Τα στερνά νικούν τα πρώτα !

Η αποχή του ΚΚΕ από τις - κατα γενική ομολογία, όχι μόνο τοπικά αλλά και πανελλήνια, πετυχημένες - πρόσφατες εκδηλώσεις στη μνήμη του Γρηγόρη Φαράκου στο Ναύπλιο, είναι προφανώς ανάξια οποιουδήποτε έστω και πικρού σχολίου. Η σημερινή όμως δημόσια τοποθέτηση του τοπικού ΚΚΕ είναι εκτός από φαιδρή και θλιβερή και εξαιρετικά προκλητική για τον κάθε νοήμονα προοδευτικό πολίτη.

Γράφει μεταξύ άλλων στην ανακοίνωση του το ΚΚΕ, το οποίο προετοιμάζει και συγκέντρωση (!!!) για το θέμα (οι υποδείξεις με bold δικές μου)!

" ... Πρόσφατα στο Ναύπλιο, υπό την σκέπη του Δήμου Ναυπλίου (ΝΔ), οργανώθηκαν τριήμερες εκδηλώσεις, για την μνήμη δήθεν του Γρηγόρη Φαράκου. .. ο οποίος αφού απέτυχε ως Γενικός Γραμματέας του ΚΚΕ να διαλύσει το Κόμμα το 1991, επιδόθηκε, μέσα από το ΣΥΝ, να ρίχνει δηλητήριο για την Ιστορία του ΚΚΕ, αποκτώντας έτσι τη συμπάθεια των εχθρών του ΚΚΕ. Ας τους θυμίσουμε ότι: ΤΑ ΣΤΕΡΝΑ ΝΙΚΟΥΝ ΤΑ ΠΡΩΤΑ, όπως πολύ απλά λέει και ο λαός μας.
....
... Τώρα εξελίσσεται μια νέα, πιο επικίνδυνη προσπάθειά τους να κάνουν το άσπρο-μαύρο, να ταυτίσουν το κομμουνισμό με το ναζισμό και το Στάλιν με
το Χίτλερ, να εξισώσουν θύματα και θύτες. "

Λέει και άλλα πολλά η ανακοίνωση, γνωστά και συνεχώς επαναλαμβανόμενα! Και φυσικά το επιμύθιο κάθε καταγγελίας του ΚΚΕ , από ένα εθνικό ζήτημα , μέχρι το αν ο Βαλβερδε μένει ή φεύγει από τον Ολυμπιακό, είναι πάντοτε ότι για "ολα φταίνε ΠΑΣΟΚ και ΝΔ και ο καιροσκοπισμός του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ" !!!

Θλίψη, περιφρόνηση και οργή προκαλούν τέτοιες συμπεριφορές. Κύρια στους πολίτες που επιχειρεί αυτή η ανακοίνωση να απευθυνθεί! Στους εργαζόμενους, τη νεολαία, τα προοδευτικά λαϊκά στρώματα. Θλίψη γιατί είναι άδικο να λες "δηθεν" και "αποτυχημένο" έναν άνθρωπο που αφιέρωσε όλη τη ζωή του για να μπορείς εσύ σήμερα να μιλάς. Περιφρόνηση γιατί είναι φαιδρό να λες πως η καθολική αναγνώριση του επιστημονικού πολιτικού έργου του Γρηγόρη Φαράκου αποτελεί συνειδητή έκφραση αντικομμουνισμού! Και τέλος οργή, γιατί είναι προσβολή στη νοημοσύνη μας, να προσπαθείς εν έτει 2009 να μας πείσεις ότι Στάλιν και Χίτλερ είναι άσπρο και μαύρο!

Ένα πάντως είναι σίγουρο! Ότι σίγουρα... "τα στερνά νικούν τα πρώτα"!

Η ταμπακιέρα

«Εκείνοι που προκάλεσαν την κρίση επηρεάζουν ακόμη τις πολιτικές αντιμετώπισης της. Η πολιτεία διαθέτει αυτή τη στιγμή μέσα πίεσης απέναντι τους. Οφείλει να τα χρησιμοποιήσει. Να καθορίσει νέους όρους που θα διασφαλίζουν το κοινό συμφέρον και θα αποτρέπουν νέες κρίσεις. Η κοινωνικοποίηση των ζημιών, που επιχειρείται από τις επιχειρήσεις που κυριάρχησαν στον χρηματοπιστωτικό τομέα, δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή χωρίς όρους. Όρους που να λαμβάνουν υπόψη το αίτημα και την ανάγκη για κοινωνική δικαιοσύνη και τη λογοδοσία των υπευθύνων»

Ας ακούσουν όλοι με προσοχή την ουσία της υπόθεσης της ελληνικής κρίσης! Δεν έχει σημασία ποιος το είπε. Σημασία έχει να επικεντρώσουμε την πολιτική συζήτηση στην "ταμπακιέρα" και όχι στα... "κουρασμένα παληκάρια", που μπορει να διευρύνουν την "ψαλίδα" των δημοσκοπήσεων, δεν λύνουν όμως τα προβλήματα της κοινωνίας.

Turn Me On

Οφείλω να πω πως δεν συμφωνώ με αυτούς που απαξιώνουν την "Ώρα της Γης" ως μια πρωτοβουλία "αυτών που ευθύνονται για τις κλιματικές αλλαγές, ως ένα άλλοθι για ότι έχουν κάνει".

Δεν είναι έτσι! Δεν είναι μια απλή συμβολική κίνηση! Δεν είναι μια λογική του τύπου "κάνουμε κάτι καλό μια μέρα το χρόνο, και όλα τα κακά τις υπόλοιπες μέρες"! Μπορεί να υπάρχουν και κάποιοι τέτοιοι μεταξύ μας, αλλά αυτοί που σκεφτόμαστε αλλιώς γινόμαστε - και μέσα από τέτοιες πρωτοβουλίες - περισσότεροι και καλύτερα συνειδητοποιημένοι.

Αντίθετα αυτοί που απλά διαμαρτύρονται για να διαμαρτύρονται και το θεωρούν αυτό ακραία προοδευτικό, δεν κάνουν τίποτα άλλο από το να τρέφουν τους ισχυρούς της γης να συνεχίζουν το καταστροφικό έργο τους.

Λάθος νοοτροπία ... λάθος πρακτικές...

Η υπόθεση της εξίσωσης των ορίων συνταξιοδότησης ανδρών και γυναικών δεν είναι καινούργια. Στον ιδιωτικό τομέα ουσιαστικά επιβλήθηκε από πέρυσι - αν και στην πράξη ισχύει πολλά χρόνια - και τώρα ήρθε η σειρά και του Δημόσιου Τομέα να ακολουθήσει. Θα ήταν αστείο να πιστέψει κανείς ότι η απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου θα ήταν διαφορετική. Θα ήταν επίσης αστείο να μην περιμένει κανείς ότι οι αντιδράσεις τώρα είναι πολύ μεγαλύτερες από ότι πριν ένα χρόνο, όταν το ίδιο συνέβαινε στον ιδιωτικό τομέα.

Το ανησυχητικό όμως είναι πως στην Ελλάδα εδώ και δεκαετίες, κύρια μετά τη μεταπολίτευση, δείχνουμε μεγάλη ανοχή σαν κοινωνία - και και' επέκταση και σαν εξουσία - στις απαιτήσεις των εργαζομένων στον λεγόμενο "στενό και ευρύτερο" Δημόσιο Τομέα. Και εξηγούμαι για να μην παρεξηγηθώ :

Είναι δίκαια σήμερα η εξίσωση των ορίων συνταξιοδότησης ανδρών και γυναικών στην Ελλάδα? Σαφώς και όχι! Το πρόβλημα όμως δεν είναι αυτό. Το πρόβλημα είναι ότι στην Ελλάδα του 2009 το μόνο πράγμα στο οποίο γυναίκες και άνδρες είναι (η θα γίνουν) ίσοι είναι το ...όριο συνταξιοδότησης. Οι αμοιβές ? Ούτε κατά διάνοια! Οι παροχές? Αστεία πράγματα! Και από εκεί και πέρα μια σειρά βοηθήματα για τις εργαζόμενες γυναίκες και μητέρες όπως π.χ. ο παιδικός σταθμός στην υπηρεσία, το ολοήμερο σχολείο, οι γονικές άδειες πατέρα και μητέρας, οι ιατρικές δαπάνες είναι μάλλον "άγνωστες λέξεις " για το ελληνικό κράτος. Αν όλα τα παραπάνω λειτουργούσαν σε ικανοποιητικό βαθμό και στην Ελλάδα, τότε η εξίσωση των ορίων ηλικίας δεν θα ήταν θέμα προς συζήτηση.

Και πάλι όμως το μεγάλο πρόβλημα δεν είναι αυτό! Η απάντηση σε αυτό το ζήτημα θα ήταν εύκολη: χρειάζεται πολιτική βούληση από μια κυβέρνηση που θα εξισώσει πραγματικά άνδρες και γυναίκες στο σύνολο των υποχρεώσεων και δικαιωμάτων τους, όπως επιτάσσει άλλωστε και το σύνταγμα. Πόσο εύκολο είναι όμως να προκύψει μια τέτοια πολιτική βούληση, όταν η εξυπηρέτηση μικροκομματικών συμφερόντων που έχουν να κάνουν με τη λειτουργία του Δημόσιου Τομέα αποτελεί πάγια τακτική όλων των κυβερνήσεων από τη μεταπολίτευση και μετά?

Πώς μπορεί να προκύψει πολιτική βούληση, όταν από την μια φτιάχνεις ΑΣΕΠ και από την άλλη βάζεις υπαλλήλους, με συμβάσεις χρόνου, από το παράθυρο? Πως μπορεί να προκύψει πολιτική βούληση, όταν αυτούς τους συμβασιούχους τους κάνεις μετά αορίστου χρόνου, και -μόλις χθες - τους δίνεις και δικαιώματα ανέλιξης επιπέδου μονίμου υπαλλήλου? Πως μπορεί να προκύψει πολιτική βούληση όταν κρατάς σε προκλητικά χαμηλά επίπεδα τους μισθούς της πλειοψηφίας των υπαλλήλων, και από την άλλη τους ξεζουμίζεις κάθε χρόνο στη φορολογία? Πως μπορεί να προκύψει πολιτική βούληση όταν δεν έχεις σαν εξουσία κανέναν απολύτως σχεδιασμό ανάπτυξης των δημόσιων υπηρεσιών, δεν υλοποιείς κανέναν οργανισμό προσωπικού σε καμιά υπηρεσία και απλά προσλαμβάνεις με γνώμωνα τα ψηφαλάκια και την ικανοποίηση των βουλευτών σου?

Και τέλος πως μπορεί να προκύψει πολιτική βούληση όταν ξεπουλάς προκλητικά - δήθεν στο όνομα του ελεύθερου ανταγωνισμού - τους πιο παραγωγικούς τομείς του ευρύτερου δημόσιου τομέα (ενέργεια , νερό, μεταφορές, επικοινωνίες) χάνοντας εκείνα τα έσοδα που θα σου έδιναν τη δυνατότητα να τον οργανώσεις σε άλλες βάσεις και παράλληλα , αντί να πετυχαίνεις πραγματικό ανταγωνισμό, να υποτάσσεις τα πάντα σε ισχυρά ιδιωτικά πλέον μονοπώλια?

Ακούγονται λίγο "παπαρηγίστικα" όλα αυτά? Όχι δεν είναι καθόλου! Είναι η πραγματικότητα. Και η χειρότερη πραγματικότητα είναι το πως αντιδρά η κοινωνία σε τέτοιες πρακτικές μέχρι σήμερα!

Γιατί μπορεί ο γιατρός του δημοσίου - αφού έκανε δεκαετίες να σπουδάσει και να πάρει ειδικότητα - να υποαμοίβεται και να τον ξεσκίζουν στις εφημερίες, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να ανεχόμαστε το "φακελλάκι".

Μπορεί ο εκπαιδευτικός να περιμένει χρόνια την επετηρίδα, η να τον υποβάλλουν σε εξετάσεις για να διοριστεί, και να υποαμοίβεται για το λειτούργημα του, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να ανεχόμαστε να κάνει δεύτερη και τρίτη δουλειά, να δουλεύει περισσότερο στα ιδιαίτερα και στα φροντιστήρια από ότι στο σχολείο, κερδίζοντας πολύ περισσότερα και αφορολόγητα!

Μπορεί ο μηχανικός του Δημοσίου να υποαμοίβεται και να δουλεύει σε δύσκολες συνθήκες χωρίς μηχανοργάνωση, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να ανεχόμαστε να παίρνει τη μίζα για το έργο που επιβλέπει ή για την άδεια που εκδίδει!

Μπορεί ο εφοριακός να περιμένει ακόμη τις δυνατότητες του TAXIS που θα έκανα πιο εύκολη τη δουλειά του και να παίρνει το μισό μισθό από αυτόν που θα έπρεπε, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να ανεχόμαστε να τσεπώνει "βοηθήματα" για να κάνει τα στραβά μάτια σε φορολογικές παραβάσεις εκατομμυρίων!

Μπορεί τέλος μια νέα μητέρα να έχει ελάχιστα βοηθήματα για να μεγαλώσει το παιδί της, αλλά αυτό δε σημαίνει ότι πρέπει να ανεχτούμε να παίρνει άδεια "από τη σημαία" όποτε θέλει και να λείπει απο τη θέση της - με την ανοχή των προϊσταμένων της - με αποτέλεσμα να υποβαθμίζονται οι παρεχόμενες υπηρεσίες προς τον πολίτη.

Με άλλα λόγια ζούμε σε μια χώρα όπου ο Δημόσιος Τομέας είναι απίστευτα υποβαθμισμένος, υποχείριο της εκάστοτε κυβέρνησης για την εξυπηρέτηση των μικροπολιτικών της, με αποτέλεσμα και οι υπάλληλοι - και πολύ περισσότερο οι γυναίκες- να υποαπασχολούνται και να υποαμοίβονται, αλλά και οι προσφερόμενες υπηρεσίες να είναι εξαιρετικά υποβαθμισμένες. Αποτέλεσμα ? Οι πολίτες αναγκάζονται ή να προσφύγουν στον ιδιωτικό τομέα ή να ανεχτούν την σκληρή παραοικονομία για να ικανοποιήσουν τις ανάγκες τους!

Η κατάσταση αυτή έχει παγιωθεί και ανακυκλώνεται συνεχώς, χωρίς κανείς να τολμά να την ανατρέψει! Τα συνδικάτα των εργαζομένων κινούνται και αυτά στα πλαίσια των καθαρά συντεχνιακών τους συμφερόντων, αποτελώντας ένα ακόμη εμπόδιο για ανατροπή. Η λογική του "αν δε λαδώσεις" είναι ο κανόνας και κανείς δεν αντιδρά σε απαράδεκτες ιδιωτικοποιήσεις. Και από την άλλη - αν και οξύμωρο - το όνειρο του κάθε πολίτη για το παιδί του είναι να ...βολευτεί κάπου στο Δημόσιο!

Αυτά όλα βέβαια είναι ψιλά γράμματα για το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, το οποίο λειτουργεί με βάση τα καλώς κείμενα στην πλειοψηφία των χωρών της Ευρώπης. Με τον ίδιο τρόπο λειτουργεί και όταν μας επιβάλει αυτονόητο πρόστιμο για τη διαχείριση των χωματερών ή για την επιχορήγηση της ζημιογόνας Ολυμπιακής. Δεν καταλαβαίνω λοιπόν γιατί είναι "σοκ" η απόφαση αυτή του δικαστηρίου και δεν είναι "σοκ" - που σίγουρα είναι για τους Ευρωπαίους - το πως λειτουργεί το ελληνικό Δημόσιο.

Τι προσδοκώ? Την αργά ή γρήγορα διαφορετική αντίδραση των πολιτών, που θα αναγκάσει το πολιτικό σύστημα να αποφασίσει επιτέλους να ανατρέψει αυτή την κατάσταση και να "σπάσει αυγά" ! Δεν ξέρω αν θα προλάβω να το ζήσω εγώ... εύχομαι όμως να το ζησουν τα παιδιά μου.

*Φωτό από το Athens Indymedia

Κρίσιμη μάζα part 2

Είδατε το χθεσινό video? Αν όχι , κάντε τον κόπο αξίζει!

Την Κυριακή λοιπόν τα ποδήλατα θα καταλάβουν το Ναύπλιο! Τα ποδήλατα θα μποτιλιάρουν την κυκλοφορία, θα ακινητοποιήσουν τα αυτοκίνητα, θα περικυκλώσουν πλατείες, σχολεία, δημαρχείο, λιμάνι και όλες τις γειτονιές της πόλης. Τα ποδήλατα θα δημιουργήσουν την κρίσιμη μάζα * στο "σταυροδρόμι των αδιεξόδων" αυτής της πόλης, την κρίσιμη μάζα που θα κόψει την "κυκλοφορία" της αδράνειας και της απαξίωσης και δημιουργήσει τη "διάβαση" σε μια πιο ανθρώπινη πόλη.

Πρέπει να είμαστε πολλοί την Κυριακή το πρωί!

Έχει σημασία να είμαστε πολλοί! Ας ξεπεράσουμε ενδοιασμούς του τύπου "ποιος το κάνει" και "γιατί το κάνει" κι ας δώσουμε το παρόν όλοι, συν γυναιξί και τέκνοις! Και αυτή τη φορά, όπως και σε κάθε εκδήλωση τέτοιου είδους, θα προσπαθήσουμε να μην είναι απλά μια διαμαρτυρία, αλλά μια θετική πίεση προς την τοπική κοινωνία και την τοπική εξουσία να αφυπνιστούν, μια θετική πίεση με συγκεκριμένες προτάσεις και διάλογο. Έναν διάλογο, την ποιότητα του οποίου εγγυάται και η παρουσία του Θάνου Βλαστού.

Έχω γράψει πριν 9 μήνες τις απόψεις μου για το τι θα μπορούσε να γίνει στην πόλη μας για το ποδήλατο. Έγραφα τότε :

" Ήθελα να ήξερα πως είναι δυνατόν να τα καταφέρνουν πόλεις σαν τη Λάρισα, την Καρδίτσα, το Μεσολόγγι, ακόμη και την Κω και να μην τα καταφέρνει το Ναύπλιο και το Άργος και η ευρύτερη περιοχή. Δεν καταλαβαίνω γιατί φτιάξαμε πρόσφατα νέο οδικό άξονα προς τη Ν.Κίο κατά μήκος της παραλίας και δεν μπορούσαμε να προβλέψουμε και έναν ποδηλατόδρομο μέσα σε μια εξαιρετική διαδρομή που περνάει μέσα από προστατευόμενο υδροβιότοπο. Δεν καταλαβαίνω γιατί στον οδικό άξονα που συνδέει το Άργος με το Ναύπλιο, που είναι πλέον ένας κατ' εξοχήν εμπορικός δρόμος με ταχύτητα 50 χιλιόμετρα, δεν μπορούμε να φτιάξουμε ποδηλατόδρομο και από τις δύο πλευρές, που θα εξυπηρετεί πολλούς που εργάζονται σε αυτό το δρόμο αλλά, προπάντων πολλούς μαθητές, που πηγαίνουν στα δημόσια και ιδιωτικά σχολεία (και στο άμεσο μέλλον και στο Πανεπιστήμιο) κατά μήκος του δρόμου. Δεν καταλαβαίνω γιατί το ίδιο δεν μπορεί να συμβεί και στο δρόμο ΄Αργους - Μηκυνών και Αργους - Νέας Κίου. Δύο διαδρομές που επίσης λατρεύουν οι τουρίστες, αλλά και πολλοί κάτοικοι του Αργους που κατεβαίνουν στην παραλία τώρα το καλοκαίρι. Δεν καταλαβαίνω γιατί το ίδιο δεν μπορεί να γίνει από Ναύπλιο προς Δρέπανο και Ασίνη! Όλες αυτές οι διαδρομές δεν ξεπερνούν τα 10 χιλιόμετρα η καθεμιά, αποστάσεις ιδανικές για ποδήλατο, τουλάχιστον από όσα λένε οι ειδικοί και δείχνει η ευρωπαϊκή εμπειρία. Δεν καταλαβαίνω γιατί δεν μπορούμε να βγάλουμε τελείως το αυτοκίνητο από το ιστορικό κέντρο του Ναυπλίου και να "παραδώσουμε" αποκλειστικά την πόλη στο ποδήλατο. Γιατί δεν μπορούμε να συνδέσουμε επιτέλους τα σχολικά συγκροτήματα της πόλης (κατά προτεραιότητα) με ένα δίκτυο ποδηλατοδρόμων, ώστε να μπορέσουν τα παιδιά μας να πηγαίνουν με ασφάλεια στο σχολείο τους και να μην παρατηρείται το φαινόμενο του μποτιλιαρίσματος στις 8 το πρωί και στις 2 το μεσημέρι έξω από τα σχολεία, το άδειασμα των δημοσίων υπηρεσιών, τραπεζών και γραφείων, το ουσιαστικό σταμάτημα δηλαδή της λειτουργίας μιας ολόκληρης πόλης, διότι όλοι εμείς οι γονείς πρέπει να πάμε να πάρουμε τα παιδιά μας από το σχολείο!"

Όλες αυτές οι σκέψεις θα γίνουν πια συγκεκριμένες προτάσεις στην εκδήλωση της Κυριακής. Μαζί και νέες, επίσης αξιόλογες, όπως ένα σύστημα ενοικίασης ποδηλάτων για τους επισκέπτες της πόλης, στα πρότυπα μεγάλων ευρωπαϊκών πόλεων. Όπως τα πάρκινγκ ποδηλάτων μπροστά στις καφετέριες του λιμανιού, που θα σου εξασφαλίζουν με ένα "κουπόνι" μισό ευρώ φτηνότερο καφέ! Όπως τα πάρκινγκ ποδηλάτων μπροστά στις πανσιόν της παλιάς πόλης που θα δίνουν 10% έκπτωση στη διανυκτέρευση!

Είναι κρίσιμη λοιπόν για την πόλη μας η "μάζα" των εκδηλώσεων της Κυριακής, γιατί επιτέλους εμείς οι πολίτες πρέπει να περάσουμε από τα λόγια στις πράξεις, την ώρα που οι κάποιοι υπεύθυνοι αδιαφορούν, κάποιοι ανεύθυνοι προσφέρουν "νέες ελπίδες" , και όλοι μαζί οδηγούν την πόλη μας στο απόλυτο "μποτιλιάρισμα". Είναι κρίσιμη, όχι απλά γιατί θέλουμε να κάνουμε λίγο βαβούρα στην πόλη και να "ζωγραφίσουμε" πέντε ποδηλατόδρομους, αλλά γιατί η "κουλτούρα" μιας κοινωνικής μάζας που διώχνει το αυτοκίνητο και δίνει χώρο στο ποδήλατο και κατ' επέκταση στον πεζό είναι αυτή που θα δυναμώσει την παρέμβαση των πολιτών στα κοινά της πόλης, είναι αυτή που θα αναδείξει την συμμετοχικότητα όλων, μικρών και μεγάλων, είναι αυτή που θα αποδείξει ότι όλοι μαζί μπορούμε να φτιάξουμε ένα πιο ανθρώπινο μέλλον, ξεκινώντας από τα απλά και αυτονόητα μιας μικρής κοινωνίας και φτάνοντας στα δύσκολα αλλά απαραίτητα για τον πλανήτη. Είναι η αντίθετη κουλτούρα από αυτήν που μας πλασσάρουν οι "προύχοντες" της πόλης, που σε καμιά περίπτωση δεν εξασφαλίζει το μέλλον των παιδιών μας!

*Η Critical Mass είναι μια ομάδα ποδηλατιστών παγκόσμιας εμβέλειας η οποία διοργανώνει ποδηλατικές βόλτες μέσα στη πόλη με σκοπό να προωθήσει τα δικαιώματα των ποδηλατιστών ως μέρος της κυκλοφορίας και τη χρήση του ποδηλάτου ως εναλλακτικό μέσο μεταφοράς.

Η Critical Mass δεν έχει προσδιορισμένους «αρχηγούς», οργανωτικές δομές και πολιτικούς στόχους. Η οργάνωση της Critical Mass δεν τυποποιείται πέρα από τον ορισμό μιας συνάντησης σε καθορισμένο τόπο και χρόνο και το ταξίδι ως ομάδα μέσα στους δρόμους της πόλης. Με λίγα λόγια, η Critical Mass μπορεί να χαρακτηριστεί ως μια "οργανωμένη σύμπτωση", χωρίς ηγεσία ή ιδιότητα μέλους.

Η Critical Mass δεν είναι οργάνωση αλλά μια ιδέα, και οι ποδηλατικές βόλτες στην πόλη δεν πρέπει να ταυτιστούν με πορείες διαμαρτυρίας ούτε έχουν στόχο να παρεμποδίσουν την κυκλοφορία. Αντίθετα, πρόκειται για μια συλλογική προσπάθεια να γίνει το ποδήλατο μέρος της κυκλοφορίας και να περιοριστεί η εχθρική διάθεση της πόλης προς τους ποδηλάτες, γιορτάζοντας παράλληλα την επιλογή του ποδηλάτου για τη μεταφορά και απολαμβάνοντας κοινωνικό χρόνο στις οδούς της πόλης χωρίς αυτοκίνητο.

Η ιδέα ξεκίνησε βλέποντας τους Κινέζους ποδηλάτες στις πόλεις τους να περιμένουν σε μια διασταύρωση να γίνουν αρκετοί - να δημιουργήσουν την "κρισιμη μάζα" ώστε να κόψουν την κυκλοφορία και να περάσουν με ασφάλεια.

Η κρίσιμη μάζα...

Την Κυριακή έχουμε "ποδηλατοπορεία" στην πόλη μας! Και επειδή ευελπιστούμε να μην είναι απλά μια διαμρτυρία και μετά ...πάλι του χρόνου, δείτε κατ' αρχήν αυτό το βίντεο του 1992 και ...τα ξαναλέμε!

Το πρόβλημα και η λύση.

Για πολλούς απόψεις σαν τις προχθεσινές είναι πολύ "αιρετικές" και ίσως ακατανόητες. Ας τα κάνουμε λοιπόν "πενηνταράκια" που λέει και ο Γεωργίου, γιατί με αυτά που ακούω στα διάφορα πάνελ, θα ξεχάσω σε λίγο και τα λίγα οικονομικά που ξέρω.

Παγκόσμια κρίση στην οικονομία ! Μάλιστα.

Σε τι συνίσταται αυτή? Στο ότι καταβαραθρώνονται τα κέρδη των "μεγάλων", που την τελευταία 20ετία έπιασαν ταβάνι.

Γιατί πέφτουν τα κέρδη? Γιατί πέφτει η αγοραστική δύναμη του μέσου ανθρώπου.

Γιατί πέφτει η αγοραστική δύναμη? Γιατί ο μέσος πολίτης (και η επιχείρηση) δεν μπορεί πια να δανειστεί από τις τράπεζες φθηνό χρήμα!

Γιατί δεν μπορεί να δανειστεί? Γιατί οι τράπεζες έμειναν από ρευστό.

Γιατί οι τράπεζες έμειναν από ρευστό? Γιατί επένδυσαν σε επισφαλή τοξικά τραπεζικά προϊόντα, που κατέρρευσαν και χάθηκαν.

Γιατί αυτά τα προϊόντα ήταν "τοξικα"? Γιατί τα διαχειρίζονταν αεριτζήδες και πιστωτικά ιδρύματα σε χώρες που δεν είχαν ισχυρό σύστημα χρηματοπιστωτικού ελέγχου.

Που πήγαν αυτά τα χρήματα? Φυσικά στις τσέπες κάποιων.

Πως επιλύεται η παγκόσμια κρίση? Κανείς δεν είναι σιγουρος ακόμη. Η τάση - κύρια στην Αμερική - δείχνει ισχυρή κρατικη παρέμβαση και διοχετευση ζεστού χρήματος άμεσα στην αγορά. Κανείς όμως δεν εγγυάται ταχεία επανάκαμψη.

Κι ας έρθουμε στην Ελλαδίτσα μας.

Πως επηρεάζει η κρίση την Ελλάδα? Εν μέρει όπως και τον υπόλοιπο κόσμο, δηλαδή κάποιες (λίγες) τράπεζες παρουσιάζουν πρόβλημα ρευστότητας γιατί επένδυσαν σε τοξικά προϊόντα του εξωτερικού.

Είναι αυτό το βασικό πρόβλημα της κρίσης στην Ελληνική Οικονομία? ΣΑΦΩΣ ΟΧΙ.

Ποιο είναι ? Στην Ελλάδα το πρόβλημα είναι το τεράστιο δημόσιο χρέος!

Γιατί? Γιατί το κράτος συνηθίζει λανθασμένα εδώ και χρόνια να δανείζεται από μεγάλα πιστωτικά ιδρύματα του εξωτερικού για να "ριχνει ασπιρίνες" στο δημόσιο χρέος! Και τώρα πια δεν μπορεί να δανειστεί με την άνεση που δανειζόταν στο παρελθόν, γιατί οι μεγάλες τράπεζες δεν έχουν να δώσουν, για τους λόγους που είπαμε και παραπάνω. Η μάλλον δίνουν, αλλά δίνουν πολύ πιο ακριβά τώρα! Αποτέλεσμα το δημόσιο χρέος διογκώνεται με εκρηκτικούς ρυθμούς.

Τι κάνει η ελληνική κυβέρνηση για να αντιμετωπίσει το πρόβλημα? Παίρνει μέτρα για να περιορίσει το δημόσιο χρέος. Να ορίσουμε λίγο αυτό το δημόσιο χρέος?

Φυσικά. Το κράτος λοιπόν χρωστάει. Χρωστάει στον εργαζόμενο του δημοσίου τις εισφορές του στο ασφαλιστικό ταμείο, στον συνταξιούχο τη σύνταξη του, στον συμβασιούχο την αμοιβή του, στον προμηθευτή την αμοιβή του για τα προϊόντα που προμήθευσε (π.χ. νοσοκομεία), στον εργολάβο την αμοιβή του για το έργο που εκτέλεσε, στον αγρότη την αποζημείωση που δικαιούται, στον εισαγωγέα την επιστροφή ΦΠΑ, στην επιχείρηση την αμοιβή της υπηρεσίας που πρόσφερε.

Πως καλύπτει το κράτος αυτές τις υποχρεώσεις? Από τη φορολογία (άμεση και έμμεση), την αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας και τα κέρδη από το ισοζύγιο εισαγωγών εξαγωγών.

Γιατί δεν μπορεί να μειώσει το δημόσιο χρέος? Γιατί δεν αντιμετωπίζει την φοροδιαφυγή, ξεπουλάει για ένα κομμάτι ψωμί τη δημόσια περιουσία, ενώ για το εμπορικό ισοζύγιο ...ας μη μιλήσουμε καλύτερα. Εκτός αυτών η τωρινή συντηρητική κυβέρνηση δείχνει σαφη προτίμηση στην υπεράσπιση των συμφερόντων των "μεγάλων" της ελληνικής αγοράς.

Ποιά είναι λοιπόν η μόνη διέξοδος? Ο δανεισμός!

Αντιμετωπίζει σήμερα η κυβέρνηση με τα μέτρα που παίρνει την εσωτερική κρίση? Θα ήταν αστείο να πει κανείς ναι!

Τι κάνει το κράτος? Πολύ απλά παίρνει ένα κομπιουτεράκι και λέει : Πόσα μου λείπουν? Τόσα. Από που να τα πάρω με ασφάλεια? Πρώτα πρώτα από αυτούς που δηλώνουν ότι έχουν (άσχετα αν αυτοί που δεν δηλώνουν έχουν τα περισσότερα). Ποιοι είναι αυτοί? Πρώτα πρώτα οι μισθωτοί και συνταξιούχοι, αλλά από αυτούς τα παίρνω έτσι κι αλλιώς. Αρα σε αυτούς δεν θα δώσω άλλα! Μετά οι μικρομεσαίοι και οι ελεύθεροι επαγγελματίες. Αυτοί κατά την κυβέρνηση έχουν, αλλά φοροδιαφεύγουν. Άρα να τους πάρω, με το έτσι θέλω όσα μου λείπουν.

Δηλαδη το κράτος λέει απλά: Σου χρωστάω, αλλά δεν μπορώ να σου τα δώσω. Φέρε λοιπόν μερικά λεφτά εσύ, ώστε να έχω να σου δώσω ... αν μπορέσω, γιατί πρέπει πρώτα να πληρώσω τους τόκους δανεισμού. Λέει και το άλλο το κράτος : Αν δεν μου δώσεις εγκαιρα , θα μου χρωστάς με τόκους! Εγω φυσικά αυτά που σου χρωστάω, θα στα δώσω κάποτε άτοκα ...αν στα δώσω ποτέ!

Είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει αυτό στην Ελλάδα? Όχι βέβαια. Συμβαίνει κατ΄ επανάληψη τα τελευταία χρόνια ανα δεκαετία σχεδόν. Θυμίζω την έκτακτη εισφορά επι ΠΑΣΟΚ, το 0+0=14 του Μητσοτάκη κλπ. Επομένως είναι κάτι που δεν έχει σχέση με την παγκόσμια κρίση και δεν λύνεται με μέτρα εισαγόμενα.

Πως λύνεται το ζήτημα ? Εδώ που φτάσαμε αμφιβάλλω αν λύνεται εύκολα. Απαιτεί κατά τη γνώμη μου μια νέα κοινωνική συμφωνία, μια πλήρη (και πολύ επώδυνη για κάποιους προνομιούχους) αναδιάρθωση όλου του κράτους σε όλα τα επίπεδα. Μια συμφωνία που θα βάζει σε νέα βάση το που θα πάει επιτέλους αυτή η χώρα στην επόμενη 100ετία. Τι θα παράγει, αν παράγει κάτι, πως θα πλασσάρει το προϊόν της στην αγορά, πως θα λειτουργεί σε όφελος των κατοίκων της πρώτα και μετά των διαφόρων συμφερόντων της παγκοσμιοποίησης.

Η πράσινη ανάπτυξη που σήμερα προτείνεται πρέπει να είναι μια βασική παράμετρος αυτής της κοινωνικής συμφωνίας, δεν είναι όμως σε καμιά περίπτωση η λύση στο πρόβλημα. Δεν μπορείς να κάνεις πράσινη ανάπτυξη με αυτό το κράτος, με αυτήν την τοπική αυτοδιοίκηση, με αυτούς τους ελεγκτικούς μηχανισμούς και τελικα με μηδενική συμμετοχή των πολιτών.

Και επειδή καταλήξαμε πάλι στην μαγική φράση "συμμετοχή των πολιτών" που όλοι αναμασάνε αλλά κανείς δεν ενθαρρύνει τελικά, θεωρώ πως η όποια λύση στο πρόβλημα, και στην Ελλάδα με τις ιδιαιτερότητες της αλλά και παγκόσμια, θα προέρθει από την ενίσχυση της πραγματικής λαϊκής συμμετοχής, που πια είναι πιο επιτακτική από ποτέ. Η συμμετοχή των πολιτών στα κοινά είναι αυτή που θα εγγυηθεί τη νέα κοινωνική συμφωνία. Η γνώμη των πολιτών στις λύσεις που πρέπει να προωθηθούν και η συνευθύνη τους στην υλοποίηση τους είναι προϋποθέσεις για έξοδο από την κρίση, ειδικά στη χώρα μας που τα προβλήματα προέρχονται κυρίως από την κακή οικονομική σχέση κράτους -πολίτη.

Όσοι γελούσαν λοιπόν και χλεύαζαν πριν μερικά χρόνια για την συμμετοχική δημοκρατία, ας το ξανασκεφτούν τώρα σοβαρά. Ας αφήσουν παλιές πρακτικές και θεωρίες περί δήθεν "ανακούφισης των αδυνάτων", ας σκεφτούν σοβαρά τι θα πουν πριν μιλήσουν για πράσινη ανάπτυξη, ας αξιολογήσουν τη σχέση κράτους-αγοράς πάνω σε νέα βάση και ας αποφασίσουν επιτέλους να δώσουν το λόγο στους πολίτες. Σε τελική ανάλυση ο παραγώμενος πλούτος είναι δικός τους και άρα πρέπει να έχουν λόγο στην διαχείριση και αξιοποίηση του.

Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για αυτούς που σύντομα θα κληθούν να αναλάβουν την εξουσία. Μπορεί η τωρινή κυβέρνηση να έχει πιάσει πάτο σε αξιοπιστία και ανικανότητα, αλλά αν αυτό αποτελέσει μέτρο σύγκρισης για το μέλλον, θα είναι καταστροφή. Αν απαξιώσουν για άλλη μια φορά την πραγματική συμμετοχή των πολιτών, θα βρουν σύντομα μπροστά τους λαϊκή κατακραυγή πολύ πιο βίαιη από αυτη που βιώνει η σημερινή κυβέρνηση.

Κουκούλες...

Έχω μια απορία : Αν γίνω κουκουλοφόρος ελεύθερος επαγγελματίας, πρέπει να πληρώσω διπλή έκτακτη εισφορά? Ή δε θα πληρώσω καθόλου?

Οικονομικά μέτρα : Ας γελάσω!

"Μέτρα-σοκ", λέει, ανακοίνωσε η κυβέρνηση με στόχο τη μείωση των δαπανών του Δημοσίου, επικαλούμενη την ανάγκη δραστικής μείωσης των δαπανών του Δημοσίου και την οικονομική κρίση". Για μια ακόμη φορά , λένε κάποιοι, αυτοί που το πληρώνουν είναι οι δημόσιοι υπάλληλοι! Είναι όμως έτσι ή έτσι μας συμφέρει να το παρουσιάζουμε?

Σύμφωνα με τα μέτρα της κυβέρνησης, όσοι ΔΥ έχουν μεικτές αποδοχές πάνω από 1.700€ (και είναι η πλειοψηφία των ΔΥ), δεν θα πάρουν αύξηση φέτος. Να πούμε κατ' αρχήν ότι αν έπαιρναν, θα έπαιρναν κάτι κοντά στο πληθωρισμό, που τρέχει αυτή την ώρα με 1,8% και πέφτει, δηλαδή θα έπαιρναν γύρω στα 30 € το μήνα, τα οποία φυσικά θα ήταν μεικτά, δηλαδή θα φορολογούνταν. Η κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι όσοι παίρνουν μέχρι 1.500 ευρώ μηναίως -εξαιρουμένης της οικογενειακής παροχής- (και αυτή είναι η πλειοψηφία των ΔΥ) θα λάβουν εφάπαξ αφορολόγητο έκτακτο οικονομικό βοήθημα 500 ευρώ. Αυτό σημαίνει ότι θα πάρουν αύξηση (καθαρή) 42 € το μήνα για το 2009! Δηλαδή κοντά στο 3%.

Φυσικά αυτά τα "κόλπα" ουδεμία σχέση έχουν με περιστολή των δημοσίων δαπανών! Και αυτό γιατί οι σπατάλες δεν έχουν να κάνουν με τις ανελαστικές δαπάνες του Δημοσίου, αλλά με τις ελαστικές, την υπερεκμετάλλευση των υπερωριών και των εκτός έδρας, τις δαπάνες επικοινωνίας και μετακίνησης, προμηθειών και έργων κ.ο.κ. Η δε κράτηση 5% στους μισθούς των βουλευτών μοιάζει με ανέκδοτο.

Από την άλλη η κυβέρνηση ανακοίνωσε κεφαλικούς φόρους στους Ελεύθερους επαγγελματίες και μικρομεσαίους που κλιμακώνονται ανάλογα με το δηλωθέν εισόδημα μέχρι τις 5.000 €. Δηλαδή η κυβέρνηση στην ουσία ξαναπαίρνει - με το έτσι θέλω τώρα - πίσω τα λεφτά που ήθελε να πάρει με την κατάργηση του αφορολόγητου των 12.000 €, που η ίδια θέσπισε και η ίδια ξανακατάργησε. Και μην πει κανείς πως η κλιμάκωση τώρα είναι δικαιότερη, γιατί ποιοι αλήθεια δηλώνουν ατομικά (και όχι μέσα από εταιρείες) τέτοιου μεγέθους εισοδήματα?

Και αυτά όλα στην Ελλάδα, όταν σε όλη την Ευρώπη παγώνουν ολοκληρωτικά οι μισθοί στο Δημόσιο (και δεν είναι η πρώτη φορά, και δεν μιλάμε για Δημόσιο ελληνικού τύπου) για μια τριετία, ενώ ταυτόχρονα ενισχύονται πραγματικά οι επιχειρήσεις και οι ελεύθεροι επαγγελματίες (και όχι αποκλειστικά οι τράπεζες) με μείωση φορολογίας, μείωση ΦΠΑ κλπ.

Επαναλαμβάνω για μια ακόμη φορά : Την κρίση στην Ελλάδα δεν την τρέφει η αγορά, αλλά το ίδιο το κράτος, η κακή μας νοοτροπία και το μικροκομματικό συμφέρον! Και δυστυχώς κανείς , ΜΑ ΚΑΝΕΙΣ, δεν αντιδρά!

Θέλω να γίνω δήμαρχος : Επεισόδιο 1ο

Τι είπε λοιπόν ο φέρελπις στην πρώτη του επίσημη συνέντευξη ως υποψήφιος δήμαρχος Ναυπλίου? Κατ' αρχήν την ονόμασε "το παρόν και το μέλλον του Δήμου Ναυπλιέων". Το παρελθόν το ξέχασε ο Χρηστάκης. Το παρελθόν στο οποίο συμμετείχε ενεργά, ως δημοτικός σύμβουλος της πλειοψηφίας αλλά και ως πρόεδρος του ΔΣ! Αλλά ας πάμε παρακάτω.

" Είναι φανερό ότι απουσιάζει ο σχεδιασμός και η στρατηγική ... για το πως ονειρευόμαστε το Ναύπλιο του αύριο" είπε ο Χρήστος! "Δεν υπάρχει όραμα" συμπλήρωσε! Και ποιο είναι το όραμα Χρήστε μας? "Να γίνει το Ναύπλιο Τουριστικό, Πολιτιστικό, Πνευματικό κέντρο της Ελλάδας" απάντησε. Δεν μας το έκανε πιο λιανά αυτό - μπορεί να το κάνει στο μέλλον - αλλά πρέπει να θυμίσουμε ότι ο Χρήστος μας έχει ψηφίσει ΟΛΕΣ τις αποφάσεις του ΔΣ τα τελευταία χρόνια, οι οποίες υποβάθμισαν τουριστικά, πνευματικά και πολιτιστικά την πόλη! Τι να θυμίσουμε? Τις παραχωρήσεις κτιρίων στο Πανεπιστήμιο χωρίς κανένα σχεδιασμό και χωρίς κανένα όφελος για την πόλη? Την αγορά οικοπέδου με δάνειο για το Πανεπιστήμιο? Τα προβλήματα στη σχολική στέγη? Την Καραθώνα? Το Μπούρτζι που καταρρέει?

" Ο Δήμος έχει αποδιοργανωθεί διοικητικά. Ατυχείς προσωπικές επιλογές υποβαθμίζουν θεσμούς και αξίες" προσθέτει ο Χρήστος. "Χρειάζονται νέες ιδέες και νέα πρόσωπα". Πλάκα μας κάνεις Χρήστε μας? Για πες μας για αυτούς που παρουσίασες ως συνεργάτες σου. Ποιοι είναι "νέα πρόσωπα" ? Ποιοι δεν είναι αποτυχημένοι υποψήφιοι του παρελθόντος? Ποιοι συμμετέχουν ακόμη και τη στιγμή που τους παρουσίαζες σε ΔΣ νομικών προσώπων του Δήμου, δηλαδή έχουν μερίδιο ευθύνης στην αποδιοργάνωση? Πόσοι δεν έχουν υπάρξει έστω μια φορά υποψήφιοι των "συναγερμικών" (original και μη) ψηφοδελτίων?

"Βασικός στόχος του σχεδίου μας είναι η οικονομική ανεξαρτησία και η αυτάρκεια του Δήμου"! Χα, χα, χα το άλλο με τον Τοτό το ξέρεις Χρήστε μας? Μήπως έχεις αντιληφθεί πως αντιμετωπίζεται κεντρικά χρόνια τώρα η Τοπική Αυτοδιοίκηση? Μήπως γνωρίζεις σε πόσο δεινή θέση έχει φέρει τους Δήμους η σημερινή κυβέρνηση? Μήπως τέλος πάντων μπορείς να μας πεις, αν το κόμμα στο οποίο ανήκεις και κυβερνά σήμερα, έχει πολιτική αποκέντρωσης και ενίσχυσης της διοικητικής και οικονομικής αυτοτέλειας της Τ.Α. ? Αλλά ας το ξεπεράσουμε αυτό! Για πες μας, ποιος κατασπαταλά ανεξέλεγκτα τόσα χρόνια τα τεράστια έσοδα των κληροδοτημάτων του Δήμου? Συμμετείχες ή όχι σε αυτό? Ποιος έκανε τη ΔΕΥΑΝ ζημιογόνα ? Ποιος ξεπουλάει ακίνητα του Δήμου, απεμπολεί δικαιώματα γης, κάνει αποπρασινοποιήσεις, βάζει δημοτικό φωτισμό σε βίλες ημετέρων, έχει διαλύσει τις αθλητικές εγκαταστάσεις της πόλης, αδυνατεί να διαχειριστεί το λιμάνι και τις παραλίες, ξέχασε να ζητήσει να ξανάρθει το τραίνο, δεν μας λέει εδώ και χρόνια που πάει τα σκουπίδια της πόλης, αγνοεί τη λέξη ανακύκλωση, την εξοικονόμηση ενέργειας, μετατρέπει σιγά σιγά το ιστορικό κέντρο σε κουφάρια κτιρίων ή πανσιόν ημετέρων διώχνοντας τους μόνιμους κατοίκους? Και που ήσουν εσύ Χρήστε μας, όταν γίνονταν όλα αυτά? Ήσουν ή όχι, εσύ και οι συνεργάτες σου, μέρος της εξουσίας που έχει ευθύνη για όλα αυτά? Έχεις ή δεν έχεις βάλει την υπογραφή σου και την ψήφο σου σε όλα αυτά?

Και θες τώρα να πιστέψουμε ότι "σε θέματα διαφάνειας και χρηστής διοίκησης τα αστεία τελειώνουν"? Δηλαδή τόσα χρόνια πλάκα μας κάνατε και τώρα θα σοβαρευτείτε? Εσύ και οι συνεργάτες σου? Χρήστε μας, έχουμε όλη την καλή διάθεση να σε πιστέψουμε, αλλά το παρελθόν σου είναι εξαιρετικά βεβαρυμένο. Και εσένα και των συνεργατών σου.

Δυστυχώς για σένα, και εσύ και ο Δήμαρχος και ο προηγούμενος και ο προπροηγούμενος Δήμαρχος, και όσοι σας περιτριγυρίζουν, έχετε ξεπηδήσει από το ίδιο "τσουβάλι" που εδώ και 20 χρόνια έχει φέρει το Ναύπλιο σε αυτή τη κατάσταση. Όψεις του ίδιου νομίσματος είσαστε, παραλλαγές της ίδιας νοοτροπίας και λογικής, ομαδούλες μικρο- και μεγαλοσυμφερόντων που τσακώνονται για τις μικρές και μεγάλες τοπικές εξουσίες. Εκφράζετε μια κουλτούρα διαχείρισης της πόλης που οι πολίτες του Ναυπλίου τη φάγανε στη μάπα χρόνια και αρνούνται πλέον να την ξαναγευτούν.

Και μια τελευταία προσωπική συμβουλή για σήμερα! Μη λες πως δεν είσαι "επαγγελματίας πολιτικός, αλλά τεχνοκράτης και μηχανικός"! Και οι προκάτοχοι σου, τεχνοκράτες και μηχανικοί και αυτοί, τα ίδια έλεγαν και άλλα έκαναν! Όχι μεγάλα λόγια λοιπόν γιατί ... "μια του κλεφτη, δυο του κλέφτη , τρεις και πιάνεται!

229%!

Τι έλεγα το γενάρη? Αρμαγεδών! Και έξω έπεσα! 229% αύξηση των ακάλυπτων επιταγών τον Φεβρουάριο ! Και που να δείτε τους επόμενους μήνες!

Πάνω από 2 δις το ποσό των ακάλυπτων επιταγών από το περασμένο φθινόπωρο. Τόσα χρωστάει το Δημόσιο στις κατασκευές, άλλο τόσο στα νοσοκομεία!

Στην Ελλάδα του 2009 την κρίση την τρέφει το ίδιο το κράτος και όχι η αγορά όπως σε όλο τον κόσμο!

Ναύπλιο - καμιά ελπίδα!

Το "μεγάλο όνομα", όπως λέει και η επαγγελματική του διαφήμιση στα τοπικά κανάλια, έκανε και επισήμως την ηγετική εμφάνιση του το Σαββατοκύριακο στα κοινά της πόλης μας."Ναύπλιο - Νέα Ελπίδα" ο τίτλος. Τέρμα οι "συναγερμοί" και τα ...καμπανάκια! Τώρα πάμε σύγχρονα αλλά και δογματικά, πάμε "σεμνά και ταπεινά" , κάτι σαν Νέα Δημοκρατία ... με χορηγό το Hondos Center! Τέρμα τα αξύριστα προφίλ ... τώρα πάμε γυαλισμένοι, ατσαλάκωτοι και με μπόλικη μπριγιαντίνη.

Πεδίον δόξης λαμπρόν από σήμερα για το παρόν ιστολόγιο, που περίμενε αρκετό καιρό αυτή την στιγμή! Χαράς ευαγγέλια για πλούσια ύλη που θα μας δώσει ο νέος κλώνος του "τσουρνισμού" που έσκασε μύτη στην πόλη μας! Κι αν το κρίνουμε σκόπιμο, θα δημιουργήσουμε κάτι ξεχωριστό για τα κατορθώματα της "νέας" παλιοπαρέας!

Και μην νομίσουν κάποιοι ότι θα κάνουμε μόνο χιούμορ με τον φέρελπι υποψήφιο δήμαρχο. Αφού αποφάσισε τόσο νωρίς να ...βγει για ζέσταμα, θα τον τρέξουμε πολύ, μέχρι να καεί! Γιατί αν δεν καεί αυτός , τότε ...καήκαμε εμείς! Και δεν θα υπάρχει πια καμιά ελπίδα για το Ναύπλιο!

Οργα(νι)σμός Εγκληματικότητας

Θεσμοθετείται οργανισμός για τη διαχείριση της εγκληματικότητας στο κέντρο της Αθήνας


Πως λέμε ... Οργανισμός Κωπαΐδας ... Οργανισμός Σιδηροδρόμων Ελλάδας ... Οργανισμός Ανασυγκρότησης Επιχειρήσεων ... Οργανισμός Τηλεπικοινωνιών Ελλάδος ... Ελληνικός Οργανισμός Τουρισμού ... Οργανισμός Γεωργικών Ασφαλίσεων ....

Κοινώς πάλι κάποιοι ρέμπελοι θα βρουν "δουλειά" στου κασίδη το κεφάλι!

Ούτε απολογητής ούτε εκ των υστέρων προφήτης

Δύο χρόνια μετά τον θάνατό του η γενέθλια πόλη του, το Ναύπλιο, τιμά τον Γρηγόρη Φαράκο. Το ερχόμενο Σαββατοκύριακο ένας δρόμος της πόλης θα πάρει το όνομά του, μια πλάκα θα εντοιχιστεί στο σπίτι όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε και στην ιστορική αίθουσα του Βουλευτικού πολιτικοί, ιστορικοί και δημοσιογράφοι θα συγκεντρωθούν για να συζητήσουν για εκείνον και με αφορμή εκείνον.

Ο Γρηγόρης Φαράκος είναι μοναδική περίπτωση στο ελληνικό αριστερό κίνημα. Και ίσως όχι μόνον στο ελληνικό. Αφιέρωσε 55 χρόνια από τη ζωή του στην ενεργό πολιτική δράση, χωρίς να εγκαταλείψει ποτέ, εντελώς, τις επιστημονικές φιλοδοξίες που τον είχαν φέρει στις αίθουσες του Πολυτεχνείου το μοιραίο 1940. Ανεδείχθη ηγετική μορφή του Κομμουνιστικού Κόμματος, ταυτιζόμενος με την άτεγκτη υπεράσπιση της «κομματικής νομιμότητας», της «γραμμής», χωρίς ποτέ να πάψει (όπως εκ των υστέρων μάθαμε) να ποτίζει τις αμφιβολίες και τον κριτικό στοχασμό του. Ξεκίνησε ως μέτοχος της πιο ρομαντικής εκδοχής του αγώνα που οι ρομαντικοί του προηγούμενου αιώνα ονόμασαν «έφοδο στον ουρανό», ως καπετάνιος του Λόχου Λόρδος Μπάιρον, του λόχου φοιτητών του ΕΛΑΣ στα χρόνια της Κατοχής, και τελείωσε τη δράση του ως ο τελευταίος γραμματέας του ΚΚΕ πριν από τη μεγάλη και οριστική διάσπασή του, επί των ερειπίων του Τείχους του Βερολίνου και του ανατολικοευρωπαϊκού σοσιαλισμού.

Μα εκείνο που κάνει εντελώς ξεχωριστή την περίπτωση Φαράκου δεν είναι τόσο το περιπετειώδες βιογραφικό του ως διανοούμενου και πολιτικού ηγέτη. Είναι η δράση του μετά το 1991, μετά την τυπική πολιτική «αποστρατεία» του. Ο Φαράκος, από τότε και μέχρι τον θάνατό του, αφιερώθηκε σε συστηματική και επίπονη έρευνα, συλλογή στοιχείων, μελέτη αρχείων, αφήγηση και αναστοχασμό της μεγάλης περιπέτειας του 20ού αιώνα, στην οποία υπήρξε και ο ίδιος συνταξιδιώτης. Ήταν μια έρευνα με την οποία φιλοδοξούσε να υπερβεί τη συνήθη, για βετεράνους της πολιτικής, ημερολογιακή καταγραφή και εξωραϊσμένη αναπαράσταση του δράματος της ζωής του. Έθετε στον εαυτό του αυστηρά επιστημονικά κριτήρια και μοχθούσε να τα εκπληρώσει. Οι εξ επαγγέλματος ιστορικοί, δύσπιστοι στην αρχή, του το αναγνώρισαν εν τέλει ομόθυμα. Με το πολύτομο ιστορικό έργο που άφησε πίσω του ο Φαράκος συνέβαλε σημαντικά στη μελέτη του ελληνικού 20ού αιώνα και παράλληλα της μεγάλης, οικουμενικής τραγωδίας του 20ού αιώνα.

Ένας πολιτικός της δράσης που μετατρέπεται σε ερευνητή σημαντικό της Ιστορίας, είναι ήδη αρκετά πρωτότυπο. Μα ακόμη πιο πρωτότυπος είναι ο τρόπος με τον οποίο ο Φαράκος υπερέβη τις δύο συνήθεις ευκολίες, που αιχμαλωτίζουν εκείνον που αποπειράται να αποτιμήσει μιαν υπόθεση, στην οποία αφιέρωσε 55 χρόνια από τη ζωή του. Την ευκολία της, μυωπικής στην κριτική και την αλήθεια, αυτάρεσκης «δικαίωσης». Και την ευκολία της απόρριψης, της εκ των υστέρων και εκ του ασφαλούς αναγνώρισης του «λάθους».

Η αξία του Φαράκου- πέρα από την επιστημονική αξία του έργου του- είναι η ηθική στάση που διαμόρφωσε. Ούτε απολογητής ούτε εκ των υστέρων προφήτης ενός αντικομμουνισμού του «συρμού», κατάφερε να παραμείνει πνευματικά αδέσμευτος, οξυδερκής ερευνητής και αφηγητής. Και, ταυτόχρονα, ηθικά δεσμευμένος στον ορίζοντα των ιδανικών που κίνησαν από τα πρώτα της βήματα την ενήλικη ζωή του.

Το ερχόμενο Σαββατοκύριακο, στο Ναύπλιο, προσωπικότητες της πολιτικής, καθηγητές της Ιστορίας και της Πολιτικής Επιστήμης και δημοσιογράφοι θα επιχειρήσουν να τιμήσουν αυτόν τον εντελώς ασυνήθιστο άνθρωπο και να συζητήσουν για πολιτική και Ιστορία, με αφορμή έναν διανοούμενο που τις ερωτεύθηκε σφόδρα και τις δύο.

Άρθρο του Παύλου Τσίμα που δημοσιεύτηκε χθες στα ΝΕΑ

pasok.gr : νέα προσπάθεια

Εξαιρετικό αισθητικά και λειτουργικά, δειλό όμως (προς το παρόν) πολιτικά και κυρίως διαδραστικά το νέο εγχείρημα του ΠΑΣΟΚ στο διαδίκτυο. Η νέα ιστοσελίδα του κόμματος (beta version) έκανε την εμφάνιση της στο διαδίκτυο και προφανώς θα δεχθεί το crash test των πολιτών του διαδικτύου τις επόμενες μέρες.

Αισθητικά και λειτουργικά λοιπόν δεν είναι πλέον εκείνο το κακόγουστο "σεντόνι" του παρελθόντος που περισσότερο θύμιζε εικόνα πρακτορείου ειδήσεων παρά σελίδα κόμματος. Είναι προφανές ότι έχει λάβει υπόψη τις νέες τάσεις στη δημιουργία ιστοσελίδων, ενώ φαίνεται να μετατοπίζεται το target group χρηστών σε νεαρότερες ηλικίες και σε απλούς πολίτες και όχι ανθρώπους των Μέσων. Το βασικό μενού της κορυφής έχει κατά 50% σχέση με το διαδίκτυο, ενώ το "Γραφείο Τύπου" δεν είναι πια ο "κυρίαρχος" της σελίδας.

Εξαιρετικό το κάτω τμήμα της αρχικής σελίδας , όπου μπορεί να βρει κανείς συγκεντρωμένα όλα όσα έχουν να κάνουν με το κόμμα. Έξυπνες οι ενότητες (αν και με λίγο περιεχόμενο ακόμη) "Πρώτο το ΠΑΣΟΚ" , "Γιατί ΠΑΣΟΚ, γιατί τώρα" και το "ΠΑΣΟΚ είναι παντού".

Εκεί που ακόμη δεν υπάρχει το περιεχόμενο που εγώ τουλάχιστον θα ήθελα είναι στην ενότητα "Θέλω να συμμετέχω"! Ότι υπάρχει μέχρι σήμερα, είναι τα γνωστά γραφειοκρατικά του τύπου "γίνε φίλος ή μέλος" , "πάρε το newsletter" και άλλα στενά κομματικά. Βέβαια στο εισαγωγικό σημείωμα της Ομάδας Διαδικτύου αναφέρεται ότι η συγκεκριμένη ενότητα θα εμπλουτισθεί σύντομα με λειτουργίες " που θα επιτρέπουν την συμμετοχή των πολιτών" ! Ας κάνουμε λίγο υπομονή ! Εγώ περιμένω τις νέες μορφές του democracy ή ενός φόρουμ, που αποτέλεσαν στο πρόσφατο παρελθόν (έστω και με πολλά αρνητικά) τις κύριες καινοτομίες συμμετοχής πολιτών.

Όσον αφορά τα social media , και εκεί μάλλον φτωχό είναι προς το παρόν το περιεχόμενο και περιορίζεται στο facebook (που έχει κυρίαρχο ρόλο) και σε εργαλεία όπως το youtube, to del.icio.us και το flickR. Περιμένω να δώ τις αναφορές στο blogging και σε άλλα μέσα διαδραστικής επικοινωνίας των πολιτών.

Τέλος μια σημαντική επισήμανση ! Δεν ξέρω αν έγινε εκ παραδρομής , αλλά θεωρώ ότι είναι σοβαρή παράλειψη και πρέπει να διορθωθεί! Ο Γιώργος Παπανδρέου, πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ , δεν έχει μόνο "επίσημη" σελίδα στο facebook! Έχει εδώ και πάνω από μια δεκαετία και αξιολογότατη επίσημη προσωπική ιστοσελίδα, που για όσους την παρακολουθούν εδώ και χρόνια, όχι απλά αποτελεί τη βάση της πολιτικής του ταυτότητας και πορείας, αλλά υπήρξε (και συνεχίζει να είναι ακόμη και σήμερα) η σημαντικότερη ιστοσελίδα πολιτικού στην Ελλάδα. Δεν μπορεί λοιπόν η ιστοσελίδα του Προέδρου να μην μνημονεύεται πουθενά στο site του κόμματος!

Θα συνεχίσω να παρακολουθώ την ανάπτυξη της ιστοσελίδας με ενδιαφέρον, προσδοκώντας πολύ περισσότερα από αυτά που παρουσιάστηκαν σήμερα και είναι προς τη σωστή κατεύθυνση.

Update 10.03.09 : Γρήγορη και θετική η αντίδραση της ομάδας διαδικτύου στο θέμα του προσωπικού κόμβου του ΓΑΠ. Ελπίζω στο μέλλον να είναι το ίδιο γρήγορη και σε άλλες παρατηρήσεις μας για το site!
Να προσθέσω επί τη ευκαιρία μια ακόμη τεχνική παρατήρηση που πρόσεξα χθες. Δεν υπάρχει μέριμνα για άτομα με περιορισμένη πρόσβαση (όραση, ακοή). Και επειδή σε κάποια τμήματα του κόμβου έχουν επιλεγεί πολύ μικρά γράμματα, νομίζω πως και αυτό το ζήτημα πρέπει να αντιμετωπισθεί άμεσα!

Σύσταση ... κατ' αρχήν

...προς όλους αυτούς που τον τελευταίο καιρό (πάλι) ασχολούνται έμμεσα ή άμεσα με τα social media και εξ αυτού και με την blogoσφαιρα:

Αφήστε τους πολίτες - bloggers να διαχειριστούν μόνοι τους και μεταξύ τους αυτό που πρέπει και γουστάρουν να κάνουν στο διαδίκτυο. Μην τους μπλέκετε με επιχειρηματικά, δημοσιογραφικά, πολιτικά και κομματικά συμφέροντα. Μην επιχειρείτε να τους χειραγωγήσετε με διάφορους πονηρούς και μη τρόπους δήθεν δεοντολογίας ή δήθεν συμμετοχικότητας. Μην βάζετε ταμπέλες, μην κατηγοριοποιείτε, μην κατατάσσετε! Μην διαστρεβλώνετε θέσεις και απόψεις, μην απαξιώνετε πρωτοβουλίες.

Όσοι προσπαθούν τα παραπάνω, ακόμη κι αν έχουν αγαθές προθέσεις και είναι υπερβολικά αφελείς (και τέτοιοι είναι ελάχιστοι), είναι μαθηματικά βέβαιο ότι θα εκτεθούν ανεπανόρθωτα στα μάτια των πολιτών και θα απαξιωθούν στην blogoκοινωνία. Λογικές του "συμμετέχω - συμμετέχεις - αποφασίζω" είναι μη αποδεκτές στην κοινωνία του διαδικτύου!

Καταλάβετε επιτέλους ότι το "κοινωνικό διαδίκτυο" μπορεί να γίνει και στην Ελλάδα το ισχυρότερο όπλο για την δημοκρατική ΑΛΛΑΓΗ και τις ουσιαστικές ανατροπές που απαιτούνται στην κοινωνία, μόνο αν αφεθούν οι πολίτες του διαδικτύου να δράσουν ελεύθερα, χωρίς κανόνες, πάτρονες και προαπαιτούμενα, με μόνες προϋποθέσεις, την αμφίδρομη επικοινωνία και τον μεταξύ τους διάλογο, πράγματα που εξ ορισμού και εκ κατασκευής εγγυάται από μόνο του το διαδίκτυο.

Λίνκς δε βάζω, ονόματα δε λέω, πρακτικές δεν αναφέρω, αλλά ...μεταξύ μας καταλαβαινόμαστε ! Σχετικές ειδήσεις μπορεί να διαβάσει κανείς και σήμερα. Φυσικά, αν χρειαστεί, θα επανέλθω με ... διευθύνσεις και ονόματα!

Το παλεύουν (πάλι) για την ανακύκλωση και στην Ερμιονίδα

"Πίσω στο μακρινό 1992 πριν από δεκαεφτά χρόνια ανακύκλωση από το Β Δημοτικό Κρανιδίου. Μάζεψαν τρεις τόνους χαρτί πριν τα παρατήσουν.Το πρώτο δημοτικό είχε μαζέψει τρία φορτηγά σε δυο χρόνια που τελικά πήγαν στην χωματερή.

Τότε έκανε ανακύκλωση και η Οικολογική κίνηση Ερμιονίδας σε χαρτί γυαλί και αλουμινίου με ενεργοποίηση της τοπικής κοινωνίας κύρια από την Κοιλάδα αλλά και το Κρανίδι.Μαζέψαμε γύρω στον ένα τόνο χαρτί πριν σταματήσουμε και εμείς.(αλλά μαζεύαμε και γυαλί ,αλουμίνιο).

Πέρασαν δεκαεφτα ολοκληρα χρόνια. Ειμαστε στην αφετηρία."

Και σήμερα οι Ερμιονιδιώτες το ξαναπαλεύουν. Και ξεκινούν με μια ενδιαφέρουσα εκδήλωση το Σάββατο στις 5.30 μμ στο "Περιβολάκι του Τορβά". Όσοι βρεθείτε κοντά, αξίζει να πάτε και να στηρίξετε την προσπάθεια. Περισσότερα εδώ!

Πόσο ανεπιτήδευτοι είναι οι δημοσιογράφοι?

Λώρη Κέζα! Το νέο πουλέν του ΔΟΛ, ζήλεψε τα καμώματα του Πρετεντέρη και επειδή κάποιος της είπε ότι "γράφει καλά", είπε και αυτή να ασχοληθεί με κάτι να ...ταράξει τα νερά! Και τι προσφορότερον σήμερον για έναν "πολιτικό αναλυτή" από το πολιτικό κουτσομπολιό, φυσικά πάντοτε με προδιαγραφές υψηλού επιπέδου ΔΟΛ!

'Εγραψε λοιπόν η κ. Κέζα για το "πόσο ανεπιτήδευτος είναι ο Γιώργος ". Έτσι απλά "Γιώργος" ... γιατί τον ήξερε και από χτες η κ. Κέζα! Και προσπαθεί μέσα από ένα κείμενο , έκθεση 6ης δημοτικού, να μας πείσει πως όταν ο "Γιώργος" ταξιδεύει τουριστική θέση στην Ολυμπιακή για Λονδίνο , για να πάει να δει την κόρη του και αρνείται πεισματικά να καθίσει στις business που του προσφέρει το πλήρωμα , το κάνει επίτηδες για να κερδίσει καμιά ψήφο ... γιατί έτσι επιτάσσει το επικοινωνιακό παιχνίδι της πολιτικής.

Ο συνονόματος Στέφανος εκ Λαρίσης αναρωτιέται αν αυτό είναι δημοσιογραφία! Η ερώτηση είναι φυσικά ρητορική. Η σωστή ερώτηση είναι : " μπορεί η συγκεκριμένη δημοσιογράφος να γράψει πολιτικά?" Μπορεί όποιοσδήποτε δημοσιογράφος να γράφει σήμερα πολιτικά ? Και παραπέρα ... θέλουν τα "αφεντικά" δημοσιογράφους που να γράφουν πολιτικά?

Θα μπορούσε κανείς να ασκήσει σκληρή κριτική στον Παπανδρέου για την πολιτική του πορεία ως ηγέτη τα τελευταία χρόνια. Για όσα είπε και δεν έκανε ή για όσα δεν είπε και έκανε! Θα μπορούσε επίσης να αναλύσει πολιτικά το "φαινόμενο Παπανδρέου" και να το τοποθετήσει μέσα στο ελληνικό πολιτικό status quo. Κι όμως δεν το κάνει κανείς! Ψάχνουν εναγωνίως να βρούν παραπολιτικά κουτσομπολιά για τον "Γιώργο", όπως βρίσκουν για όλους τους άλλους, αγνοώντας επιδεικτικά τον "Παπανδρέου". Αυτό πιστεύουν ότι πουλάει. Αλλά και αυτός πιστεύουν πως είναι ο τρόπος να τον ενσωματώσουν στο "σύστημα", ώστε να μην τους χαλάσει τη σούπα! Ο "Παπανδρέου" δεν γίνεται αποδεκτός από το σύστημα, δεν εμπνέει εμπιστοσύνη, δεν αποτελεί σίγουρη επιλογή! Και αυτοί που δεν τον θέλουν δεν κρύβονται εδώ και καιρό.

Θα τα καταφέρουν οι "δημοσιογραφίζοντες" και οι "εντολείς" τους ? Θα το δούμε σύντομα! Το θέμα είναι τι κάνουμε εμείς οι πολίτες. Όχι για να υπερασπιστούμε απλά έναν πολιτικό τύπου Παπανδρέου ή και τον ίδιο, αλλά για το ίδιο το πολιτικό σύστημα και την πολιτική και πολιτικούς που παράγει!

Αλλά αυτό είναι μια μεγάλη κουβέντα που θα κάνουμε μια άλλη φορά. Σήμερα απλά το ..."ευθυμογράφημα" της Λώρης Κέζα μου έδωσε μια αφορμή!