι" της "κότας και του αυγού" το ξεπέρασα εδώ και χρόνια. Μπορεί όντως στην Ελλάδα οι βασικοί μισθοί να είναι χαμηλότεροι, αλλά προσθέστε σε αυτούς τα κάθε είδους απίθανα επιδόματα, τα μαύρα (και αφορολόγητα με την ανοχή του κράτους) από το λάδωμα, τις μίζες, τα ιδιαίτερα, τα φακελάκια κλπ και ξανακάντε τη σούμα να δούμε ποιος παίρνει τελικά περισσότερα. Κι αν μου αποδείξει κάποιος ότι ο Γερμανός δημόσιος υπάλληλος έχει μεγαλύτερα πραγματικά εισοδήματα από τον Έλληνα, εγώ θα το παραδεχτώ δημόσια και θα το ποστάρω εδώ με ειλικρινή μεταμέλεια.

Να τελειώνουμε λοιπόν με αυτό το "ανέκδοτο" των επιδομάτων, να αποφασίσουμε επιτέλους σε αυτή τη χώρα να φτιάξουμε ένα ενιαίο μισθολόγιο στο δημόσιο τομέα, να σπάσουμε τα προνόμια κάθε συντεχνίας και να κάνουμε το κράτος αξιόπιστο απέναντι στον πολίτη. Το κατανοώ, δεν είναι εύκολο. Λογική δεκαετιών, με ρίζες στην οθωμανική αυτοκρατορία, δεν μπορούν εύκολα να εξαλειφθούν. Αλλά πρέπει επιτέλους από κάπου να αρχίσουμε, γιατί δεν πάει άλλο. Γιατί σε τελική ανάλυση όσο και να κατέβουν τα spread, δεν πρόκειται να αλλάξει τίποτα προς το καλύτερο, αν δεν μάθουμε να λειτουργούμε στοιχειωδώς σωστά σαν κοινωνία.

Υστερόγραφο: Προέκυψε και αυτό από την έρευνά μου. Η επιτροπή Ανταγωνισμού στην ισχυρότερη (και προφανώς με το μεγαλύτερο αντικείμενο) οικονομία της Ευρώπης έχει τριακόσιους (300) μόνιμους υπαλλήλους! Κατά πληθυσμιακή (και μόνο) αναλογία η Ελλάδα θα 'πρεπε να έχει τριάντα (30). Πόσους έχει αλήθεια?