Θα αλλάξει κάτι σημαντικό τη Δευτέρα 8 Ιουνίου?

Ωραία! Θα ψηφίσουμε στις 7 Ιουνίου! Χαλαροί ...σφιγμένοι θα ψηφίσουμε! Και μετά? Τι θα συμβεί από τη Δευτέρα?

Άκουσα χθες τον, κατά τα λοιπά συμπαθή, Παναγιώτη Λαφαζάνη να λέει πως μπορεί η ψήφος να είναι χαλαρή, αλλά "από Δευτέρα το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών θα αλλάξει πλήρως το πολιτικό σκηνικό"! Ήθελα να ήξερα : ειλικρινά το πιστεύει αυτό που είπε? Τι μπορεί να συμβεί δηλαδή τη Δευτέρα 8 Ιουνίου 2009? Ας κάνουμε μερικές υποθέσεις :

• Στο δίλημμα "αλλάζουμε η βουλιάζουμε" είναι προφανές ότι θα συνεχίσουμε να ... βουλιάζουμε για κάνα χρόνο ακόμη. Και βλέπουμε!
• Στον ΣΥΡΙΖΑ , από όπου και ο κ.Λαφαζάνης, μπορεί να γίνουν ... μαλλιά κουβάρια!
• Στο ΠΑΣΟΚ , μπορεί ο Βαγγέλης να θέλει να ξαναγίνει πρόεδρος.
• Στη ΝΔ ...θα πάνε ήσυχοι για μπάνια, αφού πρώτα φορολογήσουν και την ... ξαπλώστρα!
• Στο ΛΑΟΣ θα ξαναεμφανίσουν τον Αδωνη, τον οποίο τον τελευταίο καιρό τον εξαφάνισαν γιατί ...κράζει πολύ και θυμίζει ...παπαγαλάκι!
• Οι Οικολόγοι - Πράσινοι θα αρχίσουν να γίνονται λιγότερο Οικολόγοι και περισσότερο ... Πράσινοι!
• Ο Μάνος θα ξαναδιαλύσει τη ΔΡΑΣΗ και θα φτιάξει νέο κόμμα με τίτλο ... ΔΙΑΛΥΣΗ.
• Ο Παπαθεμελής θα δηλώσει... Μακεδόνας!
• Ο Βεργής θα παραιτηθεί και θα αναλάβει ο Κάτμαν.
• Οι κυνηγοί θα ξαναπάνε για ... κυνήγι.
• Ο Παναθηναϊκός θα παραμείνει πολυμετοχικός.
• Ο Ολυμπιακός θα γίνει και αυτός πολυμετοχικός.
• Ο Μπάγεβιτς θα γίνει μέτοχος της ΑΕΚ.
• Ο ΠΑΣ Γιάννενα θα παίζει στην Superleague.
• Καύσωνες - φωτιές κλπ κλπ !
  

Όλα αυτά σημαίνουν κάτι σημαντικό για τους πολίτες? Καθόλου! Ούτε μια στάλα!
Ποιό είναι τότε το σημαντικό για τους πολίτες την επομένη των εκλογών?

Τα εξής δύο:

1. Στο ευρωπαϊκό μέτωπο θα αναδειχθεί και πάλι η αδυναμία των Σοσιαλιστών να ανατρέψουν το συντηρητικό σκηνικό που υπάρχει στο ευρωπαϊκό πολιτικό γίγνεσθαι, που σημαίνει ότι η Ευρώπη θα εξακολουθήσει να μένει αγκυλωμένη σε παλιές λογικές, την ώρα που στην άλλη άκρη του Ατλαντικού θα γίνεται κοσμογονία!

2. Στο εσωτερικό μέτωπο θα καταγραφεί η έλλειψη πολιτικής πλειοψηφίας της ΝΔ και η αδυναμία της να σταθεί πλέον ως κυβέρνηση. Μέχρι εκεί. Τίποτα παραπάνω. Τα "μετά" είναι πολύ αβέβαια και θέλουν πολύ δουλειά ακόμη!

Το σημαντικό λοιπόν για τους πολίτες παραμένει το τι κάνουν πριν και μετά την Κυριακή 7 Ιουνίου! Κυρίως μετά!

Πετάει ο γάιδαρος?

Αν αυτό το ...λεγόμενο "debate" μπορεί να είναι κριτήριο για τον οποιονδήποτε πολίτη να αποφασίσει τι θα ψηφίσει στις "ευρω"εκλογές, τότε το πρόβλημα της κοινωνίας μας είναι πολύ μεγαλύτερο από ότι έχουμε φανταστεί μέχρι σήμερα!

Από τα σημερινά ΝΕΑ

"Μη κυβερνητικές" παρεμβάσεις

«Θέλουμε να παροτρύνουμε τους Έλληνες να ψηφίσουν κατά περιβαλλοντική συνείδηση στις ερχόμενες ευρωεκλογές. Η νέα Ευρωβουλή θα κληθεί να λάβει κρίσιμες αποφάσεις για τη μείωση των εκπομπών, για την προστασία της βιοποικιλότητας, για την αναθεώρηση του οικονομικού σχεδιασμού της ΕΕ. Οφείλουμε λοιπόν, εμείς οι πολίτες, να στείλουμε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ανθρώπους που κατανοούν πραγματικά ότι η αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής και η προστασία του περιβάλλοντος δεν είναι πάρεργο, αλλά μια ευκαιρία για μακροπρόθεσμη και βιώσιμη ανάπτυξη»

Λίγο χοντροκομμένη και ...τσαπατσούλικη παρέμβαση του WWF στις ευρωεκλογές! Δεν νομίζετε? Το κατά τα λοιπά εξαιρετικό κείμενο- παρέμβαση για τις ευρωεκλογές, υποκρύπτει μια έμμεση, πλην σαφή, προτίμηση! Πόσο πολιτικά ορθό είναι, στα πλαίσια της κοινωνίας των πολιτών, μια διεθνώς καταξιωμένη "Μη κυβερνητική" οργάνωση να "παροτρύνει" τους πολίτες στο τι θα ψηφίσουν? Υπάρχει κάτι αντίστοιχο σε άλλη χώρα?

Σε συνέχεια και του προηγούμενου ποστ, έχουμε αντιληφθεί τι παιχνίδι παίζεται και σε βάρος ποιου? Πόσο τελικά κυριαρχεί στην πολιτική ατζέντα η "πράσινη πρόταση" για την ΑΛΛΑΓΗ? Το έχει αντιληφθεί αυτός ο "ποιος" και οι ... καθ' ύλην αρμόδιοι? Έχουν σκεφθεί πως θα το αντιμετωπίσουν?

Γιατί εδώ δεν πρόκειται περί ...Τσιπρόφουσκας!

Έλληνες Οικολόγοι Πράσινοι... ποιοι? που? πως?

Στην Ελλάδα είναι γνωστό ότι ζούμε πράγματα με καθυστέρηση τουλάχιστον δεκαετίας! Κάτι τέτοιο συμβαίνει και σήμερα με το φαινόμενο των "Οικολόγων Πράσινων". Η ... μόδα που προέκυψε, καταγράφεται στις δημοσκοπήσεις και φέρνει τους Ο-Π στην τρίτη θέση, έρχεται στην Ελλάδα με 20 χρόνια καθυστέρηση.

Θα ήταν αφελής και προκατειλημμένος κάποιος, αν δεν έκρινε θετικά την αυξανόμενη περιβαλλοντική ευαισθησία των πολιτών, που εν μέρει εκφράζεται και με την προτίμηση τους στους Ο-Π, σε μια εκλογή βέβαια χωρίς άμεσο αντίκτυπο στο εσωτερικό πολιτικό γίγνεσθαι.

Το ερώτημα όμως είναι τι ακριβώς επιλέγουν οι πολίτες?
Είναι απλά μια χαλαρή ψήφος διαμαρτυρίας εκ του ασφαλούς?
Είναι συνειδητή ψήφος στροφής προς μια πιο "πράσινη" πολιτική?
Είναι μήπως μια ψήφος όχι σε ένα κόμμα αλλά σε μια ..."περιρρέουσα ατμόσφαιρα" παγκοσμίως?

Δεν θα απαντήσω εγώ τώρα - αν και έχω άποψη - στα κρίσιμα αυτά ερωτήματα. Θα το κάνω μετά τις εκλογές. Αφήνω σε εσάς τις πρώτες απαντήσεις.

Εγώ θα πω πως παρόμοιοι προβληματισμοί υπήρξαν και στην Ευρώπη - κύρια στη Γερμανία - με την εμφάνιση των Πρασίνων. Τα χρόνια που ακολούθησαν η ιστορία έβαλε τους Πράσινους στην κεντρική πολιτική σκηνή και "έγραψε", ασχέτως θετικού ή αρνητικού αποτελέσματος, την καθοριστική τους συμβολή (και συνευθύνη) σε μια σειρά κρίσιμα περιβαλλοντικά και ενεργειακά ζητήματα στη Γερμανία, αλλά και στην Ευρώπη γενικότερα.

Θα είναι ίδια η πορεία τους και στην Ελλάδα? Θα χαράξουν στο μέλλον ξεκάθαρη πορεία συμμετοχής στα κοινά και συνευθύνης στις αποφάσεις, η θα ... ανακυκλώσουν απλά το σύνδρομο διαμαρτυρίας της αμετανόητης ελληνικής αριστεράς?

Θέατρο του παραλόγου...

Ποιο έχουμε πει πως είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα της "ελληνικής" οικονομικής κρίσης, συνέπεια φυσικά της κυβερνητικής πολιτικής αλλά και της διάλυσης του Ελληνικού Δημοσίου? Το ότι το Δημόσιο χρωστάει και της ... Μιχαλούς! Και δεν πληρώνει! Όχι απλά δεν πληρώνει έγκαιρα! Δεν πληρώνει καθόλου!

Μεταξύ άλλων το Δημόσιο χρωστάει και στους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Πάνω από ενάμισυ Δις ευρώ! Είπατε τίποτα?

Ε λοιπόν σήμερα κάποιοι, μεταξύ των οποίων και ο αγαπητός "κόβω δένδρα" Νικήτας, πανηγυρίζουν! Πανηγυρίζουν γιατί λέει το Δημόσιο συμφώνησε να καταβάλλει τα χρωστούμενα! Ναί! Μέγαλη νίκη! Ακούστε τώρα και το πως : Οκτώ ισόποσες δόσεις . Μιά τώρα στις 31. 05.09 και άλλες 7 την πρώτη κάθε χρόνου τα επόμενα επτά (!!!) χρόνια!

Θα τρελαθώ! Μήπως έκοψαν και μεταχρονολογημένες επιταγές?

Απλά μαθήματα Πολιτικού Μηχανικού ... από Πολιτικούς Μηχανικούς - Δημάρχους!

Δεν πιστεύετε στα μάτια σας? Κι όμως! Εν έτει 2009 στο Ναύπλιο κλείνει δρόμος! Και κανείς , ΜΑ ΚΑΝΕΙΣ, αρμόδιος δεν πάει φυλακή ... αυτόφωρο !

Τι ακριβώς έχει συμβεί ? Το εξής απλό. Ιδιοκτήτης και εργολάβος της νεόδμητης οικοδομής που φαίνεται αριστερά στην φωτογραφία, υλοποίησαν, ως είχαν δικαίωμα τη χάραξη του οικοπέδου τους και άρα και του υπαίθριου χώρου του και του πεζοδρομίου στο έδαφος. Αποτέλεσμα : η οδός Πρ.Ηλία είναι πλέον ...αδιέξοδο!

Οι περίοικοι διαμαρτύρονται. Η αστυνομία που ήρθε να σταματήσει τις ενέργειες, έφυγε άπραγη βλέποντας τα εγκεκριμένα τοπογραφικά! Κάποιοι πιο ενημερωμένοι κρυφογελάνε, σχολιάζοντας ότι αργά η γρήγορα αυτό θα γινόταν στην περιοχή. Όλοι το ήξεραν αλλά κανείς δεν μίλαγε! Και θα γίνει και σε άλλα οικόπεδα και δρόμους στην ίδια αμαρτωλή περιοχή, μια περιοχή με πολλές ..εκκρεμότητες, με σκάνδαλα αποπρασινοποιήσεων και με ...σχολεία φαντάσματα.

Φυσικά όλη η ευθύνη ανήκει στη Δημοτική Αρχή και τις Τεχνικές Υπηρεσίες της και βέβαια και στην Πολεοδομία! Τι γίνεται τώρα; Θα γκρεμιστούν τα απέναντι κτήρια και θα ανοίξει ο δρόμος; Πως κτίστηκε η οικοδομή αφού δεν είχε υλοποιηθεί πλήρως η οικοδομική γραμμή?
Τρέχα γύρευε δηλαδή!

Σημειώστε την ημερομηνία! 21.05.09 ! Την ώρα που ο Δήμος πληρώνει 1.700.000€ για να "ανοίξει" τη Χαριλάου Τρικούπη μερικά μέτρα πιο κάτω, ένας άλλος δρόμος κλείνει! Να δούμε για πόσο καιρό θα μείνει έτσι!

Σας λέω ... θάχει πλάκα!

Θάχει πλάκα αυτή η ...εκλογή!

Θάρθει τραίνο ?

"Έτσι είναι ο σχεδιασμός" ... λένε! " Την 1η Ιουνίου ξεκινούν τα δρομολόγια του τραίνου στην Αργολίδα ! Τέλειωσαν τα αστεία. Και όποιος το εμποδίζει είναι καταδικαστέος!" ... λένε.

Πολύ καλό μου ακούγεται για να είναι αλήθεια. Πολύ περισσότερο μια βδομάδα πριν τις ...(ευρω)εκλογές. Λέτε να ...έπιασε τόπο αυτό? Και να δούμε ξαφνικά κάτι να ξεπροβάλλει στην ομίχλη?

Πάντως αν λάβω υπόψη μου τα όσα ακούω από τον Ευριπίδη, περί ελλειμμάτων και περικοπών και ... εξυγίανσης, τότε μάλλον θάρθουν (αν έρθουν) κάνα δυο τραινάκια πριν τις εκλογές (να φέρουν και κάναν "ψηφοφόρο") και μετά θα ξανάρθουν ... στις άλλες εκλογές! Αν ξανάρθουν!

Έλλειμμα παιδείας διαλόγου.

Ακούγοντας προχτές το θέμα της έκθεσης στις Πανελλαδικές Εξετάσεις προβληματίστηκα πολύ για το τι απαντήσεις θα προκύψουν και πως θα αντιμετωπισθούν από τους βαθμολογητές καθηγητές. Σε συζητήσεις που είχα με φίλους φιλολόγους, με καθησύχασαν ότι το "θέμα ήταν super sos και πολύ εύκολο" και ότι δεν υπάρχει κανένα θέμα!

Σήμερα όμως διαβάζω στα ΝΕΑ αυτό που φοβόμουν. Και το χειρότερο : Με ανησυχεί η αίτηση των βαθμολογητών να υπάρξει κεντρική οδηγία για τη βαθμολόγηση, οδηγία η οποία μπορεί να ενισχύσει την υποκειμενική αντιμετώπιση κάθε τοποθέτησης, όχι ως προς το πως αναπτύσσεται και τεκμηριώνεται η κάθε άποψη, αλλά ως προς το αν είναι τελικά "σωστή".

Ποιο ήταν το θέμα για όσους δεν το είδαν :

" Συχνά παρατηρείται πολλοί μαθητές να καταστρέφουν τα σχολικά τους βιβλία στα προαύλια των σχολείων κατά το τέλος του σχολικού έτους. Σε άρθρο που θα δημοσιευτεί στην σχολική σας εφημερίδα να αιτιολογήσετε το παραπάνω φαινόμενο και να αναφερθείτε στους τρόπους που θα συμβάλλουν στην αρμονική συνύπαρξη του βιβλίου με τα ηλεκτρονικά μέσα πληροφόρησης και γνώσης"

Τα σχόλια μου είναι τα εξής :

• Κατά τη γνώμη μου το θέμα εμπεριέχει δύο ξεχωριστά ζητήματα, που δεν είναι απαραίτητα αλληλένδετα μεταξύ τους. Με άλλα λόγια η "καταστροφή των βιβλίων" δεν είναι απαραίτητα το αποτέλεσμα της μη "αρμονικής συνύπαρξης βιβλίου και ηλεκτρονικών μέσων". Από την άλλη ποιους τρόπους να γράψει κανείς για την "αρμονική συνύπαρξη", όταν αυτή δεν υφίσταται καν στα ελληνικά σχολεία?
• Η απαίτηση από το θέμα να αιτιολογηθεί το φαινόμενο της καταστροφής των βιβλίων δίνει - θεωρητικά - τη δυνατότητα στον καθένα να τοποθετηθεί θετικά ή αρνητικά ή ακόμη και αδιάφορα απέναντι στο φαινόμενο! Θα είναι όμως το ίδιο αντικειμενική η βαθμολόγηση της κάθε τοποθέτησης? Με άλλα λόγια, αν κάποιος μαθητής γράψει ότι "καλά κάνουμε και τα καταστρέφουμε, γιατί δεν μας προσφέρουν τη γνώση όπως πρέπει" ή " γιατί ο καθηγητής μας μας ταλαιπώρησε πολύ όλη τη χρονιά με αυτό το μάθημα", πως θα αντιμετωπισθεί βαθμολογικά η τοποθέτηση του? Οι φιλόλογοι απαντούν " σημασία δεν έχει τι γράφεις , αλλά πως το γράφεις". Συμφωνώ. Γιατί τότε οι βαθμολογητές ζητούν σήμερα κεντρική οδηγία από την ΚΕΕ? Δεν ξέρουν να αξιολογήσουν την τεκμηρίωση μια τοποθέτησης?
• Θεωρώ ότι τρία είναι τα βασικά λάθη της διατύπωσης του θέματος . Το πρώτο είναι το ότι θεωρεί βιβλίο - με την πλήρη έννοια του όρου - το σχολικό εγχειρίδιο. Αλήθεια έχει κανείς από εσάς ένα σχολικό βιβλίο από τα νιάτα του στη βιβλιοθήκη του? Που από καιρού εις καιρόν το ξαναδιαβάζει? Συγκρίνεται ένα σχολικό εγχειρίδιο γλώσσας π.χ. με τα άπαντα του Παλαμά? Το δεύτερο λάθος είναι ότι χρησιμοποιεί ένα συγκεκριμένο - αμελητέο κατά τη γνώμη μου - εθιμικό γεγονός για να ζητήσει την τοποθέτηση του μαθητή σε ένα άσχετο θέμα, που δεν περιορίζεται μόνο στο σχολείο, αλλά είναι ένα πολύ γενικότερο ζήτημα παιδείας, με την ευρεία έννοια του όρου. Το δεύτερο μέρος του θέματος είναι δηλαδή με άλλα λόγια "τι παιδεία θέλουμε" και όχι "πως θα περιορίσουμε την καταστροφή των βιβλίων". Αμφιβάλλει κανείς πως αν τα βιβλία και η διδασκαλία ήταν τελείως διαφορετική στα ελληνικά σχολεία, κι αν τα εγχειρίδια του σχολείου προέρχονται από μια δανειστική βιβλιοθήκη , όπως συμβαίνει σε πλήθος άλλες χώρες, κανείς δεν θα κατέστρεφε? Και ότι αυτό καμιά σχέση δεν θα είχε με τη συνύπαρξη ηλεκτρονικών μέσων και βιβλίου?
  
• Το τρίτο και σοβαρότερο λάθος της διατύπωσης είναι ότι το δεύτερο και βασικό σκέλος του θέματος ζητάει από τους μαθητές προτάσεις πάνω σε ένα ζήτημα, το οποίο είναι εντελώς αντίθετο στην σημερινή πραγματικότητα της σχολικής εκπαίδευσης, και το οποίο απαιτεί κατ' αρχήν πολιτική τοποθέτηση από τον εξεταζόμενο. Πολιτική τοποθέτηση κριτικής της υπάρχουσας κατάστασης και πρόταση για άλλη εκπαίδευση. Δεν ξέρω κατά πόσο αυτό, αν διατυπωθεί ολοκληρωμένα από έναν εξεταζόμενο, θα αξιολογηθεί αντικειμενικά. Ειδικά όταν στηριχθεί στην "κεντρική οδηγία" μιας συγκεκριμένης ΚΕΕ.

Τώρα γιατί τα γράφω όλα αυτά? Γιατί απλούστατα είναι μια ακόμη αφορμή να εντοπίσουμε το σημαντικό έλλειμμα παιδείας διαλόγου που έχουμε στη χώρα μας. Έλλειμμα το οποίο δεν υπάρχει μόνο στην νέα γενιά αλλά στους μεγαλύτερους. Έλλειμμα το οποίο μεταφέρεται μετά στην καθημερινότητα του πολιτικοκοινωνικού γίγνεσθαι και καταλήγει στην "ταμπέλα" του καθενός και όχι στο ειλικρινή και δημιουργικό διάλογο.

Μπορεί λοιπόν οι φιλόλογοι να λένε ότι "δεν έχει σημασία η άποψη, αλλά ο τρόπος διατύπωσης και τεκμηρίωσης", αλλά αυτό στην πράξη δεν τηρείται. Γιατί κάθε πολίτης , είτε βαθμολογητής είτε μαθητής, έχει την άποψη του και δεν έχει την παιδεία να κάνει διάλογο, να συμφωνήσει ή διαφωνήσει, να αξιολογήσει θετικά ή αρνητικά την άλλη άποψη. Και επειδή ο βαθμολογητής πρέπει υποχρεωτικά να αξιολογήσει, ψάχνει τρόπους να αποποιηθεί την ευθύνη της απόρριψης της άλλης άποψης. Και ένας από αυτούς είναι να ζητήσει "οδηγίες άνωθεν" ! Πράγμα καταδικαστικό και για την ανάπτυξη ουσιαστικού και στο κατώτερο επίπεδο διαλόγου αλλά και για μια σημαντική μερίδα μαθητών.

Να ένας ακόμη λόγος που το ελληνικό εξεταστικό σύστημα είναι εξόχως αντιπαιδαγωγικό και γιατί όλα αυτά τα βρίσκουμε μετά μπροστά μας στην κοινωνία!

Δεν χρωστάω σε κανέναν...

" ... δεν το κρύβω ότι εχω ψηφίσει τον κυρ- Γιώργο και θα το ξανακάνω γιατί μου αρέσει ο τύπος του και -ας πούμε- και η προσπάθειά του. Αλλά, ίσα με εκεί. Το ότι του δίνω την ψήφο μου δε σημαίνει ότι δεν βλέπω και τη γίνεται ή ότι θα του βάλω σώνει και καλά ιδεολογικό φερετζέ. Ούτως ή άλλως ένσημα δε χρωστάω σε κανένα κόμμα και σε κανέναν πολιτικό. Δεν περιμένω «πρόσληψη» και δεν χρωστάω στήριξη σε κανέναν. Θεωρούμε ελεύθερη. Από άλλους δε ξεροκέφαλη και αουτσάιντερ!...
...
... Λοιπόν, ξέρετε τι εχω καταλάβει ύστερα από χρόνια ενασχόλησης με την ελληνική μπλογκόσφαιρα;
Ότι, όπου παίρνει χαμπάρι ο κόσμος ότι τα πράγματα κομματικοποιούνται τότε, κάνει πίσω. Απομακρύνετε και λέει, ναι ναι εντάξει ρε φίλε, ψήφισε ότι θες, εσύ την είδες ετσι, -ανακάλυψες ενδεχομένως το Πασοκ, αύριο ίσως ανακαλύψεις κάτι άλλο- αλλά εγώ τι φταίω, και που θες τώρα να με πάς;….
Ετσι εχω δει ότι σκέπτεται και αντιδρά ο κόσμος. Πόσο μάλλον ο απλός σοφός παιδευμένος κόσμος, αυτός που ξέρει πως όπου και να πάει πρέπει να έχει κανα φράγκο στην τσέπη διαφορετικά κανένα κόμμα δεν τον σώζει… πόσο μάλλον αυτήν την εποχή (ούτε καν οι πιστωτικές κάρτες του Πασοκ….!)..."

Εξαιρετικό σχόλιο στο προηγούμενο ποστ μου, που θεωρώ πως πρέπει να αναδείξω. Ίσως το πιο ενδιαφέρον σχόλιο που έχω λάβει μέχρι σήμερα σε αυτό το ιστολόγιο. Αυτοί είναι οι πολίτες του διαδικτύου και η δημοσιογράφος-μάνα-blogger Δέσποινα από τη Σαντορίνη ένα ατόφιο παράδειγμα. Αν η οποιαδήποτε ΑΛΛΑΓΗ στο μέλλον δεν στηριχθεί σε τέτοιους ανθρώπους είναι χαμένη από χέρι.

Ελπίδα ...

Το ευρωψηφοδέλτιο του ΠΑΣΟΚ

- Γιώργος Παπακωνσταντίνου, βουλευτής Κοζάνης
- Συλβάνα Ράπτη, βουλευτής Α' Αθήνας
- Σταύρος Λαμπρινίδης, ευρωβουλευτής εν ενεργεία
-Χρυσούλα Παλιαδέλη, αρχαιολόγος
- Γιώργος Σταυρακάκης, σεισμολόγος
- Μαριλένα Κοππά, επίκουρος καθηγητής στο Πάντειο
- Αννυ Ποδηματά, ευρωβουλευτής εν ενεργεία
- Κρίτων Αρσένης, οικονομολόγος
- Σπύρος Δανέλης, δήμαρχος Χερσονήσου Κρήτης
- Δημήτρης Δρούτσας, διευθυντής διπλωματικού γραφείου Γ. Παπανδρέου
- Πετρούλα Ντελεδήμου, δικηγόρος
- Λίνα Παπαδοπούλου, λέκτορας πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
- Σίμος Πατσανιτίδης, προπονητής στίβου (Παραολυμπιονίκης)
- Σταυρούλα Σαλουφάκου, Εργατικό Κέντρο Αθήνας
- Χρήστος Χατζηαντωνίου, αγρότης από την Πέλα
- Σιμπέλ Μουσταφάουγλου, φιλόλογος Κομοτηνής (από την μειονότητα)
- Χρυσή Βιτσιλάκη, καθηγήτρια πανεπιστημίου
- Μαρία Καλτσά, αρχιτέκτονας
- Κώστας Τσάτσης, μετανάστης στη Γερμανία
- Ρόνυ Φίλεβσκα, μετανάστρια από Βουλγαρία
- Γιώργος Σωτηρέλης, καθηγητής πανεπιστημίου
- Δημήτρης Ασημακόπουλος, έμπορος

Σχόλιο 1ο : Συνεπές "Παπανδρεϊκό" (και λιγότερο ... "πασοκικό") ψηφοδέλτιο. 50-50 Άνδρες - Γυναίκες, εξαιρετική (γεωγραφική και κοινωνική) χαρτογράφηση της ελληνικής κοινωνίας, νέα πρόσωπα, έμπιστα πρόσωπα, έμφαση στην πράσινη ανάπτυξη, την οικονομία και την παιδεία. Άρωμα ... συμμετοχικής δημοκρατίας (για πρώτη φορά στα ελληνικά δεδομένα) με την παρουσία του Γ.Σωτηρέλη. Επικεφαλής ο Γ.Παπακωνσταντίνου, ίσως ο μόνος άνθρωπος αυτή τη στιγμή στο ΠΑΣΟΚ που ξέρει καλύτερα από όλους τον ΓΑΠ και ερμηνεύει και κάνει πράξη σωστά την πολιτική του.

Σχόλιο 2ο : Οι εξαγγελίες του ΓΑΠ για συνολική λειτουργία της 22άδας ως "ομάδας ευρωπαϊκών υποθέσεων και διεθνών σχέσεων του ΠΑΣΟΚ" μακάρι να υλοποιηθούν στο σύνολό τους και να μην είναι πάλι απλά η δικαιολογία να (ξανα)βολευτούν κάποιοι και κάποιες που συνήθως αποτυγχάνουν σε πάσης φύσεως εκλογικές διαδικασίες. Γιατί και κανονισμός λειτουργίας αποφασίστηκε όντως το 2004 και όντως κρίθηκε θετικά στις Βρυξέλλες και μέρη του υιοθετήθηκαν από την ΕΕ, αλλά στην ίδια την ευρωβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ ... μάλλον τον ξεχάσανε!

Σχόλιο 3ο : Είναι ένα ισχυρό και σύγχρονο ευρωπαϊκό ψηφοδέλτιο. Δείχνει πιο έτοιμο να ... "πιάσει" δουλειά και να παράξει έργο στις Βρυξέλλες από το προηγούμενο. Το κατά πόσο θα αποτελέσει και καταλύτη για τον αναπόφευκτα δημοψηφισματικό χαρακτήρα των ευρωεκλογών στο εσωτερικό μέτωπο της Ελλάδας είναι ένα δύσκολο στοίχημα.

Καλή επιτυχία.

Υστερόγραφο - Σχόλιο 4ο : Τα πολυδιαφημισμένα και πολυσυζητημένα φέτος σε συνέδρια και ..."συνέδρια" , δεξιά και αριστερά social media δεν βρήκαν χώρο σε κανένα ευρωψηφοδέλτιο τελικά! Κρίμα τα ... λόγια τα μεγάλα! Καλύτερα ίσως ... Γιατί όταν θα μετρήσουν κάποιοι την επιρροή τους μετά τις εκλογές, θα το ξανασκεφτούνε σίγουρα!

Λάθος τρόπος ... λάθος χρόνος...

"... η ανάταξη της χώρας πρέπει να είναι ολιστική και πειθαρχημένη, γεγονός που απαιτεί πραγματικούς πολιτικούς και όχι νεογέννητους ρήτορες της επικοινωνιακής «διανόησης».... Διερχόμαστε ως χώρα μια δύσκολη περίοδο όπου οι απόψεις πρέπει να κραυγάζουν".

Μπορεί κανείς να διαφωνήσει με μια τέτοια τοποθέτηση? Όχι φυσικά! Πολύ περισσότερο όταν προέρχεται από ένα πολιτικό στέλεχος της κεντρικής πολιτικής σκηνής, σαν τον Αλέκο Παπαδόπουλο. Με ενοχλούν όμως δύο πράγματα : Πρώτον ο χρόνος που επιλέγεται να γίνονται τέτοιες παρεμβάσεις κάθε φορά και δεύτερον η έντονη απολυτότητα της τοποθέτησης που δεν εμπεριέχει ίχνος αυτοκριτικής.

Θα ήθελα δηλαδή κάποτε μια καθ' όλα σωστή τοποθέτηση για το μέλλον της χώρας να συνοδεύεται και από μια θαρραλέα αυτοκριτική για τα πεπραγμένα του παρελθόντος. Για το που κατέληξε π.χ. τελικά το ΕΣΥ, για το ποια είναι τα πραγματικά συμπεράσματα και οι συνέπειες του Καποδίστρια Ι. Για το πως αξιολογήθηκε η επιλογή προσώπων σε προηγούμενες εκλογικές διαδικασίες*. Και θάθελα τέτοιες παρεμβάσεις να μην γίνονται σε μέρα που άλλο σημαντικό πολιτικό γεγονός πρέπει να αναδειχτεί.

* γιατί αλήθεια στις τελευταίες δημοτικές εκλογές το Ναύπλιο έμεινε χωρίς υποψήφιο δήμαρχο, υποστηριζόμενο από το ΠΑΣΟΚ?

Κινέζικα ...

Πάντα μου άρεσε η σημειολογία.... ειδικά στα πασοκικά! Ε λοιπόν δείτε τώρα!

Ο Παπανδρέου αποφασίζει αυτές τις ώρες για το ευρωψηφοδέλτιο. Έχουν ειδοποιηθεί διπλάσιοι (μπορεί και τριπλάσιοι) υποψήφιοι να ... ετοιμάζουν δικαιολογητικά. Κάποιοι μάλιστα κόντεψαν να ... πέσουν από την καρέκλα του γραφείου τους, όταν άκουσαν στην άλλη γραμμή του τηλεφώνου το "γραφείο ΓΑΠ" να τους ζητά να ... ετοιμάζονται!

Κατόπιν ο ΓΑΠ θα ταξιδέψει στην ... Κίνα. Και θα επιστρέψει στην ... Πάτρα από όπου παραδοσιακά ξεκινάει τις προεκλογικές του εκστρατείες και όπου προφανώς - το βράδυ της Κυριακής - θα παρουσιάσει τους υποψήφιους του ευρωψηφοδελτίου, που θα έχει ανακοινωθεί νωρίτερα την ίδια μέρα.

Υπό ομαλές πολιτικές συνθήκες και με βάση τη ...σημειολογία δεν θα ήταν έκπληξη αν ο επικεφαλής του ευρωψηφοδελτίου ήταν ... Κινέζος! Και πολύ καλά θα έκανε! Γιατί πέρα από την επιβεβαίωση της αποτελεσματικότητας της πρακτικής "κλωτσιά προς τα πάνω", τα πολιτικά οφέλη τόσο στο εσωτερικό, όσο και στην Ευρώπη, θα ήταν εξόχως εντυπωσιακά! Κοινώς θα τους ... παίρναμε και τα σώβρακα!

Επειδή όμως ο Χριστοφοράκος καταθέτει στον εφέτη ανακριτή στις 20/5 και δεν τόχει για πολύ να "δώσει" 2-3 πασοκικά ... κινέζικα ονόματα για να γλυτώσει την προφυλάκιση, και επειδή οι δημοσκοπήσεις θα δημοσιεύονται μέχρι την παραμονή της εκλογής, οι πιθανότητες να είναι πρώτος ... Κινέζος πέφτουν στο 50-50!

Ίσως τελικά να καταλήξουμε σε ... Κινέζα!

Προβληματισμοί ιστολόγου.

Αρκετοί φίλοι αναγνώστες αναρωτιούνται τον τελευταίο καιρό, γιατί τα ποστ μου έχουν γίνει πολύ μικρά (πάντα είχα την κακή συνήθεια να γράφω ... "σεντόνια"), περισσότερο χιουμοριστικά και με αισθητά μικρότερη συχνότητα. Μήπως στέρεψα από "γνώμες", μήπως απογοητεύτηκα από όσα βλέπω γύρω μου και δεν τολμώ ή δεν θέλω να γράψω? Μήπως τελικά ισχύει και εδώ σε μένα ο κανόνας ότι ένα προσωπικό ιστολόγιο έχει 2-3 χρόνια ζωή και μετά κλείνει ο κύκλος του? Μήπως ήταν μόδα και ...πέρασε?

Οφείλω να ομολογήσω ότι με έχει προβληματίσει και εμένα αυτή η ... "συμπεριφορά" μου! Δεν νομίζω όμως ότι συμβαίνει κάτι από τα παραπάνω, τουλάχιστον έτσι όπως συνήθως εκφράζονται. Πιστεύω πως αν θέλει κανείς να βρει την πραγματική αιτία, δεν έχει παρά να ψάξει στις 925 αναρτήσεις του ίδιου του ιστολογίου και να τις συσχετίσει με την πολιτική και κοινωνική πραγματικότητα που ζούμε.

Τι εννοώ?

Θεωρούσα πάντοτε και εξακολουθώ να θεωρώ πως ένα επώνυμο προσωπικό πολιτικό ιστολόγιο πρέπει να είναι το πεδίο δημόσιας κατάθεσης των απόψεων του δημιουργού του και παραπέρα το μέσο δημόσιας διαβούλευσης. Μέσα από την κατάθεση απόψεων και τον διάλογο, ο ιστολόγος κάνει γνωστή στο ευρύ κοινό του διαδικτύου την προσωπικότητα του, τις θέσεις του, αναφέρει τις επιρροές που δέχεται μέσα από το διάλογο, ασκεί και δέχεται κριτική, αναθεωρεί πράγματα, επικοινωνεί.

Πέρα όμως από αυτά τα ίσως αυτονόητα για πολλούς, το ιστολόγιο -ημερολόγιο γίνεται σιγά σιγά και μια πλούσια βάση δεδομένων, προσωπικών δεδομένων του ιστολόγου, που ανά πάσα στιγμή ο κάθε επισκέπτης μπορεί να ανατρέξει και βρει τη θέση του δημιουργού σε οποιοδήποτε θέμα, να συνεχίσει έναν παλαιότερο διάλογο, να επιβεβαιώσει ή να απορρίψει μια παλαιότερη θέση κλπ.

Έκανα το πείραμα μόνος μου, σε αυτό εδώ το ιστολόγιο. Έψαξα είτε θεματικά, είτε με λέξεις κλειδιά και διαπίστωσα ότι σε πολλά θέματα που σήμερα θεωρούνται επίκαιρα, τα όσα έχω γράψει εδώ, εξακολουθούν σε μεγάλο βαθμό να ισχύουν, άλλα είναι σήμερα περισσότερο επίκαιρα από τότε που τα έγραφα, άλλα αποδείχτηκαν προφητικά και ελάχιστα έχουν διαψευστεί. Διαπίστωσα επίσης από τα στατιστικά , πως και οι επισκέπτες του ιστολογίου ψάχνουν και ξαναδιαβάζουν κείμενα του παρελθόντος. Πιστεύω λοιπόν πως ένας βασικός λόγος που δεν γράφω πια συχνά και συστηματικά μεγάλα πολιτικά κείμενα είναι το ότι σε πολλά θέματα έχω εκφράσει την άποψη μου από τη μια μεριά, από την άλλη δε οι πολιτικοκοινωνικές εξελίξεις δεν έχουν μεταβληθεί τόσο ώστε να αλλάξουν κάποια δεδομένα. Αυτό είναι και μια άποψη που έχω εκφράσει και στο παρελθόν : τίποτα το εξαιρετικά σημαντικό δεν γίνεται τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα, η στασιμότητα είναι απελπιστική, το πολιτικό σκηνικό ανιαρό και παλιομοδίτικο, η κοινωνία μένει ακίνητη , αν δεν πάει προς τα πίσω. Η κοινωνία του "ωχ αδερφέ" δεν με εκφράζει και δεν με εμπνέει καθόλου!

Ο δεύτερος βασικός λόγος που με αποθαρρύνει από το να μπλογκάρω συστηματικά είναι η στασιμότητα στον δεύτερο βασικό άξονα που αποτέλεσε την αφορμή να ασχοληθώ με το "ιστολογείν" : η ανάπτυξη της κοινωνικής δικτύωσης. Λέγοντας "κοινωνική δικτύωση" δεν εννοώ φυσικά, όπως πολλοί αντιλαμβάνονται, τα νέα εργαλεία του διαδικτύου που τόσο της μόδας έχουν γίνει, αλλά την πραγματική κοινωνική δικτύωση των ανθρώπων του διαδικτύου μέσα στην πραγματική κοινωνική καθημερινότητα. Πιστεύω δηλαδή πως δεν έχει προχωρήσει όσο θα έπρεπε η δυνατότητα ο διαδικτυακός διάλογος μεταξύ επώνυμων και ανώνυμων πολιτών στο διαδίκτυο να γίνει πραγματικός διάλογος και δράση στην πραγματική κοινωνία, να δώσει την ευκαιρία δημιουργίας μικρών και μεγάλων πόλων συνεύρεσης των ενεργών πολιτών, να αποτελέσει πεδίο δράσης των πολιτών έξω και πέρα από τα σχήματα που επιβάλλουν κόμματα, συνδικάτα, ΜΜΕ και οικονομικά συμφέροντα. Και αυτά όλα να πάρουν μόνιμο κινηματικό χαρακτήρα, να έχουν συγκεκριμένα σημεία αναφοράς τόσο σε κάθε τοπική κοινωνία όσο και στο διαδίκτυο, να αναδεικνύουν προβλήματα έτσι όπως οι πολίτες τα αντιλαμβάνονται και να προωθούν λύσεις κοινά αποδεκτές από αυτούς.

Μπορεί να υπάρχουν κάποιες φωτεινές εξαιρέσεις στο πρόσφατο παρελθόν, στην πλειοψηφία τους όμως είναι τελικά πυροτεχνήματα χωρίς συνέχεια! Τι έγινε αλήθεια στα νοσοκομεία μετά την ιστορία της Αμαλίας ? Τι έγινε με την καμπάνια "κλείστε την τηλεόραση"? Και σε πιο "πολιτικά" θέματα : έφερε κανένα σοβαρό αποτέλεσμα η πρωτοβουλία "φτάνει πια" στη δημόσια τάξη? Η μήπως πιστεύει κανείς πως οι περυσινές κινητοποιήσεις για τις φωτιές θα αποτρέψουν τις φετεινές?

Ας πάμε και πιο ειδικά στο ΠΑΣΟΚ, που, ας πούμε, με ενδιαφέρει περισσότερο! Τι έγιναν όλοι αυτοί που κατάφεραν με τις παρεμβάσεις τους να ανατρέψουν το σκηνικό μετά τις εκλογές του 2007 και να αναδείξουν το ΓΑΠ ξανά στην ηγεσία? Τι έγιναν - τί γίναμε, για να μην βγάζω και τον εαυτό μου απέξω - όλοι αυτοί που πήγαν στο συνέδριο και "δίδαξαν" διάλογο μέσα από το e-forum? Τι κάνουν σήμερα ? Τι προσφέρουν πέρα από το να αναπαράγουν στα ιστολόγια την επικαιρότητα των συμβατικών μέσων και τις κομματικές ανακοινώσεις ?

Και μια και πάμε σε εκλογές σε λιγότερο από ένα μήνα! Υπάρχει αλήθεια κανείς στο διαδίκτυο που ασχολείται με το πραγματικό ευρωπαϊκό ζήτημα? Υπάρχει κανείς που να αντιλαμβάνεται πως η Αμερική που έμεινε πίσω κάποια στιγμή, που αγνόησε τις ευρωπαϊκές και παγκόσμιες προτροπές για σεβασμό στο περιβάλλον και αντιμετώπιση του προβλήματος της κλιματικής αλλαγής π.χ., σε λίγο θα μας αφήσει πολύ πίσω? Υπάρχει κανείς που να διαπιστώνει δημόσια πως η πραγματική πολιτική και κοινωνική ενοποίηση της Ευρώπης με βασικό άξονα την πράσινη ανάπτυξη, είναι περισσότερο επιτακτική από ποτέ? Και πως τελικά όλα αυτά μεταφράζονται στην καθημερινή πρακτική της ελληνικής κοινωνίας?

Τι θα ψηφίσουμε στις 7 Ιουνίου? Το αν το σημαντικότερο πολιτικό εγχείρημα των δύο τελευταίων αιώνων στην Ευρώπη θα προχωρήσει προς όφελος των λαών ή θα καταρρεύσει οριστικά ή το αν ο Παυλίδης πήρε 100.000 € για ένα σαπιοκάραβο και ο Βερελής άλλα τόσα για 80 τρόλεϋ?

Αυτοί οι προβληματισμοί δεν σταματούν εδώ. Είναι όμως κάτι που ήθελα να γράψω από καιρό! Και μου έδωσε την αφορμή να ξαναφτιάξω ένα "σεντόνι"!

Περιμένω τις απόψεις σας! Και θάθελα αυτή τη φορά να είναι πολλές.

... έρχεται κύμα ...

Εδώ κολλάει το γνωστό ρητό : "... την κάτσαμε τη βάρκα ... " !

Κλειστόν ...

Το κατάστημα θα παραμείνει κλειστόν μέχρι νεωτέρας, λόγω ... οικονομικής κρίσης! Παρακαλούνται οι επισκέπται να φέρονται κόσμια εις τους ευζώνους και να φροντίζουν δια τον σιτισμόν των περιστεριών.

Εκ της προεδρίας της Βουλής.

Παραιτήσεις ...

Ο Βερελής παραιτήθηκε εγκαίρως! Μπράβο! Θα έλεγα δύο Μπράβο, αν η κίνηση του δεν ήταν εκ του ασφαλούς, μια και το ... πιθανό "αδίκημα" του έχει παραγραφεί ήδη. Θα έλεγα δε τρία Μπράβο, αν τον ακολουθούσε -έστω από ευθιξία - και η ...υπόλοιπη παρέα του τότε Υπουργείου Μεταφορών!

Από την άλλη ο "καταλληλότερος" έκλεισε χτες το "μαγαζί" (γιατί όπως έχουμε πήξει στις μίζες, για μαγαζί πρόκειται) για να έχει το κεφάλι του ήσυχο ... μέχρι τον Οκτώβρη! Μπράβο και αυτουνού που εκμεταλλεύεται πλήρως - και μαγκιά του - τις δυνατότητες παραγραφής που του δίνει ο νόμος περί (μη) ευθύνης υπουργών! Έτσι δεν χρειάζεται να ...παραιτηθεί κανείς άλλος!

Ήθελα να ήξερα. Ο εμπνευστής αυτού του περίφημου Νόμου "περί ευθύνης Υπουργών" και της αναθεώρησης του άρθρου 86 του Συντάγματος! Έχει σκεφτεί ποτέ να παραιτηθεί? Για να μην πω για όλους όσοι τον ψήφισαν!

Κρίση ...

Από το flickR της Ντόρας : 05.05.09 Ομιλία με θέμα «Οι συνέπειες της οικονομικής κρίσης στη διεθνή σκηνή: Η θέση της Ελλάδας», σε εκδήλωση του Ελληνοαμερικανικού Εμπορικού Επιμελητηρίου.

Αν κρίνω από το χλιδάτο τραπέζι με τα ασημένια κηροπήγια, τα κρυστάλλινα ποτήρια, τα ροδοπέταλα και τα χαμόγελα ... περνάμε μεγάααααααλη κρίση!

Αχ ΜΑΝούλα μου!

Νέο σκάνδαλο με μίζες από τη ΜΑΝ ανακάλυψαν στη Γερμανία και - οποία έκπληξις - κάποιες από αυτές κατευθύνθηκαν και προς Ελλάδα! Έτσι αποκτήσαμε πιο σύγχρονα λεωφορεία και τρόλεϋ, αλλά και στρατιωτικά οχήματα!

Τώρα εγώ ο αφελής δεν μπορώ να καταλάβω γιατί εκπλήσσονται πάλι όλοι!

Έκπληξη θα ήταν εάν κάποιος εντόπιζε και αναδείκνυε μια, έστω και ασήμαντη, προμήθεια ή έργο του Ελληνικού Δημοσίου τις τελευταίες δεκαετίες που να μην δόθηκε μίζα! Σε μια χώρα που εισάγει σχεδόν το 100% των όσων καταναλώνει, αυτό θα ήταν η φωτεινή εξαίρεση και όχι ο κανόνας!

Κάτι κουρασμένα παληκάρια!

Ο ... καταλληλότερος Πρωθυπουργός και ο ... καταλληλότερος Δήμαρχος Ναυπλίου.